Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Σημαίνεσθαι και σημαίνειν..(7) Σχόλιο στο ΚΓ' Κεφάλαιο από τις Ψυχώσεις του Ζ.Λακάν..


Η πατρική ιδιότητα αναδύεται ιστορικά, χωρίς να ταυτίζεται με την πατριαρχική ιδιότητα και χωρίς να γνωρίζουμε αν σχετίζεται, όταν αναδύεται, με το οιδιπόδειο πλέγμα.
Πέρα από τις ιδιαίτερες κοινωνικοοικονομικές και ιστορικές συνθήκες ανάδυσης που αφορούν σε αυτήν την ανάδυση, ο Λακάν μας δείχνει με γλαφυρό και ξεκαρδιστικό τρόπο την ανάδυση του Πατρός ως στοιχείο και ως μέρος του σημαίνοντος Πατήρ αλλά και ως στοιχείο και μέρος τού ίδιου του σημαίνοντος εις την γενική ιεραρχημένη μορφή του.

Αξίζει κανείς να διαβάσει το ΚΓ' αλλά και το ΚΔ' κεφάλαιο του πρώϊμου έργου του Λακάν για τις ψυχώσεις, για να εισαχθεί όχι μόνον στην προβληματική τού ίδιου αλλά και με έναν βαθύτερο τρόπο στην προβληματική τού σημαίνοντος από μιαν βαθύτερη γλωσσολογική και ψυχαναλυτική σκοπιά.
Το ζήτημα είναι, σε μια πρώτη αλλά απόλυτα αναγκαία ανάγνωση για την κατανόηση της λακανικής ερμηνείας αλλά και των πραγμάτων των ίδιων, ότι το σημαίνον ως μια συγκροτημένη ενότητα με σαφή ιεραρχικά και κεντροποιητικά χαρακτηριστικά αναδύεται από την πατρικότητα και αναδύει την πατρικότητα, το ζήτημα είναι λοιπόν πως έχουμε να κάνουμε με μιαν συνανάδυση και όχι μόνον με μιαν συνάντηση.
Το σημαίνον Πατήρ, ο Πατήρ ως το σημαίνον-ως-σημαίνον, ως το Ίδιον του σημαίνοντος, δεν συγκροτείται ως να υπήρχε πρώτα η κεντρικότητα ως Ίδιον του σημαίνοντος αλλά ως να είναι το ίδιο το Ίδιον του Πατρός, ως να είναι άρα το κεντρικόν και κεντρικοποιητικόν ως Ίδιον του Πατρός το Ίδιον του σημαίνοντος-ως-σημαίνοντος.
Πριν φτάσει ως εκεί, στο κείμενό του, ο Λακάν, σκιαγραφεί το σημείον του πατρικού Λόγου σε μιαν ελκτική κατηγορική φορά προς το σημαινόμενον του Πατρός ως Εγώ ή Εγώ-ενεργείν.
Μπαίνω τώρα αμέσως στο ψητό και επαναφέρω πληρέστερες και σφοδρότερες τις αντιρρήσεις μου με το είδος της πραγμάτευσης (του πατρικού ζητήματος) από τον Λακάν και όχι με το ύψος της που είναι, δυστυχώς, για τους περισσότερους αντιλακανικούς δυσθεώρητον.

Είπαμε σε μια προηγούμενη δημοσίευση πως το Είμαι απουσιάζει εκεί που πρέπει να είναι παρόν, όταν συγκροτείται το σημαίνον-ως-σημαίνον σε αναφορά προς την σχέση εγώ και ε-σύ, στο καίριο σημείο όπου το εγώ και το ε-σύ υποδέχονται ως ένα ενιαίο πλέγμα την συγκροτητική διείσδυση του Άλλου, του μεγάλου Ά-λλου, ο οποίος δεν μπορεί παρά να είναι βέβαια...άλλος από τον Πατέρα, το σημαίνον Πατέρα ή τον Πατέρα ως (το) σημαίνον.
Η σκιαγράφηση του Άλλου ως Είμαι δεν θα έλειπε βέβαια από την συνέχεια, αλλά πριν γίνει η συνπαρπαστική σκιαγράφησή του (ως Είμαι) στην διάλεξη τού ΚΓ΄ Κεφαλαίου με όλες τις ιστορικοπολιτισμικές και γεω-τοπολογικές (μεταφορικές και μη μεταφορικές) αναφορές της έχει προηγηθεί, όπως είδαμε αλλού, η καθολικίζουσα υπονόμευση της ιδιάζουσας κατάστασης του Είμαι ως (του) περιέχοντος τον Πατέρα.
Για την ακρίβεια, το Είμαι παράγεται στον Λακάν ως ένα Είμαι-Πατήρ κατά την ειδικότερη καθολικιστική έννοια τής ιουδαιοχριστιανικής παράδοσης, αλλά τούτο δεν γίνεται μόνον για δογματικούς λόγους αλλά για να υπάρξει ως ένα Εγώ-Ενεργείν.
Δεν αμφισβητώ το ύψος της λακανικής προσπάθειας και του λακανικού αποτελέσματος, αφού μάλιστα αυτό το ύψος κατακτήθηκε και επ' αυτού μετέχουμε δια του κατακτητή αναρριχητή Λακάν και ημείς, αλλά αμφισβητώ την ίδια την υφή του σημαίνοντος όπως παράγεται κατά την ειδική της σύσταση επιδρώντας και στην έννοια του σημαίνοντος.
Το Είμαι είναι για εμάς ένα Παθείν του σημαίνοντος, το Είμαι (τού Κυρίου) είναι ένα σημαίνεσθαι (εντός πάντα του σημαίνοντος) μάλλον και όχι ένα σημαίνειν, αν θέλουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τι λέμε τώρα σε ένα πλαίσιο διάκρισης, άρα το Είμαι δεν είναι ένα Εγώ ή Εγώ-ενεργείν.
Θα επανέλθουμε γρήγορα, αναλυτικότερα.










Ιωάννης Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..