Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[28-Β΄]


Ο Λόγος ως Νόμος είναι ταυτώς το πίπτον ή εκπεσόν και το μηδέποτε πίπτον ή εκπεσόν ον τού όντος ως σημαίνοντος.
Ως εκ τούτου, ο Νόμος δεν εντάσσεται σε καμία τέλεση ως αποτέλεσμα ή αίτιον τής όποιας επιθυμίας ή ακόμα και ως εμπεριέχων την επιθυμία σε μιαν οιανδήποτε άλγεβρα-τής-επιθυμίας.
Ως εκ τούτου, ο Νόμος ακόμα κι αν απορρέει για τα επιθυμούντα όντα ή υποκείμενα ως ένα εκφεύγον κάποιας μορφής δομικής τέλεσης ή από κάποιον δομικό τελεστή ως εκφεύγοντα, ως Νόμο τον "συναντάνε" στην περιφέρεια των εξακτινώσεων των εξακτινώσεων των εξακτινώσεων εις άπειρον της υπεροχικότητάς του, όταν πίπτει όπως πίπτει μια ακτίνα Του ακόμα και στην βαθύτερη κόλαση τής βαθύτερης σκοτεινιάς τού βαθύτερου ζόφου.
Όταν εκκινείς από το επιθυμούν υποκείμενο για να συναντήσεις την ίδια αυτή την συνάντηση με τις περιφερειακές εξακτινώσεις τού Νόμου, γιατί τον Νόμο δεν θα τον συναντήσεις έτσι κι αλλιώς σαν να ήταν το-φιλαράκι-σου-στο-σημαίνον ποτέ, τότε θα συναντήσεις τα επιτελέσματα, τις δομές και τους δομικούς τελεστές, ήτοι τα εξωτερικά (εξω-)μορφολογικά πλαίσια που συγκροτούν την κοινωνική και συμβολική δομή του ως πίπτοντος όντος, το ίδιο και το αυτό: κοινωνική και συμβολική δομή και ο Νόμος ως αναγκαία πίπτων, εκπεσών κ.λπ

Θα ρωτήσει βέβαια ο κάποιος που είναι πολλοί σήμερα:
-Από τον ουρανό πέφτει ο Νόμος σας κύριε;
-Ο ουρανός πέφτει από τον Νόμο, κύριε.,..
Θα απαντήσω, 
στον κύριο Τάδε τής τάδε οργάνωσης 
τού τάδε "χώρου" 
του τάδε εθναρίου ή υποεθναρίου 
και έτσι περνάει η ζωή με τα ζώντα.

Ο Νόμος έχει ως πτώση του τον ουρανό, ή πατέρα ή κατηγοριακό σημαίνον, ή ιδεολογία, ή εμπρός σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους με όπλα στους ώμους, τούτη είναι η πτώση του Νόμου στον ουρανό, που δεν τον καθιστά ως εκπεσόντα κάτι μη άξιον λόγου βέβαια, και εσείς τώρα βλέπετε μόνον την επιθυμία σας να δείτε τον εκπεσόντα Νόμο και δεν θα δείτε τί-πο-τα, σύντροφ-μοι ποτέ ξανά, αν δεν πάρετε τη σκάλα, αν δεν την τοποθετήσετε, μη βάλετε ένα κορόϊδο να την κρατήσει, θα πρέπει να το διακινδυνεύσετε, να πέσετε και σεις, ώστε τότε να δείτε πως είναι να πέφτεις, να πέφτεις, γιατί όμως θέλησες, θέ-λησες κι όχι επιθυμιούλησες, να ανέβεις, να ανέβεις.
Ψηλά;
Όχι δα.
Να ανέβεις ψηλά να πέσεις χάμω.
Ξανά:
Να ανέβεις ψηλά να πέσεις χάμω.
Με λίγα λόγια να προσκυνήσεις το Ύψος.
Αν δεν προσκυνήσεις το Ύψος, τότε δεν θα έχεις οργάνωση, δεν θα έχεις κίνηση προς, θα έχεις ίσως μόνον την θυσία.
Τιμώ την θυσία των ανοήτων, κι ας είναι ανόητοι, αλλά θα ζήταγα ένα σχέδιο υποταγής στον σκοπό ενός Νόμου, και δεν εννοώ βέβαια μόνον ένα Σύν-ταγμα, και αυτό ως νέο, αν υπήρχε ως πύκνωση ενός κοινωνικού κινήματος, δεν θα μου ήταν ξένο.
Αλλά πριν φτάσουμε σε αυτό ή όπου αλλού, και πριν μου αρχίσετε τα νεκρόφιλα περί ζωής που ρέει και διαρρέει και είναι ρέουσα εις την ροή της, ερωτώ, και ξέρω πως δεν θα πάρω απάντηση, το ξέρω πιά, ποιός είναι ο Νόμος σας;

-Θέλετε να σας τον περιγράψουμε κύριε;
λένε
-Θέλω να μάθεις να υποτάσσεσαι σε κάτι πέραν εσού.,..
Θα απαντήσω, 
στον κύριο Τάδε τής τάδε οργάνωσης 
τού τάδε "χώρου" 
του τάδε εθναρίου ή υποεθναρίου 
και έτσι περνάει η ζωή με τα ζώντα.

Νομίζω πως η υπερβολή είναι απαραίτητη πια στην ζωή μας, για να ξεκινάμε.
Και μεις εδώ, τώρα ξεκινήσαμε, διότι όλο αυτό ήτο πρόλογος.
Πάμε στην ουσία, θεωρώντας ίσως ματαίως πως ίσως κάποιος από τους φαντασμένους ότι-είναι-το-ον που έχει πετάξει πάνω από τον Νόμο θα καταλάβαινε που το πάμε.
Το πάμε, καταλάβαμε δεν καταλάβαμε, καταλάβατε, εκεί όπου το πάει ο ορισμός που νομίζετε και κακώς νομίζετε πως θα δώσω εις τον Νόμο, ούτως ώστε να ανοίξετε τα κιτάπια, που τα ανοίξατε και να κάνετε πθου πθου ιδεολογική αντιπαράθεθη και τακθινόμηθη, πθου πθου.
Πόσο ηλιθιώδης είναι η πθου πθου κατάσταση στο εδώ, στο ντα-ζάϊν της αποικίας τούτης, δεν είναι καν διανοητόν, όχι να το αναλύσουμε κιόλας.
Είμαστε υποχρεωμένοι να παραμείνουμε μένοι, ενωμένοι, υποχρεωμένοι, εναντιωμένοι, μένοι πάντως εις μιαν εμμένειαν του μένειν μένοι.
Όλα αυτά για να προετοιμάσω την απουσία ορισμού για τα αυτιά των χωρίς αυτιά.
Ο Νόμος προϋποθέτει δυνατότητα υποταγής.
Η εθελούσια όπως την λένε ακόμα και οι πιο μένοι της χώρας που εμμένει να μένει στο μένοι, η εθελούσια υποταγή είναι η προτιμότερη.
Δεν θέλει πολύ σκέψη.
Το ερώτημα είναι Πως;
Πως καταλήγουμε σε μιαν υπο-ταγ-μένη, μιλάμε για μένη τώρα και όχι για μένοι, συνείδηση ή ό,τι άλλο, που δεν θα είναι μένη, υποταγμένη;
Αντινομική και μένη ερώτηση για ανθρώπους που δεν είναι μένοι.
Δεν ασχολείται το εδώκυρίως-όντούείναι με τέτοια ερωτήματα που δεν λύνουν το δικό του κυρίως θέμα που είναι να μένει και να εμμένει, μιλάμε για μια αποικία δεν μιλάμε για το κέντρο.
Εκεί, έχουμε άλλους λόγους να πούμε, τους ίδιους-αλλιώς.
Πως λοιπόν θα ασχοληθούνε-με ή ασχοληθούμε-ναι με το ναι και την κατάφαση ως ένα ξεκίνημα για μια κατάφαση που θα οδηγήσει κάποτε και σε μιάν άρνηση, όταν όμως θα υπάρχει έρεισμα, όπως σε πολλούς άλλους τόπους, έτσι νομίζω.
Ο Νόμος λοιπόν, έχει την ατυχία, εδώ πάλι, να πρέπει να ενδυθεί τα πιο θεμελιώδη ντύματά του και να εκφωνήσει τον πρώτο Λόγο Του, ξανά, χωρίς τούτο να έχει κάτι το γοητευτικόν, για να μην παρεξηγούμεθα ασκόπως όταν το λέμε αυτό το λέω.

Έχω παρατηρήσει ότι όταν χωρίζω τις δημοσιεύσεις σε Α' και Β', το Β' μου ξεφεύγει, και ζητάει ένα Γ'.
Στο Γ' λοιπόν αυτό που ήθελα, κυρίως, να πω εδώ, στο Β'...



Ιωάννης Τζανάκος

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • δεν πουλιέται - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για agia thalassa tinos] Μάζεψαν τη ψαριά με μια βιασύνη που θύμιζε τον χρόνο Απλώνοντας τη πραμάτεια στο παζάρι πούλησαν και το...
    Πριν από 1 ημέρα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 2 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..