Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[17]


Τα περίφημα κεντρικά σημαίνοντα του (ίδιου τού) σημαίνοντος σημαίνουν την παρουσία εντός τής ανθρώπινης γλώσσας κατηγοριακών δομών σε μιαν πάντα διατάσσουσα/διατεταγμένη και ιεραρχική/ιεραρχημένη σειρά η οποία ταυτόχρονα ταυτότοπα λειτουργεί η ίδια ως ένα μηχανισμός ιεράρχησης και οργάνωσης (τής τάξης) τού σημαίνοντος ως συνόλου, μολοντούτο τούτο συμβαίνον μόνον σε κάποια εκδήλωση ή παρουσία του ως σημαίνοντος και όχι εις το όλον, ως τούτο (το σημαίνον) να μπορούσε να παρουσιασθεί σε/ως μια ολική ή απόλυτη ολότητα.
Δεν είναι λάθος ή υπερβολή να πούμε πως ο ορισμός των ίδιων των κεντρικών σημαινόντων ή κατηγοριών περιορίζεται στην ίδια την λειτουργία τους όπως την περιγράψαμε άνωθεν.
Άρα:
Η μορφική ή τυπική υπόσταση των κεντρικών σημαινόντων είναι και το μοναδικό σταθερό περιεχόμενο ή νόημά τους.
Δεν πρόκειται δηλαδή να υπάρξει ποτέ ένα είδος τελικής μορφοποίησης, άρα (και) περιεχομενοποίησης ακόμα και των κεντρικών σημαινόντων, εφόσον ακόμα κι αν υποθέσουμε πως θα μπορούσε να υπάρξει μια γενική σύνθεσή τους ή ολοκλήρωση της λειτουργικής τους δύναμης, ακόμα και τότε λοιπόν πάντα περί την ίδια τους την ειδική υπόσταση θα κείται το "υπόλοιπο" μέρος τών άλλων παρουσιών ή τής παρουσίας του σημαίνοντος που σημαίνει πάντα ρευστότητα και ελευθερία καθορισμών.
Δεν εξετάζω εδώ την συνύφανση των κεντρικών σημαινόντων με όλο το υπόλοιπο ρευστοειδές τού σημαίνοντος, αλλά αν θέλαμε να θέσουμε και αυτόν τον όρο συγκρότησης του Λόγου θα βλέπαμε έναν ακόμα λόγο για τον οποίο δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ ένα απολύτως περιεκτικόν ή αυτο-περιεκτικόν και περίκλειστο όλον, εφόσον η ίδια ακόμα η συγκρότηση των κεντρικών σημαινόντων σημαίνει υποστασιακή και συγκροτητική εξάρτησή τους από (αυτά) τα μη κεντρικά σημεία του σημαίνοντος που μόλις αναφέραμε.
Όμως ας επιχειρούμε πάντα την εξέταση του όντος των κατηγοριακών αρχών ως τούτες να ήταν δυνατόν να ολοκληρωθούν και ως το ον [τους] να εδύνατο να είναι Εν και συνοψίζον ή αυτοπερικλειόμενο ακόμα και στις αντινομικές του εκφάνσεις ή μάλλον ακόμα και δια των αντινομικών εκφάνσεών του.

Η πιθανή ολοκλήρωσή τους, σε μιαν τελική συστημική ολική μορφή, ως ουτοπία τής γνώσης δεν σημαίνει την υπεράσπιση μιας υπερ-ολότητας εφόσον όπως είδαμε περιέχει ως αίτημα και πρόταγμα τού Λόγου έναν περιορισμό:
Δεν υφίσταται το ενδεχόμενο ενός όλου που να σημαίνει όλο το σημαίνον ή όλη την ανθρώπινη ιστορία, αλλά μόνον το ενδεχόμενο να ολοκληρωθεί ο Λόγος ως ο Λόγος των κεντρικών σημαινόντων του.


Αυτό το περιορισμένο αλλά περιεκτικό όλον σαφώς και συνδέεται και με το άλλο "υπόλοιπο" σημαίνον, ευρίσκεται σε μιαν συγκροτητική σχέση μαζί του, και ως ήδη υπάρχουσα και ως μια άλλη νέα και μελλοντικά υπάρχουσα (συγκροτητική σχέση μεταξύ ενός ολοκληρωμένου συστήματος των κεντρικών σημαινόντων και του σημαίνοντος ως συνόλου ή ως σειράς συνόλων).
Και βέβαια αυτό είναι να συμβεί αν το φτιάξουμε και όχι από μόνο του.
Πως όμως να ξεκινήσει μια άλλη πραγμάτευση που να διασώζει αυτή την προοπτική;

Ποιοί θα διασώσουν τον "κόσμο" των κεντρικών σημαινόντων από την πλήρη απορρόφησή τους σε ένα σύστημα σημασιοδότησης ό-που υπάρχει μόνον η δυνατότητα και η προοπτική των περιφερειακών σημαινόντων;


Ζούμε την δόξα των περιφερειακών σημασιοδοτήσεων και σημάνσεων τού Λόγου, και "αυτό το πράγμα" δεν είναι για να αντιμετωπισθεί ως ένα "κακό" που πρέπει να καταπολεμηθεί, αλλά ως μια αλλοτρίωση του κεντρικού Λόγου που είναι να υπερβαθεί έλλογα και δημιουργικά.
Ο νεοδογματισμός ως επιθυμία μιας νέας εμφάνισης τού Λόγου κατά την αποκλειστική και μόνον κυριαρχική παρουσία του δια των κεντρικών πατρικοκατηγορικών σημαινόντων Του σημαίνει (ως επιθυμία) ένα δίκαιο αίτημα του ίδιου του Λόγου, αλλά ακόμα και ως δίκαιο αίτημα δεν είναι λύση, δεν είναι προχώρημα.
Εμείς οι ίδιοι τονίσαμε στις προηγούμενες δημοσιεύσεις μας ότι (για μας πάντα) δεν υφίσταται οντική διάκριση και διαχωρισμός μεταξύ σημαίνουσας δομής και λέγειν, οπότε η ίδια η παρουσία των κεντρικών κατηγοριακών δομών ακόμα και ως (θεωρούμενων ως) υφισταμένων σε ένα "μηδενιστικό" πλαίσιο δεν σημαίνει μολοντούτο την πίστη ή την τρελή πλέον υπόθεση ότι τούτες θα μπορούσαν να αποικίσουν τον ανθρώπινο κόσμο και να τον κυριαρχήσουν σε όλες του τις πτυχές.
Κάτι τέτοιο ίσως θα ήθελε να συμβεί η ούτως ειπείν νεοδογματική επιθυμία, ή εκείνη η μορφή τής νεοδογματικής επιθυμίας που εκδηλώνει τον εαυτό της ανενδοίαστα ως μια ανανεωμένη πίστη στην "αλήθεια" ή τις "αλήθειες", γιατί υπάρχει επίσης ένας ευρύτερος "χώρος" νεοδογματισμού που ζει το νέο ονειρό του υπό την σκέπη μιας ευελικτότερης αποίκισης του ανθρώπινου κόσμου από κάποια κεντρικά σημαίνοντα τα οποία μάλιστα μας παρουσιάζονται και ως "αντιπατριαρχικά" και "αντι-ολοκληρωτικά" ή "αντι-κρατικά" ενόσω βέβαια εκδηλώνονται εμπράκτως με τον ίδιο φιλοσοφικό και πολιτικό αυταρχισμό των υπολοίπων ιδεολογιών ή θρησκειών περί τα κεντρικά σημαίνοντα.
Το φιλοσοφικο-πολιτικό και πολιτικό διακυβευόμενο είναι αλλού, πραγματικά μπροστά στα μάτια μας, και σχετίζεται με την εννόηση και βίωση των ίδιων, των απαράλλακτων αιτημάτων υπό το φως μιας πραγματικής ανθρώπινης εμπειρίας τής ιστορίας και της ευρύτερης εξελικτικής φυσικοϊστορικής διεργασίας.
Το πρόβλημά μας εν ολίγοις είναι μια νέα, διαφοροποιημένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη επιστροφή στην ταυτιστική και επαναληπτική δομή του Λόγου και του λέγειν ευρύτερα, καθώς και στην κανονικότητα εις τις αναπαραστατικές και αναπαραστασιακές αισθητικές μορφές, συμπεριλαμβάνοντας στο νέο σχήμα κάθε συντέλεση που κατοχυρώνει την αυτονομία των περιφερειακών δομών και σημείων τού σημαίνοντος και της ανθρώπινης πράξης ως υλικής πράξης με νόημα.





Ιωάννης Τζανάκος   


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • δεν πουλιέται - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για agia thalassa tinos] Μάζεψαν τη ψαριά με μια βιασύνη που θύμιζε τον χρόνο Απλώνοντας τη πραμάτεια στο παζάρι πούλησαν και το...
    Πριν από 1 ημέρα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 2 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..