Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Ενδιάμεσες σημειώσεις για το σημείον (13)..Το Έν-α Όνομα του Πατρός (στ')

Ο Άλλος δεν είναι το υποκείμενο που ομιλεί στον τόπο τού Άλλου [Ζ.Λακάν, Τα ονόματα τού Πατρός, ελλ.μετάφραση σελ.73].
Συμφωνούμε με αυτή την λακανική θέση, αλλά ήδη στον λακανικό ορισμό του (μεγάλου) Άλλου διαφαίνεται η διαφωνία μας.
Κατά τον Λακάν στο ίδιο σημείο, ο Άλλος είναι ο τόπος όπου εκείνο μιλάει.
Ας μην σταθούμε στο εκείνο.  
Για μας δεν υπάρχει, τουλάχιστον όπως το ορίζουν όλοι οι ψυχαναλυτές. 
Δεν υπάρχει ούτε ως μια μορφή μη ύπαρξης, ακόμα και όταν τούτη η μη ύπαρξη βαπτίζεται αλλιώς.
Ο τόπος τού Άλλου είναι ο Άλλος, και ο Άλλος είναι ο τόπος τού Άλλου.
Μιλάμε πάντα για τον μεγάλο Άλλο και όχι για το υποκείμενο που βρίσκεται στον τόπο αυτό ομιλώντας.
Τι είναι εντός τού τόπου αυτού;
"Εντός" τού τόπου αυτού δεν υπάρχει, διότι αυτός ο τόπος δεν έχει εσωτερικό πεδίο, ούτε μπορεί να χωριστεί σε εντός και εκτός, σε ένδον και κάτι πέραν αυτού.
Ο τόπος τού Άλλου ως ο Άλλος υπέρκειται των υποκειμένων ως ένα άνευ βάθους γλωσσικό φάσμα που συγκροτείται από μια σχεδόν απεριόριστη, ή άπειρη σειρά σημείων.
Τα σημεία αυτά δομούνται κάπως, δεν είναι δομημένα ωστόσο σαν μια γλώσσα όπως την εννοούμε συνήθως αλλά σαν εκείνο που είναι γλώσσα αλλά ταυτόχρονα ταυτότοπα-ταυτόχωρα δομεί την γλώσσα, πάλι όπως την εννοούμε συνήθως.
Με αυτή την έννοια ο τόπος αυτός, ή ο Άλλος ως ένα ταυτόν τού τόπου-που-είναι-ο-Άλλος με την ομιλία τού Άλλου ως υπερβαίνουσα την ομιλία του υποκειμένου που (τυχαίνει να) ευρίσκεται στον τόπο του Άλλου, είναι μια γλώσσα που αν και δεν είναι δομημένη ως ένα υπερ-συνειδητόν (ένα παγκόσμιο ή συλλογικό "πνεύμα") ή ως ένα υπερ-ασυνείδητον (το συλλογικό ασυνείδητο τού Γιούνγκ) είναι ωστόσο ένα πέραν τής υποκειμενικής ομιλίας ή "ψυχής" από το οποίο το υποκείμενο αντλεί όλη την δόξα και όλο τον πόνο τής ζωής του σε αναγκαστική μέθεξη με αυτό εις όλο τον χρόνο βίωσης αυτής τής ζωής.
Αυτός ο (μεγάλος) Άλλος, ο πατρικός-τόπος-Άλλος, δεν είναι ένα προσποιητόν, ό,τι και να μπορεί σημαίνει περιτέχνως ο όρος τής προσποίησης.
Δεν υπάρχουν διαστρωματώσεις σε υποσυστήματα και κάποιο βάθος στον κόσμο αυτής της σημαινότητας που είναι το σημαίνον-ως-σημαίνον στην ολότητά του.
Ο Άλλος είναι η υπερεπιφάνεια όλων των υπαρκτών και πιθανών γλωσσικών σημείων.
Ο Άλλος δεν ομιλεί, αν και κάνει την ανθρώπινη συν-ομιλία ικανή να υπάρξει, κάνοντας όμως ταυτόχρονα και αυτή την συν-ομιλία ένα θεϊκό μπαίγνιο που φανερώνει την αδυναμία της να αντέξει τους οντικούς όρους αυτής τής ίδιας τής ομιλίας  όπως ορίζεται στα αναγκαστικά πλαίσια των κεντρικών πατρικορηματικών της αξόνων οι οποίοι δίδονται στην ουσία τους από τον (μεγάλο) πατρικό Άλλο.
Όμως εδώ πρέπει να εισέλθουμε ξανά στο κρίσιμο σημείο τής υπόστασης αυτού τού τόπου-Άλλου.
Όπως είδαμε πριν δεν τον ορίσαμε ως ασυνείδητον κατά την οποιαδήποτε μορφή εννόησής του και εμφάνισής του, αν και σίγουρα σχετίζεται με αυτό κατά την συνενέργειά τους.
Όπως είδαμε δεν έχει κανένα βάθος, δεν συγκροτεί ένα υπερνόημα, ούτε έχει κάποια διακριτή μορφή ως ένα σύστημα.
Κάπου αλλού ωστόσο έχουμε ορίσει τον Λόγο, κάτι εγγίζον ίσως την ουσία του (μεγάλου) Άλλου, ως κάτι που προσεγγίζει την έννοια ενός (σχετικά) κλειστού βιολογικού συστήματος.
Ο Λόγος ως (σχετικά) κλειστό βιολογικό σύστημα αφορά στον άνθρωπο αλλά απηχεί κάτι που είναι μια υπερΖωή, ένα υπερΖώον, ένα οριακά ανύπαρκτο υλικό-άϋλο ή οριακά σωματικό-ασώματο φάσμα κατόπτρισης και σημειοποίησης της ζωής, το οποίο είναι όμως ό,τι αποδίδει ζωή στο ανθρώπινο ζώο μετατρέποντάς το σε ανθρώπινο ζώο.
Ο Άλλος ως Λόγος μπορεί λοιπόν να νοηθεί ως μια μορφή σώματος, οπότε γιατί θα περιοριζόμασταν στον (λακανικό) ορισμό τού ανθρώπινου όντος ως ενός ομιλιακού όντος που απλώς έχει (και) σώμα;

Αν το ανθρώπινο ομιλείν, ή ο άνθρωπος-ως-ομιλείν, είναι υπαγμένο και κυριαρχημένο από ένα υπερ-σώμα, το υπερ-σώμα τού Λόγου, τότε δεν είναι μόνον ένα ον που έχει (και) σώμα αλλά ένα ομιλόν σώμα με ιδιοσωματικότητα το οποίο ανήκει σε ένα άλλο υπερ-σώμα, το παράξενο υπερ-επίπεδο υπερ-σώμα του Λόγου.

Ο άνθρωπος είναι ένα όργανο τού παράξενου υπερσώματος τού Λόγου ή (μεγάλου) Άλλου, αν και αυτό το υπερσώμα δεν έχει βάθος, ενδοσυστημικότητα, υλική συγκρότηση.
Σημειώνουμε εδώ πως ούτως ο Πατήρ (όπως τον ορίζει ο Φρόϋντ και ο Λακάν) παραμένει πάντα το μεγάλο αρχέγονο Ζώον, σημειώνουμε άρα πως ποτέ δεν υπάρχει απόλυτη πατροκτονία, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πατροκτονία ποτέ, ο Πατήρ-Λόγος είναι πάντα το αρχέγονο ηγείσθαι τής ανθρώπινης ορδής ή αγέλης, και η εισαγωγή τού ανθρώπου στην τοτεμική ή μεταγενέστερα συμβολικο-ονοματική φάση τής αφομοίωσης τής ύπαρξης του Ζώου αυτού, δεν σημαίνει μόνον την απομάκρυνση του Λόγου-Πατρός ως ενός άμεσου ζωϊκού Ζώου, αλλά και το αντίθετο τής απομάκρυνσης αυτής, το οποίο (αντίθετο) σημαίνει την διά τής απομάκρυνσης αυτής εμβάθυνση τής κυριαρχίας Του, το άπλωμά της, άρα την παρουσία Του παντού όπου υφίσταται ομιλείν και (κάθε) άνθρωπος ως (κάθε) ομιλείν.
Ο Λόγος αυτός ωστόσο είναι Λόγοι, αν και δια αυτών των Λόγων ο Λόγος είναι ο Λόγος.
Η πανσπερμία των μορφών του, η παράξενη φαινομενολογία του, το σημειακόν του, η σχέση του με το ομιλείν, η απόλυτη φαινομενικότητα ή επιπεδότητά του, ο κενός ή ακόμα και "μηδενιστικός" ενίοτε χαρακτήρας του, και άλλα, θα εξεταστούν πάλι, σε μια σύνοψη:
Στην επόμενη δημοσίευση θα ενώσουμε όλα αυτά τα μορφολογικά χαρακτηριστικά τού Λόγου, όπως παρουσιάστηκαν (και εδώ) από εμάς, και όπως διαφαίνονται μέσω τής κριτικής (μας) απέναντι στην υποτιθέμενη διεργασία αυτοδιαμόρφωσής του σε στάδια-σημεία απομάκρυνσης και αλλοτρίωσης.




 
 
Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 11 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..