Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Ο Λόγος..[37] 5 κρίσιμα σημεία..


Όταν υπάρχει μια μορφή συμβολικής και ιδεολογικής εγγύτητας, η οποία σημαίνει ένα είδος ένταξης σε ένα "κοινό" υποσύστημα ιδεολογικής και αξιακής/θεωρησιακής νοηματοδότησης, τότε οι διαντιδράσεις διαδοχής και αντικατάστασης των κεντρικών σημαινόντων εντός αυτού του υποσυστήματος δεν είναι και τόσο εύκολα ορατές και διαυγάσιμες, ούτε είναι ιδιαίτερα σύντομες.
Αυτή η "θολότητα" στην διεργασία δεν ισχύει μόνον για τους εξωτερικούς παρατηρητές, αυτούς που κατά κάποιο τρόπο "βλέπουν" το "δράμα" από έξω.
Η "θολότητα" και η υπερ-περιπλοκότητα "διακατέχει" και τους ενεργούς δρώντες της, ακόμα κι αν τούτοι είναι συνήθως έτοιμοι να σου αφηγηθούν απίστευτες λεπτομέρειες για το διαδραματιζόμενον γύρω από το κεντρικό σημαίνον του υπο-συστήματος.
Θέλω να επισημάνω κάποια κρίσιμα στοιχεία γύρω από τέτοιες υποθέσεις, αλλά μιας και είμαι και ένας άνθρωπος στο περιθώριο των ηγεμονικών δραμάτων, ακόμα κι όταν αυτά αφορούν μικρές και ηττημένες ηγεμονίες, είμαι διατεθειμένος να το κάνω όλο αυτό με μια χάρη και με μιαν περιπαιχτική διάθεση που δεν αρέσει μάλλον ούτε στους κύριους δρώντες τέτοιων υποθέσεων, ούτε στους εκάστοτε αντιπάλους τους που έχοντας θέση σε κάποιο άλλο βασίλειο περιμένουν να αποκομίσουν κέρδη και όπλα για πιθανές μελλοντικές μάχες.
Κακώς υπολογίζουν όλοι αυτοί, από εμέναν τουλάχιστον, εφόσον όπως έχω δηλώσει και αλλού σε μιαν πολιτικά "ασήμαντη" και "μη άξια λόγου" δήλωση, παραμένω πάντα πιστός σε κάποιες πεποιθήσεις μου και θα τις εξακοντίζω μέχρι το τέλος του κόσμου, ίσως και μετά από αυτό το τέλος.
Με λίγα λόγια θα γονατίσετε μαζί μου.
Σας το εγγυώμαι.
Προχωράμε λοιπόν, παραθέτοντας κάποια νέα πράγματα που νιώθω να με κατακλύζουν τις τελευταίες μέρες.
Τα σκέφτομαι όλα στη δουλειά, κάπου μεταξύ υβρεολογίων μεταξύ πολιτών και υπαλλήλων, και προσπαθώ να τα θυμηθώ το απόγευμα, αφού πρώτα έχω κοιμηθεί σαν να είμαι νεκρός το μεσημέρι, μετά την δουλειά.
Τα παραθέτω σε σειρά, και χωρίς να μπορώ τώρα να δομήσω μια συστηματική αλληλοσύνδεση και σειριοποίησή τους:


1.
Ένα ιδεολογικό και αξιακό υπο-σύστημα έχει και τούτο ένα κεντρικό σημαίνον, ή ένα σύστημα κεντρικών σημαινόντων που δομούνται σε ένα κεντρικό σημαίνον.
Αν δει κάποιος τα πράγματα από την σκοπιά του συνολικού συστήματος, τούτο το κεντρικό σημαίνον δεν μπορεί να τεθεί ως κεντρικό σημαίνον, εφόσον όπως και το υποσύστημα το οποίο νοηματοδοτεί είναι ένα υπο-σύστημα έτσι και αυτό ως το κεντρικό σημαίνον τού υποσυστήματος θα είναι ως μέρος ενός υπο-συστήματος ένα περιφερειακό σημαίνον.
Βέβαια και το κυρίαρχο σύστημα με το/τα κεντρικό/-κά σημαίνον/-ντα μπορεί υπό μιαν άλλη οπτική να θεωρηθεί και αυτό ως ένα υπο-σύστημα, οπότε οι τοπο-θετήσεις τής συστημικής ανάλυσης θα ήταν διαφορετικές.
Κρατάμε αυτές τις προβληματικές σε ερωτηματική εκκρεμότητα.


2.
Υπάρχει ζήτημα με την σχέση μεταξύ υπο-συστημάτων τού σημαίνοντος που αυτοθεωρούνται ως απόλυτα έτερα, ενώ μπορεί να ανήκουν σε ένα κοινό ευρύτερο υπο-σύστημα.
Όπως καταλαβαίνετε, όλο τούτο μπορεί να μετατραπεί σε ένα απίστευτο μπαρόκ σχήμα.
Αλλά το μπαρόκ των υπο-συστημάτων που αν και ανταγωνιστικά μεταξύ τους είναι ωστόσο συμμετέχοντα σε ένα κοινόν, είναι το στοιχείο μου, πρόκειται να το τελειώσω το θέμα, να το μετατρέψω σε ένα ολικόν μπαρόκ, δεν ξέρω αν θα είναι θεατρικό ή κινηματογραφικό, πάντως με παθιάζει.
Μια και μιλάμε και σε έναν προσωπικό τόνο, θα ήθελα να ξέρουν κάποιοι ιδιαίτερα νέοι, ή έξυπνοι, αλλά και οι παλαιοί, ότι δεν πρόκειται να με μετατρέψουν σε γεφύρι της Άρτας τους.
Ο σφαγμένος κόκκορας ή η κόρη του μάστορα θα βρυκολακιάσει και θα βρυκολακιάζει πάντα, όταν ειδικά κατανοεί ότι έχει επιτελέσει έναν ωραίο λόγο για να τα βρούν μάστορες εργάτες έμποροι αλλά και εχθροί μεταξύ τους.


3.
Η γενική επιτέλεση μιας διεργασίας διαδοχής κεντρικών σημαινόντων σε κρίσιμα, ωστόσο, υποσυστήματα τής κοινωνίας, παρουσιάζει μέσα από την πολυπλοκότητά της καθηλώσεις και πολικότητες που αντί να ωθούν σε μιαν κίνηση μπορεί να λειτουργήσουν σε ένα μη δημιουργικό καταστροφικό πλαίσιο.
Η κοινοτοπία τής έκφρασης "μη δημιουργικό" δεν πρέπει να μας φοβίζει, εφόσον σημαίνει απλά και ξάστερα φοβερές καταστάσεις που δεν αφορούν μόνον στα υποσυστήματα και τα "εσωτερικά" προβλήματά τους.
Κάθε σημαντικό υποσύστημα του σημαίνοντος αλλά και του ανθρώπινου όντος -στην γενική του συγκρότηση, είναι στην ουσία ένα κεντρικό σύστημα, και κάθε γεγονός εντός του σημαίνει ένα γενικό και σημαίνον γεγονός του σημαίνοντος.
Τα ζητήματα πατρικοκατηγορικών διαδοχών, άρα και τα ζητήματα συμβολικού ευνουχισμού, αν μιλήσουμε από μια λακανική (αλλά όχι μόνον) σκοπιά, με προβληματίζουν διότι βλέπω, κάπως πρόχειρα είναι αλήθεια, ότι σημαίνουν επιστροφές, επαναλήψεις, μια στάση στο Ίδιο, καταστροφικές αναδιπλώσεις ακόμα και εκεί όπου κατά τα φαινόμενα υπάρχει το υποτίθεται νεώτερο, ριζικά νέον.
Όπου κάποιοι βλέπουν το νέο, εγώ κάπου βλέπω επαναλήψεις των πατρικών σημαινόντων.
Κατά κάποιο τρόπο, ενώ υποτίθεται ότι από την σκοπιά μας υπερασπιζόμαστε την αξία των πατρικοκατηγοριακών σημαινόντων, κάποιων ειδικά, στην πραγματικότητα μπορεί να θέλουμε επιτέλους να απαλλαγούμε όλοι από αυτά και να φτιάξουμε ένα λειτουργικότερο και πραγματικά αυτόνομο πλέγμα σημαινόντων, και σημείων ακόμα, για όλους, και όχι μόνον για μας.
Όπου κάποιοι διασκορπίζουν την καθηλωτική παράδοση, νομίζοντας ότι την καταστρέφουν, έστω οικειοποιούμενοι, εγώ βλέπω πως την διαχέουν παντού. 
Βλέπω πάλι τα ίδια, ίσως και χειρότερα.
Από τον εφηβισμό πάμε μάλλον στον παιδισμό.
Δεν απλοποιώ τα πράγματα περισσότερο από τι πρέπει όμως, ας μη το ακούσω και αυτό, εφόσον αναγνωρίζω πως υπάρχει ακόμα και δια των όποιων παιδισμών μια λεπτότερη επεξεργασία και ύφανση πραγμάτων που οι "πατέρες" τα είχαν για τα σκουπίδια ή ακόμα και για καταστολή.


4.
Στο σημαίνον υπάρχουν κορυφές, άκρες και πλέγματα όλων αυτών.
Τα σκληρότερα παιδιά έχουν βάλει πλώρη να κατακτήσουν αυτές τις κορυφές και να πιάσουν όλες τις άκρες, θεωρώντας πως ξεπερνάνε και καταστρέφουν για πάντα κάποιον πατέρα.
Δεν έχουν σκεφτεί καθόλου μήπως είναι σε μιαν δική τους, εθελοντική και αυτόνομη, επέκταση αυτού του πατρός.
Η κριτική, βέβαια, που τους ασκείται και από αυτή την σκοπιά είναι συνήθως τόσο κακοήθης που μάλλον τους οδηγεί σε μιαν ακόμα βαθύτερη ριζοσπαστικοποίηση.
Ακριβώς επειδή υπάρχει κατανόηση από μέρους των παιδιών ότι αυτές οι κορυφές και αυτές οι άκρες υπάρχουν, για αυτό και καμία κακοήθεια δεν θα τα σταματήσει.


5.
Η χαρτογράφηση όλου του ιδιαίτερου δράματος εδώ, γύρω από όλα αυτά, είναι μια δύσκολη υπόθεση, την οποία όμως θα ακολουθήσω.
Μιλάμε για μια κοινή υπόθεση, και για μιαν παράξενη ιστορική διαδοχή κεντρικών σημαινόντων που μας απασχολούν και θα μας απασχολήσουν νομοτελειακώς, ως κοινωνία, από εδώ και στο εξής.
Νομίζω όμως ότι μπορώ να διαβλέψω τι γίνεται αυτή τη στιγμή ως ένας πρόλογος του μέλλοντος.
Η χαρτογράφηση επείγει, αλλά για να είναι πραγματική και ουσιαστική δεν πρέπει να αναλωθεί σε λεπτομέρειες παραπάνω από το κανονικό.








Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..