Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Το αδιέξοδο και οι λύσεις..



Αν καθήσεις κάτω και τα μετρήσεις τα πράγματα δεν υπάρχουν και πολλές ελπίδες, τα πάντα έχουν οριοθετηθεί και δομηθεί εντός αυτών των ορίων όπως έχουν τεθεί.
Όσοι νομίζουν ότι θα ξεφύγουν των ορίων αυτών και φαντασιώνονται συνθέσεις και αναδιατάξεις των πραγμάτων, μερικοί, ας πούμε οι καλύτεροι, αυταπατώνται, όχι γιατί δεν υπάρχουν δυνάμεις για να πραγματοποιήσουν αυτή την νέα σύνθεση ή αναδιάταξη αλλά γιατί αυτές είναι σχετικά μικρές όσον αφορά στο μέγεθος και την σπουδαιότητα του πιθανού εγχειρήματος.
Μην ελπίζουμε ο "κόσμος", ο λαός, να αφήσει τα δεδομένα σχήματα, όχι μόνον γιατί οι σκόρπιες δυνάμεις που προτάσσουν ένα νέο και διαφορετικό ως προς το ποιοτικό περιεχόμενό του εθνικό δημοκρατικό αγώνα είναι τόσο ασυνάρτητες και αλληλοϋποβλεπόμενες αλλά κυρίως γιατί τούτο το "ασυνάρτητον" αντανακλά τα πραγματικά προβλήματα και τα πραγματικά όρια όπως έχουν τεθεί και εδραιωθεί με την δύναμη και της παγκόσμιας κυριαρχίας και αντανακλώνται τελικά και εντός του εθνικού δημοκρατικού "στρατοπέδου".
Γι' αυτό εξάλλου και επιχαίρουν οι θιασώτες τής "νέας πολιτικής", γι' αυτό και συμμετρικώς θα έλεγα επιχαίρουν και οι θιασώτες του νέου και επανερχόμενου δεξιού εθνικισμού, γιατί "εμείς" στριμωγμένοι κάπου στην μέση δεχόμαστε χτυπήματα όχι μόνον από την ίδια την διεθνή πραγματικότητα αλλά και γιατί τούτη είναι δομικά εσωτερικευμένη σε κάθε τόπο, ας πούμε σαν και τον δικό μας.
Ο φαύλος κύκλος και η αντίστοιχη φαύλη διαλεκτική μεταξύ διαφόρων δήθεν κοσμοπολιτών (δεν είναι κοσμοπολίτες πραγματικοί) διεθνιστών και τρανσυπερ(α)εθνιστών και νέων δεξιών εθνικιστών επικρατεί και θα επικρατήσει, μέσα και από ένα μεταξύ τους "βλεμματικό" στήσιμο του αγώνα.
Αν τούτη η φαύλη διαλεκτική μπορεί ωστόσο να περιέξει σε κάποιους τόπους και "εμάς" ή κάτι σαν και "εμάς", σε τόπους όπως η ελλάδα που απειλούνται από εμφανείς (σε μη ηλίθιους) και ζοφερούς εχθρούς όπως το τουρκικό κράτος, δεν υπάρχουν και πολλές ελπίδες.
Η διαλεκτική τούτη οδηγεί σε τραγωδίες και καταστροφές, αν τύχει και πέσουμε σε "κακή" συγκυρία και "κακό" συνδυασμό καταστάσεων, και το κυριότερο οδηγεί "εμάς" σε μιαν παράξενη ουδετερότητα απέναντι σε αυτά τα αυτοκαταστροφικά ιδεολογικά και πολιτικά στρατόπεδα.

Εννοείται πως ο λαός θα πάει σούμπιτος προς τον δεξιό εθνικισμό, δεν υπάρχει περίπτωση οι πασάδες και οι βρυκόλακες της Ισταμπούλ να θέλουν να βάψουν με αίμα το Αιγαίο και την Θράκη και τότε ο λαός να κάνει παιχνίδια νοητικών ισορροπιών και να το σκεφτεί, θα επιλέξει σχεδόν αυτόματα όποιον εθνικισμό βρεί μπροστά του.

Και αν ας πούμε το υπερ-αριστερό κατεστημένο που ελέγχει ένα σημαντικό μέρος της νεολαίας, της διανόησης και των μηχανισμών της, και ένα σημαντικό μέρος της εργατικής και τής μικροαστικής τάξης, πάει τότε να κάνει το γνωστό παιχνιδάκι του με κάποια, τότε πάλι, εμφανιζόμενη φιλελεύθερη υποχωρητική "αντιεθνικιστική" αστική ελίτ, το αποτέλεσμα θα είναι το αναμενόμενο και από όποια "αγαθή" οπτική γωνία εξεταζόμενο όχι και τόσο ευχάριστο.
Αφού είναι προτιμητέα η φαύλη διαλεκτική και υπάρχει απομόνωση και ρατσιστική απώθηση, από την αριστερά, των "καταραμένων"-μέσα-στην-αριστερά, είτε αυτοί είναι κάποιος Τ.Φωτόπουλος είτε είναι κάποιος Καραμπελιάς (μιλάμε πως αλληλομισούνται και δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, αλλά βέβαια ούτε και με μας), ε τότε και τούτοι έχουν δικαίωμα να πάρουν τον όποιο "κακό" δρόμο. 

Όταν βλέπω τους "άλλους" να είναι τόσο αποφασισμένοι να παίξουν το άσχημο, το αδιέξοδο και το προκαθορισμένο ρολάκι τους, δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω.







Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..