Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Ο Λόγος...[42-Α'] Συστροφές, σχίσματα και λαβύρινθοι..



Η κίνηση των σημαινόντων όταν περιέρχονται στον "μαγνητισμό" τους από την ίδια την επιθυμούμενη εις (τον) εαυτόν (τους) "κεντρικότητα", άρα η κίνησή τους (και) προς την ιεραρχικοποίηση ως φαντασματική ιδιότητα αυτής (τής κεντρικότητας) είναι μια συστροφική κίνηση, που λαμβάνει συνέχεια έναν χαρακτήρα διαρκών σχισμάτων εντός τής καθημερινής ημερήσιας συνείδησης-γλώσσας.
Πρόκειται για μιαν διείσοδο στο Εν-Είναι ή ενείναι των όντων, άρα πρόκειται για μιαν αναποφεύκτως αλλοιωτική και επικίνδυνη διεργασία που απαιτείται όμως ήδη από την έναρξη τής υποκειμενικότητας όταν τούτη συγκροτείται ως ένα υπαγόμενο στην εν-ολότητα (uni-totality) του σημαίνοντος ως έχον όμως την ιδιότητα να εκπέμπει και το ίδιο αυτή την εν-ολότητα.
Η "δεύτερη" είσοδος στην υπαγωγή στην εν-ολότητα ως ιδιότητα να υπάγεσαι και (ταυτόχρονα, ιδιότητα) να υπάγεις δι'αυτής, όλα τα όντα, τα οποία ούτως ιδρύονται ως όντα (πολλαπλότητα) είναι μια διείσοδος, και όχι μόνον είσοδος, διότι διαμεσολαβείται από την αρχική ένταξη του υποκειμένου το οποίο κατά την αρχική αυτή ένταξη ιδρύθηκε και το ίδιο ως υποκείμενο.


Ας δούμε όμως κάποια κρίσιμα ενδιάμεσα ερωτήματα.
Ας αφήσουμε κατά μέρος την σχολαστική, αν και σημαντική, διαμάχη για το αν η δεύτερη είσοδος του ανθρωπίδος στην ιεραρχική και ιεραρχικοποιούσα, πλέον, τάξη του σημαίνοντος συντελείται δια του οιδιποδείου, και ας σταθούμε λίγο στο γεγονός πως αν και η δεύτερη είσοδος, αλλά και κάθε επανάληψή της, είναι διείσοδος αυτό δεν αίρει την πιθανότητα και η πρώτη, συγκροτητική-ιδρυτική είσοδος να είναι και αυτή διείσοδος.
Η αμεσότητα τής ύπαρξης του "υποψήφιου" να γίνει υποκείμενο ανθρωπίδος είναι κάτι που μας προβληματίζει όσο και να ενισχύεται από την πρωϊμότητα τής βρεφικής ή πρωτοπαιδικής του βιοψυχικής σύστασης.
Η πιθανότητα κάθε είσοδος στην συμβολική τάξη να είναι από την αρχή της μια διείσοδος δεν χρειάζεται να θεμελιωθεί στην ήδη υπάρχουσα πραγματικότητα της συντελεσμένης κοινωνικής και ιστορικής πραγματικότητας που "περιμένει" το εκάστοτε δυνάμενο να "γίνει" υποκείμενο ον.
Η αρχή, αυτή ειδικά η αρχή που μας θέτει ερωτήματα τέτοιου είδους, είναι μια πράξη που δεν έχει καμία ουσία, ούτε εμφανίζεται στην πραγματικότητα, "εσωτερική" και "εξωτερική", κατά την μεταφυσική ή θεολογική της έννοια.
Η αρχή είναι απλά αρχή συγκρότησης ενός νέου ανθρώπινου ενείναι ή συνείναι μέσα στον ήδη διαμορφωμένο κόσμο των άλλων ανθρώπων. 
Υποθέτουμε πως η γένεση αυτού του υποκειμένου δεν περιέχει ήδη από την έναρξη της κοινωνικογλωσσικής λειτουργίας "εντός" του τα ιεραρχικά και ιεραρχικοποιητικά σημαίνοντα, άρα υποθέτουμε (χωρίς μάλιστα να παραβιάζουμε την φροϋδική θέση περί οιδιποδείου, το αντίθετο) ότι υπάρχει ένα είδος τάξης του σημαίνοντος που κοινωνείται στο νέο δυνάμει υποκείμενο χωρίς ακόμα να έχει υπάρξει είσοδος στην ιεραρχική και ιεραρχικοποιητική τάξη του σημαίνοντος ως ενείναι και ενολότητας.
Το ενείναι και η ενολότητα είναι οι όροι εκείνοι που σημαίνουν και την ενότητα και περιχώρηση των μορφών τής σκέψης ή και της βίωσης, αλλά ταυτόχρονα (σημαίνουν) την περιχώρηση ως ιεραρχική λειτουργική μορφή ύπαρξης των μορφών αυτών ως διακρινόμενων και "κεχωρισμένων" υποστάσεων.
Για να μην καταλήξει κάποιος σε έναν παραλογισμό, χρησιμοποιεί για να κατανοήσει αυτή την διαλεκτική τον όρο του συνείναι.
Ένα απόλυτο ενείναι ή μια πλήρως ταυτόσημη ενολότητα δεν είναι νοητή ούτε στο πιο έντονο παραλήρημα κάποιου λογικού ή τρελού τρελού, και βέβαια δεν αποτελεί τον σκοπό ούτε ακόμα και των μυστικιστών.
Αλλά έχοντας θέσει αυτά τα ενδιάμεσα ερωτήματα πρέπει εδώ να σταθούμε λίγο:
Παρά όλα αυτά τα σημαντικά ερωτήματα που πληθαίνουν, και θα πληθαίνουν μπερδεύοντας συνέχεια τους στοχαστές, αλλά και τους άλλους τρελούς που φοράνε την ασπίδα τής λογικής για να κάνουν την τρέλα τους μια μορφή εξουσίας, το κρίσιμο ερώτημα αφορά στην ίδια την υπόσταση τής ενολότητας ή του ενείναι κατά την συντέλεση των λειτουργιών τους αλλά και κατά την διεργασία δημιουργίας-ένταξης νέων υποκειμένων στους "κόλπους" τους.
Τα ενδιάμεσα ερωτήματα που (ξανα)θέσαμε, μαζί με πολλούς άλλους, δεν μπορούν να απωθηθούν εντελώς κατά την πραγμάτευση μιας υπάρχουσας τάξης του σημαίνοντος εφόσον πάντα τούτη υφίσταται ως ένα σύστημα διεισόδου νέων υποκειμένων.
Δεν συμφωνώ με την εξεικόνιση τής τάξης του σημαίνοντος ως μιας μορφής που επιτελεί μόνον αυτή την διεργασία διεισόδου, εφόσον αν και τούτη είναι ένα κύριο "μέρος" τής ύπαρξής της, είναι ένας λόγος της, δεν εξαντλεί την υπόστασή της σε σχέση με τους διαφορετικούς ρυθμούς ή περιεχόμενα που εμβάλλει στα υποκείμενα.
Η διαφορά των μορφών διεισόδου-ίδρυσης-δημιουργίας των (νέων) υποκειμένων μας δείχνει πως υπάρχει ένας αυτοτελής συγκροτητικός ρόλος τής ίδιας τής μορφής ή του συστήματος ως έτερου (των άλλων, πιθανών ή ενεργών) για να χρησιμοποιήσουμε μιαν νεώτερη γλώσσα.
Θα μπορούσε βέβαια να μας πει κάποιος πως η καταπολέμηση, κριτική και πρακτική κατάργηση ετερογενών μεταξύ τους αυταρχικών μορφών συντέλεσης τής προαναφερόμενης διεισόδου μάς αποκαλύπτει το έωλον των διαφορών τους και την κοινή, σχεδόν κοινότοπη λειτουργία τους, η οποία μάλιστα θα μπορούσε να μετριασθεί ή ακόμα και να εξαφανιστεί ως προς τους ίδιους τους μορφικούς όρους της, όταν θα έχουν εκλείψει οι λόγοι τής παρουσίας τέτοιων μορφών.
Ακόμα "χειρότερα" η ίδια η μορφική ή συστημική λειτουργία θα μπορούσε να αντικατασταθεί από ένα άλλο, ίσως και λειτουργικότερο σύστημα ή μη-σύστημα διεισόδου στην υποκειμενικότητα ή "ανθρωπικότητα", το οποίο δεν θα υπάγει ή δεν θα διαμεσολαβεί με κανέναν ιεραρχικό τρόπο αυτή την διεργασία.
Ζήσε Μάη να φάς τριφύλλι βέβαια, αλλά μιας και ο Μάης και τα τριφύλλια κάποτε συναντιούνται, δεν θα λειτουργήσω ως κακός μπαμπάς, "εκ δεξιών", όχι, αυτή τη χάρη ας την κάνουνε στα παιδιά Τους οι μπαμπάδες Τους.
Μακάρι παιδιά, καλή σας τύχη και θα έχετε την συμπαράστασή μας, ακόμα και την βοήθειά μας, αφού ως γνωστόν όποιος είναι ο δυσκολότερος στην κρίση είναι και το πιθανόν μεγαλύτερο θύμα όταν έρχεται η ώρα τής κρίσεως.
Απλά, αν θέλετε να μας μετατρέψετε σε ήδη θυσιαζόμενα σώματα μιας απελπισμένης αντιπατριαρχικής εξέγερσης, τα λόγια πάνω σε αυτά τα σώματα θα τα έχουν εκστομίσει τα ίδια όσο ζούνε ακόμα. 
Δεν θα γίνετε κι οι μπαμπάδες μας δηλαδή!
Προχωράμε, ωστόσο, προχωράμε.


Αν και λοιπόν, όπως είδαμε στα "ενδιάμεσα ερωτήματα", η ίδια η διεργασία διεισόδου στο σημαίνον δεν είναι και τόσο στατική ή δίδουσα στατικότητα στην τάξη τού σημαίνοντος, μας χαρίζει μια δυνατότητα να σταθούμε επ'αυτής ως να ήταν σχηματισμένη και "κάπως" στατική.
Ορίσαμε στην αρχή, με μια παράτα εμβατήριο εισαγωγούλα, ότι υπάρχει ένα είδος συστροφικής μαγνητισμένης κίνησης του εισερχόμενου ή του ήδη παρόντος στην τάξη του σημαίνοντος, σχετιζόμενη βέβαια πάντα κυρίως με τα πατρικοκατηγορικά ή κεντρικά σημαίνοντα.
Τονίζω, στην εκκίνηση αυτών των ειδικότερων δημοσιεύσεων που ξεκίνησαν από το Α' ότι η συστροφή σημαίνει ένα είδος σωματικής, σχεδόν βιολογικής εικόνας. 
Συστρέφεται ένα όργανο, ένα σώμα, συνήθως μιλάμε για συστροφή των όρχεων (αλλά και του εντέρου), στην ιατρική, και αυτή η αναλογία δεν με ενοχλεί καθόλου, το αντίθετο θα έλεγα.
Η συστροφή όμως, και δι' αυτής τής βιολογίζουσας αναλογίας, μπορεί να σημαίνει μιαν εμ-παθή επιστροφή και επανάληψη, μιαν επανάληψη που αν και επανάληψη περιέχει πάντα πέραν της αποτυχίας της, έναν ειδικό όρο ενδοπεριέλιξης σε σπείρες και αναδίπλωσης.
Το σχίσμα είναι μια πιο συνήθης λέξη-έννοια, παρά το γεγονός πως περιέχει πάρα πολλές σημασίες.
Για τον λαβύρινθο δεν χρειάζεται να πω πολλά, ψάχνουνε ακόμα τον Μινώταυρο. 


Μπαίνουμε σιγά σιγά, όπως βλέπετε, στην σπηλιά του Νταβέλη.





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 11 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..