Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Ο Λόγος...[42-Ζ΄] Συστροφές, σχίσματα και λαβύρινθοι..


Η συνεχής παρουσία του Λόγου είναι και η αιτία τής παθολογικής του σύστασης, ακόμα και όταν όλα είναι τεθειμένα ως να ήταν εφικτή μια μορφή ελέγχου του από μιαν ευρύτερη παρουσία, κάποτε "κάτωθέ" του ή εμφανιζόμενη ως "κάτωθέ" του.
Η ίδια όμως η παθολογική πτύχωση αποτελεί μια πτύχωση τής ίδιας ένδυσης τού Είναι, όπου Είναι και ένδυσή του, εφόσον μιλάμε για το σημαίνον, είναι ταυτόσημες έννοιες, άρα την ίδια στιγμή, χωρίς να υπάρχει καμία συμμετρία, ο Λόγος υφίσταται και ως μια διαρκής παρουσία μιας αντιπαθολογίας ή μιας πτυχωτικής υπόστασης που υπάρχει και για να αντίκειται στην παθολογία και για να υφίσταται, έτσι απλά ως το φως του νοητού κόσμου.
Όμως, μιλώντας για παθολογίες και μη παθολογίες ξεχνάμε, ακόμα και χρησιμοποιώντας την μεταφορά της πτύχωσης πως ο Λόγος είναι ένας, το φαινόμενον παρά την έκτασή του είναι ένα ενιαίον ενείναι και συνείναι της σήμανσης εντός εαυτού, χωρίς να στερείται ούτε της αναφορικότητας προς κάποιο εξωτερικό "συλλαμβανόμενο" αντικείμενο ή πράγμα.
Στην ίδια την δίνη τής παθολογίας του Λόγου ως Λόγου υπάρχει το νήμα τής ανάδυσής του στο φως και το ίδιο το φως τής πτώσης, της εκπεσούσας υπόστασής του είναι και το φως τής ανόδου του στο υπαρκτό ως να είναι ο δρόμος τής ελευθερίας που δεν θα αλυσοδεθεί ποτέ.
Αν και φαίνεται πως η ίδια η παθολογία του Λόγου είναι τούτη που χαντακώνει τον άνθρωπο, τελικά ίσως δεν είναι αυτή καθαυτή αλλά ο πρακτικός φόβος να την ορίσουμε ως μια έκφραση τής εκτύλιξης του Λόγου προς την αλήθεια, όπου όμως η αλήθεια ας νοηθεί επιτέλους ως μια διαρκής απελευθέρωση από το ίδιο το πλέγμα τής παθολογίας που την εκλύει, ακόμα κι αν υπάρξουν οι "ιδανικότερες" συνθήκες κοινωνικής διαμεσολάβησης όλων αυτών.
Οπότε, όλες οι μορφές του Υψηλού ας αναζητηθούν άφοβα σε μια πτώση, αρκεί βέβαια αυτή η πτώση, αντίστοιχη τελικά του συμβολικού ευνουχισμού των ψυχαναλυτών, να μην είναι πτώση σε κάποια ανύπαρκτη γη ή την γη ως το υπερυπαρκτό ανύπαρκτο των χυδαίων, δεν μπορώ να το πω αλλιώς, υλιστών, και όλων αυτών των κάπως πιο εκλεπτυσμένων που ενόμισαν ότι με μια μικρή αναστροφή τής οντικής ιεραρχίας, όπως χονδροειδώς θα επαναλάβουμε ορίζεται στο τρίγωνο όρεξη/επιθυμία-θυμοειδές/βούληση-λογισμός, θα έβρισκαν τελικά το ελιξήριο τής "ανθρωπολογικής επανάστασης".
Ας πούμε, ότι τώρα, εδώ, κάναμε μια εισαγωγή στην συγκεκριμένη θέαση συγκεκριμένων περιδινήσεων προς κάποιες "αρχές", όπως την προκαθορίσαμε στην προηγούμενη δημοσίευση, κατά την διάρκεια ίσως μιας πτώσης που περιέχει τους πάντες, εννοώντας τους αντεραστές μιας ηγεμονίας επί του σημαίνοντος.






Ιωάννης Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..