Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Σήριαλ-Συρία..


Είναι αναμενόμενο να συνεχίζεται η συζήτηση, που ο ύψιστος ανύπαρκτος να την κάνει συζήτηση, για τα γεγονότα στην Συρία, τον χημικό βομβαρδισμό κ.λπ, αλλά δεν βλέπω φως ή έστω κάποιο ημίφως στο σκηνικό.
Επιμένοντες στην "συριακή αντιπολίτευση" τα μασάνε ή λένε απίθανα πράγματα για να καλύψουν την ανοιχτή τζιχαντιστική ταυτότητα των εγκληματιών συμμοριτών ισλαμοφασιστών, ανατρέχοντας βέβαια στο αρχικό μυστηριακόν σημείο μιας αγνής εξέγερσης ενάντια στον Άσσαντ και το καθεστώς του.
Η "αραβική άνοιξη" έχει σκάσει μεν, ως παγκόσμια εξεγερτική φούσκα κατά τις επιθυμίες των αριστεριστών υποστηρικτών της, αλλά ακόμα ίπταται και χαρίζει στιγμές ιδεολογικής ανακούφισης όταν αντικρύζονται οι αμεσότερες συνέπειες και συνεπαγωγές της.
Αυτό που εξεγέρθηκε, κυρίως αν και όχι μόνον, ήταν ο ισλαμικός αραβικός λαός, χωρίς να πολυνοιάζεται για τις προβολές των φαντασιόπληκτων δυτικών αριστεριστών.
Αυτό εξεγείρονταν εξάλλου πάντα, και στην Αίγυπτο και στην Συρία, σε μια σειρά από εξεγέρσεις που τα μπααθικά καθεστώτα έπνιγαν στο αίμα.
Βέβαια, για να πάμε σιγά σιγά και στους άλλους, τους νεόκοπους αντιιμπεριαλιστές, πάντα παραμένοντες και αυτοί στον "χρυσό κανόνα" ότι ό,τι είναι αντιιμπεριαλιστικόν, δεν μπορεί, αγαθόν θα είναι, θα πούμε και σε αυτούς: 
Η εξέγερση ήταν εξέγερση και οι εξεγέρσεις των ισλαμιστών και του λαού που τους ακολουθεί (ακολουθούσε) ήταν αληθινές εξεγέρσεις, δεν είναι δηλαδή μια μαζική εξέγερση πάντα κάτι το τόσο αγαθόν ούτε είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί τον ηλιθιομαρξιστικό κανόνα, τον άλλο "χρυσό κανόνα" ότι μια μαζική λαϊκή εξέγερση δεν μπορεί ρε γμτη, θα είναι όπως την επιθυμούμε αλλιώς δεν είναι μαζική εξέγερση, είναι συνωμοσία, ποιών;; των ιμπεριαλιστών βεβαίως, ποιός άλλος σατανικός συντελεστής θα μπορούσε να σιάξει ένα τέτοιο συμβάν;
Έτσι, συνεχίζοντας τον υπερπαρανοϊκό κινηματικό ή λαϊκοκινηματικό τρόπο συγκάλυψης τής δυσάρεστης πραγματικότητας, ή η εξέγερση υπάρχει άρα είναι όπως την επιθυμούμε, είτε η εξέγερση δεν είναι όπως την επιθυμούμε άρα δεν υπάρχει, με λίγα λόγια να υπάρχει εξέγερση, να είναι μαζική λαϊκή, να μην είναι όπως την επιθυμούμε, όλα αυτά μαζί; δεν υπάρχει περίπτωση!
Αυτό το πράμα είναι σήμερα όσοι ισχυρίζονται ότι είναι μαρξιστές αντικαπιταλιστές αντεξουσιαστές, βράστα χαράλαμπε. 
Όλοι τους, αλληλομισούμενοι, με ευγενικό τρόπο βέβαια, ναι σύντροφε, δεν έχεις δίκιο σύντροφε, μα σύντροφε, και άλλα για να σπάει πλάκα ο ύψιστος ανύπαρκτος, και οι εχθροί μας ή "μας".
Κάπου αγριεύουν τα πράγματα, και αρχίζουν και διάφορες ύβρεις, αυτό να μην το χάνετε, τότε θα μάθετε αλήθειες, γιατί όταν βρίζονται οι αντικαπιταλιστές μαθαίνεις όλη την αλήθεια, εφόσον, όπως σας έχω δείξει αναλυτικά, όλοι έχουν δίκιο...για τους άλλους.
Πάμε τώρα στο ζήτημα του χημικού βομβαρδισμού.
Δεν έχουμε καμία σίγουρη απόδειξη για το ποιός έριξε τα χημικά.
Εμείς πήραμε θέση, κάναμε μια υπόθεση για τον ένοχο, θεωρούμε πως ήταν ο Άσσαντ και το καθεστώς του, και αναλύσαμε τον λόγο ή τους λόγους για τους οποίους είμαστε καχύποπτοι για το ποιόν του κυρίου αυτού και των υποστηρικτών του, αλλά ό,τι είπαμε δεν έγινε αντιληπτό ως σοβαρό ή πρέπον για μαρξιστές ή ακόμα και "ελευθεριακούς" αναλυτές, εφόσον τούτοι ζούνε με υπερμεγέθεις μαμουθικές μαρξιστικές και λενινιστικές λέξεις-όρους σκιάχτρα που τους έχουν μπουκώσει το μυαλό και τους κάνουν ανίκανους να μπούνε σε κοινωνικές και εθνοτικές καταστάσεις ανάλογες με την  Συρία, τους σεκταριστικούς πολέμους και άλλα σχετικά του "εποικοδομήματος". 
Το ότι ο Άσσαντ είναι εκπρόσωπος μιας πρώην κυρίαρχης μειονότητας, δεν τους λέει τίποτα, κινέζικα σουαχίλι για μαρξισταράδες, το ότι το τέλος του πολέμου και η αναγκαστική μειονοτικοποίηση απο-κυριαρχικοποίηση (έστω και δια ενός κυρίαρχου καντονίου) των Αλαουϊτών θα κάνει τον Άσσαντ ένα ψόφιο σκυλί και για τους ίδιους, δεν τους λέει τίποτα.
Το ότι τον Άσσαντ και το σόϊ του τον ωφελεί η παράταση του πολέμου, δεν τους λέει τίποτα.
Αυτά εξάλλου είναι υποθέσεις, ενώ ο ιμπεριαλισμός είναι πραγματικότητα εμφανής, υπάρχει, έχει όγκο μέγεθος παρουσία και μια λαμπρή αναλυτική ιστορία ως (ιδεολογική) έννοια, άρα τι να λέμε τώρα;
Οι μαρξιστές ή "μαρξιστές" και οι "ελευθεριακοί" γενικά θεωρητικοί, έχουν πιασμένα τα αρχίδια του Πάπα, δεν ασχολούνται με "μικροκοινωνιολογικές" πτυχές των πραγμάτων.
Αλλά υπάρχουν και κάποιες λεπτομέρειες, βασανιστικές, ολίγον αποκρουστικές, ειδικά για τα αγαπημένα ή μισητά για αυτούς μπααθικά εξαμβλώματα της Μέσης Ανατολής, μία από τις οποίες (λεπτομέρειες) είναι πως τούτα τα εξαμβλώματα, ειδικά το σανταμικό Ιράκ και βέβαια η Συρία του πατρός και γιόκα Άσσαντ είχαν χημικό οπλοστάσιο που χρησιμοποιούσαν.
Αυτό έχει αποδειχθεί και με την επίθεση του Σαντάμ στην Χαλάπτσα (χιλιάδες θύματα γυναικόπαιδα, άμαχοι, Κούρδοι), και με επιθέσεις του πατρός Άσσαντ εναντίον των ισλαμιστών που είχαν σειρά εξεγέρσεων.
Ο κύριος γιόκας Άσσαντ, μάλιστα υπέγραψε συμφωνία καταστροφής των χημικών όπλων του, άρα δέχτηκε ότι είχε χημικά, αυτά παρουσιάστηκαν και καταστράφηκαν με πρωτόκολλο και όλα τα σχετικά, ελπίζω αυτό να το αναγνωρίζετε, ω ανόητοι.
Ωραίος ο τύπος όμως και ο πατήρ του, είχαν χημικά όπλα, μπράβο τα παιδιά, και άλλοι έχουν και είχαν, καμία αμφιβολία, το θέμα είναι πάντα αν τα ενεργοποίησαν ή τα χρησιμοποίησαν και το 2014 και τώρα, το 2017.
Θα δούμε, ό,τι και να αποδειχθεί όμως, οι Άσσαντ ήταν είναι και θα είναι μπααθικά καθίκια, μαζικοί δολοφόνοι, που μετά βίας παρουσιάζονται, αν είσαι σε μεγάλη ανάγκη, προτιμότερα από τους τζιχαντιστές δολοφόνους αποκεφαλιστές, ισλαμοφασίστες.
Δεν υπάρχουν αποδείξεις, αλλά όχι ότι δεν είναι ύποπτοι, μόνον και μόνον γιατί τα παλουκάρια του Άσσαντ και οι σύμμαχοί τους ταιριάζουν στα σχήματα των νεοαντιϊμπεριαλιστών που ετοιμάζονται για έναν μαμούθ (αντιδυτικό) αλλά και εθνικής εμβέλειας αντιεθνικιστικό ντεφετισμό, σε περίπτωση που υπάρξει παγκόσμιος πόλεμος Δύσης και νέου ανατολικού άξονα (Ρωσία, Ιράν, Κίνα) και το δυτικόπληκτο έθνος ημών και υμών βρίσκεται στο μέρος της Δύσης.
'Όχι, ότι δεν υπάρχει σίγουρα λόγος για ντεφετισμό, σε κάποιες περιπτώσεις εμπλοκής "μας", αλλά τούτο δεν σημαίνει πως θα πάρω και την αγιαστούρα να εξαγιάσω Πούτιν Άσσαντ, Κινέζους, Μουλάδες κ.λπ, γιατί κάτι τέτοιο μυρίζομαι, ο μαρξιστής ή "μαρξιστής" για να κάνει ντεφετισμό πρέπει να εξαγιάσει τον εχθρό του ταξικού εσωτερικού εχθρού του, άρα αρχίζει τα χαζά, ό,τι έκανε και κάνει με την Τουρκία, δηλαδή, όταν η ελληνική αστική τάξη και ο ελληνικός εθνικισμός κάνουν αντιτουρκισμό, τάσσεται τότε με μιαν ερμηνευτική που κάνει την Τουρκία ένα θύμα, ένα θύμα και, ή ακόμα-και μόνον, του ελληνικού αστικού ιμπεριαλισμού και άλλα βολικά, τροτσκιστικά αλλά και ζαχαριαδικά, και αυτόνομα (αουτονόμε).
Ταξικισμέ το μεγαλείο σου, είσαι ανίκητος.







Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..