Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Ενδιάμεσες σημειώσεις για το σημείον (6)..Το σημαίνον ως ρήμα και η λειψανολατρεία ενός μη υπάρχοντος απόλυτου Είναι..


Η ίδια η ενδοσυνύφανση του σημαίνοντος περί τα ισχυρά λειτουργικά στοιχεία του αναδύει το ον του ως ρηξιγενές.
Το ρήμα ως μια πράξη απόδοσης ιδιοτήτων "από" ένα χάος προσδιορισμών "προς" το "αντικείμενο" την ίδια στιγμή που αποτελεί έναν (όχι μόνον γραμματικό ή συντακτικό) οργανωτή του σημαίνοντος, όταν εμφανίζεται ως πατρική ούτως ειπείν λειτουργία, ήτοι στις στρατηγικότερες μορφές του (ως είναι, είμαι κ.λπ), την ίδια στιγμή λοιπόν παρουσιάζεται να εμβάλλει στο σημαίνον την ανάστροφη διαλυτική λειτουργία τής διάλυσης και της αποδιοργάνωσης ή απο-συγκρότησης του όντος στο οποίο ρίχνει το βέλος του ως αναστρεφόμενος-εις-έναν-αρνησιακόν εαυτός[=το σημαίνον].
Ο αρνησιακός εαυτός του "στρατηγικού" ρήματος δεν είναι ένα εξωτερικό στοιχείο του, σαν να έρχεται από μιαν εξωτερική πραγματικότητα σημαίνοντας ένα σύστημα διαφορών του όντος που είναι να ενσωματωθούν στο κύριο σώμα της έννοιας (άσχετα αν αυτό το ον είναι γραμματικό ή "υλικό"), αν και κάποτε μπορεί να επιτελεί έναν τέτοιο "ρόλο" όπως έδειξε ο Πλάτων στον Σοφιστή του, ιδρύοντας την διαλεκτική.
Αυτή η άρνηση, ή διαλυτικότητα του στρατηγικού ρήματος προέρχεται από τα ίδια τα έγκατά του, είναι ψυχή τής ψυχής του.
Το Είναι είναι αυτουσίως και ενδογενώς πάντα (και ένα) μη-Είναι, ή Τίποτα ή Μηδέν, και κανένας ηλιθιώδης "αντι-μηδενισμός" ή "αντι-τιποτισμός" δεν μπορεί να καταστρέψει αυτή την οντική του πραγματικότητα γιατί τούτη εκβλασταίνει και αναδύεται από την ίδια την γλώσσα, δηλαδή από το σημαίνον εις την εκδίπλωσή του μάλιστα που σχετίζεται με "στρατηγικές" λειτουργίες του.
Μπορεί κάποιοι, δια μέσω της λειψανολατρείας ως ειδικής πίστεως να θεωρούν ότι θα ήταν δυνατόν να εξαλείψουν την εκμηδενιστική λειτουργία τού σημαίνοντος, ως να μπορούσαν τα λατρευόμενα λείψανα ως ψευδοαπόδειξη ενός συνεχούς του σώματος (τους) να χρησιμοποιηθούν ως πρότυπο αιωνιοποίησης και εκμηδένισης τής διαλεκτικής τής ρήξης και του μηδενός εντός τού ίδιου τού σημαίνοντος και του ανθρώπου ως σημείου-σημαίνοντος, αλλά το ίδιο το σημαίνον πάντα θα εκβλασταίνει και αυτή την λειτουργία και μάλιστα όχι μόνον ως διαλεκτικά "αφομοιώσιμη" αλλά και ως μιαν απαιτητική και απείθαρχη ιδιότητά του.












Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..