Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Σημαίνεσθαι και σημαίνειν..(3)


Η ανάδυση της τάξης του σημαίνοντος ως εσωτερικής σημαινότητας, δηλ. τής τάξης τού σημαίνοντος ως να ήταν/είναι σε οντική διάκριση προς την αναφορική/σημασιακή λειτουργία του λέγειν, δημιουργεί μιαν διαλεκτική εικόνα τής ίδιας τής τάξης τού σημαίνοντος, η οποία φέρει "εντός" της (ως εικόνα) το ούτως εμφανιζόμενο σημαίνον ως σημείον.
Το αμιγώς αυτοσημαινόμενον της τάξης τού σημαίνοντος ως διακρινόμενης-τής-αναφορικής-λειτουργίας τού λέγειν εμφαίνεται στην ίδια την διαλεκτική λειτουργία της σήμανσης εντός τού σημαίνοντος (τής τάξης τού σημαίνοντος σε διάκριση προς την πραγματική ή υποτιθέμενη "εξωτερική" αναφορικότητά του) κατά την διάκρισή του σε πάθος και ενέργημα, εφόσον είτε ως σημαίνειν είτε ως σημαίνεσθαι το σημαίνον παραμένει αμιγές από κάθε εξωτερική αναφορά.
Όμως, τούτη η μετατροπή του εσωτερικού ούτως ειπείν (και αφαιρετικώς ειπείν) σημαίνοντος ολοκληρώνεται και ως προς την εσωτερικοποίησή της αλλά και ως προς την αποκάθαρσή της από κάθε εξωτερικο-αναφορισιακή λειτουργία όταν το διαλεκτικό δίπολο μεταξύ ενεργείν και παθείν εντός αυτού του ειδικά αφαιρετικοποιημένου-ως εσωτερικού σημαίνοντος σχηματίζεται ως δίπολο υπό την κυριαρχία του παθείν (του).
Όταν δηλαδή το παθείν (τούτου) τού (εσωτερικού) σημαίνοντος είναι τούτο που προσδιορίζει-καθορίζει το ενεργείν του, τότε δεν υπάρχει κανένας εξωτερικός αναφορικός (ή αναφορισιακός) λειτουργικός προσδιορισμός-καθορισμός του, και αυτό συμβαίνει διότι το παθείν αν και δύναται να περιέξει και ενεργητικούς προσδιορισμούς-καθορισμούς δύναται επίσης να μην τους περιέξει.
Το ενεργείν δεν δύναται να μην περιέξει το παθείν, ενώ το παθείν δύναται να μην περιέξει το ενεργείν.
Το ασυνείδητο δεν έχει αντιφάσεις, αλλά (κατά την άποψή μας πάντα) μόνον αν ως δομή του σημαίνοντος η οποία έχει εντός της τόσο το σημαίνειν όσο και το σημαίνεσθαι έχει ως δεσπόζουσα πολικότητά του το παθείν, ήτοι το σημαίνεσθαι, εφόσον μόνον τούτο (το παθείν-σημαίνεσθαι) δύναται, συμφώνως προς τα προηγούμενα, ως τάξη του σημαίνοντος, να σημαίνει την απόλυτη μετωνυμία, μιαν μετωνυμία χωρίς ούτε ένα στοιχείο ενεργητικής άρα μεταφοροειδούς δυνητικότητας.
Τι άλλο όμως από σημείον μπορεί να είναι ένα λογικό ή γλωσσικό στοιχείο ως έχον τέτοιες ιδιότητες; και μάλιστα τι άλλο από ένα αμιγές σημείον, το οποίο ωσαύτως μας διοδεύει σε μιαν έννοια ακόμα ακόμα και μιας ενέργειας ενός αμιγώς σημαίνειν;
Ένα δια του απολύτως παθείν-σημαίνεσθαι αμιγές σημείον που εκπέμπει ένα αμιγές σημαίνειν.


(συνεχίζεται) 







Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..