Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Πρόλογος για μια ΠΑΓΙΔΑ που στήνεται..



Στούς κύκλους της λεγόμενης "ανανεωτικής αριστεράς" ο όρος ηγεμονία είχε αποκτήσει και έχει ακόμα το κύρος μιας μαγικής αρχής, υπό το περίβλημα πάντα τού υποτιθέμενου ορθολογισμού κ.λπ κ.λπ
Παρά όμως την κακή του χρήση από τους "ανανεωτικούς" ο όρος είναι σπουδαίος και έχει ακόμα μεγάλη αναλυτική αξία και πρακτική χρησιμότητα.
Αρκετά σχηματικά θα έλεγα πως για εμάς ο όρος σημαίνει μιαν συνένωση της συναινετικής και της ωμής κυριαρχικής υπόστασης μιας οικουμενικής και τοπικής συνάμα εξουσίας, αλλά και ένα σύστημα λεπτών ισορροπιών και συσχετισμών μεταξύ συναίνεσης και ωμής ισχύος εντός ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου τρόπου παραγωγής και ισχύος.
Κάθε εξουσία στον καπιταλισμό αλλά και μετά από αυτόν κινείται και θα κινείται πάνω στις ράγες τής ηγεμονικής διεύθυνσης, ακόμα κι αν δεν είναι η τυπική εξουσία ενός κράτους ή ενός διεθνούς συνασπισμού ή θεσμοποιημένου μορφώματος πολλών κρατών.
Η κατάκτηση της ιδεολογικής ηγεμονίας είναι ένα κορυφαίο σημείο τής ηγεμονικής ικανότητας και τής πραγματοποίησής της (όχι το μοναδικό), και για να επιτευχθεί υπάρχει από όλες τις παρατάξεις, ταξικές ή εθνοτικές ή υπο-ταξικές ή υπο-εθνοτικές, η χρήση όλων των κυνικών προπαγανδιστικών ψυχοτεχνικών και ρητορικών σημειακών ("σημειολογικών") μορφών.
Γιατί τα λέω τώρα όλα αυτά;
Για να σας πω, με έναν όχι και τόσο ηγεμονικό βέβαια τρόπο, ότι δεν μασάω.
Δεν μασάω πιά..
Ξέρω και γω, όπως όλοι μάλλον, την ρητορική χρήση του Λόγου, τους τονισμούς, τους χρωματισμούς, και βέβαια και την προπαγάνδα, αν και με ενοχλεί τώρα τελευταία τούτη, όχι μόνον στους άλλους αλλά και στον εαυτό μου.
 
Τελειώνοντας:
Η νέα ηγεμονική πράξη και θέαση των εργαζομένων, δεν θα εμφανιστεί συντόμως, δεν θα εκφραστεί σε εθνικό ή υπερεθνικό επίπεδο με ομαλότητα και κατά την προβλεπόμενη μορφή της, μέσα σε έναν ορυμαγδό μείξεων αληθειών και μονομερειών, για αυτό το λόγο ίσως και να μην την ζήσουμε εμείς, όσοι έχουμε αναλωθεί σε έναν στρόβιλο αλληλοετεροκαθορισμών και πολεμικών που σχετίζονται όχι με μιαν άλλη "εποχή" έτσι γενικά και αόριστα αλλά με μιαν "εποχή" όπου κυρίαρχησε η αχαλίνωτη και πέραν κάθε ορίων ουτοπική φαντασία ακόμα και εντός των κυρίαρχων (κατά τα άλλα "ρεαλιστικών") καπιταλιστικών τάξεων.
Η δική μας μελλοντική ουτοπία/μη-ουτοπία θα επιζητεί ως θεωρητικός απολογισμός, ως μορφή του θεωρητικού στοχασμού για το παρελθόν, την διαυγή και πολύπλευρη ανασύστασή του από την σκοπιά όλων των ούτως ειπείν προοδευτικών συμμετεχόντων, χωρίς να σημαίνει αυτό καμία υποχώρηση στην Λογική μιας μονοσήμαντης εξέλιξης της ιστορίας.
 
 
Μετά από όλα αυτά, προσπερνώντας αυτή την φορά τις "εσωτερικές" ιδεολογικές οχλήσεις και τον φόβο που προκαλεί μια διαρκής ενοχοποίηση ετεροενοχοποίηση και τελικά αυτοενοχοποίηση κάποιων ιδεών, σας ζητώ να διαβάσετε την επόμενη δημοσίευσή μου για την παγίδα που στήνει ο Δυτικός και ο Ρώσικος ιμπεριαλισμός στο Αιγαίο τόσο για την Ελλάδα (το κύριο θύμα) όσο και για την Τουρκία (ο ανόητος θύτης θύμα)..
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..