Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Πως σας βλέπω. Δυσάρεστες σκέψεις, δυστυχώς..



Ίσως να ήταν αναπόφευκτο να χρησιμοποιηθεί μια υπερβολή, ίσως και να μην ήταν.
Όλα κατά κάποιο τρόπο οδηγούν σε μιαν δημιουργική ή μη παρεξήγηση, το είπε και ο γνωστότατος κύριος Ζακ όχι κανένας ντόπιος ψευδομεταμοντέρνος μόσχαρος, αλλά το συμπέρασμα ημών των ταπεινών είναι κάπως θλιβερόν ως προς το τελικόν αποτέλεσμα όλων των συντελούμενων "εδώ" ερμηνευτικών παρεξηγήσεων-εξηγήσεων.
Παρά τις διαμάχες περί της ιθαγενείας και του ιθαγενισμού, νομαδικότητας κ.λπ κ.λπ, και παρά τις όποιες καλές μεταφορές προς "εδώ" αντίστοιχων προβληματικών επί τούτου του γενικού πεδίου προβληματοποίησης των "κοινωνικών" δεδομένων από την σκοπιά τελικά μιας ευρύτερης ματιάς, διαβλέπω, και διακρίνω πλέον, εντός του πλήθους των διαφόρων σχηματιζόμενων ερμηνευτικών ιδεολογικών "στρατοπέδων" μια κοινή χωριατίλα, με όποιο αρνητικό φορτίο έχει μια τέτοια "λέξη", και το ξέρετε πως δεν είμαι εχθρικός εν γένει με την χωριατιά και την χωριατίλα.
Θα ήμουν ανόητος αν έλεγα πως δεν είχα και δεν έχω και γω τέτοια προβλήματα και τέτοιες στενούρες, αλλά πρέπει να το παραδεχθούν και όσοι δεν με συμπαθούν ή θέλουν να με υποτιμήσουν (γνωστή συνήθεια, σε όλο το φάσμα του "έθνους" ημών, η αλληλοϋποτίμηση) ότι προσπάθησα και προσπαθώ να δω τα πράγματα εις τον "εδώ" κόσμο και τον φλεγόμενο διάκοσμό του (την ευρύτερη ζώνη ανθρώπινης ζωής κάπου εδώ κοντά, πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε) κάπως με ένα ευρύτερο μάτι, με μια περιέργεια.
Όχι ότι λείπουν οι διαβασμένοι άνθρωποι, τα καλά μελετηρά παιδιά, και οι πληροφορίες πλέον, σε μιαν βαθύτερη καταβύθιση ακόμα και οι γνώσεις, στην εποχή που ζούμε, με τα ιντερνέτια και την πολυγλωσσία ξενογλωσσία των νέων ανθρώπων, ούτε πως λείπει το (επιστημονικό, οικονομικό, ακόμα και "κινηματικό") πάρε δώσε με δύση και ανατολή, κυρίως με δύση όμως και με μίαν ανυπόφορη δουλικότητα πάντα.
Τίποτα δε λείπει, αλλά λείπουν κι όλα.
Αφόρητα είναι μερικές φορές τα πράγματα στην επαρχία μας, στενά και κακομοιριασμένα, όχι τελικά γιατί λείπουν τα μέσα όπως είπα, ούτε ότι λείπει η γενική ροή των πραγμάτων που "σε" αναγκάζει να δεις πέρα από την "εθνική" μύτη σου.
Νομίζω είναι άλλα τα προβλήματα που μας μπερδεύουν που δεν έχουν μάλιστα να κάνουν με κάποιον φανταστικό "εθνικό" ή λαϊκό χαρακτήρα.
Το να μην κοιτάς με κάποια ψυχραιμία, με κάποια ερευνητική και μη δογματική ματιά προς αλλού, ειδικά προς ανατολάς, έχει να κάνει με άλλα σημαντικότερα ζητήματα, ίσως και με την ίδια την ουσιαστικότερη και όχι (άμεσα) οριενταλιστική  ματιά των υποκειμένων, πάλι "εδώ".
Διαπίστωσα ασυγχώρητα λάθη, παραβλέψεις απαράδεκτες, για τα ευρύτερα "ανατολικά θέματα", θα έλεγα πως μου έγιναν όλα αυτά σχεδόν (;) έμμονη ιδέα, και επίσης διαπίστωσα κάτι πραγματικά εξοργιστικό, με έχει βγάλει από τα ρούχα μου, με έχει κάνει έξω φρενών.
Υπάρχει φατριασμός στην σκέψη, ένα είδος κομματικοϊδεολογικής μονομέρειας, που υπερβαίνει τις θεμιτές ή εν πάση περιπτώσει αναμενόμενες τάσεις των ανθρώπων να τείνουν να βλέπουν-συμπαθούν ή να παρα-βλέπουν-αντιπαθούν ανθρώπινες πραγματικότητες και σκληρά άσχημα συμβάντα.
Μιλάμε για μια σκοταδιστική και μερικές φορές ανοιχτά παλιανθρωπική μονομέρεια, ή και για μια πονηριά κατά την χρήση των δεδομένων πληροφοριών, σε μιαν εποχή όπου με μια κουτσά στραβά ξένη γλώσσα, με το νετ, με έναν διάλογο χωρίς τσιμέντα με έναν άνθρωπο από έξω, και χωρίς να αποποιείται κανείς τις προτιμήσεις του, μπορεί να δει την πολυπλοκότητα των πραγμάτων, αλλά και να δει κατάματα διάφορα εγκλήματα, αίσχη κ.λπ.
Δεν θέλω να το πάω σε ένα κάπως παρανοϊκό επίπεδο, αλλά βλέπω ότι έχουμε γίνει πάλι ένα τέλειον χωραφάκι για όλες τις προπαγάνδες και όλες τις συνωμοσιολογίες, και αυτό έχει γίνει χειρότερο και από την εποχή όπου ευρισκόμενος στην Γερμανία, όταν ξέσπαγε το θέμα του Κοσόβου, πέραν της εκεί καθεστωτικής αντισερβικής προπαγάνδας που έτρωγα στη μάπα κάθε μέρα, όταν μετά άνοιγα ελληνικές εφημερίδες ή μίλαγα τηλεφωνικά "με Ελλάδα", φρίκαρα ακόμα περισσότερο, άκουγα ένα σωρό ψέματα και τερατολογίες και φυσικά άκουγα την "αντίθετη" φιλοσερβική προπαγάνδα
Χαρακτηριστικά σας λέω, για να μην μπω αναλυτικότερα στην σερβοαλβανολογία, ότι ενώ δεν εύρισκες ούτε γραμμή σε γερμανικές εφημερίδες για την Ελλάδα, κάτι λίγα πράγματα, όταν μίλαγες με Ελλάδα στο τηλέφωνο νόμιζες ότι η χώρα ήταν στα πρόθυρα πολέμου εισβολής επέμβασης από τους αμερικάνους και άλλα φαιδρά.
Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα.
Μπορεί να έχει γίνει ακόμα χειρότερο το πράγμα, αν κρίνω από την τύφλωση, ακόμα και από την αλήτικη "μεθοδολογία" που χαρακτηρίζει ακόμα και χώρους που "ανήκουν" υποτίθεται σε ένα "αμφισβητησιακό" λόγο.
Βλέπω πολλά ολισθήματα, πέραν του κανονικού, έναν ετεροκαθορισμό στην συζήτηση, αστοχία στο να κεντράρει κανείς στο ζητούμενο, ειδικά στην περιοχή μας, και γω το έχω παρακάνει δε λέω, αυτός είναι εξάλλου και ο ρόλος που έχω αναθέσει στον εαυτό μου, να υπερβάλλω και να επιτονίζω κάποια πράγματα που αν θέλετε με έχουν σημαδέψει προσωπικά, αλλά φιλάρες εσείς δεν πάτε καλά, τα έχετε χαμένα.


Ζήτησα να ανοίξει ανοιχτή συζήτηση και πολεμική, άνοιξα μόνος μου ένα κοινό πεδίο όπου θα μπορούσαν να συναντηθούν τα ξίφη τής επιχειρηματολογίας και της σκληρής ακόμα κριτικής για στρατηγικά ζητήματα που αφορούν την ιστορική μνήμη, μετά το γιουγκοσλαβικό και το κουρδικό, σε σχέση με τις τελευταίες δεκαετίες, ζήτησα να ανοίξουν όλες οι "υποθέσεις", αλλά σε μιαν ανοιχτή αντιπαράθεση, και το μόνο που βρήκα, αν βρήκα εδώ και εκεί λίγες αναφορές, ήταν βρισιές ύπουλες και μιαν υπεροψία, εννοείται πάνω από όλα αδιαφορία, ίσως με την πρόφαση τής ιδιομορφίας μου ή της σφοδρότητας και της αντισυμβατικότητας στον λόγο μου.
Δεν πειράζει, έχω βγάλει τα συμπεράσματά μου, και πρέπει δυστυχώς αυτά τα συμπεράσματα να τα καταπιώ μόνος μου και να τα χωνέψω μόνος μου.
Έτσι είναι η ζωή στις επαρχίες, ακόμα και δια τις πιό μονδέρνες οικογένειες.  


Ίσως πραγματικά τώρα είναι η ώρα να αποσυρθώ στην αγαπημένη μου φιλοσοφία και τα στιχάκια (μη τρομάζετε!), το έχω πει άπειρες φορές, αλλά τώρα πέρα από το τρόμαγμα, την οργή και την απογοήτευση, ήρθε και ένα άλλο "αίσθημα", η αδιαφορία.








Ιωάννης Τζανάκος

1 σχόλιο:

  1. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, όχι μόνον για μένα, θα έλεγα μάλιστα ποιός χέστηκε για μένα, ποιός είμαι γω;
    Ούτε εγώ παίρνω τον εαυτό μου στα πολύ σοβαρά, θέλησα μόνον μέσα στο πηχτό σκοτάδι να μάθω κάποια πράγματα, αλλά τέτοιο πράγμα δεν το περίμενα, τι ήθελα και έχωσα την μύτη μου.
    Απευθύνομαι σε νυν και πρώην φίλους και εχθρούς και εχθροφίλους:
    Έχετε καταλάβει πόσο λάθος είστε;
    Καλά, αφήστε τον Τζανάκο να λέει τα δικά του, να σκοντάφτει, να συναισθηματοποιεί τις καταστάσεις, αλλά εσείς δεν έχετε καταλάβει ότι τα πράγματα πλέον δεν είναι για να παίζουμε τους διανοούμενους της κάποιας δυτικοεπαρχίας;
    Μπορείτε έστω έμμεσα να ζητήσετε ένα συγγνώμη για τις χυδαιότητές σας;
    Μπορείτε να καταλάβετε ότι είστε αλυσοδεμένοι σε αλυσίδες ψευδών μονομερειών ιδεολογικής αλητείας;;
    Τα καταφέρατε μερικες φορές να σας μοιάσω, ίσως και να σας ξεπεράσω, επέτεινα τα πάντα, τα τέντωσα όλα, ως μη όφειλα, αλλά το όφειλα όχι σε εσάς αλλά σε πραγματικούς ανθρώπους που ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΑΣ, γιατί δική μου δεν είναι πλέον, δεν θέλω να είμαι στον ίδιο τόπο με εσάς, ω αγαπητοί, και δεν το θέλω ακόμα κι αν φοράτε ρουχαλάκια "άρνησης" αυτού του τόπου, το ίδιο τροπάρι, τα ίδια και τα ίδια, βαρέθηκα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..