Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[27] ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟΝ



  

"Πάλευε και μάθαινε, μάθαινε και πάλευε"
 Σωτήρης Πέτρουλας
 
 
Θα σας μιλήσω τώρα, για τον Σωτήρη Πέτρουλα.
Δεν είναι μέλος τής οικογένειάς μου, αν και το χωριό τής ευρύτατης οικογένειάς του (σόι) είναι δίπλα στο δικό μου.
Πρόκειται για ερείπια που σχηματίστηκαν από την καταστροφή που έφεραν οι Ταγματασφαλήτες, εκτελώντας όποιον είχε μείνει, γυναίκες και παιδιά.
Από τότε έμειναν τα ερείπια.
Η οικογένεια του Σωτήρη Πέτρουλα συνέχισε, με κάποια βραδύτητα το μεγαλύτερο μέρος της εκτός κόμματος μετά την δολοφονία του, που έγινε και τραγούδι από τον πολιτικό τυχοδιώκτη Μίκη Θεοδωράκη, αν και ο τελευταίος κινούνταν στον εντελώς αντίθετο δρόμο από τον δρόμο που είχε επιλέξει ο Σωτήρης.
Για την ακρίβεια ο Σωτήρης είχε διαγραφεί από την κομματική νεολαία γιατί είχε διαφωνήσει με την διάχυση και διάλυση τής νεολαίας τής Εδα μέσα στους Λαμπράκηδες, το κατά κάποιο τρόπο δημιούργημα του κυρίου Θεοδωράκη.
Αυτά είναι γνωστά πράγματα, και τα έχω επιβεβαιώσει μέσω πολιτικά οικείου προσώπου προς τον Σωτήρη.
Ο Πέτρουλας θα ήταν σίγουρα ένας ηγετικός συντελεστής τής όποιας επαναστατικής αριστεράς με σταλινογενείς καταβολές θα ανέκυπτε αν δεν γίνονταν πραξικόπημα, και σίγουρα, θαρρώ, θα ήταν μέλος ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης αντίστασης στην Χούντα, αν τον άφηναν ζωντανό μέχρις ένα κρίσιμο χρονικό σημείο.
Αυτά είναι τα γνωστά, ή  μισογνωστά.
Πάμε τώρα στις λεπτομέρειες και σε κάποιες όχι και τόσο αστήρικτες υποθέσεις.
Σύμφωνα και με μια απ'έξω απ'έξω αφήγηση του Μίκη ο Σωτήρης Πέτρουλας ήταν μια "πούρα", αυστηρή και σκληρή ηθική, σχεδόν ασκητική φυσιογνωμία.
Δεν θέλω να αναφερθώ στις εθνολογικές και τοπικές ιδιομορφίες που σχετίζονται με αυτό που έκανε τον Σωτήρη αυτό που είπε απ' έξω απ' έξω ο Μίκης. 
Απλά επιβεβαιώνω τις όποιες "εθνο-ανθρωπολογικές" σας προεννοήσεις.
Το ζήτημα δεν είναι αυτό, ή τουλάχιστον μόνον αυτό.
Το ζήτημα είναι να φανταστούμε αυτόν τον αυστηρό ασκητικό και φωτεινό άνθρωπο ως τον αντίποδα του υμνητή του εκ των υστέρων που τον έκανε "γνωστό" με το τραγούδι που όλοι ξέρετε.
Αλήθεια, όμως, που εμπλέκεται ο Λόγος και το σημαίνον με όλα αυτά, πέραν του προφανούς ότι εμπλέκεται με όλα;
Αρχικά εμπλέκεται ως μια μορφή κάλυψης τής αλήθειας, αλλά όχι με την χαϊντεγκεριανή έννοια, εκκάλυψη κάλυψη και άλλα σημαντικά αλλά όχι τα πάντα σε αυτή την ζωή.
Μιλάμε για μια κάλυψη, ένα τέλμα τής σημασίας.
Μπορεί η οικογένεια του Σωτήρη να τον θυμάται πάντα, μπορεί οι φίλοι του να τον έχουν συνέχεια στο μυαλό τους, μπορεί οι ιστορικοί να γράφουν και να ξαναγράφουν για τον ρόλο του στο "κίνημα", αλλά ένα πράγμα δεν έχει βρεί απόκριση ακόμα:
Τι θα ήταν ο Σωτήρης αν ζούσε, όπως όμως τούτο προκαθορίζονταν από την δομή τού προσώπου του ως δομή ενός σημαίνοντος;
Σίγουρα θα ήταν ένας πολύ ενοχλητικός "σταλινικός", σίγουρα θα είχε πάρει τα όπλα, σίγουρα θα είχε σκοτώσει φασίστες επί χούντας ίσως και μετά, σίγουρα θα είχε γίνει το κόκκινο πανί για το κκε ως αριστεριστής (με την τότε έννοια του όρου), αλλά και ως εθνικιστής, γιατί από κει που ήρθε και να μην έχει μιαν εγχάραξη για εθνοαπελευθερωτικό αγώνα ξεχάστε το.
Μπορεί όλο αυτό να ήταν, να γίνονταν θέλω να πω, ένα λάθος, μπορεί ο Πέτρουλας να αναπτύσσονταν ως σημείον ενός κινήματος-σημαίνοντος που θα έφερνε και προβλήματα και δογματικές αγκυλώσεις, είχε όλα τα στοιχεία του δογματικού ανθρώπου πάνω του, σε μιαν έξοχη άψογη μορφή.
Αλλά, επίσης, ο Πέτρουλας, δεν μπορεί μόνον, είχε και έχει μιαν δυνατότητα συνέχειας, ενός μη ολοκληρωμένου σημαίνοντος, ακόμα.
Όταν ήρθα σε επαφή με την σημασία που έχει για μένα ο Πέτρουλας, ήρθε εντός μου όλο το δυναμικό στοιχείο εκείνο, το οποίο θέλουν, όσοι ασχολούνται με την μνήμη και τα κεντρικά σημαίνοντα, να αναλύσουν.
Κάποτε, για να το αγριέψω το πράγμα, μου είχε πει μια πραγματικά βασανισμένη ζωή, ότι όταν είχε πεθάνει ο πατέρας της, ένιωσε ψυχωτικοειδώς ότι σαν να γαντζώθηκε πάνω της, σαν να την κατέλαβε.
Είχε αναλάβει το σημαίνον του, ό,τι και να σημαίνει αυτό, όπως δεν το ανέλαβε κανείς άλλος στην οικογένεια, ανέλαβε κάτι που κανείς άλλος δεν αναλάμβανε και τούτο έμεινε ως σημάδι πάνω της μέχρι της λύσεως όλων των θεμάτων.
Μην φαντάζεστε κάποια ομαλή σχέση ζήτημα-πράξη, φανταστείτε όλους τους διχασμούς, τα πάθη, την παθολογία αυτής τής ανάληψης-κατάληψης.
Θα ήμουν ίσως παραπάνω από θρασύς αν το ισχυριστώ, αλλά θα το ισχυριστώ, ότι ο Σωτήρης Πέτρουλας με στοιχειώνει και μένα όπως αυτή την βασανισμένη ζωή ο πατέρας της που έφυγε πριν την ώρα του.
Δεν πρέπει να κάνουμε λάθη όταν προκαθορίζουμε την άποψή μας για την ψυχανάλυση, την νέα κριτική θεωρία όταν εξετάζει τούτα τα φαινόμενα σημασιοδότησης, και μάλλον έκανα και γω λάθος όταν την έκρινα αυστηρά, αλλά και κει κάτι λείπει, το ζήτημα δεν είναι μόνον μια μορφή απομύθευσης, ή αποδόμησης της μεταβίβασης πατρικών σημαινόντων, αλλά το ζήτημα είναι επίσης η διαδοχή η ίδια, η συνέχεια ως αυταξία, η φλόγα που δεν πρέπει να σβήσει.
 
Σωτήρης Πέτρουλας
ΟΠΛΑ
 
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 11 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..