Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[28-Α΄]



Σχόλιο σε ένα σημείο από το encore τού Ζ.Λακάν [ελλ.μετάφραση σελ.125, Κεφ.Δ΄ Η αγάπη και το σημαίνον]



Η αλυσίδα των σημαινόντων δεν είναι πρόσφορη για μια ροή ή ροϊκότητα, αλλά ακόμα κι αν δεν δεχόμασταν την μεταφορική χρήση τής ροής αλλά και τής αλύσωσης και παραμέναμε σε ένα με την ευρεία έννοια ομαλό πλαίσιο, χρησιμοποιώντας την όποια μεταφορά θα αντιστοιχούσε σε αυτή την ομαλότητα, πάλι το ίδιο θα διαπιστώναμε:
Η σειρά των σημαινόντων δεν περιέχει κανένα συνεχές που να σηματοδοτεί μιαν ομαλότητα διαδοχής και διαμεσολάβησης των σημαινόντων δια των σημείων ή σημαινόμενων (τους).
Καταρχάς, πριν εξετάσουμε αναλυτικότερα το "θέμα" τής μη ομαλότητας διαδοχής των σημαινόντων ή και των σημείων, ας επισημάνουμε, ξανά, ότι το σημείον δεν αποτελεί ένα στοιχείο του σημαινόμενου, ακόμα κι αν δεν ακολουθήσει κανείς την δική μας οπτική που το εντάσσει σε έναν παράδοξο τόπο στα διάμεσα του σημαίνοντος.
Υπάρχουν διάφορες ετερογενείς συνδυαστικές τοποθετήσεις του σημείου, πάντως ακόμα κι αν αρνηθεί κάποιος την προοπτική που του δίδουμε δεν θα μπορούσε εύκολα να "εκδιώξει" το σημείον από την θέση του και κάπου εκεί, στον τόπο τού σημαίνοντος.
Κουραστική ενδιάμεση επισήμανση, συγγνώμη Κύριοι.
Αν, όπως γνωρίζετε ότι κάνουμε, εν-τοπίζουμε το σημείον (και) κάπου εκεί στο ένδον< >μη-ένδον του σημαίνοντος, θα δούμε πως υπάρχουν σημαντικά ζητήματα που απορρέουν από το μη ομαλόν τής διαδοχής των σημαινόντων τα οποία το σημείον ως ένας κάπως μυστηριώδης κρίκος δεν "καλείται" να διαμεσολαβήσει (μόνον;) ή να επιλύσει (αν παρουσιάζονται ως προβλήματα προς κάποια επίλυση) αλλά να (τα) αναδύσει ή δια-μεσοποιήσει ή με-σώσει, με κάθε συνέπεια μιας τέτοιας διαμεσότητας που δεν είναι δια-μεσολάβηση ή έστω, δεν είναι μόνον δια-μεσολάβηση.
Είπα με-σώσει, και ήδη νιώθω πως έχω διολισθήσει στον λεξιπλαστικό λακανισμό, αλλά δεν πειράζει, θα υπερασπιστώ την πάντα παρουσία μου στο λεξιπλάσιον δώμα του Λόγου που ενίοτε γίνεται και λεξι-πολλαπλάσιον, χωρίς τούτο να σημαίνει πως έγινα λακανικός.
Η μέσευση ως διαφορετική από την μεσολάβηση, άρα και η διαμεσοποίηση ως διαφορετική από την διαμεσολάβηση, δεν είναι κάτι καινούργιο.
Αυτό που επιτονίζω και δια του παιχνιδιού "εντός" τής σχεδόν ανύπαρκτης λέξης μεσώσει, η οποία θα ήταν πραγματική αν την λέγαμε μεσσεύσει ή μεσεύσει, είναι το στοιχείο της βαραθρώδους και επικίνδυνης κενότητας ή μηδενότητας που σημαίνει το κενόν διάμεσον μεταξύ των "ροών" των σημαινόντων.
Οι ίδιες οι κεντρικές μορφές ή δομές τού σημαίνοντος, αυτές που ονόμασα κάπου αλλού ως πατρικοκατηγορικές μορφές του, είναι συνυφασμένες με τα βάραθρα αυτά "εντός" των οποίων κυκλοφορούν όλα τα τέρατα τής σωτηρίας και της απώλειας, τής επι-δημιουργίας και τής επι-καταστροφής των τόπων του σημαίνοντος, άρα και του ίδιου του εκάστοτε φορέα του(ς).
Δεν υπάρχει γενικά δημιουργία ή καταστροφή, αυτό ας το κρατήσουμε ως δίδαγμα, υπερασπιζόμενοι πάλι τον εαυτό μας από την οργή ή την χλεύη σας όταν πειράζουμε με ένα επί- και την δημιουργία και την καταστροφή, αφού θέλουμε να σας δείξουμε ότι εκεί ακριβώς που θα ήτο εύκολο για μας να βυθιστούμε στο βάραθρο κάποιων ανορθολογισμών περί του μηδενός και των βαράθρων τής δημιουργίας/καταστροφής, εκεί ακριβώς εντοπίζουμε την εξάρτηση τούτων των βαράθρων από τις στερεότητες των (άλλων) σημαινόντων ή του σημαίνοντος ως ενός στέρεου και χτισμένου όντος ή δομημένου (τού) όντος.
Η διαβρωτική δημιουργική ίσως και αναδυσιακή πτυχή των βαράθρων σημείων ή του σημείου ως βάραθρου που στέκει ως χάσμα ή χαίνουσα μη οντότητα μεταξύ των στερεοτήτων του σημαίνοντος υπάρχει, λοιπόν, μόνον σε μιαν εξάρτηση προς το σημαίνον κατά την μη σημειακή του υπόσταση.
Αν η δημιουργία ή καταστροφή θα είχε την "ευκαιρία" της εκεί, θα την είχε και την έχει μόνον αναγνωρίζοντας τον ηγεμόνα του Λόγου, τον Λόγο Νόμο, γι' αυτό και η κάθε δημιουργία και η κάθε καταστροφή υπάρχουν ως επι-δημιουργία και ως επί-καταστροφή, ως υφάδια στην μεγάλη συνύφανση τού αιώνιου, ανώλεθρου, απαρασάλευτου Λόγου Νόμου.
Αυτός ο Λόγος Νόμος δεν θα υφίστατο χωρίς αυτές τις διαμεσωτικές ή διαμεσωστικές κενότητες, η ενσάρκωση του Λόγου Νόμου είναι αδύνατη χωρίς το κενόν διάμεσον των σημείων, άρα και των υποκειμένων ως σημείων που στέκονται και τούτα απαρασάλευτα ως δυνατότητες για να έχει κάπου ο Λόγος Νόμος έναν τόπο υποδοχής Του.
Αν υπάρχει ή υπήρχε θεός δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρξει χωρίς να έχει έναν υποδεχόμενον αυτόν τόπο υποδοχής, όπου τούτος ως τόπος δεν θα ήταν επίσης δυνάμενος να υπάρξει αν δεν ήταν ένα ον πλεκόμενο με το κενόν ή το μηδέν, ως τούτα όμως να είναι σε συνεχή επικοινωνία με το ελευσόμενο που είναι να τα κάνει κομπλέ.
Επειδή δεν υπάρχει θεός, για αυτό και η διεργασία που σημαίνει την (υποτιθέμενη) ροή των σημαινόντων τού σημαίνοντος φέρνει το κομπλέ κάπως κομπλαρισμένο, και είναι κομπλαρισμένο όχι γιατί ο άνθρωπας είναι το γεμάτο αμαρτίες και κακίες ον αλλά γιατί ο άνθρωπας ως άνθρωπας κι αυτός θέλει να ζήσει, να ζήσει μόνον, πράγμα απολύτως κατανοητόν αν δεν είναι κάποιος τόσο απαιτητικός όπως ένας θεός ή ένας πιστός.
Ζούμε σημαίνει φοβόμαστε κάπως το κενά και το μηδέν, αν και ξέρουμε πως χωρίς αυτά θα βουλιάξουμε σε ένα Είναι αντάξιον ίσως μόνον για να συνοδεύει λογίδρια αγραμμάτων αντι-εθνομηδενιστών, ουχί μόνον νεο-ορθοδόξων αλλά και άλλων νέον-α-θρησκευμάτων.
Ωστόσο, το θέμα παραμένει.
Γιατί δεν πήγα σήμερα στην πορεία, αν και απήργησα;
Αυτό είναι ένα σημείον και τέρας, χρήσιμο για να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε την διά0σωσή μας χωρίς σωτήρες πιά. 
Να είμαστε άσωστοι, σεσωσμένοι εξ΄ιδίων, χωρίς να απολογούμεθα εις τους θιασώτες τής νέας ασφάλειας, τής νέας ασφάλειας θέλω να πω τού Είναι-ως-Είναι, άρα και του σημαίνοντος ως αλυσίδας ή ροής.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το σημαίνον δεν μας χρειάζεται παρά μόνον ως κρίκο του κατά την επιφανειώδη κίνησή του στο άπαν, αλλά το ίδιο τούτο το προ-λεχθέν δείχνει πόσο φαφλατάς είναι και το ίδιο, όχι πάντα, αλλά πότε;
Όταν απουσιάζει ο Νόμος.
Εμβάλλω τον Νόμο για να φοβηθούν και να τρομάξουν τα έρμα τα νέα τέρατα, όλα τα νέα τέρατα που αν μη τι άλλο έχουν μάθει ότι-δεν-υπάρχει-Νόμος και έχουν σπεύσει να τον καταργήσουν όπως να'ναι, ακόμα κι όταν επικαλούνται μιαν τοσοδούλικη ομοιωματική και παραπληρωματική παρουσία του. 
Θεωρώ δε πως ακόμα και η ανύψωση τής παραπληρωματικότητας στο βάθρον τής λακανικής κολακείας προς το θήλυ, δεν σημαίνει τίποτα, ή μάλλον σημαίνει, σημαίνει τα πάντα σήμερα ως μορφή και νόημα μιας αποστασίας χωρίς έρμα και μιας ελευθερίας χωρίς νόημα και προοπτική. 
Μεγάλες κουβέντες, θα πείτε.
Λόγια του αέρα θα πω. 
Λόγια ενός σφοδρού ανέμου που θα έρθει και θα καταπέσει στις αμέριμνες οικίες σας. 
Όπως λέει ο Ζακ Λακάν, στο σημείο που σας υπέδειξα, όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά και όπου υπάρχει φωτιά σε μιαν απόμακρη νησίδα, σε κάθε έναν/μία μας, υπάρχει ένα διαμεσωτικό διαμεσωστικό επιτέλεσμα του σημαίνοντος, όμως, όμως τι;
Το επιτέλεσμα αυτό κείται σε ένα όχι οικείον κενό, μη ανήκον ούτε το ίδιο ούτε το κενόν "του" σε μιαν ομαλή ή διαταραγμένη-αλλά-ωστόσο-ομαλή ροή ροών ή δομών και τούτο το προς-το-κενόν-κείται σηματοδοτεί μιαν διαρκή παρουσία ενός μη πράγματος, πράγματος ωστόσο, του Νόμου.
Το ότι δεν υπάρχει ένα σημαινόμενον, με την αναφορισιακή έννοια που συνήθως του προσδίδεται "σήμερα", δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει ένα πράγμα, ένα παράξενο επίφοβο και απαρασάλευτο πράγμα, ο Νόμος, και τούτο επιτάσσει, διατάζει, καλεί, χωρίς να ομιλεί όπως ομιλεί ένας Λόγος περί (τού) σημαίνοντος ή ακόμα και περί (τού) Λόγου χωρίς τις προστακτικές Του.
Προσέξτε..


(συνεχίζεται, για το ίδιο..)








Ιωάννης Τζανάκος 
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 4 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..