Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Οι άλλες λογικές μιας περιφερειακής τοπικής σύγκρουσης..(1)



Η δυνατότητα ενός πραγματικά αμυντικού εθνικού πολέμου, άρα η δυνατότητα για έναν τυπικό δίκαιο εθνικό δημοκρατικό πόλεμο, έχει περιοριστεί σήμερα στο άκρως ελάχιστον σημείο ως την απόλυτη ανυπαρξία, ακόμα και όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός της αντικειμενικής παρουσίας σε έναν δυνητικό πολεμικό χώρο μιας ολοκληρωτικής πολεμικής και φασιστικής δύναμης όπως το Τουρκικό κράτος.
Ο πόλεμος σήμερα μπορεί να υπάρξει σε μια μάλλον "μη ακέραια" μη τυπική μορφή όπου η παρουσία των μεγάλων ηγεμονικών (ιμπεριαλιστικών) δυνάμεων στην διαφιλονικούμενη πολεμική ζώνη δεν θα διαμεσολαβήσει απλά την επιδιαιτησιακή τους παρουσία ως μόνιμη αλλά σχετικά εξωτερική αλλά θα την διαμεσολαβήσει και ως μόνιμη διαλυτική παρουσία, άρα οργανική διαλυτική παρουσία.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η πρόταξη ενός γενικού εθνοδημοκρατικού πολέμου από την  πλευρά τής αμυνόμενης πλευράς, ακόμα κι όταν όντως αυτή είναι αμυνόμενη (και δεν χρησιμοποιεί την άμυνά της ως πρόφαση ή δεν είναι όντως αμυντική), δεν αντιστοιχεί σε μια ενεργή ως αυθεντική ή ουσιαστική πραγματικότητα, δεν είναι εφικτή άρα παρά σε ένα πλαίσιο όπου τελικά θα εξυπηρετηθεί σε διάφορες φάσεις και μορφές είτε ο ιμπεριαλισμός (οι ιμπεριαλιστές) είτε ένας εργαλειοποιημένος από τον ιμπεριαλισμό (τους ιμπεριαλιστές) εθνικισμός ή περισσότεροι εργαλειοποιημένοι εθνικισμοί.
Αυτό συμβαίνει επειδή σήμερα το διακύβευμα και το πλαίσιο των παγκόσμιων διαμαχών, ακόμα και όταν (αναγκαία) τοπικοποιούνται σε δυνητικά ή ενεργά πολεμικά πεδία, είναι το ίδιο και το αυτό για τους ιμπεριαλιστές, δεν υπάρχει δηλαδή διάκριση χώρου κυριαρχίας και επιδιωκόμενου οικονομικού (καπιταλιστικού) αγαθού, άρα διαφαίνεται η δυναμική εκείνη που καθιστά τα ζητήματα τής επιδιαιτησίας, τής κατανομής σε σφαίρες επιρροής, τής οικονομικής και γεωπολιτικής κυριαρχίας, και της θεμελιώδους ακόμα οικονομικής διάστασης όλων αυτών, ένα ενιαίο ζήτημα.
Σε ένα τόσο "σφιχτό" και δεσμευτικά μόνιμο χωροποιημένο σύστημα διαμεσολαβήσεων ή διαμεσολάβησης όλων των πολιτικο-οικονομικών δυναμικών δεν υπάρχει χώρος για μιαν αυτοτελή εθνική δημοκρατική πάλη με άμεση πολεμική πτύχωση, παρά τις όποιες προθέσεις αν υπάρχουν και παρά την όποια γενική αναγκαιότητα υπάρξει επί αυτού, και αυτό συμβαίνει και γιατί δεν υπάρχει κανένας τρόπος άμεσης απόσπασης των λαϊκών τάξεων από τις κυρίαρχες (επί αυτών) αστικών τάξεων και ελίτ και γιατί δεν υπάρχει ειδικά σήμερα κανένα σαφές και όχι μόνον μη προδιαγεγραμμένο πλαίσιο εις το οποίο η αναπόφευκτη αρχική εμπλοκή του αγώνα του αμυνόμενου εν δικαίω λαού στα αστικά συμφέροντα και στην αστική ηγεσία τού (πιθανού) πολέμου θα μπορούσε να λάβει πραγματικά ένοπλα λαϊκοπολεμικά χαρακτηριστικά.
Δεν αναφέρομαι αναλυτικά στους επίκαιρους στην εποχή μας ιδεολογικούς και άλλους κοσμοθεωρητικούς λόγους που κάνουν το συνειδησιακό πλαίσιο ενός τέτοιου αγώνα ένα ανέφικτο πράγμα ως δημοκρατικό γεγονός, τουλάχιστον σε μια αρχική φάση. 
Η μεταμόρφωση ενός δίκαιου εθνικού πολέμου σε λαϊκό πόλεμο δυσχεραίνεται δομικά από την ίδια την υπόσταση των πολεμικών διαμαχών σήμερα όπως την περιγράψαμε σχηματικά ως αναγκαίο και όχι τυχαίο αποτέλεσμα της νέας ώριμης μορφής τής παγκόσμιας καπιταλιστικής ηγεμονίας, που και αυτή απορρέει από την αναντίστρεπτη ιστορική πολιτικο-οικονομική μορφή του ώριμου (ιμπεριαλιστικού) καπιταλισμού.
Όμως όλο αυτό το πλέγμα καταστάσεων και η θεώρηση (περί) τής σημασίας των νέων καπιταλιστικών δομών των συγκρούσεων και του αναγκαίου βάθρου των, δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να υπάρξει εθνική αδικοπραξία ή αντιστοίχως εθνική (αμυντική) δικαιοπραξία μόνον και μόνον διότι οι δομές καθαυτές εμποδίζουν την πραγμάτωση της δεύτερης (τής δικαιοπραξίας), ούτε σημαίνει, όπως πάντα δεν σήμαινε, την ανυπαρξία ενός δυνητικού εθνικού δικαίου μόνον και μόνον γιατί τούτο αρχικά διαμεσολαβείται από τα καπιταλιστικά συμφέροντα ή ακόμα και εγκλωβίζεται μέσα σε αυτά σε μια καπιταλιστική δυναμική που αν και το περιέχει ή μπορεί να το περιέχει το εργαλειοποιεί για στενούς οικονομικούς ή αστικοκυριαρχικούς λόγους που είτε απτονται είτε δεν άπτονται και ξένων ηγεμονικών πολιτικο-οικονομικών (αστικών) συμφερόντων.
Η δομική ανυπαρξία τής δυνατότητας ενός τυπικού δικαίου (εθνικού) πολέμου από την σκοπιά του σε άμυνα έθνους-λαού, ακόμα και παρά την "ευθύνη" του λόγω τής εμπλοκής του στον αστικό ανταγωνισμό, δεν αίρει τις διαχρονικές ούτως είπειν αρχές του (διεθνούς) δικαίου κατά την ύπαρξη και συνύπαρξη των εθνών λαών ή ακόμα και την ύπαρξη συνύπαρξη των εθνοτήτων λαοτήτων εντός ενός ενιαίου πολιτικοκρατικού ή απλά πολιτικού συστήματος. 
Απλά τις καθιστά καθολικά ανέφικτες κατά την υλοποίησή τους από την αρνητική ανεστραμμένη σκοπιά και του αδικοπραγούντος έθνους-κράτους λαού και από την θετική σκοπιά του εν αμύνη εν δικαίω αγωνιζόμενου έθνους λαού, αυτή δε η πλοκή δικαιϊκής ατελεσφορότητας κατά την τελική (μη) υλοποίηση του δικαίου προϋφίσταται ως δομή καταστροφής τής ίδιας τής προθεσιακής και ιδεολογικής βάσης θεμελίωσης του δυνητικού δίκαιου εθνικού πολέμου, καθιστώντας τον εκτός από ανέφικτο κατά την υλοποίηση, ανέφικτο (επίσης) και κατά την ιδεολογική και προγραμματική προεννόησή του.
Δεδομένο είναι πως ο ιμπεριαλισμός των μεγάλων δυνάμεων αξιοποιεί στο έπακρο αυτή την μη δυνατότητα, προτάσσοντας πάντα με ακρίβεια το άσκοπο και το ανέφικτο κάθε τελικής διευθέτησης εφόσον τούτη θα ακυρωθεί από την παρουσία του στο πεδίο της προκαλούμενης τεχνητά ή "αυθόρμητης" (μεταξύ των ανταγωνιζόμενων εθνών κρατών) σύγκρουσης.
Άρα, ακόμα κι αν δεν "πάσχουμε" από την "πάθηση" της εξομοιωτικής πρόσληψης των δυνητικών συγκρούσεων μεταξύ περιφερειακών εθνών κρατών κ.λπ τι κάνουμε σε ένα πλαίσιο όπου το μόνον σίγουρο είναι η εδραίωση των ηγεμονικών (ιμπεριαλιστικών) δυνάμεων στον "ενδιάμεσο" χώρο όπως αυτός προκύπτει από το πήξιμο της σύγκρουσης σε "ζώνη" ιμπεριαλιστικής συγκυριαρχίας και ζόμπι καταστροφικής συνεχούς μεταξύ τους σύγκρουσης ή και παρα-σύγκρουσης;
Διεθνισμό; ή μάλλον, "διεθνισμό";
Έτσι φαίνεται, αυτό φαίνεται πως είναι το μόνον λογικό.
Αλλά δεν είναι, ούτε το μόνον λογικό, ούτε το μόνον εφικτό, εφόσον αν και μη "διεθνιστές" δεν περιοριζόμαστε όλοι στην λογική του "εθνικού δίκαιου πολέμου".
Υπάρχουν και άλλες λογικές, σαφώς ριζοσπαστικότερες, βάρδα να μην χρειαστούν.



 (συνεχίζεται)









Ιωάννης Τζανάκος                         

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..