Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ο λαϊκός δρόμος..


Η εμμονή τής άρχουσας τάξης και των ελίτ στην "Ελληνική Δημοκρατία" είναι τα πράγματα να μείνουν στην παρούσα θέση τους για πάντα αν είναι δυνατόν, και αυτή η στάση δεν σημαίνεται και δεν ερευνάται ορθά αν την τοποθετήσουμε μόνον στον συντηρητισμό ή σε μια "δεξιά" πλευρά τής πολιτικής γεωγραφίας.
Η κριτική από τα "αριστερά" και τα "αριστερότερα" δεν εξηγεί τίποτα τουλάχιστον στις ειδικές συνθήκες που διαβιούμε "εδώ".
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η ανάπτυξη της νεοδεξιάς και του νεοεθνικισμού όπως εκφράστηκε στο ρεύμα του φιλοτραμπισμού και στην χώρα "μας" αλλά και σε ακόμα εξαλλότερες μορφές εθνολαϊκισμού θα μας έδινε μια καλύτερη εικόνα των πραγμάτων, ή αν απενοχοποιούνταν θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε και να δράσουμε με μεγαλύτερη ελευθερία απέναντι στις ιδεολογικές και πολιτικές πολιτισμικές δεσμέυσεις που προαναφέραμε, άρα και ενάντια στο κατεστημένο σύστημα συσχετισμών δύναμης στο "εσωτερικό".
Νομίζω πως αρκετοί έχουν παραπλανηθεί από αυτή την νέα δυναμική και βέβαια, παρά την διεθνή αναφορά τόσο στον Πούτιν όσο και στον Τράμπ που αποτελούν εμβληματικές μορφές του νεοεθνικισμού, όλο αυτό καλύπτει την ειδική πραγματικότητα της χώρας και τα ιδιαίτερα προβλήματα που ανακύπτουν από την γεωπολιτική και γεωπολιτισμική θέση της.
Η απουσία ενός δημοκρατικού λαϊκού σοσιαλιστικού και εθνικοανεξαρτησιακού χώρου φάνηκε να καλύπτεται από τον Συριζα, αλλά πέραν τής έκβασης της επίθεσης της Ε.Ε απέναντι και σε αυτό τον χώρο, που είχε τα γνωστά αναμενόμενα αποτελέσματα, υπάρχουν αντικειμενικά και ιδεολογικά/υποκειμενικά ειδικά ταξικά και ειδικά πολιτικά όρια στην ίδια την αστική κοινωνία, και τοπικά και παγκόσμια όρια, τα οποία αποτρέπουν την αυτόνομη παρουσία ενός τέτοιου χώρου.
Ας μην ακουστεί υπερβολικό αλλά όλες οι συνθήκες σε μια χώρα σαν την Ελλάδα επιβάλλουν την ανάδυση ενός τέτοιου χώρου και όλες οι συνθήκες ταυτόχρονα αποτρέπουν ακόμα και με κατασταλτικό τρόπο αυτή την ανάδυση.
Για να καταλάβετε τι εννοώ θα σας έλεγα πως αυτή η καταστολή/αποτροπή έρχεται και "από τα δεξιά" και "από τα αριστερά", εφόσον το κοινωνικό ταξικό βάθος αναπτυγμένων και διεθνοποιημένων κρατικομονοπωλιακών καπιταλιστικών κοινωνιών δεν είναι προσανατολισμένο σε μια τέτοια κατεύθυνση, ακόμα κι αν αυτές βρίσκονται σε φάση προτεκτορατοποίησης, αλλά υπάρχει ως αναγκαίο και επιβαλλόμενο, από τις συνθήκες πάλι, μόνον το πολιτικό και υποκειμενικό βάθος.
Ας ξεκαθαρίσουμε από εδώ πως αυτό το πλέγμα πολιτικών και υποκειμενικών δομών, εξεταζόμενο στην γενική του λειτουργία, αποτελεί ένα αντικειμενικό σύστημα/υποσύστημα ενός παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος κυριαρχίας και όχι μόνον μια πτυχή του (λεγόμενου ως) εποικοδομήματος.
Αρχικά θεωρήσαμε πως ο παραδοσιακός λαϊκός κομμουνισμός του κκε θα μπορούσε να παίξει έναν τέτοιο ρόλο, ήτοι να αναφλέξει την δημοκρατική λαϊκή δυναμική των εργαζόμενων κοινωνικών τάξεων σε μια "περιφέρεια" του παγκόσμιου συστήματος, εφόσον το κόμμα αυτό πέραν των ιδιαίτερων αυταρχικών δογματικών παραδόσεων και θεμελιώσεών του, περιείχε και περιέχει πάντα την δυναμική εκείνη που το γέννησε, ήτοι μια δυναμική που απορρέει από την λαϊκή ταξική πάλη σε μια περιφερειακή χώρα.
Όμως, νομίζω αστοχήσαμε ακολουθώντας τις επιθυμίες μας και αγνοώντας κάποια ιστορικά δεδομένα και την ίδια την δυναμική της "ντόπιας" βιομηχανικής εργατικής τάξης που εκφράζεται με έναν στρατηγικό αλλά στενό στρατηγικό τρόπο από αυτό το κόμμα.
Οι προθέσεις αυτού του κόμματος περιορίζονται από τις γενικές παρακαταθήκες του ιστορικού κομμουνισμού και από τις ειδικές παρακαταθήκες ενός κυρίως και πρωτίστως αντιφασιστικού αντιϊμπεριαλιστικού λαϊκού αγώνα όπως αυτός προέκυψε από την σύγκρουση με τον κατακτητικό φασισμό-ναζισμό στον β΄παγκόσμιο πόλεμο.
Αυτά είναι γνωστά, αλλά δεν έχει εξετασθεί αναλυτικά ή θεωρητικά το ενδεχόμενο αυτή η μορφή να μην αντιστοιχεί στο νέο πλέγμα αντικειμενικών στρατηγικών δεδομένων που περιέχουν την χώρα, χωρίς βέβαια να είναι (από την άλλη) σε απόλυτη διάκριση από αυτά. 
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η κριτική που δομεί η όποια αριστερή ή επαναστατική (υπερεπαναστατική κατά κκε) φράξια ή τάση ή "εξωτερική" ομάδα απέναντι στο κκε δεν κινείται προς την κατεύθυνση ενός άλλου στρατηγικού ορίζοντα από αυτόν που το ίδιο το κκε έχει χτίσει, ακόμα κι αν αυτή η κριτική εκπορεύεται από εντελώς άλλες θεμελιώσεις και ιδεολογικές αρχές.
Κατά την δική μας θέση αυτή είναι και η εντελώς λάθος ανακατεύθυνση, οπότε η θέση μας αν και σε πολλά ζητήματα βρίσκεται πολύ κοντά στο κόμμα αυτό, σε άλλα βρίσκεται σε τρομαχτικά μεγαλύτερη απόσταση από την κριτική που του ασκούν αυτοί οι χώροι.
Η πολεμική και η έντονη τοποθέτησή μας ίσως να εδραίωσε στα μυαλά κάποιων πως κάνουμε κριτική στο κκε από μια τυπική εθνικοανεξαρτησιακή ή "εθνικιστική" σκοπιά, και ίσως αυτό πιστεύουν και τα μέλη και φίλοι του κκε με τα οποία έχουμε έρθει σε επεισοδιακό διάλογο κατά καιρούς.
Πέραν των όποιων δικών μας εμμονών όμως με την προβληματική τής εθνικής κυριαρχίας κ.λπ το ζήτημα είναι αλλού και το πρόβλημα τοποθετείται από εμάς πραγματικά αλλού, σε ένα πεδίο που θα υφίστατο ακόμα κι αν δεν υπήρχαν τα ζητήματα (αν υπάρχουν) λαϊκής και εθνικής ανεξαρτησίας.
Ίσως με τις "συμβολικές" δημοσιεύσεις μας για τον "κεντρισμό" να δώσαμε ένα στίγμα, αλλά δεν αρκεί, εφόσον αν δεν γίνει κατανοητό το ιδιαίτερον της "εδώ" νέας πολιτικής και γεωπολιτικής συγκυρίας (μιας συγκυρίας με μεγάλο όμως ορίζοντα στο μέλλον) δεν θα έχει νόημα η συζήτηση.
Για να κλείσω, και να δώσω άλλο ένα στίγμα ή σημείο προσανατολισμού θα σας έλεγα πως η αδυναμία συγκρότησης λαϊκού δημοκρατικού πολιτικού χώρου, ας λένε ό,τι θέλουν οι "μαρξιστές" για το τι σημαίνει αυτό, έχει και θα έχει κατασταλτικά χαρακτηριστικά από την μεριά του κατεστημένου, και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την δυναμική του και τον ίδιο ως αίτημα και ανάγκη σε κάθε άλλο παρά "ειρηνικές" μορφές πάλης, όταν θα χρειαστεί.








Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 14 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..