Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Όχι άλλο σχίζο (πως λέμε: όχι άλλο κάρβουνο). Τέλος...



Αν υποθέσουμε πως η πατριαρχική, κρατική, ταξική κ.λπ κοινωνία αντιπροσωπεύει στο ιστορικό γίγνεσθαι την αρχή του Υπερ-Εγώ, τότε συμφώνως προς μια νέα αριστερή φροϋδικη ή μεταφροϋδική ερμηνευτική ή πολιτικοθεωρητική οπτική η ανάδυση της νέας μη πατριαρχικής μη ταξικής κ.λπ κοινωνίας συνυφαίνεται με την ανάδυση των άλλων αρχών-σημείων της (φροϋδικής ή φροϋδογενούς) ψυχικής και ψυχοκοινωνικής τοπολογίας, ήτοι του Αυτό και του Εγώ.
Δεν αρνούμαι πως η διαλεκτική της μετάβασης από την επικράτεια τής κυριαρχίας του Υπερ-Εγώ προς την επικράτεια της ηγεμονίας του Αυτό και του Εγώ, ή (προς την επικράτεια τής ηγεμονίας) μιας ισόρροπης ή "αρμονικής" σχέσης μεταξύ των 3 αρχών-σημείων, δεν ορίζεται από τους υποστηρικτές της αφελώς ή χωρίς μεταβατικές και περίπλοκες διαδρομές.
Αυτό που κάνει την άρνησή μου απόλυτη και με ωθεί σε έναν ριζικό σκεπτικισμό προς την νέα αριστερά και τον νέο ή αιώνιο αριστερισμό είναι ο τρόπος με τον οποίο κρίνουν το Υπερ-Εγώ, ήτοι την συνείδηση και την ύπαρξη υπερκείμενων κοινωνικών δομών, και ειδικότερα (με ωθεί σε σκεπτικιστική άρνηση) ο τρόπος με τον οποίο δομούν την αντίθεσή τους στο πολεμικό και στρατιωτικό φαινόμενο ακόμα και όταν αυτό τίθεται στην υπηρεσία ενός εργατικού ταξικού πολιτικού στόχου.
Η νέωτερη αριστερή/αριστερίστικη πολεμολογία φετιχοποίησε το αντάρτικο, το ανήγαγε από αναγκαστική τεχνική πολεμική μορφή υπεράσπισης των συμφερόντων των υποτελών καταπιεσμένων τάξεων σε αυτοσκοπό και όταν θεώρησε ότι το πεδίο της ταξικής πολιτικής πάλης μεταφέρθηκε σχεδόν όλο στα μητροπολιτικά κέντρα ή τις μεγάλες αστεακές μητροπόλεις (κυρίως της Δύσης) αυτή η φετιχοποίηση επιτάθηκε και ολοκληρώθηκε σε στρεβλό κοσμοείδωλο.
Αυτό το στρεβλό κοσμοείδωλο όπως εκδιπλώνεται και αναδύεται και ως πέραν των άμεσων μιλιταριστικών πτυχών της πολεμολογίας περιέχει τα εξής ψυχικά, κοσμοθεωρητικά και πολεμολογικά στοιχεία:
1. Θεωρείται πως η μετάβαση προς την αταξική α-κρατική κοινωνία θα είναι ως επαναστατική δομημένη πάνω στις αρχές του ανταρτοπολέμου, εκείνης όμως τής μορφής ανταρτοπολέμου που δεν οδηγείται ποτέ σε μια κεντρική πολεμική και πολιτική, άρα κομματική και κρατική οργάνωση.
Ποτέ δεν πρόκειται να πάρουν την εξουσία, αλλά αυτό δεν είναι το σπουδαιότερο και το πιό δυσάρεστο από την σκοπιά των ιστορικών εργατικών συμφερόντων.
Το ανησυχητικό είναι ότι δεν ξέρουν ότι η δυναμική που πυροδοτούν ή επιβοηθούν στην καλύτερη αλλά σπανιότερη περίπτωση οδηγεί σε μια ηττημένη αλλά έστω ένδοξη νέα "κομμούνα" αλλά στην πιθανότερη και χειρότερη περίπτωση οδηγεί σε κάποια εκδοχή λουμπενοποίησης ή σε θέτει στην ανόητη θέση της ουράς κάποιας λουμπενοποίησης.
2. Η φετιχοποίηση ιεροποίηση μυστικοποίηση της οριζόντιας μη ιεραρχικής οργάνωσης του αγώνα και ο νέος αισθητισμός της σημαίνει υπαγωγή σε χειραγωγήσεις κάθε αλλότριας ταξικής και αντιδραστικής αλλά ευφυέστερης και επικίνδυνης δύναμης.
Στην πραγματικότητα η οριζόντια οργάνωση κάπου υπάγεται σε μια κάθετη οργάνωση ή σε μια γενικότερη καθετότητα του συστήματος, αλλά υπό τους ιδεολογικούς όρους της νέας αριστεράς αγνοεί και θα αγνοεί πάντα την υπαγωγή της αυτή.
3. Η φετιχοποίηση, ιεροποίηση μυστικοποίηση του προ-κρατικού ή μη κρατικού πολέμου συνυφαίνεται δυστυχώς με μιαν αντίστοιχη ιεροποίηση των προ-κρατικών και μη κρατικών κοινωνιών, αλλά τα νέα στοιχεία της ανθρωπολογικής πολεμολογίας και της ανθρωπολογίας μάλλον δίνουν μια δυσάρεστη εικόνα αυτών των μορφών πολέμου και αυτών των κοινωνιών, αφού προσεγγίζουν πραγματικά γενοκτονικές τάσεις της ανθρώπινης κατάστασης.
Ο μη κρατικός ασύμμετρος και μη συγκεντρωτικός πόλεμος όχι μόνον βρίσκεται σε οντική/οντολογική διάκριση προς τον κρατικό συμμετρικό και συγκεντρωτικό πόλεμο αλλά μάλλον αποτελεί το διαρκές "άγριο" υπόβαθρό του, το αρχαϊκό του θεμέλιο, οπότε μια κοσμοθεωρία πλήρους απάλειψης της κρατικής μορφής όχι μόνον δεν οδηγεί στην μη γενοκτονία αλλά μόνον στην γενοκτονία.
Η μεταφορική χρήση του όρου "νομαδικότητα" για να υπάρξει διάκριση από την εδραία "εδαφική" κρατική/κοινωνική μορφή, όπως διενεργήθηκε από τους νεοαριστερούς, είχε και έχει μια τραγική ιστορική κυριολεκτικότητα.
Οι νομάδες ειδικεύθηκαν ιστορικά κυρίως στις γενοκτονίες, χωρίς βέβαια να είναι οι μοναδικοί ή οι χειρότεροι γενοκτόνοι της ιστορίας, αλλά κάτι σε αυτή την ιδεολογία της "νομαδικότητας" μας ωθεί στην φρίκη, όχι και να το έχουμε για πρότυπο και αξία, έλεος! 
4. Η τραγική και κωμική τελική υλοποίηση και ταυτόχρονα ιστορική κορύφωση της νέας αριστερής/αριστερίστικης πολεμολογίας ήταν το ISIS.
Δεν έχει σημασία το γεγονός πως αυτό συνέβει μέσω ασυνείδητων και υπερπερίπλοκων μιμήσεων και ομοιώσεων, αλλα ότι συνέβει.
Το ίδιο κωμικό και φρικτό είναι πως με αυτή την τελευταία αληθινή αλλά και ταυτόχρονα κάλπικη πολεμολογική κορύφωσή του το σχήμα μάης68 κορυφώνεται και ως απελευθέρωση του "ασυνειδήτου", μια πραγματική σχίζο γιορτή, που όπως και να το κάνουμε επαναφέρει και απελευθερώνει τον ηγεμονικό πολιτισμικό (κρατικό) στοχασμό και προϊδεασμό απέναντι στο σχίζο εν γένει.

Το πανηγυράκι τελείωσε...




Ιώαννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..