Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

2 σημεία για το κράτος και την ελευθεριακή δημοκρατία..



1. 
Οι εννοήσεις ή προεννοήσεις, οι ιδέες και οι αξίες προηγούνται των αντικειμενικών καθορισμών όταν πρόκειται για ένα σύστημα κρίσεων και κατηγορημάτων για την πολιτική ένταξη ενός υποκειμένου. 
Τούτο δεν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχήμα που καταλήγει τελεολογικά στον οικονομικό συντελεστή (ή παράγοντα).
Αυτή η θεωρητική ισοδυναμοποίηση του νοητικού ή νοηματικού στοιχείου με το υλικό οικονομικό (τις υλικές παραγωγικές σχέσεις) εκφράζει την κατοχυρωμένη πλέον ιστορική γνώση τής οντικής (ή οντολογικής) ισοδυναμίας μεταξύ πολιτικής ή κράτους και οικονομίας.

2.
Η πολιτική οργάνωση του κοινωνικού υποκειμένου στην γενική και ειδική μορφή του δεν ταυτίζεται με την κρατική οργάνωση.
Μπορούμε να φανταστούμε μια κοινωνία χωρίς κράτος, έστω σε ένα ιδανικότερο (από το καπιταλιστικό) κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο (χωρίς τάξεις, φτώχεια, καταπίεση κ.λπ), αλλά δεν μπορούμε ούτε πρέπει να φανταστούμε μια κοινωνία χωρίς την πολιτική μορφή της.
Δεν είναι δυνάμενη να υπάρξει η κατάργηση τής πολιτικής.
Αυτό έχει συνέπειες που θα εξετάσουμε παρακάτω, αλλά ας τα δούμε τα πράγματα σε μια πρώτη ερωτηματική μορφή:
Η πολιτική μορφή περιέχει πάντα μιαν έννοια και κατάσταση καταναγκασμού, οπότε πως μπορούμε να φανταστούμε μια κοινωνική κατάσταση χωρίς κράτος;
Αυτό το ερώτημα ας το απαντήσουν όσοι τηρώντας ίσες αποστάσεις απέναντι στις αξίες τής δημοκρατίας και τις απεχθείς αξίες, αλλά αξίες, του κρατικιστικού αυταρχισμού, ειδικά του δεξιού, επιθυμούν την υπέρβαση και των δύο σαν να είναι και οι δύο το ίδιο σημαντικές και ωφέλιμες για την ανθρωπότητα.
Η δημοκρατία δεν είναι μορφή του κράτους μόνον αλλά και μορφή τής πολιτικής, η οποία έχει έναν ευρύτερο ανταγωνιστικό αλλά όχι απόλυτο χαρακτήρα διάκρισης απέναντι στο κράτος.
Μια αταξική κοινωνία μπορεί να είναι μια δημοκρατική κοινωνία, είτε υπάρχει κράτος είτε δεν υπάρχει κράτος. 
Πάντως ακόμα αν υπάρχει κράτος σε μια ώριμη αταξική κοινωνία αυτό μπορεί να είναι μόνον δημοκρατικό. 
Αλλά, θα συνεχίσουν κάποιοι, γιατί να υπάρχει κράτος σε μια ώριμη αταξική κοινωνία;
Απαντάω ευθέως και σε (δογματικούς) μαρξιστές και σε αναρχικούς αυτόνομους, αλλά και δογματικούς οτσαλανικούς δημοκρατικούς συνομοσπονδιστές, ότι αυτό το ενδεχόμενο υπάρχει γιατί το κράτος δεν είναι μόνον μηχανή ή όργανο μιας κυρίαρχης τάξης αλλά και ένας γενικός διαταξικός ή υπερταξικός κεντρικός θεσμός καταναγκασμού που επιτελεί την αναγκαία, αν υπάρχει ως αναγκαία, λειτουργία τής διατήρησης τής κοινωνικής ενότητας μέσω τής καταναγκαστικής εφαρμογής θεσπισθέντων νόμων και κανόνων.
Θεωρώ πιθανό να υπάρξει μια μη κρατική δημοκρατική συνομοσπονδία ελεύθερων κοινοτήτων των συνεταιρισμένων παραγωγών, αλλά ακόμα πιο πιθανό θεωρώ να υπάρξει μια τέτοια μη κρατική δημοκρατική συνομοσπονδία με την παράλληλη διασφαλιστική και ελεγχόμενη παρουσία ενός δημοκρατικά ελεγχόμενου κράτους.
Δεν μιλάω για έναν κρατικό αν και δημοκρατικό σοσιαλισμό, αλλά για έναν μη κρατικό δημοκρατικό σοσιαλισμό των ελεύθερων συνεταιριστών που πιθανόν αποδέχεται στους κόλπους του την πιθανότητα/δυνατότητα ενός δημοκρατικά ελεγχόμενου (από αυτούς) κράτους.
Εδώ όμως εισερχόμεθα στο ζήτημα της δομής αυτής τής εργατικής δημοκρατίας, και στο κρίσιμο συναφές ζήτημα του κοινοβουλίου καθώς και των άλλων πολιτικών κρατικών ή μη κρατικών θεσμών.
Ο δημοκρατικός σοσιαλισμός που σκέπτομαι δεν είναι επ΄ουδενί κοινοβουλευτικός όπως δεν είναι επίσης επ' ουδενί κομματικός ή μονοκομματικός.
Επίσης σε αυτό τον υλοποιημένο δημοκρατικό ελευθεριακό αλλά και ρεαλιστικό σοσιαλισμό δεν θα υπάρχει κανένα σύστημα ιεραρχικά δομημένων νόμων και κανόνων, αλλά ένα σύστημα νομοθέτησης και μορφής των αναγκαστικών κανόνων-νόμων που δεν θα υπόκειται στην αρχή τής συνέχειας ή τής καθολικής ισχύος του αφηρημένου νόμου. 
Θα υπάρχει σύστημα ισχυόντων κανόνων και νόμων με καταναγκαστική ισχύ αλλά τούτο δεν θα συγκροτεί ένα ιεραρχικό και ιεραρχημένο πυραμιδικά σύστημα αφηρημένης επιβολής του αφηρημένου κανόνα-νόμου.
Για όλα αυτά ανακύπτουν θέματα, υπάρχει ένα ευρύ πλαίσιο δυνατοτήτων και ασαφειών, αλλά νομίζω αν θέλουμε να προχωρήσουμε στην νέα εποχή και με φαντασία και με ρεαλισμό πρέπει να σκεφτούμε κάπως έτσι, και οριακά και μεταιχμιακά και ρεαλιστικά.





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..