Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Έλληνες αναρχικοί πολεμούν στο πλευρό των Κούρδων τους Τζιχαντιστές


thepressroom.gr


Έλληνες αναρχικοί πολεμούν τζιχαντιστές στο δυτικό Κουρδιστάν, στην «αναρχική γη» της Ροζάβα, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου».
Πρόκειται για μία περιοχή που βρίσκεται στη βόρεια Συρία και αυτονομήθηκε χάρη στη συνεχιζόμενη κουρδική εξέγερση. 
Εκεί αναρχικοί από διάφορες χώρες του κόσμου καταφτάνουν για να πολεμήσουν τον ISIS και να εκπαιδευτούν δίπλα σε έμπειρους αντάρτες. 
Κατά καιρούς στις ελληνικές Αρχές έφταναν πληροφορίες ότι έχουν μεταβεί στη Ροζάβα Έλληνες αναρχικοί αλλά τώρα είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται τόσο έντονη δραστηριότητα Ελλήνων, που εκφράζεται κυρίως από μία ομάδα, τον Επαναστατικό Σύνδεσμο Διεθνιστικής Αλληλεγγύης (RUIS), που ιδρύθηκε από Έλληνες αναρχικούς.
Σε ιστοσελίδες αντιεξουσιαστών υπάρχουν φωτογραφίες μαχητών που κρατούν πολεμικά όπλα και φορούν στολές παραλλαγής και κουκούλες, έχοντας φόντο τοίχο που γράφει στα ελληνικά: 
«Από τη Ροζάβα μέχρι την Αθήνα, τα απελευθερωμένα εδάφη του αγώνα θα ματώσετε για να τα πάρετε. Αλληλεγγύη στις καταλήψεις». 
Σε άλλη φωτογραφία, που επίσης τραβήχτηκε στο δυτικό Κουρδιστάν, ανάμεσα σε μαχητές με καλάσνικοφ και ρουκετοβόλα, υπάρχει πανό που γράφει στα ελληνικά: «Ούτε βήμα πίσω».
Ο RUIS, όπως αναφέρεται σε σχετικό κείμενο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, «οργανώθηκε από μία αφοσιωμένη ομάδα Ελλήνων. 
Έστειλαν μέλη να πολεμήσουν στη Ροζάβα αλλά επικεντρώθηκαν στα πρακτικά ζητήματα του αγώνα». 
Η πιο γνωστή οργάνωση αναρχικών στο δυτικό Κουρδιστάν είναι οι «Διεθνιστικές Επαναστατικές Λαϊκές Αντάρτικες Δυνάμεις» (I.R.P.G.F.). 
Το παραπάνω μήνυμα αλληλεγγύης στις καταλήψεις, που απεικονίζεται στη φωτογραφία, συνυπογράφεται από το RUIS και το I.R.P.G.F.
Οι μετακινήσεις Ελλήνων στη Ροζάβα τα τελευταία δύο χρόνια έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας. Και αυτό διότι σε κείμενα αναρχικών που πολεμούν εκεί διατυπώνεται η άποψη ότι οι πολεμιστές θα εκπαιδευτούν στον ανταρτοπόλεμο και στη συνέχεια θα μπορέσουν να εφαρμόσουν αυτά που έμαθαν στις πατρίδες τους… 

Σε πρόσφατη συνέντευξή του μέλος του I.R.P.G.F., το οποίο δεν αναφέρει το όνομά του, εξηγεί τη διαφορετικότητα του αγώνα ενός αναρχικού που πολεμάει το Ισλαμικό Κράτος σε σχέση με έναν άλλον πολεμιστή:
«Η έμπνευση για τη δημιουργία του IRPGF οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όμως δύο από τους σημαντικότερους ήταν η έλλειψη αναρχικής παρουσίας στο έδαφος της Ροζάβα και η επιθυμία να εισάγουμε στο κίνημα κάτι που δεν είχε εμφανιστεί μέχρι τότε. 
Ένα έδαφος ειδικά για τους αναρχικούς, για να ξεφύγουν από το κράτος, να εκπαιδευτούν στον ανταρτοπόλεμο και στο συμβατικό πόλεμο για τους δικούς τους ξεχωριστούς αγώνες όταν γυρίσουν στην πατρίδα τους, και να αποκτήσουν εμπειρία πως λειτουργεί μια επανάσταση σε κοινωνικό επίπεδο (…) Προφανώς εμπλεκόμαστε σε επιχειρήσεις εναντίον του ISIS, οι στόχοι μας πάνε παραπέρα από το να το νικήσουμε, να σταματήσουμε και να γυρίσουμε σπίτι. Πράγματι, πολεμάμε το φασισμό με όποια μορφή και να εμφανίζεται, όμως το κάνουμε χτίζοντας επίσης αναρχικές υποδομές στην περιοχή, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα να έρθουν εδώ περισσότεροι αναρχικοί, να μάθουν και να προωθήσουν αναλόγως τους ξεχωριστούς τους αγώνες».


Οι Έλληνες που φτάνουν στη Ροζάβα, όπως και οι αναρχικοί από άλλες χώρες του κόσμου, «βαφτίζονται» με κουρδικό όνομα, προκειμένου –όπως λένε- να εκφράσουν τη διεθνιστική τοποθέτησή τους. 
Σε αντίθεση με τον IRPGF, οι Έλληνες δεν συνηθίζουν να δημοσιεύουν οπτικό υλικό από τη δράση τους στα social media. Το 2015, ωστόσο, είχε κυκλοφορήσει σε ιστοσελίδα αντιεξουσιαστών βίντεο, στο οποίο απεικονιζόταν Έλληνας μαχητής που κρατούσε πολεμικό όπλο, να απευθύνει χαιρετισμό σε Κούρδους και άλλους αντάρτες στα ελληνικά. 
«Δεν μαχόμαστε μόνο κατά του θεοκρατικού φασισμού της Μέσης Ανατολής. Παράλληλα, πολεμάμε το καπιταλιστικό σύστημα που έθρεψε το τζιχάντ», είπε μεταξύ άλλων.
Αρμόδια πηγή που ρωτήθηκε από τον «ΕΤ» για το θέμα της παρουσίας Ελλήνων στη Ροζάβα ανέφερε ότι «το παρακολουθούμε με ψυχραιμία. 
Γνωρίζουμε το φαινόμενο και προσπαθούμε να αποκτήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα γι’ αυτό». 
Σημειώνεται, πάντως, ότι δεν είναι η πρώτη φορά που αναρχικοί μεταναστεύουν για να μυηθούν στον πόλεμο.

Ροζάβα: «Αναρχική γη»


Με το φαινόμενο Ροζάβα έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς πολλά διεθνή πρακτορεία ειδήσεων που συνηθίζουν να αποκαλούν την περιοχή «αναρχική γη». 
Και αυτό διότι, όπως γράφει το wikipedia, «από τότε που απέκτησε την αυτονομία της το Νοέμβριο του 2013 θεωρείται ότι εκεί θεσπίστηκε ένα καθεστώς άμεσης δημοκρατίας. 
Οι Κούρδοι γενικά θεωρούν ότι το Δυτικό Κουρδιστάν είναι ένα από τα τέσσερα μέρη ενός μεγάλου Κουρδιστάν, που επίσης συμπεριλαμβάνει μέρη της νοτιοανατολικής Τουρκίας (Βόρειο Κουρδιστάν), του βόρειου Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν), και του δυτικού Ιράν (Ανατολικό Κουρδιστάν). 
Ωστόσο, η κυβέρνηση του δυτικού Κουρδιστάν και η κοινωνία του είναι πολυεθνική».

4 σχόλια:

  1. αγαπητέ φίλε καλησπέρα, έχει πάρα πολύ καιρό που αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν, αγωνιστές από την χώρα μας, να μην έχουν κάνει το βήμα, που κάθε επαναστατημένος άνθρωπος στην δύση και σε όλο τον κόσμο, θα είχε την υποχρέωση να τολμήσει! Κανονικά, βλέποντας πως σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, και στα περισσότερα μέρη του κόσμου, η κατάσταση των ανταγωνιστικών κινημάτων έχει υποχωρήσει αισθητά, όλοι οι συνειδητοποιημένοι νέοι θα έπρεπε να έχουν κατακλύσει τις περιοχές στην βόρεια Συρία και τα απελευθερωμένα Κουρδικά εδάφη, όπου οι εξεγερμένοι πολεμούν την καταπίεση και τον σκοταδισμό, χτίζοντας συγχρόνως το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ, με όλες τις αντιθέσεις αλλά και την ορμή,την γλύκα και την πολυμορφία του πειραματισμού.
    Βέβαια, εγώ δεν θα καπέλωνα τον εαυτό μου με οποιοδήποτε σύμβολο, ο άνθρωπος που προσπαθεί να σκεφτεί και να δράσει αυτόνομα, όλους τους χρειάζεται τους ομοίους του, όλους εκείνους που έχουν σιχαθεί την υποκρισία και την μονοτονία του καπιταλισμού του νεοφιλελευθερισμού και όλων των σεχταριστών που το παίζουν επαναστάτες από την ευκολία της μονόπλευρης αλήθειας τους. Είμαστε όλοι παιδιά των αγώνων των καταπιεσμένων από την Παρισινή Κομούνα και μετά, έχουμε μέσα μας επιδράσεις απ' όλα τα ανατρεπτικά κινήματα που διεξήχθησαν έκτοτε, οπότε, όσο κι αν μας γοητεύουν κάποια περισσότερο από άλλα, άλλοι τόσοι και πολλοί περισσότεροι βρίσκονται δίπλα μας, γοητευμένοι από εκείνα των οποίων τα λόγια και η πρακτική μας αγγίζει πολύ λιγότερο. Θα έπρεπε λοιπόν η πολυσυλλεκτικότητα και η πολυμορφία στον αγώνα να μην μας τρομάζει τόσο πολύ, πράγμα που δυστυχώς συμβαίνει σήμερα. Διότι το όλοι εναντίον όλων που έχει επικρατήσει στην κοινωνία γύρω μας τρώει ταυτόχρονα και τα σωθικά των αγωνιζόμενων ενάντια στο κατεστημένο.
    Μεταξύ μας Ιωάννη, το είχαμε πει από την πρώτη ημέρα της γνωριμίας μας, σήμερα ένας εικοσάρης τριαντάρης ακόμη και σαραντάρης που θέλει να λέγεται επαναστατημένος άνθρωπος, που στέκεται καθημερινά να γκρινιάζει γιατί δεν τον καταλαβαίνει η κοινωνία ή ο διπλανός που δεν αντιδρά απέναντι στη λαίλαπα του σύγχρονου καπιταλισμού, αντί να τρέξει να πολεμήσει με τους κούρδους- τεράστια η εμπειρία που θα αποκομίσει, αληθινή και όχι στην οθόνη του υπολογιστή- αυτός λοιπόν ο άνθρωπος είναι ίσως χειρότερος από τον καπιταλιστή που απλώς κάνει την δουλειά του. ΌΛΟΙ αυτοί που ρίχνουν δάκρυα στις οθόνες μετά τα χτυπήματα του isis στο σύγχρονο πόλεμο των δυνατών ενάντια στους καταπιεσμένους είναι οι σύγχρονοι ''γραμματείς και φαρισαίοι'' της εποχής μας!
    Μπράβο λοιπόν στα παλικάρια, απ' όλο τον κόσμο, όλους εκείνους τους 'διεθνείς' που συμπληρώνουν τις τάξεις των μαχητών της ελευθερίας στο Κουρδιστάν την Συρία και το Ιράκ, κι όσοι περισσότεροι έλληνες, τόσο καλύτερα για το μέλλον μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Μιχάλη, καιρό έχουμε να τα πούμε.
    Συμφωνούμε βέβαια, και αυτό είναι το μαγικό που έφερε το κουρδικό επαναστατικό κίνημα, ότι ένωσε ξανά ανθρώπους με άλλες καραβολές και αρχές.
    Νομίζω πως αν κάτσουμε κάτω σαν σοβαροί και όχι σοβαροφανείς άνθρωποι, θα δούμε ότι κάπως έτσι, αναλογικά και με τις ιδιομορφίες κάθε ξεχωριστού "γεωπολιτικού" χώρου, θα γίνει το πράγμα, και θα ενωθεί το αναρχικό, το αυτόνομο, το κομμουνιστικό κίνημα και κάθε άλλη ίσως "συντηρητικότερη" δημοκρατική παράδοση, σε ένα μεγάλο ποτάμι ελευθερίας ισότητας και αυτοδιοίκησης των κοινών.
    Κάπου εκεί και γω ακόμα σπάω τα τσιμέντα που σχηματίστηκαν μέσα μου με τα χρόνια ή μου παραδόθηκαν και μένα.
    Χωρίς παρεξηγήσεις πλέον, και μακριά από εθνοκρατικισμούς ακόμα κι αν δεν είμαστε όλοι το ίδιο ριζικοί στην άρνηση κάποιων δομών, θα πορευτούμε, αν όχι εμείς, οι όποιοι επόμενοι.
    Γνωρίζοντας όμως πάντα, την Ιστορία. Γιατί ακόμα και ένας Μπακούνιν έκανε παρεάκι όταν χρειάστηκε με έναν Γκαριμπάλντι, με τον οποίο βέβαια (Γκαριμπάλντι) δεν έχουν σχέση κι ας το ήθελαν οι "πατριώται" τής φακής..
    Χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δες κι αυτό Ιωάννη: Chi ha arrestato i due combattenti italiani anti-Isis in Iraq? Ποιος συνέλαβε τους δυο ιταλούς αντί-isis μαχητές στο Ιράκ;


    Για τα γεγονότα τα σχετικά με την σύλληψη μου στο Ιρακινό Κουρδιστάν
    Δημοσιεύουμε το κείμενο που ανήρτησε στην σελίδα του στο FB ένας ιταλός που επέστρεφε από την Rojava όπου πολέμησε πολλούς μήνες ενάντια στο ισλαμικό Κράτος. Όπως είχαμε ήδη διηγηθεί στις σελίδες του Infoaut già raccontato dalle pagine d’Infoaut, στην διάρκεια του ταξιδιού επιστροφής του από το μέτωπο συνελήφθη στο ιρακινό Κουρδιστάν το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Barzani.

    ———————-

    Τη νύχτα της 7 μαίου μαζί με δεκάδες συντρόφισσες και συντρόφους διασχίζουμε το σύνορο μεταξύ της Rojava και του ιρακινού Kurdistan. Μετά από ώρες πορείας, όχι εύκολης σίγουρα, καταφέρνουμε τελικά να περάσουμε. Μετά από ένα βράδυ κάτω απ’ το φεγγάρι, στις αρχές του απογεύματος εγώ και μια ομάδα συντρόφων διεθνών παίρνουμε δυο ταξί για να προσεγγίσουμε την πόλη της Sulemania και να λύσουμε το πρόβλημα με τις άδειες παραμονής, η δική μου είχε λήξει πριν 8 μήνες. Περνούμε δυο σημεία ελέγχου δίχως προβλήματα, στο τρίτο, που βρίσκεται στις πύλες της Erbil, το αυτοκίνητο μας σταματούν οι asaysh του Kdp. Ελέγχουν τα διαβατήρια και, βλέποντας τις ληγμένες άδειες παραμονής, ξεκινούν τον έλεγχο του αυτοκινήτου και μας παίρνουν τα τηλέφωνα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα που πέρασε σε αναμονή, βγαίνουν άλλοι 4 asaysh που μας περνούν χειροπέδες ανά δυο, έτσι καταλαβαίνουμε πως μας έχουν συλλάβει. Μας μεταφέρουν σε ένα αστυνομικό κέντρο, όπου, αφού μας έψαξαν, μας βάζουν σε ένα κελί 30 τετραγωνικών μέτρων όπου υπάρχουν άλλοι 25 άνθρωποι. Μας καλούν το πρωί και μας μεταφέρουν με ένα φορτηγό, πάντα σιδηροδέσμιους, στην φυλακή της Erbil. Ύστερα από δυο ώρες δρόμο φθάνουμε σε εκείνο που είναι ένα είδος φυλακής/δικαστηρίου, ολοκαίνουριο. Μετά από μεγάλη αναμονή, δεμένοι με τις χειροπέδες στους διαδρόμους, μας ψάχνουν και μας διαχωρίζουν, ανά δυο για κάθε κελί. Tα κελιά είναι περίπου 60 τετραγωνικών μέτρων, μέσα σε εκείνο που έκλεισαν εμένα υπάρχουν 104 άνθρωποι: μπορείς να σταθείς μοναχά όρθιος ή καθιστός. Μέσα σε κάθε κελί υπάρχουν περισσότεροι από 50 πολιτοφύλακες του ISIS, αυτοί παραμένουν στο τελευταίο κοινωνικό σκαλί της φυλακής οπότε δεν μας χτύπησαν, αντιθέτως μας έδωσαν να φάμε. Είμαστε κλεισμένοι σαν σαρδέλες, παστωμένοι μαζί με τους εχθρούς μας, οι οποίοι για μήνες μας πυροβολούσαν κι έχουν σκοτώσει δεκάδες συντρόφους. Το βασανιστήριο στο οποίο έχουμε υποβληθεί δεν είναι σωματικό μα ψυχολογικό. Το βράδυ, αφού το ζήτησα, έρχεται η νομική υποστήριξη από την Farnesina, το υπουργείο Εξωτερικών. Μου ανακοινώνουν πως κατηγορούμαι ότι ανήκω στο PKK, εγώ απαντώ πως δεν είμαι αντάρτης του PKK αλλά ένας YPG που για εννιά μήνες πολέμησα στην Rojava ενάντια στο ISIS για την υπεράσπιση των λαών της συνομοσπονδίας τους Βορρά της Συρίας. Ζητώ αμέσως να μεταφερθώ σε άλλο κελί: δεν θέλω να βρίσκομαι στο ίδιο κελί με τον εχθρό μου, ζητώ να βρίσκομαι μαζί με τους άλλους διεθνείς και λέω επίσης πως προτιμώ να βρίσκομαι σε λείο κελί. Η προφανής απάντηση είναι πως δεν υπάρχει θέση, στην πραγματικότητα υπήρχαν τουλάχιστον τρία ελεύθερα κελιά. Κατά την διάρκεια της νύχτας που πέρασα στο κελί, δεκάδες από τους κρατουμένους συμπαραστάθηκαν σε εμένα και τον άλλο διεθνή σύντροφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στις 7.30 μας ξυπνούν, μετά το πρωινό και την ώρα προαυλισμού, με εκατό άτομα σε μια τρύπα 20 τετραγωνικών μέτρων, μπορούμε να ξαναδούμε τον δικηγόρο. Τον περιμένουμε δυο ώρες στους διαδρόμους, μετά επιτέλους βγαίνει απ’ το δωμάτιο και μας λέει πως είμαστε ελεύθεροι. Μας λέει πως το KRG μας έβγαλε εισιτήριο για την Roma μέσω Istanbul και πως οι τουρκικές αρχές ενημερώθηκαν για την στάση μας στο αεροδρόμιο. Μου πέφτουν τα σαγόνια, λέω αμέσως πως αρνούμαι να περάσω από την Τουρκία, προτιμώ να παραμείνω έγκλειστος στην Erbil και να περιμένω το τέλος της δίκης εις βάρος μου. Η Κυβέρνηση του Barzani είναι πολύ φιλική με την τουρκική, έχουν πολλές εμπορικές συμφωνίες και συνεργασίες των ομάδων intelligence, με αυτή την μανούβρα θέλουν να παραδώσουν στην Τουρκία έναν εχθρό της. Μετά από καμιά ώρα αποφασίζουμε να βγούμε και να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε εισιτήριο απευθείας στο αεροδρόμιο. Καταφέρνουμε ν’ αλλάξουμε τα εισιτήρια, αλλά ο asaysh του Barzani προσπαθεί να απλώσει τους χρόνους και αρνείται να βάλει την καταραμένη απαραίτητη σφραγίδα για να βγούμε. Μετά από περίπου μια ώρα επιτέλους φθάνει η σφραγίδα και παίρνω το αεροπλάνο για Ρώμη, μέσω Beirut. Στις 7 το πρωί φθάνω επιτέλους στην Roma, πολύ κουρασμένος και ακόμη άνω κάτω, νιώθω στραπατσαρισμένος: έχω να κοιμηθώ 5 ημέρες. Με ανακρίνουν, πρώτα οι Digos και μετά οι Ros σαν πρόσωπο πληροφορημένο για τα συμβάντα. Όταν υφίστασαι ανάκριση σαν πρόσωπο πληροφορημένο για τα συμβάντα, είσαι, ας πούμε νομικά, υποχρεωμένος να απαντήσεις δίχως την παρουσία δικηγόρου, την προστασία του. Η απάντηση μου είναι πάντα η ίδια, πως πήγα στην Rojava, για εννιά μήνες μαχόμουν ενάντια στο ISIS και υπερασπίστηκα τους λαούς της δημοκρατικής συνομοσπονδίας της Συρίας του βορρά. Μετά από 4 ώρες με αφήνουν και μπορώ επιτέλους να προσεγγίσω τους φίλους μου που με περιμένουν έξω. Τους άλλους διεθνείς συντρόφους τους άφησαν ελεύθερους αργότερα, τούς κράτησαν κάποια ημέρα περισσότερο, το ότι είχαν διαφορετικής εθνικότητας διαβατήρια αλλάζει τους χρόνους ποινικών διαδικασιών και τον χρόνο παραμονής στη φυλακή της Erbil.

    Αυτές τις γραμμές τις έγραψα για να σας δώσω να καταλάβετε καλύτερα ποια είναι η μεταχείριση που υφίστανται αυτοί που πολεμούν το ISIS και υπερασπίζονται την επανάσταση της Rojava. Σίγουρα δεν περίμενα το κόκκινο χαλί ή να είμαι πολύ ευπρόσδεκτος, είναι γνωστό πως η δουλειά των μπάτσων είναι να καταπιέζουν και να καταστέλλουν, και ο ρόλος της φυλακής να στερεί τους ανθρώπους από την ελευθερία. Οι κυβερνήσεις λεν πως πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος, στην πραγματικότητα το υποστηρίζουν και το οπλίζουν, η δική τους δεν είναι παρά μάχη βιτρίνας διότι στην πραγματικότητα έχουν μεγάλο φόβο για τους επαναστάτες και τις επαναστάτριες που αγωνίζονται για την ελευθερία και για έναν ελεύθερο κόσμο και δίχως αλυσίδες. Είναι στο χέρι μας να αγωνιζόμαστε και να υποστηρίζουμε την δημοκρατική συνομοσπονδία της Συρίας του βορρά και να κάνουμε ότι είναι δυνατόν τα νέα και οι ειδήσεις να φθάνουν σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει ένας και μόνο δρόμος να διασχίσουμε και είναι αυτός του αγώνα και της αντίστασης.

    Biji barxwadan Rojava.
    Ζήτω ο διεθνισμός.

    http://www.infoaut.org/segnalazioni/sui-fatti-relativi-al-mio-arresto-nel-kurdistan-iracheno, https://aenaikinisi.wordpress.com/2017/05/28/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%B7/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..