Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Κοσμάκη Κόσμε..



Είναι φαιδρόν 
κάπως
να σε έχουν αγαπήσει τα ίδια κοπρόσκυλα
με τον αφρισμένο στόμα
και τα ίδια να μην θέλουν και πολλά πολλά,


Είναι φαιδρόν
όπως οι τραγωδίες των καθαρμάτων
που αφού άφησαν τα παιδιά τους
και το έριξαν στο τσάμικο 
της ψευδοπεριπλάνησης
[εξασφαλισμένη η επιστροφή]
γυρνάνε τώρα με ένα παράπονο στα μάτια
να ζητήσουν και τα ρέστα,


Αλλά έτσι είναι η ζωή
φαιδρή 
κάπως
Αν και περιέχουσα άστρα,
Τα άστρα ιδίως δεν γελάνε
ούτε θέλουν κι αυτά πολλά πολλά
Απαιτούν ωστόσο μιαν ζοφερότητα
αλλιώς πως θα λάμπουν;


Αλλά ποιός μίλησε για άστρα;


Ας μιλήσουμε για τις υποθέσεις
των εργατών ας πούμε
ο γλόμπος καίει στο εργαστήρι
και ο πρωτοπόρος δίνει μάθημα,
ας πούμε, 
πάντα ας πούμε,


Τι συμβαίνει λοιπόν
εις αυτόν τον κόσμο των άναστρων;
όπου το φως και το ημίφωςμεταφώς
εξετάζουν το ναι και το όχι
καθώς και όλες τις βαθμίδες
της λάμπας
του χασάπικου,

Είμαστε μέσα σε ένα χασάπικο
που λέγεται όπως συνήθως
ελευθερία, 
και εξετάζουνε ένα σώμα
χωρίς να το εξετάζουνε,


Εγώ έφυγα, άφησα την ιατρική
ή χασάπικο
Αυτό είναι το θέμα
και δεν είν' προσωπικό,
Άφησα την ιατρική, 
Πάνω στο μάθημα της ανατομίας 
τα εγκατέλειψα,
Και είπα να το ρίξω και γω στο τσάμικο
εκτός ανατομείου όμως,
γιατί,
Χορεύουν και εκεί μέσα
αλλά αλλιώς
από΄τι ξέρει ο αδαής κόσμος
ο κακόμοιρος,


Ακούει για ιδεολόγους
αλλά δεν ξέρει πως είναι χασάπηδες
ακούει, θέλει να ακούει για ένα σώμα
σώματα, 
το σώμα του ίσως
Αλλά δεν ξέρει πως μόνον ως πτώμα
τον εννοούν,


Βλέπετε λοιπόν, 
και είναι για όλους
αυτό που θα πω,
τους 
την νοηματικήν διαμορφώνοντες
ζωή,
πως ομιλούμε για χασάπηδες
ομιλούμε για πτωματοφάγους
ομιλούμε για πτωματολάγνους
Και υμείς, εσύ
κοσμάκη κακόμοιρε
φαντάζεσε σώμα
σώματα, 
το σώμα ίσως το δικό σου,


Έαν αφήσεις κοσμάκη 
το σώμα πτώμα τους
το δικό σου εννοούν, κοσμάκη
κάνεις ας πούμε μιαν αναστροφή
και το πεις όπως ξέρεις
ε όχι, σα δεν ντρέπεσαι, κοσμάκη
θα σε λιώσουν, κοσμάκη κόσμε
Κι ας είσαι ο Κόσμος ο αληθινός
εις τον οποίον ορκίζονται, 
Έχουν πατήσει κάθε όρκο
τον δικό σου θα κράταγαν;


Αλλά, 
στέκομαι ξανά έναντί σας
και το διευκρινίζω πάλι, 
μιας και δεν το βλέπω να μιλάτε 
των γλώσσα των ζοφερών
[όπως εμείς, έτσι μας νιώθετε]
Σας το λέω λοιπόν,
πως μιλώ τώρα για όλους
κι όχι μόνον για τον έναν τον άλλον
ιδεολόγο,

Τους πάντες ξεχέζειν, 
αρχαίον ρητόν ρηθέν πριν μερικές μέρες,


Νομίζω τώρα, 
τώρα που σηκωθήκατε από το έδαφος
και τεντωθήκατε λίγο, προς τα με
θα το καταλάβατε ίσως, ελπίζω
πως δεν πρόκειται για με
Ούτε για τις φαιδρές ιστορίες του κάθε για με
Αλλά για τον πυθμένα πρόκειται
λαό τον λένε
που να σας γαμεί βλέπω
αν συνεχίσετε έτσι..







Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 2 ώρες
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 3 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..