Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[24-Β] Προς τον ξεμωραμένο γέρο..


Το γεγονός πως μαθηματικοί ως υποστηρικτές σπουδαίων διδασκάλων, όπως ο Ζ.Λακάν [ο οποίος όμως ήτο (και) θετικός επιστήμων (Ιατρός) και ήξερε (και) μαθηματικά], έσπευσαν και σπεύδουν να μεταφράσουν σε μια πιο συγκροτημένη μαθηματική γλώσσα τις παρακινδυνευμένες γενικεύσεις του πάνω σε τοπολογικά μαθηματικά συστήματα, δημιουργεί μιαν παράξενη κατάσταση που πρέπει να επισημάνουμε και να διευκρινίσουμε, για να προχωρήσουμε στην δική μας εξίσου παρακινδυνευμένη αλλά ταπεινή τοπο-γραφία ή μάλλον τοπιο-γραφία του σημαίνοντος-ως-σημαίνοντος.
Καταρχάς το παρακινδυνευμένον των γενικεύσεων τής τοπολογίας δεν σημαίνει ένα κάτι απαγορευμένον.
Με λίγα λόγια οι γενικεύσεις και οι ερμηνευτικές χρήσεις των τοπολογικών σχηματισμών δεν είναι γενικά και αόριστα, άρα πάντα, μια αυθαίρετη πράξη, όταν γίνεται με σοβαρότητα, και ο Λακάν και άλλοι είναι σοβαροί ακόμα και όταν προβαίνουν σε σοφιστικές απάτες.
Η ίδια η σοφιστική απάτη είναι μέρος του διαλεκτικού Λόγου, είναι ούτως ειπείν μέρος της Λογικής. 
Όποιος θέλει ας ανατρέξει στους πλατωνικούς διαλόγους και ας δει ότι ένας αντίπαλος των σοφιστών τής εποχής του δομεί τον Λόγο του θεμελιώνοντάς τον και πάνω σε αυτές τις σοφιστικές απάτες ή τεχνάσματα, σε ένα τέτοιο σημείο που δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι δεν θα υπήρχε πλατωνισμός χωρίς τους Σοφιστές και τα τεχνάσματά τους. 
Το ίδιο ισχύει και για τον Αριστοτέλη, αλλά βλέπουμε επίσης πως υπάρχει μια διαρκής παρουσία αυτής της συγκροτητικής σχέσης.
Το πρόβλημα με την σοφιστική γενίκευση και ειδικά εδώ με τον κάθε Λακάν και Λακανίσκο ξεκινάει από την στιγμή εκείνη που δεν δηλώνεται στον ίδιο τον Λόγο τους και τους μηχανισμούς του, κυριολεκτικά στο ένδον του, ότι όλα αυτά είναι χρήσιμες και αναγκαίες προχειρότητες και όχι ο Λόγος ως ένα μυστήριον.
Φρονώ πως όλη αυτή η φουρνιά των φανατικών υποστηρικτών τής νέας κριτικής θεωρίας, η οποία έχει ως έναν από τους Γενάρχες της (ίσως τον σπουδαιότερο) τον Λακάν, έχει υποπέσει πλέον σε μιαν μαγικοθρησκευτική φετιχοποίηση των σχημάτων τής σκέψης του και ειδικότερα των ψευδομαθηματικών ή μάλλον ημι-μαθηματικών γενικεύσεων τοπολογικών γεωμετρικο-μαθηματικών νοητικών σχημάτων στις οποίες είχε προβεί, με την συμπαιγνία μάλιστα καλών κατά τα άλλα μαθηματικών που ανήκουν στην ευρύτερη λακανική ή λακανοειδή σέχτα.
Θέλουμε να κάνουμε τα πράγματα κάπως ειλικρινότερα.
Και μεις οι ταπεινοί έχουμε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε οικεία μας πρόσωπα με πάρα πολύ καλή κατανόηση των μαθηματικών σχηματισμών σκέψης, τα οποία μάλιστα μας προσφέρθηκαν με ενθουσιασμό για να προβούμε σε ανάλογες ψευδομαθηματικοποιήσεις.
Δεν το κάνουμε όχι μόνον γιατί έχουμε ακόμα τουλάχιστον μιαν αίσθηση ταπεινότητας και σεβασμού απέναντι στα μαθηματικά και την θετική επιστήμη, αλλά επιπλέον διότι αυτό θα μας εμπόδιζε κατά την έκφραση της δικής μας θέσης που είναι υποστασιακά και υπαρκτικά τοπο-θετημένη σε μιαν μορφή πολεμικής προχειρότητας.
Σχεδιάζουμε, γιατί το θέλουμε ούτως, πάνω σε ένα λερωμένο τσαλακωμένο και ήδη γραμμένο χαρτί, με ένα στυλό που ίσα που γράφει, πρόχειρα σχέδια για να βγάλουμε και δια αυτών (των σχεδίων) την μέρα στο χαράκωμα αντιμετωπίζοντας τον εχθρό ή τους εχθρούς.
Ένας, και μάλιστα σημαντικός, εχθρός είναι ο κάθε Λακάν και ο κάθε Λακανίσκος, ακόμα κι όταν έχει αντι-λακανικά ονόματα, ας πούμε Ντελέζ.

Δεν έχουν πει αυτοί οι άνθρωποι αλήθειες;
Μα βέβαια, η αλήθεια τους είναι προφανέστερη του προφανούς, έχουν μπεί διά αυτής μαζί με άλλους μέσα στο χαράκωμά μας ήδη, ανακαλύπτοντας τα ρήγματα και τις σαθρές οχυρώσεις μας, έχουν πάρει μαζί τους πρώην δικούς μας και τους έχουν αλλάξει τα μυαλά, γιατί το μέρος του μυαλού που είχε ανάγκη για απαντήσεις ο μαρξισμός-λενινισμός και ο παλαιός σταλινισμός το άφησαν ηλιθιωδώς κενό. 
Αυτά είναι τα ιδεολογικά εγκλήματα των μαρξιστών-λενινιστών και των παλαιοσταλινικών, όπως λ.χ είναι τώρα, δώ που ζούμε, οι σκοταδιστές επί των ιδεολογικών του κκε.
Και όσοι νεολενινιστές ή νεοσταλινικοί κρατήσανε τα αναχώματα τής ιδεολογικής μάχης γερά και έσπευσαν να καλύψουν το κενό, στην κυριολεξία μόνοι τους, όπως ο Α.Μπαντιού, εισερχόμενοι στο πεδίο του εχθρού, και λαμβάνοντας σοβαρά τα νέα δεδομένα της θεωρίας, το κάνανε φρονώ, εγώ ο ταπεινός, με ριζικά λανθασμένο τρόπο με αποτέλεσμα, εν τέλει, την νομοτελειακή συνθηκολόγησή τους.
Ο Μπαντιού ή άλλως ο τελευταίος των Μοϊκανών συνθηκολόγησε, παρέδωσε τα όπλα στους εσωτερικούς εχθρούς, έγινε τελικά το παράξενο πρώην σταλινικό φυτό το οποίο περιφέρουν με άφταστη χυδαιότητα όσοι στο παρελθόν θα ήταν ικανοί ακόμα και να τον εκτελέσουν γιατί έδωσε ξανά όπλα στον μαρξισμό-λενινισμό-σταλινισμό.
Άραγε μπορεί κανείς να του πει στο αυτί πόσο ξεμωραμένος γέρος έχει γίνει;
Σας παρακαλώ μεταφέρτε του το μήνυμα, αν μπορείτε.
Εδώ βέβαια, για να κάνω μια τελική σύνοψη πρέπει πάλι δυστυχώς να ξεκαθαρίσω κάτι όχι και τόσο προσωπικόν ή μόνον προσωπικόν, αλλά χρήσιμο για να παρακολουθήσετε τους συλλογισμούς μου, ειδικά στην επόμενη δημοσίευση.
Δεν είμαι υπερασπιστής του μαρξισμού-λενινισμού ούτε του σταλινισμού, αλλά τους θωρώ που λένε και στο χωριό μου ως απόλυτα προαπαιτούμενα, με όλη την σκουριά τους και τις αθλιότητές τους, για έναν νέο επαναστατικό υλισμό.
Ας συνεχίσουμε λοιπόν, στο επόμενο πόστ που λένε και οι νεανίες και μου θυμίζει τόστ,.





Ιωάννης Τζανάκος  


27 σχόλια:

  1. Τώρα με θύμωσες. Ποιοι «περιφέρουν» το άγιο λείψανο; Δεν καταλαβαίνω.

    Εκείνο όμως που καταλαβαίνω πολύ καλά είναι ότι θεωρητικές «συμβολές» σαν αυτές τού κ.Όψιμου (ή όπως τα «εγκώμια καταναγκαστικής εργασίας» του κ. Μπαλασασόπουλου) όχι μόνο δεν προσφέρουν κάτι «νέο» αλλά ενσωματώνονται απόλυτα στο θεωρητικό ρεύμα «αποκατάστασης» τής (ιστορικής και σύγχρονης) αποικιοκρατίας. Ας έρθουν εδώ οι παίδες από το «Κ»-«Κ»-Ε (ντοριοτικό-αποικιοκρατικό) να μιλήσουμε για τα κρυπτο-φασιστικά (και ξέρω πολύ καλά τι λέω) κείμενα τής ΚΟΜΕΠ.

    Νομίζεις ότι όταν κάποιος «θεωρητικός» με τη βούλα τού κόμματος γράφει σε όργανο τού κόμματος φασιστικές ανοησίες τού τύπου «Παραγνωρίζουν την εκμετάλλευση που υφίσταται η μεγάλη μάζα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, και που ποσοτικά (ως ποσοστό και μάζα υπεραξίας) είναι ογκωδέστερη από κάθε φόρο υποτέλειας που μπορεί να κατευθύνεται μέσω των μονοπωλιακών κερδών από “την περιφέρεια προς το κέντρο” [πού είναι τα μεγέθη που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό; Πού είναι οι ιστορικές αναλύσεις για παράδειγμα τής μη-υπερκμετάλλευσης και «ανάπτυξης» τής βρετανικής Ινδίας;]» δεν έχει καμία επίπτωση; Να σου δώσω εγώ μια «επίπτωση»: αφού η εκμετάλλευση των ημι-αποικιακών ή νεο-αποικιακών χωρών δεν είναι και τόσο μεγάλο «μέγεθος», ας μπουκάρουμε όλοι οι «δυτικοί» (όπως άλλωστε κάνουμε) στις υπανάπτυκτες για να τις να αναπτύξουμε με «υπερ-εκμετάλλευση» τύπου-μητρόπολης και για να μας ππου από πάνω κι ευχαριστώ για την επιτυχή εκπλήρωση τήγς εκπολιτιστικής μας αποστολής. Νομίζεις ότι οι χιτλεροφασίστες έλεγαν κάτι διαφορετικό στην εργατική τους τάξη; Ή μήπως η «εξαιρετική» θέση που αναγνωρίζει η αμερικανική ιδεολογία στον αμερικανικό περιούσιο λαό σημαίνει κάτι άλλο από όσα γράφει ο «Όψιμος»; Σε τι ακριβώς δηλαδή διαφέρει ο Όψιμος από τη Σώτη Τριανταφύλλου (ή τον Ντουζίνα); Να σου πω σε τι, είναι μεν όλοι τού ιδίου φυράματος αλλά ο Όψιμος χρησιμοποιεί κάτι δύσκολες λεξούλες από την πολιτική οικονομία. Να Λόλα σε τι διαφέρουν.

    Το'χετε ξεχέσει στην Ελλάδα με τις «θεωρητικές συμβολές». Κάποιος πρέπει να σας διδάξει ότι η «θεωρητική συμβολή» δεν είναι πράγμα που παράγεται μέσω τού πρωκτού (αυτό πάρ'το ως rule of ass-thumb [ή «κανώνα τού κωλοαντίχειρος»] όπως λέμε κι εδώ στην μακρινή Καντερβουρία).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάλλον παρεξήγησες λίγο την ιεράρχησή μου. Για τους του κκε και άλλους από δίπλα αλλά και για όλους με συναφείς τροτσκιστογενείς μπορντιγκικές θέσεις (δεν έχει τελειωμό) κ.λπ δεν το συζητώ, είναι εκτός κάθε συναγωνισμού, δεν ασχολούμαι πιά, δεν με ενδιαφέρουν, δεν υπάρχουν, είμαι αλλού, βρίσκομαι σε άλλη χώρα, δεν είμαι εδώ, χαίρεται που λένε.
    Αν μπορούσα να βρίσκομαι και ως σαρξ αλλού θα ήμουν ήδη.
    Μιλάω για τον Μπαντιού στο βάθρο που του αξίζει, και όχι να τον περιφέρουν πρωην και νυν τροτσκιστές, αναρχοαυτόνομοι και άλλοι που παν από δω και παραπέρα σε άθλιες συνάξεις όπου μάλιστα σχεδόν απαγορεύουν να τίθενται και πολιτικές ερωτήσεις.
    Και εν πάσει περιπτώσει, νομίζω σε ένα εντελώς αρχικό επίπεδο απλά ότι έχει παραδώσει κάπως τα όπλα και έχει αποσυρθεί από την άμεση κρίση επί των αντιθέσεων που μας ταλανίζουν, με πρώτη απόδειξη τοπικιστικού χαρακτήρα την εκμαίευση από τους έλληνες αυλικούς θέσεων λίγο υπερ συριζα, και την παρουσίασή του σαν να είναι κάτι σαν ένας φιλόσοφος τής "αυτονομίας" με δική του ανοχή. Βαρέθηκε ο άνθρωπος να πολεμά, εγώ έτσι το βλέπω, σε ένα εχθρικό ιδεολογικό περιβάλλον.
    Στα δικά μας, ως επιπλέον στοιχείο: όλη η αθήνα είναι γεμάτη με το ταξικότατο σύνθημα: "ελλάδα σκάσε" και το άλλο "να πεθάνει η ελλάδα να ζήσουμε εμείς" και άλλα πολύ "αντικαπιταλιστικά" συνθήματα ταμάμ για συμμαχία με όποια ξένη μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη. Και αναλύσεις από "επιθεώρηση σεράγεβο" όπως ότι είναι ψέμα ότι οι "ξένοι" (εννοούν την ευρωπαΊκή ένωση) συνθλίβουν την εθνική οικονομία, αλλά είναι η ελληνική αστική τάξη που είναι "προσοδική" (πελατειακή), με τέτοιο αντιεθνικισμό πάνε τον λαό σε όποιον εθνικισμό βρεθεί μπροστά του, στο εγγυώμαι βάζω στοίχημα.
    Για τους ντελεζιανούς δεν λέω τίποτα. Κάνουν και διαγραφές σχολίων και ανθρώπων, έκανε και η μύγα κώλο.
    Αυτά είναι η ατμόσφαιρα εδώ. Ένας κακός "σταλινικός" με κύρος έξωθεν θα έκανε καλύτερη δουλειά αν έπαιρνε θέση δηλητήριο και όχι να κάθεται να τον γλύφουν τα σούργελα. Αυτό εννοώ και έτσι κρίνω, από το χαράκωμα. Και διαφωνώ επίσης, ταπεινώς και υποκλινόμενος στον όποιο σημαντικο άνθρωπο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και διευκρινιστικά, για να μην παρεξηγούμαι επίσης: δεν κάνω εγώ τώρα κάποια θεωρητική συνεισφορά, υπερασπίζομαι αξιωματικές θέσεις χαρακώματος με κάθε μέσο και εντός του σκότους τής μάχης με βάση τα άμεσα πολεμικά βιώματά μου από το πεδίο μάχης που είναι ήδη μια χαμένη υπόθεση. Αν τύχει και δέσει λίγο παραπάνω η πτώση του εδώ κοινωνικού σχηματισμού προβλέπω ήττα άνευ προηγουμένου και για το "έθνος" και φυσικά για τις "λαϊκές τάξεις" οι οποίες καθοδηγούνται μεθοδικά στην διαίρεση και τον αλληλοφαγωμό με βάση τα υπερδιεθνιστικά "κριτήρια". Δεν το καταλαβαίνεις γιατί είσαι για καλή σου τύχη έξω, αλλά εδώ έχουμε εσωτερικό ταξικό εμφύλιο και γι'αυτό είναι υπεύθυνο και το κκε αλλά και όλος ο αριστερισμός. "Προσωπικά" αισθάνομαι σαν να με ωθούν σε αντιδραστικές θέσεις, αλλά δεν θα πάρω. Κάνω τον τρελό, κάνω θεωρία στο πόδι και στο εντελώς πρόχειρο αλλά νομίζω όχι άτιμα ούτε σαν αμόρφωτος όπως αποφάσισαν να είναι οι περισσότεροι, ανεξέρτητα αν κατεβάζουν βιβλιοθήκες. Και έχω και τις εμμονές μου, τι να κάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν θύμωσα, μην ανησυχείς. Το με «θύμωσες» είναι αστεϊσμός. Με ανθρώπους που μιλάω και επικοινωνώ πολύ δύσκολα θυμώνω, τα κείμενά τους με κάνουν να αφρίζω. Ας τα διορθώσουν τα κείμενά τους και τις «θεωρητικές τους συμβολές» να βρω και 'γω (κι αυτοί) την ησυχία μου. Μήπως δηλαδή αξιωθώ να πάψω να ασχολούμαι με μαλακίες.

    Πάνε δυο χρόνια σχεδόν που ανέβασα αυτό: «Ένα θαυμάσιο παράδειγμα μας προσφέρει ο άγγλος τροτσκιστής Τζέφρι Κέι, που «αποδείχνει» ότι οι υπανάπτυχτες χώρες είναι τέτοιες όχι γιατί τις υπερεκμεταλλεύεται το κεφάλαιο, αλλά γιατί δεν τις υπερεκμεταλλεύεται αρκετά. [Πρόκειται για «μαρξισμό»] «σύμφωνα με τις αρχές τού Σέσιλ Ρόουντς» […]»

    https://waltendegewalt.wordpress.com/2015/07/29/%CE%B4%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%8A%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9/

    Ήξερα πού πάνε. Και να που δυο χρόνια μετά γράφουν αυτολεξεί αυτό που τους προειδοποίησα να μην διανοηθούν να γράψουν. Αλλά, στων κωφών «επαναστατών» την πόρτα... αφήνουμε ακουστικά βαρηκοΐας.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Cecil_Rhodes

    Να τον κορνίζαραν και τον Σέσιλ οι σεραγεβίστας και οι κουκουεδίστας και να τον βάλουν δίπλα στον Γκράμσι και στον Λένιν. Άι σιχτίρ επιτέλους.

    ΥΓ ο «φόρος υποτέλειας» [δωσίματα] τού Όψιμου μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα: έξοδα κατοχής που πλήρωναν τα ευρωπαϊκά κράτη στο Γ Ράιχ, τα έξοδα διοίκησης που πλήρωναν οι ινδοί στους βρετανούς «Θεούς» και «ημί-θεους», τα έξοδα κατοχής, διοίκησης και «ανοικοδόμησης» που πληρώνουν οι Ιρακινοί στις ΗΠΑ, αλλά και όποιες άλλες άμεσες και έμμεσες μεταφορές υπεραξίας. Καταλαβαίνεις τώρα τι μαλακία έγραψε ο άνθρωπος. Να μην ξεχάσω να κάνω μπού-χού (γοερό κλάμα) για τα πάθη τού γερμανικού λαού ως θύμα τού Γ Ράιχ και τού δρ. Σόιμπλε. Και να σου πω και κάτι άλλο: πώς κατάφεραν οι βρετανοί να υποτάξουν την Ινδία; Με το «εμπόριο» τής χαμηλής ποιότητας βαμβακερών από το Μάντσεστερ; Κολοκύθια. Πρώτα δάνεισαν απλόχερα στους ινδούς μαχαραγιάδες, μετά διόρισαν ειδκούς οικονομικούς συμβούλους για θέματα αποπληρωμής χρέο
    υς [τέλη 18 αρχές 19ου αιώνα] και αφού οι μαχαραγιάδες χρεοκόπησαν ανέλαβαν τα ηνία των κρατιδίων, σε πολλές περιπτώσεις με τους μαχαραγιάδες σε διακοσμητικό ρόλο (κάτι σαν τον Στουρνάρα και τον Τσίπρα). Αργότερα χρησιμοποιύσαν τις εξαγωγές οπίου από Ινδία στην Κίνα για να κλείνουν τον «ελλειμματικό» προϋπολογισμό τής ινδικής κτήσης του. Με αυτά τα ιστοριογραφικά τελειώνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλησπέρα. Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι διάβαζαν το LR, και εικάζω και ο πιο πάνω (προσβάσιμο είναι το αρχείο), μετά την εκδήλωση της φασιστικής επίθεσης στην Ουκρανία, άνοιξα μια σειρά θεμάτων σε ό,τι αφορά την αντίληψη του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλισμό, όπου έγινε σταδιακά φανερή η διαφωνία μου με την προϊούσα κομματική γραμμή. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει όποιος διαβάσει τις αναρτήσεις και τα σχόλια και δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνησή εκ μέρους μου.

    Όταν διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εισακουστώ ή να αλλάξει κάτι, έκλεισα το ιστολόγιο, διέκοψα δηλαδή μόνιμα τις αναρτήσεις, δεν έσβησα όμως τίποτε διότι το τι έχουμε πει και κάνει δεν θεωρώ ότι χρήζει εκ των υστέρων λογοκρισίας ή καλλωπισμού.

    Μετά τις εκλογές του 2015, διέκοψα τις σχέσεις μου με το ΚΚΕ. Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι ενοχλούνται να ασχοληθούν καν αντί να αυταρέσκονται στην συκοφαντία, βρίσκομαι στο στόχαστρο των οπαδών του κόμματος εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο, ακριβώς επειδή διαφώνησα σε όσα μου χρεώνει ο παραπάνω "κύριος",που θεωρεί δέον να επικαλείται το όνομά μου πάνω από δύο χρόνια μετά τη ρήξη μου με το ΚΚΕ, ως προλειαίνοντα κι εγώ δεν ξέρω τι και υπεύθυνο (ατομικα!) για και γω δεν ξέρω τι.

    Προφανώς δεν μοιράζομαι το επίπεδό του για να του ανταποδώσω για τη στάση του στο δημοψήφισμα-φιάσκο και άλλες γραφικότητες. Η ουσία για μένα είναι ότι πήγαμε ΟΛΟΙ κουβά, κι αυτός που έχει μια στάλα μυαλό κάνει έμπρακτη αυτοκριτική και ακολουθεί άλο δρόμο αντί να περιφέρει τις εμμονές του στο διαδίκτυο.

    Αυτά και δεν πρόκειται (ούτε καταδέχομαι) να επανέλθω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και κάτι τεχνικής φύσεως: δεν ξέρω γιατί αλλά μερικά μηνύματα που μου στέλνονται δεν φτάνουν,..οπότε ότι στείλετε, ξαναστείλτε το γιατί ίσως έχει χαθεί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Προφανώς δεν μοιράζομαι το επίπεδό του για να του ανταποδώσω για τη στάση του στο δημοψήφισμα-φιάσκο και άλλες γραφικότητες.--->

    Ο Αντώνης είναι ο άνω;

    Να ρωτήσω: γιατί σ'εμένα δεν έλεγε κανένας ποτέ κάτι για το τι έτρεχε τότε (και τώρα) στα παρασκήνια κι έπρεπε να ερμηνεύω από μπηχτές και υπονοούμενα; Αν είναι ο Αντώνης, δεν θυμάται ότι του είχα στείλει από το 12-13 μέιλ όπου απορούσα για την ανοησία που έγραφαν στο 902 για το ΚΚ Γαλλίας και τις «πολεμικές πιστώσεις»; Γιατί δεν έδωσε συνέχεια; Γιατί έπρεπε να μένω στο σκοτάδι; Δηλαδή χοίρος ήμουν εγώ, από τον οποίο τα κομματικά μαργαριτάρια (οι υψηλές «θεωρητικές επεξεργασίες» τού κόμματος) έπρεπε να μείνουν κρυφά; Πώς τη βλέπετε εσείς την πολιτική; Ερμηνεία γραφών και σκοτεινών σημείων;

    «στάση του στο δημοψήφισμα-φιάσκο»--->

    Δηλαδή θα προτιμούσες πλειοψηφικό ναι; Ή το κωλόχαρτο να πάρει το ποσοστό «ατσάλωσης» 1.1%; [Στο δημοψήφισμα δεν ήμουν Ελλάδα, στις εκλογές ήμουν. Είδα το χάλι στις τηλεοπτικές «συζητήσεις» [«εμείς δεν είμαστε αφρικανική χώρα»-ΚΚΕ], δεν ψήφισα). Σε τι ακριβώς έγκειτο η «γραφικότητα» τής στάσης μου; Στο ότι έκανα σύγκριση με τους ψευτο-κουμουνιστές α λα Ντοριό; Δεν βλέπεις κανένα ίχνος αλήθειας στη σύγκριση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. To Ράντικαλ είχε μαζέψει όλο τον Συριζοεσμό και δεν αντεχόταν άλλο το γλείψιμο, φαινόταν που πήγαινε η υπόθεση εκείνη από το 2011.

    Το ΚΚΕ ήταν μονόδρομος ως απόπειρα για όποιον είχε οποιαδήποτε επιθυμία να αλλάξει κάτι. Το ότι ήταν αδιέξοδο (είχαν φροντίσει εγκαίρως αυτοί που έπρεπε) δε σημαίνει τίποτε καλό για εσάς. Σημαίνει απλώς ότι δεν υπαρχει απολύτως καμία ελπίδα για την Ελλάδα, από την οποία η επόμενη συνειδητοποίηση ήταν ότι πρέπει να προστατευθώ, πρώτον πολιτικά (διότι αποτελεί μια πολιτικά επικίνδυνη για την περιοχή χώρα), και δεύτερον ψυχικά (το γιατί, φαίνεται απ τη γελοιότητα του να κατηγορούμαι εγώ για πράγματα για τα οποία έφαγα τα μούτρα και τα μουστάκια μου, ενάμιση χρόνο αφού τα βρόντηξα.

    Εννοείται και εξυπακούεται ότι, πέραν των σκοπών αυτοπροστασίας από το καρκίνωμα του πλήρους υποκρισίας νατοϊκού μπουρδέλου προς βορειοδυτικά μου, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ξανασχοληθώ, ούτε με τη χώρα, ούτε με τις συζητήσεις της και τις "αριστερές αναζητήσεις" της.

    Ευχαριστώ και καλή τύχη, εν αναμονή του θερμού επεισοδίου που επιδιώκετε για τον Ιούλη στην Αθήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αναρωτιέμαι όμως, ποιοι είναι αυτοί που επιδιώκουν, με την έννοια του "επιδιώκετε". "Εμείς" επιδιώκουμε;
    Ποιοι "εμείς"; Τέλος πάντων. Δεν έχω ούτε γω διάθεση για να μπώ σε ένα οποιοδήποτε "εμείς", αν με τούτο εννοείται ας πούμε ένα μόρφωμα που έχει ως μοναδική του πυξίδα το τι θα κάνει η δύση, το νατο κ.λπ Εγώ λοιπόν, που δεν έχω κανένα λόγο να ανήκω σε αυτό το "εμείς" που μετατρέπετε στο "εσείς", δεν καταλαβαίνω και πολλά πράγματα. Συμφωνώ ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να κατηγορείται κάποιος για αυτό που λέει, επειδή το λέει, από κάποιους που συμφωνούν με αυτό που λέει. Αυτό είναι όντως ένα παράλογο πράγμα άνευ νοήματος, και το επεσήμανα, αν και εγώ πάλι δεν συμφωνώ, όπως είναι προφανές, με αυτό που λέει αυτός ο κάποιος, ούτε συμφώνησα ποτέ εντελώς τουλάχιστον, ούτε θα συμφωνήσω μάλλον, αν καταλαβαίνω καλά τελικά κάποιες πτυχές αυτού που λέει. Πάντως ποτέ δεν μετέτρεψα θέσεις, ούτε λόγου χάριν δήλωσα κομμουνιστής, ούτε καν μαρξιστής, ούτε βέβαια και το κυριότερο δήλωσα πως είμαι διεθνιστής, με ό,τι σημαίνει τούτο σήμερα, και όπως μπορεί κανείς να το διευρύνει ως σημασία. Νομίζω πως ήμουν ξεκάθαρος από την αρχή, και στην μέση και στο όποιο τέλος, τέλος πάντων. Οπότε νομίζω τα βέλη όλων όσων θεωρούν ότι εκφράζουν αυτό τον χώρο ας στραφούν στον μεταξύ τους διάλογο, πόλεμο, ή ό,τι άλλο. Αν δεν ενδιαφέρει τούτους γιατί να ενδιαφέρει εμέναν που ήμουν πάντα παραδίπλα; Αυτό για να ξεκαθαρίζω και την δική μου θέση, και εν πάσει περιπτώσει, για να συνεχίσω να λέω ότι παρά ταύτα εκτιμώ την πραγματική συνέπεια και το να είναι κάποιος αυτό που επικαλείται ως όνομα και αυτοπροσδιορισμός, και να μην παραπαίει σε μιαν δώθε κείθε ταλάντευση με κακές ψυχικές προσωπικές και άλλες συνέπειες.
    Και βέβαια, ένα είναι το υπερκαρκίνωμα στην περιοχή, και το όνομα αυτού Τουρκία. Είμαι στο σπίτι μου και μπορώ να το λέω αυτό, χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν. Το ότι η καρκινωματική επίσης χώρα "μου" είναι και αυτή καρκινωματική μπορώ να το διαπιστώνω με τα ίδια τα μάτια μου, και την ζωή μου, και επίσης, μπορούν να με ενημερώνουν για αυτό και οι δολοφόνοι και ελεύθερα κινούμενοι και υποκινούμενοι χρυσαυγίτες και οι αντίφα τύπου Σεράγεβο, που αν και μη δολοφόνοι και σαφώς ακίνδυνοι που είναι δεν τους κόβω για κκε
    (συνέχεια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επιθεώρηση Σεράγεβο:

    η ασταμάτητη μηχανή
    Συρία

    Πέμπτη 18 Μάη. Έχουμε ακόμα κάποια μικρή επιφύλαξη, αλλά το λέμε από τώρα: φαίνεται ότι ο αμερικανικός στρατός έχει ξεκινήσει «σιγά σιγά» εισβολή στο νοτιοανατολικά της συρίας. Στα σύνορα με το ιράκ (ένα σημείο) και στα σύνορα με την ιορδανία (δεύτερο σημείο). Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για περιοχή δίπλα στον Ευφράτη. Τυπικά οι (ως τώρα) συνοριακές επιχειρήσεις μοιάζουν να στρέφονται κατά του isis. Ο πραγματικός στόχος όμως φαίνεται ότι είναι ο θύλακας της Deir ez-Zor, που ελέγχεται απ’ τον στρατό του Άσαντ πολιορκούμενος απ’ τον isis (είναι η περιοχή που “κατά λάθος” η αμερικανική αεροπορία είχε σκοτώσει πάνω από 60 στρατιώτες του Άσαντ, επιτρέποντας στον isis να καταλάβει τις θέσεις τους…): γίνεται ήδη μια προσπάθεια του συριακού στρατού και των συμμάχων του, συμπεριλαμβανόμενης της Μόσχας, απ’ τα ανατολικά της Palmyra να προωθηθεί ως την Deir ez-Zor, μια απόσταση αραιοκατοικημένη, πάνω από 150 χιλιόμετρα.

    Η Ουάσιγκτον δείχνει ότι θα ήθελε να προλάβει αυτήν την προώθηση… Γιατί αν ο στρατός του Άσαντ καταφέρει να φτάσει ως εκεί, τότε θα είναι εύκολο να δημιουργηθεί μελλοντικά, κάποια στιγμή, μια οδική επαφή με σιιτικά εδάφη του ιράκ και μέσω αυτών με το ιράν. Αυτό, δηλαδή, που δεν θέλει με τίποτα ούτε η Ουάσιγκτον, ούτε το Τελ Αβίβ, ούτε το Ριάντ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αν όντως ο αμερικανικός στρατός έχει εισβάλει και απ’ το νότο ή αν «καλύπτει» και ενισχύει σ’ αυτή τη συνοριακή ζώνη της συρίας με την ιορδανία και το ιράκ αντικαθεστωτικούς αντάρτες (όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι), αυτό σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί τους παίρνουν πλέον ανοιχτά τον ρόλο του isis, στο συριακό πεδίο μάχης…

    Κι αυτό δεν είναι «καλό»…

    Άγκυρα Ουάσιγκτον, ένα θέατρο δρόμος

    Πέμπτη 18 Μάη. Κατά την τουρκική καθεστωτική (και φιλοκυβερνητική) Daily Sabah, η συνάντηση του Ερντογάν με το ψόφιο κουνάβι ήταν φιλική (χωρίς εισαγωγικά). Αυτό που συνέβη στον Λευκό Οίκο την Τρίτη (γράφει) ήταν ότι δύο στενοί σύμμαχοι μίλησαν τίμια για τις διαφορές τους, αναγνωρίζοντας ο ένας την ειλικρίνεια του άλλου, καθώς είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν την συνεργασία τους στα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.

    Το τουρκικό «θεώρημα» είναι ότι ο (καϋμένος, αυτό είναι δικό μας!) ο ψοφιοκούναβος δεν έχει βάλει ακόμα τους δικούς του ανθρώπους στο Πεντάγωνο, το οποίο συνεχίζει τους σχεδιασμούς της (προηγούμενης) διοίκησης Ομπάμα σε ότι αφορά το συριακό πεδίο μάχης και την συμμαχία με τις ypg. Όταν, όμως, αντικαταστήσει τους Ομπαμικούς και διαμορφώσει την δική του πολιτική για τη μέση Ανατολή, τότε τα πράγματα θα φτιάξουν – λέει το «θεώρημα»…

    Είναι δυνατόν αυτό το πράγμα να το πιστεύει το τουρκικό καθεστώς; Λέμε (και δεν το θεωρουμε αυθαίρετο!) απερίφραστα όχι. Ας ψάξει κανείς οτιδήποτε άλλο. Όπως, για παράδειγμα, ότι το χρησιμοποιεί σαν προπέτασμα καπνού· και σαν τέτοιο έχει περιορισμένη διάρκεια.

    Το γιατί πρόκειται για παραμύθι είναι προφανές. Πρώτον, επειδή η λογική της κυβέρνησης Ομπάμα ήταν η αποφυγή της άμεσης, φανερής και κυρίως χερσαίας στρατιωτικής εμπλοκής στο συριακό πεδίο μάχης· το αντίθετο απ’ ότι συμβαίνει τώρα. Δεύτερον, επειδή η τακτική της κυβέρνησης Ομπάμα δεν άρεσε στο Τελ Αβίβ, σε αντίθεση απ’ αυτό που συμβαίνει τώρα. Τρίτον, επειδή η διοίκηση του ψόφιου κουναβιού είναι η πιο στρατιωτικοποιημένη (πρώην υψηλόβαθμοι καραβανάδες σε υπουργικά πόστα) εδώ και δεκαετίες. Και τέταρτο επειδή «ο κόσμος τόχει τούμπανο κι αυτός κρυφό καμάρι»: πίσω απ’ την βιτρίνα του ψόφιου κουναβιού κυβερνάει (και) το αμερικανικό Πεντάγωνο· ενώ στην διοίκηση Ομπάμα η επιρροή του ήταν μοιρασμένη με εκείνη των μυστικών υπηρεσιών, που συχνά «φτιάχνουν» την δική τους γραμμή. Ειδικά για τη συρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  12. Σε κάθε περίπτωση η διοίκηση του ψόφιου κουναβιού συνεχίζει (και κλιμακώνει) την αμερικανική ιμπεριαλιστική δράση της προηγούμενης μόνο εκεί που συμφωνεί. Αλλά δεν είναι «κατεχόμενη»!!!

    Είναι δυνατόν αυτά να μην τα ξέρει το τουρκικό καθεστώς; Το θεωρούμε αδύνατο. Τι επιδιώκει λοιπόν με το να μην τα «σπάει» ανοικτά με την Ουάσιγκτον παρά τις απειλές και τις διακηρύξεις; Ίσως το ίδιο απ’ την ανάποδη με την περίπτωση του «ανοικτού σπασίματος» με την Μόσχα, με την κατάρριψη του Su-35. Τότε είχαμε υποστηρίξει (και είμασταν οι μοναδικοί, κόντρα στο ρεύμα) ότι ο καυγάς ήταν fake. Το ίδιο εκτιμάμε ότι συμβαίνει και τώρα: η «φιλία» της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον είναι fake. Τόσο fake όσο χρειάζεται στην Άγκυρα να δοκιμάσει τις (όποιες) τακτικές της στην ypgκρατούμενη βόρεια συρία χωρίς να φωνάζει (και να χρειάζεται να δράσει) κατά του αμερικανικού στρατού.

    Αν έχει συμμάχους η Άγκυρα οπουδήποτε, είτε στη Μόσχα, είτε στην Τεχεράνη είτε στο Πεκίνο, αυτό θεωρούμε ότι θα την συμβούλευαν: κράτα απόσταση λόγων και έργων για να έχεις χώρο για ελιγμούς…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εξωδικαστικός συμβιβασμός…

    Πέμπτη 18 Μάη. Αν κάνατε τον κόπο να δείτε το ολλανδικό ρεπορτάζ στο οποίο παραπέμψαμε πριν 2 μέρες, δεν θα εκπλαγείτε: λίγες μέρες πριν αρχίσει η σχετική δίκη, το αμερικανικό δημόσιο και μια κυπριακή εταιρεία (ρωσικής ιδιοκτησίας) ονόματι Prevezon Holdings Ltd κατέληξαν σε συμφωνία για να μην ξεκινήσει το δικαστήριο σε βάρος της δεύτερης για «ξέπλυμα» μαύρου χρήματος στην αμερικανική αγορά ακινήτων. Η Prevezon θα πληρώσει 5,9 μύρια δολάρια και θα γλυτώσει πολύ περισσότερα. Όχι μόνο σε λεφτά αλλά και σε δημοσιοποίηση των «δικτύων» που διακινούσαν τα έσοδα του οργανωμένου εγκλήματος, (έστω: της συγκεκριμένης φράξιάς του) απ’ την Μόσχα και τις υπόλοιπες «μετασοβιετικές» πρωτεύουσες, μέσω εταιρειών – βιτρίνα στη νότια κύπρο, στα βαλτικά κράτη, σε ευρωπαϊκά, μέχρι τις αμερικανικές τράπεζες και το real estate.

    Δεν πρόκειται για υπόθεση που θα ενέπλεκε το ψόφιο κουνάβι. Απλά θα τροφοδοτούσε την καχυποψία (και την κριτική) για το πως δουλεύουν και πως κερδίζουν τα αφεντικά των αγορών: ακινήτων, χρήματος, κλπ κλπ… Οπότε κρύφτηκε, μαζί με όχι λίγες παρόμοιες.

    Good job…

    Παρανοήσεις και παράνοιες 1

    Πέμπτη 18 Μάη. Με την φόρα του ταξιδιού στο Πεκίνο και όλο καμάρι (τόσο κόσμο χαιρέτησε!), γυρνώντας πίσω σπίτι ο εξοχότατος έκανε… τι άλλο;; Eνα τηλέφωνο στην κυρά “go back”. Κι ύστερα με χαρά ανακοίνωσε ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν … ότι η εξεύρεση λύσης αναφορικά με την τρέχουσα αξιολόγηση στο επόμενο Eurogroup είναι αναγκαία και εφικτή.

    Ύστερα έγινε κάτι που οι σχετικοί με την δημαγωγία ονομάζουν κομψά “ασυνήθιστο”, για να μην το πουν με τα ονόματά του. Η γερμανική πρωθυπουργία, δια του εκπροσώπου της, “δεν επιβεβαίωσε” τις ελληνικές ανακοινώσεις και “χαρούλες”. Για την ακρίβεια η ενημέρωση απ’ το Βερολίνο είχε μια απόκλιση πάνω από 110 μοίρες – σε σχέση με την ελληνική.

    Το “δεν επιβεβαιώνουμε” είναι ευφημισμός. Το κανονικό είναι διαψεύδουμε. Που σημαίνει: ο πρωθυπουργός σας είπε ψέμματα (για την κουβέντα του με την Μέρκελ). Αυτό είναι, πράγματι, ασυνήθιστο. Προφανώς προηγήθηκε κάτι του είδους “μα τι λέει ο μαλάκας;” στη γερμανική διοίκηση. Και μετά… “δεν επιβεβαιώνουμε”.

    Λέει ψέματα ο εξοχότατος; (Χέζουν οι αρκούδες στο δάσος;). Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα: τα αγγλικά του δεν τον βοηθούν (ευφημισμός). Ειπωμένο αλλιώς: δεν πιάνει τι του λένε!

    Μπορείτε να το φανταστείτε; Οι ιστορικοί του μέλλοντος να ανακαλύψουν ότι ο εξοχότατος τα έκανε σκατά και επειδή δεν καταλάβαινε τους συνομιλητές του;!…

    Παρανοήσεις και παράνοιες 2

    Πέμπτη 18 Μάη. Αντίστοιχη και η «υπερηφάνεια» του εξοχότατου απ’ το ταξίδι του στην Κίνα. «Εντυπωσιάστηκα» είπε στους επαγγελματίες δημαγωγούς. «Δεν μας αντιμετωπίζουν σαν παρίες, αλλά σαν ανερχόμενη δύναμη». Θα μπορούσε να προσθέσει: «Να σκεφτείτε ότι δεν ήρθαν η go back και ο Macronάκης, γιατί αυτοί είναι μάλλον δευτερεύουσες δυνάμεις πια…»

    Μπέρδεψε, ο έρμος, την (τυπική) ευγένεια της διεθνούς διπλωματίας… Επιπλέον: αγνοεί (και γιατί να ξέρει; εδώ δεν ξέρει άλλα κι άλλα…) την «βαθιά κινεζική ψυχή»…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Pilgrim

    Τετάρτη 17 Μάη. Μοιάζει με προσκύνημα, και από κάποιες απόψεις είναι τέτοιο. Το Πεκίνο είναι αυτή την εποχή ο «ιερός τόπος των επενδύσεων». Συνεπώς, εκτός από τουρισμό και φωτογραφίσεις, τι άλλο θα έκανε ένας ρημαδοπρωθυπουργός εκεί εκτός απ’ το παρακαλάει για καμιά επενδυσούλα;

    Κι εδώ μπαίνει ορμητικά στη σκηνή η ιδεολογία. Είτε κινέζικες, είτε ισλανδικές, είτε γερμανικές, αυτές οι «επενδύσεις» δεν είναι τίποτα άλλο από καπιταλιστικές. Πως γίνεται άλλες είναι μισητές και άλλες αξιαγάπητες; Νομίζει κανείς ότι το κινέζικο κεφάλαιο είναι «αθώο» και «αφελές»;

    Σε κάθε περίπτωση η ελληνική σοδεία απ’ το προσκύνημα δεν ήταν σπουδαία· ούτε θα μπορούσε να είναι. Το Πεκίνο θέλει συγκεκριμένα πράγματα απ’ τη νότια άκρη της χερσόνησου του Αίμου, και σχεδόν τα έχει πάρει. Απομένει η έκταση για το «κέντρο διαμεταφορών» στο Θριάσιο – κι αυτά είναι τα βασικά. Τώρα τι σημαίνει αυτό, μια άλλη φορά.

    Εν τω μεταξύ «η επιστροφή στην πατρίδα» δεν ήταν ένδοξη. Με ένα δεύτερο τρίμηνο στο μείον, το ελλαδιστάν ξαναείναι επίσημα σε ύφεση. «Αυτό θα δυσκολέψει την συμφωνία για τα απαραίτητα μέτρα» λένε κάποιοι, αλλά ευτυχώς όχι στα ελληνικά. Πάντως αν χρειαστούν άλλα δύο τρίμηνα «ανάπτυξης» για να ισοφαριστεί το «κακό», το πράγμα πάει αρχές Οκτώβρη…

    (φωτογραφία του περασμένου Δεκέμβρη: ασφαλώς και ο Πειραιάς έχει δήμαρχο! Ο κύριος δεξιά είναι ο captain Fu Chengqiou, της cosco φυσικά. Τον κύριο αριστέρα κάπου τον ξέρουμε, αλλά δεν ορκιζόμαστε για την δουλειά που κάνει…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ιδιοτέλειες

    Τετάρτη 17 Μάη. Όταν αυτός ο παλιοΝτάιζεμπλουμ είπε ότι «οι νοτιοευρωπαίοι έφαγαν τις επιδοτήσεις σε κωλόμπαρα» (δεν το είπε έτσι ακριβώς, το εννοούσε πάντως) στα μέρη μας (όπως και αλλού) ήθελαν να του σπάσουν το κεφάλι. Δεν λεγόταν κυρία Σώτη Ακροδεξιοφαγουροπούλου για να έχει την ασυλία του «δημοκρατία έχουμε, ό,τι θέλει λέει ο καθένας». Δεν ήταν καν έλληνας υπουργός άμυνας, να κάνει κωλοδάκτυλο στην κερκίδα («δικαιολογείται: του έβρισαν την οικογένεια») και την άλλη μέρα (ή την ίδια;) να παρελαύνει σαν αληθινός πιστός μαζί με την ιερή μούμια. (Εδώ που τα λέμε: τα κωλόμπαρα με τις αιχμάλωτες γυναίκες έχουν υπάρξει πολύ περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο “τα ιερά και όσια” της αρσενικής ελληνικής φυλής…)

    Όταν ο εξοχότατος πρωθυπουργός αυτοπροσώπως είπε «ναι ρε, χαρίζουμε 38 μύρια πρόστιμο, τρέχει τίποτα;» (δεν το είπε έτσι ακριβώς, το εννοούσε πάντως) ήταν μάγκας· νεοδιαπλεκόμενος and fresh. Αν ούτε κι αυτό δεν είναι ικανός να πετύχει (καθότι ο νόμος που έσπρωξε δεν έχει αναδρομική ισχύ, οπότε πρέπει να κάνει καινούργια «νομοθετική παρέμβαση»), τότε είναι νέος και κάνει λάθη – συγχωρείται. Ωστόσο τα 38 μύρια που χαρίζει είναι κρατικό έσοδο, το οποίο («λαϊκισμός»;) θα πρέπει να το πληρώσουμε εμείς, και όχι αυτός· την ίδια στιγμή που θέλει να «μειωθεί το χρέος». Θέλει δηλαδή οι καταραμένοι δανειστές να χαρίσουν λεφτά σ’ αυτούς που χαρίζουν τα δημόσια έσοδα στους «δικούς» τους.

    Όταν ο κυρ Γιάνης, σαν υπ.οικ., μαγνητοφωνούσε κρυφά και λαθραία τους ευρω-όμοιούς του, και βγήκε και καμάρωνε, ο πρωθυπουργός του δεν τον σούταρε. Έβλεπε μπροστά. Καθότι μια άλλη στιγμή αυτός ο ίδιος πρωθυπουργός ανέμιζε τις υποκλοπές των συζητήσεων μεταξύ στελεχών του δντ, για να δείξει τάχα ότι «βρίζουν την Μέρκελ».

    Μετά απ’ αυτά (που είναι ενδεικτικά, υπάρχουν πολύ περισσότερα) πιστεύετε ότι ο οποιοσδήποτε στον γαλαξία έχει υποχρέωση θα θεωρεί ότι «οι έλληνες ανήκουν στην ευρωζώνη»; Ή, έστω, «ανήκουν – πολιτιστικά και θεσμικά – στον πρώτο κόσμο»;

    Ή μήπως πρέπει, απλά, να ξεχνάνε οι πάντες, έτσι ώστε να συνεχίζουν απρόσκοπτα οι έλληνες τις εθνικές τσογλανιές τους;

    Ο καθένας τη δουλειά του;

    Τετάρτη 17 Μάη. Η συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ έγινε, ήταν σύντομη (επιβεβαίωσε deal που είχαν ήδη δουλευτεί;) και απ’ τις δηλώσεις τους μισά συμπέρασματα μόνο μπορούμε να βγάλουμε. Και θα ήταν λάθος. Για παράδειγμα θα ηρεμήσει το τουρκικό καθεστώς αν πάρει καινούργια αμερικανικά όπλα; Γι’ αυτό γίνεται ο καυγάς;

    Ο τούρκος πρωθυπουργός Yildirim ίσως είναι πιο κατατοπιστικός. «Αν δεν δωθούν οι απαραίτητες διαβεβαιώσεις ξέρουμε τι θα κάνουμε. Είμαστε αποφασισμένοι και θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να ξεμπερδέψουμε με την τρομοκρατία, είτε μέσα είτε έξω απ’ τα σύνορά μας δήλωσε στο κοινοβουλίο, χτες. Αυτό που υπονοούσε ήταν ότι ο τουρκικός στρατός θα συνεχίσει να βομβαρδίζει τους «τρομοκράτες» και, ίσως, κάνει και κάποια χερσαία εισβολή στον συριακό ypgκρατούμενο βορρά.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θα μπορούσαν τέτοιες δηλώσεις να είναι απλά λεκτικοί λεονταρισμοί. Θα δείξει. Μια καλή αφορμή για σκέψη όμως: και σε τι θα χαλιόταν, άραγε, η Ουάσιγκτον, αν ο τουρκικός στρατός (μαζί με το συριακό πεζικό του) έμπαινε σε κάποια σημεία της ypg ζώνης μετά το τέλος της «επιχείρησης Raqqa”, αν και όποτε αυτή τελειώσει;

    Σ’ αυτό το ρευστό πάρε / δώσε που είναι η νόρμα στο δευτερεύον μέτωπο του 4ου παγκόσμιου πολέμου που λέγεται «συρία», οι ελιγμοί πάντα βρίσκουν τις δικαιολογίες τους…

    Κατά τα άλλα θα συνεχίσει ο βομβαρδισμός από ντόπιες βαθυστόχαστες αναλύσεις “ειδικών”…

    Ύστερα από 7 χρόνια

    Τετάρτη 17 Μάη. Σήμερα αποφυλακίζεται η Chelsea Manning. Σε πόστο ανάλυσης δεδομένων κατασκοπείας του αμερικανικού στρατού ο (τότε) Manning είχε πρόσβαση σε διάφορα απόρρητα στοιχεία. Για λόγους ηθικής τάξης διέρρευσε στο Wikileaks τουλάχιστον 700 χιλιάδες αρχεία (κείμενα, φωτογραφίες και βίντεο) απ’ την δράση του αμερικανικού στρατού στο ιράκ και το αφγανιστάν – προκαλώντας έναν μεγάλο, αλλά όπως αποδείχθηκε σύντομο διεθνή σάλο. Δέθηκε το 2010 και το 2013 καταδικάστηκε σε 35 χρόνια φυλακή· αφού πριν είχε περάσει πολλούς μήνες σε απόλυτη απομόνωση. Κυριολεκτικά μέσα σε μια ανήλιαγη τρύπα…

    Μέσα στη φυλακή αποφάσισε και έκανε την αλλαγή φύλου. Εν τέλει, ο απερχόμενος Ομπάμα μείωσε κατά 28 χρόνια την ποινή («έδωσε χάρη» σα να λέμε) και έτσι η Manning θα ξαναδεί το φως του ήλιου.

    Μια οργάνωση υποστήριξής της έχει συγκεντρώσει ήδη 130.000 δολάρια για να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή… Εκτιμάμε ότι θα γίνει γρήγορα είδωλο, όχι μόνο στις ηπα αλλά και στην ευρώπη και αλλού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ψόφιο κουνάβι 1

    Τρίτη 16 Μάη. Αν οι δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για το ποιόν ενός αμερικάνου προέδρου μπορούσαν να τραβήξουν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια του, τότε το ψόφιο κουνάβι θα ήταν ήδη «στον αέρα». Η εκπομπή zempla της ολλανδικής κρατικής τηλεόρασης, μια εκπομπή ρεπορτάζ με έντονο παρελθόν, σε δύο συνέχειες την προηγούμενη εβδομάδα, παρουσίασε μία απ’ της βασικές δουλειές του καινούργιου προέδρου των ηπα, απ’ τα ‘90s: «μπροστινός», πλυντήριο, για διάφορους υψηλού επιπέδου μαφιόζους. Ο τίτλος του ρεπορτάζ « Οι ύποπτοι φίλοι του Donald Trump: οι ρώσοι» παραπέμπει σε διαβόητους «ρώσους ολιγάρχες». Όμως με το ίδιο ακριβώς υλικό και τα ίδια στοιχεία, το συμπέρασμα θα μπορούσε να είναι «οι ισραηλινοί». (Trump’s Deep Ties To Russian Mob).

    Το ενδιαφέρον του ρεπορτάζ είναι ότι «θυμίζει» τι πάει να πει το να είναι κανείς δισεκατομυριούχος (στις ηπα και όχι μόνο). Συγκεντρώνει υλικό που ως ένα σημείο ήταν γνωστό από χρόνια, και το συνδυάζει. Το συμπέρασμα είναι αβίαστο: η «παγκοσμιοποίηση» του οργανωμένου εγκλήματος είναι ισχυρότατη· και το ψόφιο κουνάβι είναι ένας απ’ τους κρίκους της. Προφανώς όχι ο μοναδικός. Ούτε καν ο κυριότερος. Σίγουρα ένας βολικός κρίκος.

    Όμως (ακόμα;) δεν έχει γίνει ο σχετικός «σεισμός» στην αμερικανική πολιτική και δημοσιογραφικη σκηνή πάνω σ’ αυτό το οικονομικό θέμα. Για την ακρίβεια φαίνεται ότι “πιασάρικο” θέαμα είναι το αν ο Trump έδωσε “μυστικές πληροφορίες” στη Μόσχα, χτες ή προχτές, και όχι αν είναι πλυντήριο, προφανώς όχι μόνος του αλλά μαζί με αμερικανικές τράπεζες, εδώ και πολλά χρόνια. Παρότι φαίνεται πως το ψόφιο κουνάβι, σαν «μπροστινός» όχι κάποιων διεθνών μαφιών αλλά της κυρίαρχης στρατηγικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, θα μπορούσε να είναι αναλώσιμος (και να αντικατασταθεί κάποια στιγμή απ’ τον αντιπρόεδρο Mike Pence, που έχει τις ίδιες ακριβώς απόψεις με το ψόφιο κουνάβι αλλά όχι το ίδιο στυλ…), δεν είναι τώρα η εποχή των “watergate” – όχι, σίγουρα, με την έννοια των «συγκλονιστικών δημοσιογραφικών αποκαλύψεων» παλαιού τύπου. H «μοντέρνα εποχή» έχει τελειώσει, και στην «μεταμοντέρνα» οι μεγα-εγκληματίες είναι απλά «εναλλακτικές περσόνες». Ή, αν έτσι βολεύει, “κατάσκοποι του εχθρού”…

    (Αυτό δεν σημαίνει, το ξαναλέμε, ότι το ψόφιο κουνάβι θα κρατήσει την θέση του για καιρό…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ψόφιο κουνάβι 2

    Τρίτη 16 Μάη. Ορισμένα απ’ τα στοιχεία του ρεπορτάζ είναι τόσο συντριπτικά (και σχετικά παλιά) ώστε θα έπρεπε να αναρωτηθεί κανείς όχι για το «πως ψήφισαν Trump οι αμερικάνοι κοκκινόσβερκοι», αλλά για πως τον έκαναν υποψήφιό τους οι συντηρητικοί. Ήξεραν; Όχι; Είναι δυνατόν να μην ήξεραν;

    Η απάντηση είναι ότι «ήξεραν», σίγουρα κάποιοι με ειδικό βάρος! Το ρεπορτάζ του zempla παρουσιάζει στιγμιαία, και χωρίς να επιμείνει, κάτι που είναι κομβικό, όχι για το ποιόν του ψόφιου κουναβιού, αλλά για εκείνο σχεδόν του συνόλου του «πολιτικού προσωπικού» στις ηπα: διάφοροι μέσα στους αμερικάνους συντηρητικούς ξέρουν τι είναι ο Trump. Ένας, σίγουρος, είναι ο διαβόητος “Rudy” Giuliani. Ο επιχειρηματίας και πρώην δήμαρχος της Ν. Υόρκης, που έμεινε στην ιστορία (και) σαν ο πρώτος «εφαρμοστής» του δόγματος της μηδενικής ανοχής… Ο Giuliani είναι τώρα (και) σύμβουλος του ψόφιου κουναβιού.

    Έχουμε ασχοληθεί, και όχι μόνο μία φορά, στο Sarajevo με το οργανωμένο έγκλημα / άγρια συσσώρευση και με την στρατηγική του αμερικανικού χρηματοπιστωτισμού να τραβήξει το διεθνές «μαύρο χρήμα» στην αμερικανική επικράτεια· για διάφορους λόγους, μεταξύ άλλων και για να «στηρίξει το δολάριο». Συνεπώς, η προεδροποίηση κάποιου που έκανε επί δεκαετίες αυτήν την δουλειά, δεν αποτελεί για εμάς «σκάνδαλο»! Ακόμα κι αν δεν μακροημερεύσει στην καρέκλα.

    Τελευταίο: είναι ενδιαφέρον (και πάλι θα μπορούσε να είναι θέμα ξεχωριστής έρευνας) το «επιχειρηματικό» και όχι μόνο προφίλ του εβραιοαμερικάνου γαμπρού του ψόφιου κουναβιού. Του Jared Kushner. Όπως αυτό αχνοφαίνεται, παρεπιπτόντως, στην έρευνα της zempla. Ο 36χρονος επιχειρηματίας, άξιος διάδοχος του πατέρα του (επίσης τρανός επιχειρηματίας του real estate που έκανε και δυο χρόνια φυλακή…) έχει προλάβει να δείξει δυνατά στοιχεία δράσης στην υποφωτισμένη ζώνη του παγκόσμιου καπιταλισμού.

    Αν υποστηριχτεί με την κατάλληλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών είναι ικανός για μεγάλα πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ουάου!

    Τρίτη 16 Μάη. …Η τυφλή εχθρότητα που εκφράζει η Άγκυρα ενάντια στους Κούρδους, οδηγεί το νέο Σουλτάνο της Τουρκίας σε ολοένα και μεγαλύτερη απομόνωση, τόσο στο εσωτερικό της χώρας του όσο και διεθνώς…

    Αυτό είναι το επιμύθιο άρθρου / ανάλυσης στο καθεστωτικό (φιλοκυβερνητικό) tvxs.gr. Μετάφραση άρθρου με την υπογραφή του Ragip Duran, τούρκου δημοσιογράφου. Πιο «φιλοαμερικάνικο» πεθαίνεις (το άρθρο) και υποθέτουμε ότι ο κύριος Duran ανήκει στην αντιπολίτευση στην τουρκία.

    Καλά κάνει. Αλλά το site του ευρωβουλευτή Κούλογλου; Θα συμφωνούσε υποθέτουμε, επειδή θα τον βόλευε: αν η ενημέρωση για αυτά που συμβαίνουν στην Αθήνα γινόταν μέσω (μεταφράσεων) της αθρογραφίας του κυρ Πρετεντέρη, θα τα έπαιρνε άσχημα. Στο κρανίο. Το ανάποδο; Never mind. Όταν πρόκειται για τις τεχνικές της εξουσίας ας μην ανακατεύονται ζητήματα ηθικής…

    Άρα; Οι σοφοί που περίμεναν να προκόψουν οι φασίστες στην ευρώπη για να βγάλουν το εθνικό (και προσωπικό, από «πολιτική» άποψη) κάτι τις τους στα μέρη μας, ηγούνται της άσβεστης εθνικής επιθυμίας: η τουρκία είναι απομονωμένη – είναι απονομωμένη – είναι απομονωμένη!!!

    Σωστά. Αν βλέπεις τον κόσμο απ’ την Ουάσιγκτον έτσι συμβαίνει. Όπως αν βλέπεις τον κόσμο απ’ τον Λονδίνο η «ήπειρος έχει απομονωθεί» μετά το brexit…

    Ας το επαναλάβουμε: αν βλέπεις τον κόσμο από Ουάσιγκτον μεριά… Τρεχούμενος φιλοαμερικανισμός!!! Η αναβίωση της προστασίας των “εθνικών συμφερόντων”.

    Ουάου! Που θα έλεγε και ένας άλλος ατζέντης του ίδιου ιδεώδους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Απολαύσαμε επιθεώρηση Σεράγεβο, όπου μεταξύ αληθειών, μάλλον κοινότοπων, και προπαγανδιστικών αθλιοτήτων, μάλλον πολύ εξυπνότερων από τι φαίνονται με την πρώτη ματιά, μπορούμε να πούμε με σιγουριά το εξής:
    Εκτός από την εθνοσωβινιστική σήψη, ένα είναι σίγουρο, υπάρχει και η διεθνιστική σήψη.
    Μαζί χέρι χέρι, και χωρίς κανένας να μπορεί να τους σταματήσει, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, θα το καταφέρουν το πράγμα και θα γίνει, θα ψοφήσει η Ελλάδα, αυτό το "καρκίνωμα" ("ελλάδα σκάσε ελλάδα ψοφα") ή "ελλάς ή τέφρα", το ίδιο είναι), και θα ησυχάσουν κι αυτοί και οι καλοί μας άνθρωποι που τόσο τους ταλαιπωρούμε και τους αναγκάσαμε να κάνουνε και κανα 2 3 4 δεν θυμάμαι, γενοκτονίες.
    Γι αυτό και γω, κύριοι δεν ασχολούμαι. Κακώς κάθομαι και ασχολούμαι με όλους σας, ούτε καθηγητής είμαι, ούτε κομμουνιστής, ούτε εθνικιστής τής προκοπής να πάω σε κανέναν Καραμπελιά, ούτε καλά καλά κανονκικός υπάλληλος.
    Με διέγραψαν και οι ντελεζιανοί...καμία τύχη δεν έχω ο άνθρωπας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Στο μεταξύ, μιλώντας κατά κάποιο τρόπο ψυχραιμότερα, αν και δεν έχασα καμία ψυχραιμία, θα έλεγα πως το "αστείο" είναι πως συμφωνώ με πολλά από τα λεγόμενα τής "επιθεώρησης Σεράγεβο", τυχαίο το όνομα; δεν νομίζω, είναι ο καταραμένος Σέρβος άλλος ένας σατανάς θεμέλιο (ούτε με τον μιλοσεβιτσισμό συμφώνησα ποτε, πρέπει και αυτό να το πω από την άλλη). Το να συμφωνείς με το ένα και το άλλο, την μία ή την άλλη πτυχή, δεν σε καθιστά σύμφωνο με το "πνεύμα" του κειμένου ή διακείμενου. Δεν μπορείτε να πείτε όμως, ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΆΞΕΙ, εκτός κι αν όταν σας έλεγα τις σοφίες ή ανοησίες μου δεν τις λαμβάνατε υπόψει ότι τις εννοούσα. Τέλος πάντων. Νομίζω πως υπάρχει θέμα, και το θέμα για όλους είναι οι θεμελιώσεις του, καλές ή κακές, και ό,τι προκύπτει, ο καιρός θα δείξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ακόμα ψυχραιμότερα, σχεδόν σαν να μιλάει το σημαίνον!, θα έλεγα πως το πρόβλημα είναι γενικότερο και βαθύτερο, συμπεριλαμβάνω και τον υπεύθυνο ενήλικα εαυτό μου μέσα, αλλά δεν είναι δα και το κέντρο του κόσμου..
    Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο βαθύτερο και δεν υπάρχει κανένας μέσα σε ό,τι έχει μείνει ως κάπως ζωντανό, τίμιο, ξέρω και γω, πως να το πω; που να μην έχει υποπέσει σε μονόπατες αναλύσεις και πλευρές όψεις μονομέρειες.
    Θα ήθελα να σεβαστείτε επιτέλους το γεγονός ότι δεν σας είπα ποτέ ψέμα για το τι είμαι, ή έστω είμαι ως μια ό,τι και να είναι μια "συνείδηση". Αν ήμουν ένας κανονικός άνθρωπος ή άνθρωπας θα είχα καλύτερη τύχη σε αυτό τον κόσμο, αλλά το να είναι κάποιος μεταξύ πυρών σχηματισμένων δια των όψεων που έχουν επιλέξει ανθρώπων, και μάλιστα επαναστατών ή "επαναστατών" αλλά και συναδέλφων, συγγενών γειτόνων, που είναι όντως μέσα στην καρκινωματικότητα, αλλά πρέπει να τους μιλάω να τους αγαπάω κιόλας, δεν ζω στο υπερπέραν, το να είμαι λοιπόν μέσα στα πυρά, και ως έχων την δική μου ιδιομορφία να μην χωράω ούτε εκεί που λένε ότι δεν χωράνε πουθενά ούτε εκει που λένε και χωράνε παντού (στην κοινωνία) είναι κάτι που δεν αντέχεται. Αντέχεται, νταξ, αλλά δεν αντέχεται, δεν αντέχεται, αλλά αντέχεται. Τι θέλετε να κάνω; τι θέλετε να κάνουμε; κάντε ότι θέλετε, θα πεί κάποιος, κάνε ότι θέλεις θα πεί κάποιος. Ως εντός βυθού και ως βυθός οργίζομαι μερικές φορές, αλλά ποιός νοιάζεται; καλά εγώ, μήπως είναι και άλλοι στον βυθό; ούτε πολλοί ούτε λίγοι, δεν ξέρω τίποτα. Δεν πάει καλά το πράγμα. Σίγουρα το ότι έχουν μερικοί βρεί το "αντικείμενο" που φταίει για όλα, τον "σταλινισμό", με κάνει να γελάω πλέον, έχω ξεπεράσει την οργή για το αφελές της "κάθαρσής" από το "κακόν" τούτο, τώρα ξεπερνάω το γέλιο και το γελοίον, το ερώτημα είναι μήπως αυτή η "λειτουργία" για να έχει κάποιος ένα αντικείμενο για να το καθιστά αντίθετο για την δική του τήν καταστροφή για την οποία δεν λέω ότι είναι υπεύθυνος, με προβληματίζει, ή εν πάση περιπτώσει μου δίνει μιαν εικόνα αδιεξόδου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Και κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε, και ας με διαψεύσουν:
    Ο πυρήνας του Σεράγεβο και άλλων "αυτόνομων" ήταν κολλητάρια του Καραμπελιά κάποτε.
    Τα ίδια σκατά, κάποτε μαζί, τώρα οι δύο τυπικοί "αντίθετοι" βόθροι, καραδιεθνιστές και καραεθνικιστές.
    Αυτοί αποτελούν και μια πηγή των νοτιανατολικών αντιεθνικιστών για να ξερνάνε περί καρκινωμάτων, και να είναι ένα πολύ καλό και ενταγμένο σημείου του ελληνικού εθνικισμοαντεθνικισμού ή αντεθνικισμοεθνικισμού.
    Θα πάρετε τα αρχίδια σας, όπως και να΄χει, όλοι, και δυστυχώς και εμείς του όχλου μαζί σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Και υπάρχουν πολλοί άλλοι "παλιοί" φίλοι που κάνουν σήμερα διπολάκια, ή τροφοδοτούν ακροδεξιά ακροαριστερά, άμα κάνω "κουτσομπολιό" αφήνοντας τους εύθικτους νοτιανατολικούς στην άκρη, τους βαριέμαι κιόλας πιά [δεν πρόκειται να ασχοληθώ, μην ανησυχούνε], θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Το ζήτημα δεν είναι εκεί, στο μεγάλο κωλοχώρι και το μικρότερο κωλοχώρι, το ζήτημα είναι για να τελειώνουμε πως δεν θέλω καμία ενόχληση από εδώ και στο εξής, γιατί με απασχολεί το...σημαίνον.
    Απο τους προανφερόμενους δέχομαι μόνον τον Δήμο, αν δεν έχει καραφλιάσει και τούτος, πιστεύοντας πως η υγιής "μούρλια" του ή η μουρλή "υγεία" του δεν έχει να με πειράξει σε τίποτα, έχω αυτή την τελευταία ελπίδα, αλλά θα τον παρακαλούσα και αυτόν να περιοριστεί στα αμιγώς θεωρητικά ή πολιτικοθεωρητικά, αν επιθυμεί βέβαια, διότι κατανοώ να μην θέλει καμία κουβέντα με μένα, οπότε οκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μην ησυχάζετε, δεν θα αναφερθώ σε πρόσωπα ή θα αναφερθώ φειδωλά από εδώ και στο εξής, αλλά τα "σχόλια" του 24-Β θα γίνουν το σημείο από όπου ως καρκινικό κύτταρο θα εξαπλώνεται το δηλητήριό μου προς κάθε κατεύθυνση που τής αξίζει.
    Έτσι ο στρεβλωμένος Λόγος, όπως τον υπηρετούμε ως θραύσμα χειροβομβίδας όπως μας χαρακτήρισε ένα τσουτσέκι του Καραμπελιά (είμαστε από κάπου που δεν ξεχνάμε ποτέ και τίποτα), αυτός ο στρεβλωμένος Λόγος λοιπόν, θα επεκτείνεται μόνον από εδώ ως υπαινικτικός και με κάθε σεβασμό, το εννοώ, στην προσωπικότητα και το κύρος των κρινομένων ή θωπευόμενων από εμάς. Θεωρείστε λοιπόν αυτή την ανάρτηση ως τον Λόγο-καρκινικό κύτταρο σε ένα βορειοδυτικό καρκίνωμα, το οποίο κύτταρο δεν θα έχει και πολύ τύχη βέβαια στο τέλος εφόσον έχουμε γεμίσει με ογκολόγους και ιατρούς επιστήμονες που θα νικήσουν τον ιδεολογικό τουλάχιστον καρκίνο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Θεωρώ επίσης ως εξόχως συμβολικό αν και τυχαίο το γεγονός ή μάλλον αν και τυχαίο εξόχως συμβολικό το γεγονός πως αυτή η ανάρτηση ήταν αφιερωμένη στον Μπαντιού, σε ένα κάπως επιφανειακόν επίπεδο πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..