Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Υποψήφια θύματα..(1)



Η δομή του πολεμικού φαινομένου σήμερα διαφέρει αρκετά από ό,τι έχουμε γνωρίσει, όχι κυρίως γιατί υπάρχει αλλαγή στον τρόπο συγκρότησης των πολεμικών μέσων (στρατός, τακτική στρατηγική, τεχνική δομή κ.λπ) αλλά γιατί το σύνολο των κυριαρχικών σχέσεων, που υπηρετούνται από τον πόλεμο και τα μέσα του, δεν οδηγείται σε ένα μεταβατικό τελικό αποτέλεσμα κατά την "παραδοσιακή" μορφή έκβασης των πολεμικών δράσεων.
Ο ιμπεριαλισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα και οι εσωτερικές αντιφάσεις του, οι οποίες δεν περιορίζονται στις αντιφάσεις των εθνικών κεφαλαίων, έχουν παγώσει σε μια διαρκή ισορροπία, οπότε τα άμεσα εδαφικά αποτελέσματα του πιθανού πολέμου δεν είναι σαφή και απόλυτα οριοθετημένα, οι κατανομές των ζωνών επιρροής δεν είναι αναγκαία δομημένες σε μια ξεκάθαρη μορφή.
Ποτέ δεν υπήρχε μια απόλυτη-απόλυτη μορφή των διαιρέσεων που προέκυπταν από τις μεταπολεμικές διευθετήσεις, αλλά σήμερα αυτό το μη απόλυτο-απόλυτο τείνει να μετατραπεί σε ένα αντίστροφο απόλυτο, ένα απόλυτο τού μη απόλυτου της πιθανής μεταπολεμικής κατάστασης.
Ταυτόχρονα, και σε συνάφεια με την προηγουμένως αναδειχθείσα από εμάς "πολεμολογική" μορφή του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, υπάρχει μια μεταφορά της άμεσης σύγκρουσης των κυρίαρχων ισχυακών καπιταλιστικών πόλων σε περιφέρειες εκτονωτές που μετατρέπονται ούτως σε "απομακρυσμένα" αναλώσιμα υλικά τής ενδοκαπιταλιστικής και ενδοϊμπεριαλιστικής δυναμικής τής σύγκρουσης.
Έτσι στρώνεται ένα νέο έδαφος καταστροφής το οποίο είναι ρευστό ή ρευστοειδές, ασταθές, ακαθόριστο και μηδέποτε ολοκληρωμένο ως κατανεμημένο ή δυνάμει κατανεμημένο μετά τις πολεμικές δράσεις.
Στην περίπτωσή μας αυτό σημαίνει πως η πιθανή μελλοντική σύγκρουση Ελλάδας Τουρκίας ενώ είναι προφανές (όχι σε όλους βέβαια) πως προκύπτει κυρίως από τις επιθετικές φασιστικές βλέψεις του τουρκικού κράτους δεν θα έχει τα αποτελέσματα που προσδοκούν οι Τούρκοι φασίστες ως στρατηγικοί εκπρόσωποι της τουρκικής αστικής τάξης, και σίγουρα ούτε τα αποτελέσματα που προσδοκούν οι αδυναμότεροι αλλά όχι αγαθότεροι Έλληνες φασίστες, επίσης ως στρατηγικοί εκπρόσωποι της ελληνικής αστικής τάξης, αλλά (θα έχει ως αποτέλεσμα) την μόνιμη σταθερή και ριζωμένη εγκατάσταση στον διαφιλονικούμενο (μάλλον σήμερα ελληνικό) χώρο, ιμπεριαλιστικών δυνάμεων επιδιαιτησίας.
Αυτές οι δυνάμεις επιδιαιτησίας, οι ιμπεριαλιστές καλοθελητές ακριβώς γιατί δεν μπορούν (η κάθε μία ιμπεριαλιστική δύναμη ξεχωριστά) να επικρατήσουν καθολικά πουθενά, αλλά συντηρούν και θα συντηρούν μια διαρκή ένταση και έναν διαρκή συμμετρικό/ασύμμετρο πόλεμο, θέλουν να υπάρχει πάντα ένας τέτοιος χώρος ασάφειας και διαρκούς αποδόμησης και καταστροφής χωρίς τέλος, χωρίς πάλι να δέχονται την όποια στερεοποίηση νέων συνόρων, ούτως ώστε να είναι πάντα εκεί και πάντα να επιβεβαιώνουν τον ρόλο τους και πάντα να υπάρχει (όπως είπαμε πριν) χώρος εκτόνωσης του ενδοκαπιταλιστικού ενδοϊμπεριαλιστικού καταστροφικού αποθέματος καταστροφής χωρίς να θίγεται ο εκάστοτε ιμπεριαλιστικός πυρήνας.
Τι σημαίνουν σε ένα τέτοιο πλαίσιο ο εθνικισμός και ο διεθνισμός εκτός από το άγονο Τίποτα που ήδη σημαίνουν;
Σημαίνουν έναν ενιαίο ανεπίγνωτο αλλά και ενεργό συντελεστή τής παγίδευσης των κοινωνιών "υποψήφιων θυμάτων" σε μια εσωτερική κοινωνική ιδεολογική δυναμική που ταιριάζει ταμάμ στην επιθυμούμενη από τους (μεγάλους) ιμπεριαλιστές-υποψήφιους-επιδιαιτητές νέα κατάσταση.
Μήπως αναγνωρίζετε τους υποψήφιους για όλους αυτούς τους ρόλους;
Εγώ ο ταπεινός "μισθωτός σκλάβος" μιας υποψήφιας χώρας τεραίν δεν αναγνωρίζω τίποτα από τους "χώρους" (εθνικιστικούς-διεθνιστικούς) που να δείχνει κάτι άλλο από μάλλον ανόητα εργαλεία μιας τέτοιας δυναμικής.
Για τους εθνικιστές ή υπερεθνικιστές το ξέραμε, για τους διεθνιστές το μάθαμε, κι αυτό. 






Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..