Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

ΑνελεύθεροΣ Συν-ειρ-μόΣ


Πρόκειται για μίαν εν-ερωτική κατάσταση, οπότε μην ανησυχείτε..

Αν το όργανο είναι πάντα υπαγμένο σε ένα οργανικό όλον [σώμα ωρέ], τότε η υπόθεση πως υπάρχει όλον χωρίς όργανα, αν παραταύτα ισχύει ότι δεν δύναται να υπάρχει ολότητα χωρίς οργανικότητα, σημαίνει ίσως πως τούτο το χωρίς-όργανα-όλον είναι όργανο ενός άλλου όλου τού οποίου αποτελεί όργανο.
Είναι όλον αλλά δεν έχει όργανα, αλλά επειδή δεν μπορεί παρά να μετέχει τής οργανικότητας ή οργανο-ϊκότητας μετέχει εις αυτήν δια του γεγονότος ότι είναι το όργανον ενός άλλου όλου.
Αν τούτο μπορούσε να συμβεί όμως θα συνέβαινε μόνον σε ένα μοναδικό χωρίς-όργανα-όλον-όργανο ενός μοναδικού ολοποιούντος-αυτό-το-όργανο-όλου.
Ας δούμε ξανά την "εικόνα" για να δούμε πως συμβαίνει αυτό αν συμβαίνει και τι σημαίνει αν συμβαίνει:
Υπάρχει ένα όλον χωρίς όργανα, αλλά επειδή η ολότητα-ολικότητα δεν μπορεί παρά να είναι οργανικότητα, και επειδή η συγκεκριμένη ολότητα-ολικότητα δεν μπορεί να έχει όργανα, άρα και ί-δια "εν εαυτώ" οργανικότητα, θα είναι η ίδια ένα όργανο κάποιας άλλης ολότητας.
Είναι προφανές, λέμε τώρα!, ότι αυτό όλο το ολο-παίγνιον δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει παντού, αλλά συμβαίνει κάπου όπου υφίσταται ένα ερωτικό ζητηματάκι σχετιζόμενον με την (ανώτερη) ιεραρχική τάξη του (ανθρώπινου;) όντος και τις συνάψεις μιας βαθμίδας του προσεγγίζουσας το ανώτατο ιεραρχικό σημείο με αυτό το ίδιο το ανώτατο ιεραρχικό σημείο (τής ιεραρχικής οντικής κλίμακας).
Ποιό είναι όμως το (υποθετικό) ανώτατο σημείο αυτής τής κλίμακας;
Αυτό που είναι όλον-χωρίς-όργανο και αποτελεί όργανο ενός άλλου όλου ("κάτω" του);
Αν είναι έτσι τότε "κάτω" από το όλον-χωρίς-όργανο υπάρχει ένα ειδικό όλον τού οποίου μοναδική λειτουργία είναι να αποτελεί όλον το οποίο έχει ως όργανό του τούτο το (ανώτατον) όλον-χωρίς-όργανα. 
Αυτό το όλον με το μοναδικό όργανό του το όλον-χωρίς-όργανο[-α] μπορεί να "πυροδοτήσει" μια σειρά οργανικότητας η οποία θα έχει την "κανονική" φόρμα που "γνωρίζουμε": μετά από αυτό, πιό "κάτω" υπάρχει ένα όλον το οποίο έχει και αυτό ως όργανό του ένα άλλο όλον: τούτο όμως που ως οργανό του έχει ήδη ένα όργανο στο "ένδον" του, και ούτω καθεξής μέχρι τον Πάπα ως ένα πολυ-όργανον ή ον με πολλά όργανα, αλλά και παραπέρα και ακόμα-πιο ούτω καθεξής. 
Ή μήπως αυτό που είναι το όλον χωρίς όργανα είναι στην βάση της κλίμακας και αποτελεί το όργανο του όλου που το κατασπαράσσει χωρίς να το καταστρέψει, άρα χωνεύει ως όργανό του και έτσι πυροδοτείται μια ανοδική τροχιά μέχρι τον Λακάν ή μήπως τον Ντελέζζζζ;
Το ερώτημα τότε είναι αν τούτο είναι το κατώτερον, άρα αν ούτως κατακρημνίζεται ο οργανικισμός τής ιεραρχικής τάξης-κλίμακας.
Καλό ακούγεται. Ποιοτισμός χωρίς ενοχές.
Η ιεραρχία του όντος αίρεται στην βάση της αλλά εξηγείται κιόλας στο μεθύστερον τής πρώτης σύναψης.
Υπάρχει και μια πιο παλαβή οπτική, όπου το "πάνω" σενάριο και το "κάτω" σενάριο είναι το ένα και το αυτό. 
Αυτή είναι η συνέπεια του 2ου σεναρίου.
Ούτως, το άνω κάτω και το κάτω άνω, άνω κάτω κατάσταση, κουλουάχατ.
Έτσι λύνεται όμως το ερώτημα περί του κατώτερου αφού είναι ανώτερον.
Η θεωρούμενη ως χθαμαλότης ανυψούται ως ήδη ανυψωμένη.
Θεωρώ πως μεταξύ Πάπα Λακάν και Ντελέζ βρίσκεται το μυστικόν του σύμπαντος και λυπούμαι πραγματικώς που αντί να κάτσω να ασχολούμαι με ό,τι τέλος πάντων, δεν έγινα ταπεινός σπουδαστής βατικάνειας ψυχαναλυτικής σχολής.





Ιωάννης Τζανάκος 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..