Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

στάσις -- Το Brexit ως Bremain



Από τις 23 Ιουνίου του περασμένου χρόνου ο βρετανικός λαός αποφασίζει με δημοψήφισμα να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Η επόμενη μέρα βρίσκει τη βρετανική αστική πολιτική πραγματικότητα, και όχι μόνο, σ’ ένα πολιτικό αδιέξοδο. 
Το Brexit γίνεται το πρώτο ιστορικό γεγονός μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στο οποίο συγκεντρώνεται η πολιτική κρίση του φιλελευθερισμού αλλά και η αμφισβήτηση του εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρώπης των λαών.
Το Brexit δημιουργεί ένα πολιτικό κενό που εδώ και σχεδόν ένα χρόνο η βρετανική αστική πολιτική πραγματικότητα δεν έχει κανένα πολιτικό πλάνο, καμιά σοβαρή διαχειριστική πολιτική αλλά ούτε κατά διάνοια μια σοσιαλιστικού τύπου εναλλακτική διαχείρισή του. 
Η Theresa May ως πρωθυπουργός αναλαμβάνει απεγνωσμένα να ελέγξει το πολιτικό κενό χωρίς όμως κανένα προφανές όφελος για το βρετανικό λαό. 
Η κυβέρνηση των συντηρητικών αναλαμβάνει να διαχειριστεί την κρίση που επέφερε το Brexit με μία συγκεκριμένη προσπάθεια διασφάλισης της ρύθμισης της ροής των κεφαλαίων έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί άφοβα το άρθρο 50 για την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Το άρθρο 50 αναμένεται να ενεργοποιηθεί σύντομα γύρω στις 15 Μαρτίου του 2017. Στις 17 του Ιανουαρίου του 2017, τρεις μήνες πριν, η πρωθυπουργός Theresa May και το κόμμα των συντηρητικών δημοσιοποιεί, ορίζοντας το σχέδιο για τη Βρετανία συμπεριλαμβανομένων 12 προτεραιοτήτων – το λεγόμενο White Paper – τους βασικούς άξονες με τους οποίους η βρετανική κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί την αποχώρηση από την ΕΕ. 
Είναι βασικό ότι αυτές οι 12 θέσεις του White Paper που έθεσε η κυβέρνηση ως τη διαπραγματευτική βάση δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι αρχές της νέας κεφαλαιακής στρατηγικής συνεργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Μεταξύ των 12 αρχών του White Paper των συντηρητικών υπάρχει συγκεκριμένα και ρητά η όγδοη θέση η οποία προϋποθέτει την αρχή “του ελεύθερου εμπορίου με τις ευρωπαϊκές αγορές”. Με άλλα λόγια το βρετανικό κεφάλαιο θέλει να διασφαλίσει τη συνέχιση της ελεύθερης ροής των κεφαλαίων ανάμεσα στις ισχυρές οικονομίες με σκοπό να διατηρηθούν τα υπερκέρδη τους. 
Επίσης, η ένατη θέση ολοκληρώνει ακριβώς την κεφαλαιοκρατική ηγεμονία του βρετανικού κεφαλαίου, αφού θέτει ως βασική αρχή της διαπραγμάτευσης του Brexit και την ενεργοποίηση του Άρθρου 50, την “εξασφάλιση νέων εμπορικών συμφωνιών με άλλες χώρες” δηλαδή την διατήρηση των υπερκερδών από τις πρώην αποικίες του Ηνωμένου Βασιλείου και των εξαγωγών σε τρίτες χώρες.
Σήμερα, τέλος Φεβρουαρίου, η πρωθυπουργός Theresa May ανακοινώνει το τέλος στην ελεύθερη μετακίνηση των Ευρωπαίων πολιτών προς τη Βρετανία ήδη από τον ερχόμενο μήνα. 
Με άλλα λόγια, οι πολίτες χωρών-μελών της ΕΕ που έρχονται στο εξής στη Βρετανία δεν θα έχουν το αυτόματο δικαίωμα παραμονής στη χώρα μετά από την ενεργοποίηση του Άρθρου 50.
Είναι προφανές ότι η βρετανική συντηρητική κυβέρνηση ενεργεί αποκλειστικά με ταξικό κριτήριο, αφού η ελεύθερη ροή των κεφαλαίων εξασφαλίζεται χωρίς να απειλείται η ηγεμονία του κεφαλαίου. 
Αντιθέτως, ελέγχεται η ροή του εργατικού δυναμικού με πρόσχημα την ασφάλεια. 
Με βάση την πέμπτη θέση του White Paper το εργατικό δυναμικό, που θα γίνεται δεκτό, θα πρέπει να να πληρεί κάποια κριτήρια. 
Η βρετανική κυβέρνηση θα διαλέγει τους καλύτερους και παραγωγικούς μετανάστες για να έρχονται στη Βρετανία. 
Είναι προφανής λοιπόν η ταξικά πολιτική μετάφραση του “exit”. Το συγκεκριμένο “exit” είναι το ταξικό φράγμα των εργατικών ροών από το Νότο με τη παράλληλη συνέχιση της υπόσχεσης της ελεύθερης ροής του κεφαλαίου, δηλαδή ενός κεφαλαιοκρατικού Bremain, ανάμεσα στις ισχυρές οικονομίες.
Τέλος, δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα μπορούσε να συνεργαστεί στενά ή ακόμα και να συμμετέχει στον ενιαίο ρυθμιστικό φορέα αγοράς κεφαλαίων (The Capital Markets Union – CMU), που πολύ πιθανόν θα το διαπραγματευτεί στο πλαίσιο της συμφωνίας του ελεύθερου εμπορίου για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες όπου η πρωθυπουργός Theresa May αναφέρθηκε ήδη στο Lancaster House στη συγκεκριμένη παρουσίαση του White Paper. 
Είναι σημαντικό ότι ο Ευρωπαϊκός μηχανισμός αξιολόγησης (The Single Supervisory Mechanism– SSM) “μπορεί να συσταθεί σχετικά εύκολα χωρίς πολιτικές ενοχλητικές παρεμβάσεις σχετικά με τη διασυνοριακή εγγύηση των καταθέσεων” ισχυρίζεται το Financial Times μόλις προχθές, επιβεβαιώνοντας την ελεύθερη ροή κεφαλαίων από και προς την Βρετανία. 
Επίσης, οι Financial Times κάνουν σαφές ότι: “η νέα ρυθμιστική αγορά του ενιαίου κεφαλαίου, η οποία μπορεί να ξεπεράσει τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές των χωρών, θα είναι υπεύθυνη για την επίβλεψη της ανάπτυξης των κεφαλαιαγορών. 
Η δουλειά της είναι να διασφαλίζει τις αγορές της ΕΕ στα χρηματοπιστωτικά μέσα (Financial Instruments Directive) και να προβλέπει την εναρμονισμένη ρύθμιση στις επενδυτικές υπηρεσίες και να εφαρμόζεται με συνέπεια σε όλη την ΕΕ για όλες τις δραστηριότητες κεφαλαιαγοράς.” 
Σε οικονομικούς κύκλους του Λονδίνου υπάρχει η πεποίθηση, όπως υποστηρίζει ο Howard Shore – εκτελεστικός πρόεδρος της Shore Capital Group, για παράδειγμα, ότι “έξω από την Ευρώπη, δεν θα υποστούμε τους συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς κανονισμούς… και έτσι θα είμαστε σε θέση να απελευθερώσουμε την οικονομία μας, στο πλαίσιο των κανόνων μας που θα μας ταιριάζει”. 
Αντιθέτως, υπάρχει και η θεωρία ότι “όλοι θα χάσουμε εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποδεσμευτεί από την ΕΕ”, όπως αναφέρει ο Gunter Dunkel – διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής τράπεζας NordLB. 
Έχει πολιτικό ενδιαφέρον ότι ανάμεσα σε οικονομικούς κύκλους υπάρχει ένας κεφαλαιοκρατικός ανταγωνισμός ο οποίος δημιουργεί μια πολιτικοοικονομική ασάφεια ως προς το αν η έξοδος από την ΕΕ έχει θετικό ή αρνητικό πρόσημο. 
Αυτό όμως γίνεται σαφές όταν και εφόσον η διαπραγματευτική βρετανική πολιτική φαίνεται να διασφαλίζει την ελεύθερη πολιτική των κεφαλαίων εις βάρος του βρετανικού λαού αλλά και των μεταναστών που ψάχνουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. 
Αυτό που εν τέλει συμβαίνει είναι ότι το λεγόμενο Brexit μεταφράζεται απλά ως μια διαδικαστική αναθεώρηση των σχέσεών της με την ΕΕ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..