Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Πολιτική/αναλυτική "επισήμανση" προθέσεων..



Κάποια στιγμή θα κάνω μια σύνοψη και σύνθεση των αναλύσεών μου τής τελευταίας πενταετίας για τον ελληνικό καπιταλισμό και την "γεωπολιτική κατάσταση", και θα κάνω επίσης και μιαν τροποποιημένη σκληρά αυτοκριτική (αλλά όχι απολογητική) τοποθέτηση γύρω από το θέμα του "έθνους" και του "εθνικισμού".
Στην ίδια σύνοψη θα αναφερθώ και σε ευρύτερα θεωρητικά ζητήματα που σχετίζονται πάντα με τα προηγούμενα που σας είπα.
Πρέπει ωστόσο να "κάτσουν" κάπως τα πράγματα "εντός" μου και να καταλήξω σε μερικές αποφάσεις επί του θεωρητικού και πολιτικοθεωρητικού επίκεντρου τής σύνοψης αυτής, οπότε κάντε λίγο υπομονή όσοι ενδιαφέρεστε για τα όποια πορίσματα και τις όποιες προτάσεις για το μέλλον.
Σαν πρώτη "γεύση" έχω να σας πω πως τα πράγματα κατά την οπτική μου πάνε όσο το δυνατόν χειρότερα, άρα όλα καλά θα πάνε.
Μας αρέσει δεν μας αρέσει τα πράγματα αρχίζουν να έχουν έντονο ενδιαφέρον καθώς πορεύονται όλο και πιό κάτω και όλο και πιο κοντά σε μιαν σταθεροποίηση σε έναν γεωπολιτικό οικονομικό πολιτισμικό ιδεολογικό και κυριαρχικό βρόγχο, ο οποίος θα ξεσπάσει κάποτε με καταστροφικές συνέπειες.
Αλλά θα τα πούμε στην ώρα τους..
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Shahin Najafi - Radikal Unofficial Music Video | موزیک ویدیو غیررسمی راد...

Το Μάη λαλούν οι πέρδικες - Κ.Πετρινιώτη _ Α.Τράκας

Khyam Allami - Reverie (HD) خيّام اللامي - حلم اليقظة

Khyam Allami & Andrea Piccioni - Sound of Disquiet

Khyam Allami - Naghmat Tahrir

Idir - A Vava Inouva

Idir - Adrar Inu

Hani Niroo Ma Ra Hame Shab

Hani Nİroo - Bia Bia Benshin

دل میرود/ Del Miravad

هانی نیرو - در فکر تو بودم ‌ ‌ ‌ Hani Niroo - Dar Fekre To Boodam

Ay Delom by Sepideh Vahidi (Iran/US)

Shahin Najafi - BBBBC Music Video

Zahraab shahin najafi radikal رادیکال زهراب شاهین نجفی زهرآب

Shahin Najafi - Zahraab (Album Radikal) 360° Music Video موزیک ویدیو زهر...

Shahin Najafi - Bad ( Album Tramadol )

molâ mâmad djân

Shahin Najafi - Marge Nazli (The Death of Nazli) | Official Music Video

πάρτο αλλιώς



Πρέπει επιτέλους να σοβαρευτώ, δεν είναι κατάσταση αυτή.
Χάνω τόσες ευκαιρίες στη ζωή μου, όχι γυναίκες, αυτές δεν τις χάνω, με θυμούνται πάντα και με ξετρυπώνουν όσο και να κρύβομαι.
Υπάρχουν τόσες ευκαιρίες, επαγγελματικές κυρίως αλλά και ένταξης που έχω χάσει με τον τρόπο μου, τον ενίοτε υβριστικό αλλά κυρίως κλωτσοκαρδαρικό (κλώτσησε τη καρδάρα με το γάλα).
Τους είδα τους νέους ανθρώπους, πόσο σοβαροί άνθρωποι είναι, και όταν δω την πρόοδό τους ίσως και να ζηλέψω, άνθρωπος είμαι, θέλω και γω ακόμα τις ανταμοιβές μου.
Και τώρα, δεν έχω πιά καιρό να επανορθώσω, ούτε η αυτοκριτική μετράει ούτε έμμεσες συγγνώμες, άσε που τα σιχαίνομαι όλα αυτά.
Ό,τι και να κάνω εγκλωβίστηκα στην κατάρα να λέω ό,τι σκέφτομαι και να μην θέλω να μπώ σε κάποια από τις ομαδούλες ή ομάδες που μέσα τους χωράει κάθε κουράδα τής κοινωνίας τούτης.
Η κάθε κουραδοομάδα είναι οργανωμένη κυρίως συμβολικά, νά το πάλι το σημαίνον, το ξεχάσαμε νομίζετε; όχι δα, ετοιμάζω νέα επίθεση, στο πουθενά πάντα. 
Πού μείναμε; α, ναι, μιλάγαμε για ομάδες και για την δεινή θέση εις την οποία βρίσκομαι από πάντα. 
Από πάντα όμως, οπότε γιατί να σκοτίζομαι; τι μέ έπιασε τώρα, τι μύγα με τσίπμπησε; έλα μου ντε. Να είναι που διαπιστώνω άλλη μια φορά κάτι μη προσωπικόν, αλλά ευρύτερο, ίσως ίδιον κοινωνιών όπως η ελλαδική ή μήπως και άλλες μεγαλύτερες; δε ξέρω, μπορεί παντού. 
Και αυτό το χαρακτηριστικό που δεν μπορώ να χωνέψω είναι η ψευδοσοβαρότητα ή σοβαροφάνεια και η αναζήτηση σταθερής ταυτότητας, την ίδια στιγμή που από ό,τι ξέρω αγώνας και πόλεμος και ζωή δεν τραβάει αν τα έχεις όλα αυτά πακέτο. 
Και τότε πως ζούνε όλοι αυτοί; μα οι περισσότεροι δε ζούνε έτσι, που στο διάολο έμπλεξα με τα λόγια και τους λόγιους, έστω εξ΄αποστάσεως;; 
Πήγα λίγο σε καφενέ και στάνιαρα.
Έχουν οι νέοι καφενέδες; μπαα, λες γι' αυτό να είναι τόσο γελοία σοβαροί και μουτρωμένοι;
Κάτι έχει αλλάξει και μόλις τώρα το καταλαβαίνω.
Έχουν γαμηθεί και τα επαγγέλματα, οι πιάτσες τους, οι κόσμοι της εργασίας, αυτό είναι ένα σοβαρό πράγμα, όντως. 
Πας δω και κεί και δεν είσαι πουθενά, ενώ στις παλιές πιάτσες των επαγγελμάτων που πρόλαβα και γω είχες την ευκαιρία να μπείς σε έναν κόσμο και όντως αν δεν σου άρεσε και δεν είχες πίεση, μπορούσες να αλλάξεις επάγγελμα ή να πάς σε ένα παραπλήσιο.
Να, τώρα εγώ είμαι δημόσιος υπάλληλος, και κομψευόμενος με θέματα στοχασμού, μη χέσω, έχω φάει πόρτα, άσε που σιχαίνομαι και τους δύο χώρους, θα μπορούσα να γίνω φαναρτζής, ή αγρότης, ή ψαράς, ή αν όλα αυτά είναι δύσκολα εφόσον είμαι μεγάλος, θα μπορούσα να γίνω μπογιατζής. 
Τώρα εγκλωβίστηκα, εδώ και καιρό, με δύο από τα κύρια σιχάματα της αστικής κοινωνίας, δημόσιο και διανοούμενοι. 
Πως να ακυρώσω μια ολόκληρη ζωή; δεν γίνεται, αλλά έχω γίνει και κουραστικός.
Άσε που δεν προλαβαίνω να ετοιμάσω το ιουλιανό θερμό επεισόδιο, όπως μου είπε κι ένας πρώην νυν αεί (φιλο)κκε (;) αυτό που το πας;
Μυρίζουμε αλλιώς, είμαι από άλλο παραμύθι, στο τέλος θα με καταλαβαίνει μόνον ο άκης, τι βρίσιμο του έριξα και αυτού του παιδιού, το μόνο που μετάνοιωσα, έμαθα και από τρίτους ότι τα έχει βάλει πάλι με τους πόντιους υπερεθνικιστές, που πα ρε άκη; αυτοί είναι δολοφόνοι. 
Τέλος πάντων, διαπιστώνω τώρα επίσης (άλλο αυτό) ότι ξεκόβω και με την τελευταία εθνοκαβλωμένη υπόσταση, δεν του κάνει μάλλον ο "εθνικισμός" μου που δεν είναι ούτε για χώνεψη ούτε για χόρταση, οπότε, ίσως ήρθε η ώρα να κάνω αυτή τη στροφή, την λαϊκή που λέω απ΄έξω απ' έξω, και στην πράξη, και να το ρίξω επιτέλους στην θεωρητική παλαβή μόνος, εγώ και η ταβανόβουρτσα στο χέρι (φαλλικόν;), βρίσιμο πλάγια και ελεύθερα και πάνω από όλα στο ιερό επίκεντρο το γυναικείο πλάσμα, όπως να ναι και όπως λάχει, λογαριασμό θα σας δώσω;
Πάντως στην καλών τεχνών δεν πάω, ούτε για βάψιμο, άσχετο; όχι και τόσο...
Έχω πολλά να πω ακόμα για πρόσωπα και πράγματα, αλλά δεν θα τα πω από εδώ, γράφω ημερολόγιο, χειρόγραφο...χαχαχαχαχαχα



Ιωάννης Τζανάκος

SAZLI ERBANELİ KÜRTÇE ŞARKILAR-Lé Şemlé SERVAN ZANA

Xecê / Pêşiya Malê

Του Ψυχογιού κλανιές, διάβασα και γω..



Αυτοί στο Βήμα είναι σοβαροί άνθρωποι, σε σημείο κωμικό. 
Δεν μπορείς δηλαδή να μην γελάσεις με την προσπάθειά τους να πείσουν τον εαυτό τους ότι σκέφτονται πέρα από τη μύτη τους.
Η προσπάθεια είναι σπουδαία, πρέπει να την εκτιμήσουμε σωστά, ξεπερνάει άλλες σοβαρότερες, κωμικές προσπάθειες, από γνωστούς, σοβαρούς κι αυτούς, υπερεθνικιστές, κωμικούς.
Διάβασα το άρθρο κάποιου Δημήτρη Ψυχογιού.
Δεν τον ήξερα τον άνθρωπο, εξάλλου δεν διαβάζω Βήμα εδώ και μια εικοσαετία νομίζω, μπορεί και παραπάνω.
Και το είπα μέσα μου, μη το παίρνεις, θα διαολιστείς άνθρωπέ μου.
Τι έλεγε αυτός ο κομψός κύριος; γιατί η κομψότητά του είναι εμφανής στην φωτογραφία, δεν μπορώ να μην την επισημάνω και να μην τον συγχαρώ για την χάρη του και το μειδίαμά του το τόσο χαριτωμένο και δηλώνον ύπαρξη εγκεφάλου.
Έχω εγκέφαλο, κοιτάξτε με, κάτι τέτοιο.
Έλεγε πως κακώς μιλάμε για "λαϊκισμό".
Πρέπει να μιλάμε για "κυριαρχισμό" για ό,τι εκφεύγει του ευρωπαϊσμού και περιστρέφεται αξιακά γύρω από την έννοια και κατάσταση του έθνους κράτους.
Είχαμε την έννοια του λαού, τον κάναμε τον λαό όταν δεν μας έκανε τη χάρη "λαϊκιστή", αλλά κάτι μένει.
Εφόσον το τρισκατάρατο για την αστική ολιγαρχία είναι η λαϊκή κυριαρχία, ας πάρουμε και την κυριαρχία να την κάνουμε "κυριαρχισμό" για να κλείσουμε κάθε κενό.
Εγώ λέω να καταργηθούν για τα καλά και οι εκλογές, εφόσον όπως και να το κάνεις υπάρχει και ο "εκλογισμός".
Η σειρά των σατανικών υποστάσεων δεν έχει τέλος, αλλά για όλα υπάρχει και η ενοχοποίησή τους, άντε πάλι ένα άρθρο ο κύριος Ψυχογιός, αφού πρώτα από τις εκδόσεις Πόλις θα διαβάσουμε κανένα βιβλίον του κυρίου Ταγκουϊέφ.
Προτείνω στον κύριο Ψυχογιό να μελετήσει αριστεριστές θεωρητικούς, θα βρεί πολλά για να εμπνευστεί εναντίον εκείνης της δημοκρατίας που έχει την δυστυχή έμπνευση να στηρίζεται, άκουσον κύριε!, στην λαϊκή κυριαρχία! ντροπή δηλαδή, και λαϊκή και κυριαρχία.
Αλλά τι λέω, πιθανόν ο κύριος αυτός στα νιάτα του να ήταν κομμουνιστής, ξέρετε τώρα Κράτος και Επανάσταση, οπότε ένα ριφρέσ σε άλλο πλαίσιο δεν κάνει κακό.
Δουλευόμαστε; δε νομίζω.
Ποτέ δεν υπήρξε λαϊκή κυριαρχία ούτε θα υπάρξει γιατί και ο λαός είναι μια αφαίρεση και η κυριαρχία ένα κακόν σατανικόν άθλιον και ύποπτον πράγμα. 
Ας το κάνουν άλλοι, ή ας το "κάνουν" δικοί αρκεί να μην τους βλέπουμε, την κυριαρχία εννοώ να "κάνουν", να πράξουν.
Τώρα, για να σοβαρευτούμε, δυστυχώς, αν και δεν το επιθυμούμε μεταξύ τόσων γελοίων διανοούμενων:
Θα έλεγα και στον κύριο Ψυχογιό και σε κάθε διανοούμενο πρήχτη και διανοητικά ασταθή (αυτά τα πράγματα πάνε συνήθως μαζί, και τα τρία: διανοούμενος, πρήχτης, διανοητικά ασταθής), θα έλεγα λοιπόν το εξής:
Για να γίνει πράξη το όραμά σας για μιαν ομοσπονδιακή Ευρώπη, εφόσον υπάρχουν ακόμα εκλογές, πρέπει να γίνει αποδεκτή η κυριαρχία, ω μοντιέ!, ενός αντιπροσωπευτικού σώματος εις το οποίο κάθε αντιπρόσωπος, βουλευτής, θα εκλέγεται με τον ίδιο αριθμό ψήφων, έστω όχι ακριβώς αλλά σε ένα όμως παντού ισχύον αναλογικό πλειοψηφικό σύστημα.
Κάθε άνθρωπος και μία ψήφος, και κάθε ψήφος να έχει την ίδια αξία.
Τι είπατε;; για να σας ξανακούσω ζώα.
Ναι, ΖΩΑ. 
Συγγνώμη από τα ζωάκια.
Αν θεωρεί ο κάθε Ψυχογιός ότι θα υπάρξει Γερμανός πολιτικός και γερμανική πολιτική πλειοψηφία, η γαλλική ή ολλανδική κ.λπ που θα το δέχονταν αυτό, να έρθει εδώ, υπάρχει και το μέηλ μου, να του πω το εξής, μοναδικό, λαϊκίστικο, αλλά και αληθινόν:
Είσαι ανόητος άνθρωπέ μου, βλάξ, πως το λένε.
Αυτά μπορούν να γίνουν μόνον σε ένα πολυεθνικό σοσιαλιστικό κράτος, κομμουνιστική επαναστατική πολιτεία, μοντιέ!, και πάλι παίζεται, παίζεται σου λέω βλάκα μου.
Έχουμε τόσο ηλίθιους διανοούμενους; 
Έχουμε, και είναι παντού.
Αλλά, επειδή ηλιθιότεροι δεν θα γίνουμε, ακόμα και από τους Ψυχογιούς που μέσα στην ανοησία τους μας δουλεύουν κιόλας, θα πω το εξής:
Ναι, θέλουν να καταργήσουν και τις εκλογές, ναι, οπότε γιατί και ημείς να κοπτόμεθα για εκλογές και τέτοια; 
Μαζί σας παιδιά, κάντε το.
Μετά όμως μην παραπονεθείτε γιατί δεν θα χρειαστεί και ημείς, οι όποιοι ημείς να βγούμε δια εκλογών, εντάάααξει;;



 
Ιωάννης Τζανάκος 

Shahin Najafi - Maman ( Gilaki )

Shahin Najafi - Proletariat





Proletariat

I'm tired of an agony that doesn't belong to me
I'm sitting on a land that doesn't belong to me

I've lived with a name that doesn't belong to me
I've cried from a pain that doesn't belong to me

In waiting for the bitter taste of McDonald's
behind the fast food windows I'm in the line-up

Under the Total company’s open tap of petrol
within the Porsche wheels I'm yearning

Stunned from the sparkle of your Rolex
happy from the happiness of your ecstasy tablet

I'm the snow under the ski pole in Shemshak
I melt; I am Kahrizak’s shame

A wet and tired mouse from the gutter’s torment
I'm gratified with the little alms from the good people

I'm a torn gofer under the stock market’s feet
I'm in the race with the universe for misery

Our durability was registered in contradiction
the hell with our words and our message

I'm tired of an agony that doesn't belong to me
I'm sitting on a land that doesn't belong to me

I've lived with a name that doesn't belong to me
I've cried from a pain that doesn't belong to me

In the war squashed under the tanks wheels
in peacetime drowned under the banks loans

Spare change in the depth of the pockets
a crumpled cheque in the hands of the dishonest

I'm the profit of the labour, the load and the pulse of the factory
the most marginalized neighbourhood; my nest

Five in the morning on the gallows I become a Kurd
tortured alongside Baluch and Lur, I get shattered

Departure of the Turk departed from mother language
an Urmia, salt on Azari’s wound

Blood and vain under your white skin
the hell with your promises and arrangements

I'm tired of an agony that doesn't belong to me
I'm sitting on a land that doesn't belong to me

I've lived with a name that doesn't belong to me
I've cried from a pain that doesn't belong to me

Shahin Najafi - Palange Zakhmi (Ft Amir Azimi)

Shahin Najafi - Salam (Music Video)

Alireza Ghorbani - Deldar

Ajam - Oomadam / عجم - اومدم

Τα ορφανά του Καραμπελιά..



Σημείο 1
Όταν σχηματίζεται ένας γεωπολιτικός βρόγχος δεν εκσπάει αμέσως καταστροφική κρίση αλλά εγγράφονται στο πεδίο τής δυνητικότητας οι καταστροφικές κρίσεις του μέλλοντος.
Θα μπορούσε να πει κάποιος πως κάθε γεωπολιτικό σημείο του παγκόσμιου συστήματος καπιταλιστικής κυριαρχίας είναι και ένας βρόγχος και δεν θα είχε άδικο από την σκοπιά τής θεωρητικής αφαίρεσης.
Όμως, επειδή ο καπιταλισμός ως παγκόσμιο σύστημα κυριαρχίας δομείται ασύμμετρα και άνισα-ανισοδύναμα, γι' αυτό τον λόγο πέραν τής γενικής θεωρητικής αφαίρεσης αυτό που αναδύεται ως μια πιο συγκεκριμένη και αληθινή αφαίρεση είναι ο διαχωρισμός κέντρου και περιφέρειας όχι τόσο ή όχι μόνον στο επίπεδο τής λεγόμενης "οικονομίας" και των "παραγωγικών σχέσεων" όσο στο επίπεδο τής κατανομής των κινδύνων που απορρέουν από την καταστροφική δυνητικότητα, η οποία όπως είδαμε περιέχεται σε κάθε ειδικό γεωπολιτικό βρόγχο.
Η εικόνα ενός καπιταλισμού ρυθμισμένου σε έναν συστημικό "ρυθμό", σε μιά δομή, σε ένα ομοιόμορφο και ομοιοστατικό σύστημα, εκτός τού ότι εξυπηρετεί τα αστικά μητροπολιτικά συμφέροντα είναι και εξωπραγματική, ένδειξη ιδεολογικής και πολιτισμικής τύφλωσης, χαρακτηριστικής άλλωστε όλων των "νέων" μορφών τής "αριστεράς" ή της αναρχοαυτονομίας-αυτονομίας στις δυτικές μητροπόλεις τής κυριαρχίας.
Η παγκόσμια πραγματικότητα δεν τους κάνει το χατήρι από την σκοπιά τής αλήθειας αλλά αυτοί συνεχίζουν και θα συνεχίζουν εφόσον αντανακλούν ως υποκείμενα μια συγκεκριμένη διάλυση και αυτοδιάλυση της κοινωνίας των μισθωτών εργαζομένων, άρα έχουν εκ των πραγμάτων έναν "ρόλο" να εκπληρώσουν που δεν δημιουργήθηκε μόνον "από τα πάνω" αλλά και "από τα κάτω", από τούς ίδιους τούς εργαζόμενους ειδικά τής νεώτερης γενιάς, για να υπάρξει αντιστοίχιση με τις νέες δομές κοινωνικής και βιοπολιτικής αναπαραγωγής του συστήματος.
Το ψεύδος τής συνολικής εικόνας που έχουν όλα αυτά τα κινήματα, αντιπροσωπεύοντας στην "κοινωνική συνείδηση" το ψεύδος των αντιλήψεων ευρύτερων στρωμάτων τής μισθωτής εργασίας, δεν έπεσε από τον ουρανό, όπως κλαίγοντας και κλάνοντας (λένε ότι) πιστεύουν οι γεροντοκόρες του "αριστερού πατριωτισμού-εθνικισμού", ούτε ήρθε από ένα "σατανικόν" "έξω", από την κακιά δύση ή (από) ένα ιδεολογικό τέρας που φωλιάζει σε αυτή.
Είναι αποτέλεσμα τής αλλαγής της κοινωνικής σύνθεσης τής μισθωτής εργασίας στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, αλλαγής του ρόλου και τής λειτουργίας τού κεφαλαίου, τής αναντίστρεπτης υπέρβασης τής "απόλυτης" κυριαρχίας τού έθνους κράτους και άλλων συντελεστών που δεν είναι τής παρούσης να αναλύσουμε εκτενώς.
 
Σημείο 2
Η ιδεολογική, ηθική και πολιτισμική διάλυση και αυτοδιάλυση τής εργαζόμενης τάξης και ειδικά τής νεολαίας των "δυτικών κοινωνιών" (αλλά όχι μόνον) δεν είναι αποτέλεσμα κάποιος συνωμοσίας, και επίσης αν και προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή των εργαζόμενων και των νέων δεν είναι προϊόν μόνον αυτής τής "αυτόνομης" δράσης τους.
Και οι τελευταίοι που δικαιούται δια να ομιλούν για αυτή την διάλυση είναι οι νεοσυντηρητικοί και "αντιμηδενιστές" σαπίλες του "αριστερού πατριωτισμού-εθνικισμού" που ακόμα κοιμούνται με τον κάθε άθλιο αντεπιστήμονα εθνο-ιδεολόγο Σβορώνο στο προσκεφάλι και δεν έχουν κατανοήσει το αντικειμενικό-υποκειμενικό πλαίσιο τής κοινωνικής και ιδεολογικής-ηθικής αποστασίας των νέων ειδικά.
Τα "αμαρτήματα" των εθνοκρατιστών και των παλαιοσυντηρητικών είναι τόσο πολλά που δεν ξεπλένονται ούτε με τα νερά όλου του Ειρηνικού Ωκεανού. 
Το μόνο που θα μπορούσαν να κάνουν με μια ταπεινότητα που δεν είχαν ούτε θα αποκτήσουν ποτέ, θα ήταν να προσπαθήσουν να μην στέλνουν ιδεολογικά όπλα και κόσμο στον άλλο, ακόμα πιό επικίνδυνο πόλο, τής αλλοτρίωσης, τον νέο υπερεθνικισμό φασισμό ναζισμό.
Και βέβαια, κάτι που ισχύει για όλους, να πάψουν να παριστάνουν τον δάσκαλο, τρομάρα τους, και τον τιμητή τής σοβαρότητος.
Οι Σώρρες του νέου υπερεθνικισμού, τα παρακολουθήματα της ύποπτης "σοβαρής" ακροδεξιάς των εθνικιστικών διαδρόμων και υπόγειων διαδρομών.
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος 

الثلاثي جبران_ سأصير يوما ما أريد

είχαν δίκιο



ξέχασα τι σου είπα
ξεχνώ συνέχεια 
σε ζητώ
όπως τη πρώτη νύχτα
να είναι αργά;
δεν ξέρω πιά
ξέχνα τα όλα
έλα ξανά 
στο φως δεν έχει θύμιση
είναι σκληρή η αγάπη
έτσι δε μάθαμε;
ε λοιπόν είχαν δίκιο οι δάσκαλοι
πανάθεμά τους 
τρισανάθεμα
που γέλαγαν και μας μοίραζαν ρόδα
τα αγκάθια δείχνοντας
οι κωλόγεροι
είχαν δίκιο
έλα ξανά
 
 
Ιωάννης Τζανάκος
 

Τα λογάκια σου είναι ακριβά



Τα λογάκια σου είναι ακριβά
μετράνε όλα τα χρυσάφια του κόσμου
με ζυγίζουν κάθε μέρα
Πότε θα σταματήσει αυτό το βάσανο
δε ξέρω
ούτε θέλω όμως
Θέλω δε θέλω 
σκοτίστηκα
κουράστηκα 
Ξάπλωσα στη γη σου
φύτρωσα σα λουλουδάκι
με πέταξες πάνω 
ψηλά
με περιμάζεψες ξανά 
κάτω
Ξαναγεννήθηκα
Πότε θα σταματήσει αυτό το πανηγυράκι
δε ξέρω
ούτε θέλω όμως
σκοτίστηκα



Ιωάννης Τζανάκος

στη σελήνη..



Ξέρω το μυστικό σου
κι ας το φύλαξες καλά μακριά σου
Σε καραβάνια ξεχασμένα
Σε πόλεις διαλυμένες στη σκόνη
Ξέρω πως είναι να αγαπάς και να μισείς
σα να μην υπάρχει αύριο
σε ξέχασα όμως
ξέχασα το πρόσωπό σου αγάπη μου
σε ξέχασα και χάθηκαν τα σημάδια
σκόρπισε η φωνή σου στον ουρανό
ανάβει κάθε νύχτα και με περιμένει
μακριά ω μακριά
Ώρα να συναντηθούμε ξανά
έκλεισα ραντεβουδάκι στη μέση
κράτησα ρεζερβέ στην σελήνη



Ιωάννης Τζανάκος

ακτινωτή καρδιά



Ακτινωτή καρδιά σκισμένη
στα λιθάρια της αγάπης πάνω 
έναν χρόνο τώρα 
και δέκα
και χίλια κι ατελείωτα
αντιγύρισες σε τραγούδια
Της ζωής
το αίνιγμα να λύσεις
το δικό σου να φυλάξεις
Με την ακτινωτή καρδιά σκισμένη
κάπου εκεί στην Βαγδάτη 
μύστης
και στο Μενίδι 
ακροβάτης
Πάψε, πάψε επιτέλους
Ήρθαν να σε πάρουν
κι έφυγες βιαστικά
Φύγε πιά, φύγε
Η ώρα είναι περασμένη
τα λεπτά σάπια
σ'αυτή τη παγίδα τη μεταξένια
ζούνε μόνο σκουλήκια
παραδίπλα, σέρνονται φίδια και σκορπιοί
Δεν έχει τίποτα να ζητήσεις
δεν θα έρθει τίποτα..
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος
 

Passacaglia - Kapsberger

Le Trio Joubran -Le Dernier Vol

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Le Trio Joubran Masâna

le trio joubran | roubbama

| gole phamcal بیژن بیژنی - گل پامچال

Η Αίγυπτος ως σημείο παγκόσμιας ιστορικής καμπής..

Θα μιλήσω οργανώνοντας τον λόγο μου σε σημεία:

1.
Ποιό είναι σήμερα το μητροπολιτικό (κυριαρχικό) κέντρο του ανθρώπινου κόσμου;
Εννοείται πως αυτή η ερώτηση έχει αναγκαστικά σχηματικό και προκλητικό χαρακτήρα, αλλά αν θέλετε σημαίνει κάτι κυρίως δια των απαντήσεων που μπορούν να δοθούν με την αφορμή της.
Δεν υπάρχει κάποιο μοναδικό κέντρο του κόσμου, αλλά τα κυριαρχικά συστήματα έχουν κέντρα εκπόρευσης ή έδρες εκπομπής τής κυριαρχίας τους και σημεία επέκτασης ή οριακής κυριαρχικής ύπαρξης "αυτής" τής κυριαρχίας.
Μπορεί να θεωρηθεί ως κέντρο του ανθρώπινου κόσμου (το οποίο αναζητούμε να ορίσουμε) μια ζώνη από την οποία εκπέμπεται η κύριαρχική ισχύς και εις την οποία τούτη πραγματώνεται σχετικά απρόσκοπτα, αλλά επίσης μπορούν να θεωρηθούν ως κέντρο ή κέντρα και τα σημεία εφαρμογής αυτής τής κυριαρχικής ισχύος εις τα οποία δεν υπάρχει πλήρης εφαρμογή τής ισχύος.
Ο οριακός κόσμος τής κυριαρχίας είναι ένα ισοδύναμο κέντρο του συνολικού κόσμου της.
Αυτό το ξέρουν οι εκάστοτε κυρίαρχοι και επιθυμούν πάντα να επεκτείνουν προς τα "έξω" τα όρια τής γεωστρατηγικής κυριαρχίας τους.
Αυτό το κάνουν ακόμα και "προληπτικά", ακόμα δηλαδή κι όταν δεν υπάρχει "εκεί στα σύνορα" κάποιος εχθρός ή αντίπαλος τής κυριαρχίας τους.
Στο σημείο αυτό μπορούμε να βυθιστούμε σε στοχασμούς για την κυριαρχία, τα όριά της, το μέλλον της και να κρατήσουν αυτοί οι στοχασμοί όχι μία αλλά πολλές ζωές. 
Το επιθυμούμε μεν αυτό, αλλά τώρα επείγει να σας δείξουμε μερικά σημεία, τα οποία θα συνεχίσουν να είναι εμφανή μόνον με την διατήρηση στην συνείδησή μας τής σημασίας τής αξίας τής οριακής ζώνης κυριαρχίας: κέντρο τού κυριαρχικού κόσμου εκτός από την μητρόπολη είναι και το όριό του [Με το άμεσο "ένδον" του και το άμεσο "έξω" του. Το άμεσο "ένδον" και το άμεσο "έξω" αυτού τού ορίου συναπαρτίζουν μαζί με την εμφανή ή συμβατική γραμμή οριοθέτησης αυτό που λέμε όριο ή οριακή ζώνη].

 2.
Αν τώρα συνυπολογίσουμε το γεγονός πως η εκάστοτε συγκεκριμένη παγκόσμια ηγεμονία είναι "υποχρεωμένη" να σπάει προς τα "έξω" τα όριά της και να επεκτείνεται μέχρι το υποθετικό (και μάλλον φανταστικό) σημείο κατάληψης όλου τού πλανήτη, τότε καταλαβαίνουμε ότι όταν τούτη συναντάει ένα απρόσβλητο όριο κάτι έχει αρχίσει να μην πηγαίνει καλά για την πάρτη της.
Θεωρώ πως το ισχυρότερο όριο που έχει συναντήσει η δυτική κυριαρχία σε όλες τίς μορφές της (συμπεριλαμβανόμενης και της ρωσικής κυριαρχίας) είναι το Ισλάμ.
Το Ισλάμ υποτιμήθηκε και δαιμονοποιήθηκε από την "ευρύτερη" δύση διότι δεν υποκύπτει ούτε διαλύεται, κάτι που δεν πρόκειται να λήξει έτσι απλά από την μεριά της.
Η ευφυέστερη βέβαια προσπάθεια διάλυσης του Ισλάμ δεν ήταν οι βόμβες ούτε οι επεμβάσεις στο Ιράκ, αλλά η τελευταία προσπάθεια δημοκρατικοποίησης και φιλελευθεροποίησης (με ή χωρίς εισαγωγικά) των μουσουλμανικών κοινωνιών.
Το αποτέλεσμα αυτής τής διαλυτικής προσπάθειας, η οποία συνδυάζονταν βεβαίως με διάφορα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα και διενέξεις, ήταν το αντίθετο από το αναμενόμενο.
Η δημοκρατικοποίηση των μουσουλμανικών κοινωνιών φέρνει στο προσκήνιο ένα ριζοσπαστικό Ισλάμ.
Ο λαός των χωρών αυτών θέλει επιστροφή στις ρίζες, Ισλάμ, νόμο τάξη και πολιτισμό στα μέτρα εκείνα που ταιριάζουν στον εαυτό του, και όχι άλλο πιά κοσμικά καθεστώτα κεμαλικού ή μπααθικού τύπου. 
Όταν καλείται να αποφασίσει ελεύθερα, επιθυμεί και θα επιθυμεί αυτό το πράγμα, αρέσει δεν αρέσει τούτο στους φαντασμένους τής δυτικής αριστεράς ή του δυτικού φιλελευθεριάτου.
Ο αντι-ισλαμισμός, και ειδικότερα ο δηλητηριωδέστερος που είναι ο φιλελεύθερος (και όχι ο συνήθως α-συνείδητος που είναι ο ανόητος-μαρξιστικός) θα ήθελε ένα Ισλάμ στα μέτρα του, σκυλάκι εκπαιδευμένο στον καταναλωτικό και θεαματικό οικουμενισμό, θα ήθελε ένα Ισλάμ χωρίς τις αιχμές του, γι΄αυτό επένδυσε-ρίσκαρε τα πάντα στην "Αραβική Άνοιξη" και πήρε αυτό που τού άξιζε: τον πρώτο ελεύθερα εκλεγμένο ηγέτη του Αραβικού κόσμου σε μια μεγάλη αραβική μουσουλμανική χώρα, την Αίγυπτο, πιστό μουσουλμάνο και ταγμένο στην επικράτηση τού λαϊκού Ισλάμ, ή μάλλον ενός σχετικά αυθεντικού (αν και προσαρμοσμένου στην νεωτερικότητα) Ισλάμ. 
Πανικός στα επιτελεία. 
Πραξικόπημα στην Αίγυπτο, μαζική σφαγή, άρδην αλλαγή της ηγεσίας στις Η.Π.Α μετά και το συριακό φιάσκο, ήτοι: αιγυπτιακό φιάσκο, συριακό φιάσκο, πτώση της CIA από την κορυφή τής εξουσίας στις Η.Π.Α, πλήρης στροφή προς τον αντι-ερντογανισμό της αμερικάνικης πολιτικής, και στο τέλος άνοδος του ακροδεξιού Τράμπ.
Ας αποκωδικοποιήσουμε εκτενέστερα αυτά που είπαμε.

3.
Η πτώση τής CIA από την κορυφή της εξουσίας στις Η.Π.Α και η άνοδος των στρατοκρατών και των ακροδεξιών δεν ήταν μια "μηχανική" διεργασία διαμεσολαβημένη (έστω μόνον) από "συνωμοσίες" και καπιταλιστικές "διαπλοκές", αλλά ήταν αποτέλεσμα της κρίσης ηγεμονίας τής αμερικάνικης πολιτικής στον αραβικό κόσμο.
Ό,τι σχεδιάστηκε, ευφυώς και ανοήτως ταυτόχρονα, ό,τι έφτιαξε την πλατφόρμα τής δημοκρατικοποίησης ή "δημοκρατικοποίησης" τού αραβικού μουσουλμανικού κόσμου έπεσε στην κυριολεξία στα σκατά των γεγονότων.
Το ευφυές του σχεδιασμού των Η.Π.Α (και των άλλων δυτικών κοπρόσκυλων) ήτο συνυφασμένο με την επίγνωση ότι αλλαγή πολιτικής και πολιτισμικής κατάστασης δεν υπάρχει χωρίς ενεργό και πραγματική συμμετοχή των μαζών, το βλακώδες (του σχεδιασμού αυτού) ήτο πως θεωρούσε ως αυτονόητο ότι όλοι οι λαοί είναι σαν τους...νέους Έλληνες.
Η "εγχείρηση πέτυχε", ο μπααθισμός άλλη μια φορά εξοντώθηκε και αντί να βγεί από τον λαό ένας Άραβας Μακρόν βγήκε ο Μόρσι! γκοόντ-ντέμ!
Την ίδια στιγμή οι proxy φονταμενταλιστές υπερσαλαφιστές αντί να περιοριστούν στην πτώση του Άσαντ είπανε επιπλέον να αποκτήσουν και το δικό τους κανονικότατο βασίλειο.
Αυτό το υπερφιάσκο δεν ήταν δυνατόν να αφήσει το κλιντονικό σύστημα και στο βάθος βάθος την γκαβλιάρα και μοντέρνα CIA όρθια, "έπρεπε" να κάνει στην άκρη γιατί τα έκανε μουνί καπέλο και να έρθουν οι τύποι από τα στρατά, οι πραγματικοί βλάχοι και τα σχετικά. 
Η Αίγυπτος ήταν το όριο καμπή.
Όμως το παιχνίδι δεν έχει τέλος και η στρατηγική των καραβανάδων των Η.Π.Α δεν είναι ουσιαστικά διαφορετική από την στρατηγική τής CIA. 
Ζητείται να επεκταθούν τα όρια τής κυριαρχίας και να βρεθεί μια λειτουργική μορφή αφομοίωσης του Ισλάμ, αν είναι δυνατόν, αλλιώς ζητείται τελική του καταστροφή μέσα σε ένα πολεμικό χάος.
Όλα αυτά σε ένα γενικό εύπλαστο και πάντα πειραματικό πλαίσιο.
Ζητείται λοιπόν πλατφόρμα συγκρούσεων αντινομιών και αναδιατάξεων που να έχει όμως ένα κάποιο μαζικό έρεισμα.
Επειδή η εποχή τής καλής ή στενής συνεργασίας με το γενικό και κάπως νεφελώδες δίκτυο των "Αδερφών Μουσουλμάνων" έληξε άδοξα, "είπαμε γκάις να πάρετε την εξουσία αλλά όχι και να εννοείτε αυτά που λέτε!", σκοπός των Η.Π.Α με το καταριανόν μελόδραμα είναι να πετύχουν με ένα σμπάρο πολλά τρυγώνια: να βάλουν στην ηγεσία του υπερ-σαλαφιστικού τέρατος τούς Σαουδάραβες μαζί με τον Σίσι και το αιμοσταγές επιτελείο του των βρυκολάκων μπααθιστών, να πατάξουν τον Ερντογάν και τους Θάνι που ήταν όντως στην "πρωτοπορία" της ισλαμιστικής ένοπλης ριζοσπαστικοποίησης, και ταυτόχρονα σε ένα πλαίσιο αντι-ιρανικό και αντι-χεζμπολαχικό μαζί  με το Ισραήλ να κινητοποιήσουν ιδεολογικά τις σουνιτικές μάζες σε μιαν άλλη πολεμική κατεύθυνση κ.λπ κ.λπ.
Αν θέλετε, κατά την δική μου άποψη πρόκειται για ένα γελοιωδέστερο σχέδιο από αυτό των κλιντοναθρώπων και της CIA.
Πρώτον, καμία λαϊκή μάζα στον αραβικό κόσμο δεν πρόκειται να κινητοποιηθεί από τους Σαουδάραβες, ίσως μόνον οι Αιγύπτιοι Σαλαφιστές (αντίθετοι των Αδελφών Μουσουλμάνων και συγκυριακοί σύμμαχοι τού Σίσι) έχουν μια τέτοια δυναμική, αλλά που να την στρέψουν; ενάντια στους Κόπτες; ή να πάνε φαντάροι σε ένα αραβο-ιρανικό ή αραβο-τουρκικό πόλεμο; δεν μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν πουθενά σε αυτό το πλαίσιο που έφτιαξαν για να τους χρησιμοποιήσουν εναντίον των Αδελφών Μουσουλμάνων και προσφάτως εναντίον του ISIS.
Από την άλλη, ακόμα κι αν ρίξουν τον Ερντογάν τι θα γίνει; θα υπάρξει ξανά σεκουλαρισμός αλά Κεμάλ στην Τουρκία; μόνον χάος μπορεί να υπάρξει αν δεν υπάρξει μια ενδο-μουσουλμανική διαδοχή στην Τουρκία. 
Πάνω σε αυτό το σενάριο, της ενδο-μουσουλμανικής διαδοχής στηρίζονται και οι πραγματικές ή φανταστικές συνωμοσίες μεταξύ πρώην σημαινόντων στελεχών του ισλαμικού κόμματος, αλλά έχω την αίσθηση ότι ο Ερντογάν τους έχει πακεταρισμένους όλους αυτούς για το επόμενο επεισόδιο προγραφών και εκκαθαρίσεων.  
Οπότε, η ουσία είναι ότι η δύση έχει πρόβλημα με το όριό της στον ισλαμικό κόσμο, έχει αρχίσει να το κατανοεί αυτό με τρόμο και ανυπομονησία, δεν χρειάζεται να περιμένουμε αν το σχέδιον του βαψομαλιά θα έχει εφαρμογή ή ακόμα και αν θα πετύχει (τι να πετύχει;), αφού ο κεντρικός πυρήνας του δυτικού σχεδίου έχει ήδη αποτύχει.
Οι μάζες του μουσουλμανικού κόσμου είναι χαμένες για την δύση, κάθε λαϊκό καθεστώς θα σημαίνει ισλαμολαϊκό καθεστώς, άρα το μόνο που μένει στην δύση είναι να βοηθάει τον κάθε Σίσι όπως βοήθαγε τους Παχλεβί και στο τέλος όταν έρχεται ένα μεγάλο λαϊκό κύμα να κλαίει με κροκοδείλια δάκρυα πάνω στα θρύψαλα.
'Η μήπως υπάρχει και άλλη προοπτική για την δύση;
Με βάση τα προηγούμενα ένα λογικό σενάριο που κολλάει και με τα προηγούμενα ως μια σκοτεινότερη εκδοχή τους είναι να πυροδοτηθεί ένας διαρκής ενδοαραβικός και ενδομουσουλμανικός εμφύλιος, πέραν του ήδη υπάρχοντος μεταξύ σουνιτών και σιιτών, και ό,τι προκύψει. 
Αυτό κι αν είναι σχέδιο καταστροφής των πάντων.



    
Ιωάννης Τζανάκος

HUMAN TETRIS - Things I Don't Need

Erzeroumi Shoror(Էրզրումի շորոր) - Arax / La Brise

Mast -e- Janan ( Vahid Reza Pejman ) مست جانان / وحیدرضا پژمان

monir vakili | pache leyli پاچ لیلی

Raza Salavati - Nalay Judayii -- رەزا سەڵەواتی - ناڵەی جودای

Ο γελοίος αντι-μουσουλμανισμός του ελληνικού "εθνο"-κράτους


Δεν ξέρω αν διαβάσατε την ανακοίνωση των τούρκων για τις ελληνικές διαμαρτυρίες όσον αφορά στην χρήση της Αγίας Σοφίας.
Πριν μιλήσουμε για το απαράδεκτο ισλαμοφασιστικόν χάπενινγκ, όπως έσπευσαν όλες οι αστικές δυνάμεις να το κάνουν με γελοίο όμως τρόπο, πριν μιλήσουμε λοιπόν για τις αθλιότητες των ερντογανικών σκύλων ας δεχτούμε το εξής δεδομένο: οι τούρκοι ερντογανικοί σκύλοι έχουν δυστυχώς δίκιο σε όσα λένε στην ανακοίνωσή τους για την απαράδεκτη αντιμουσουλμανική πολιτική του ελληνικού κράτους (και έμμεσα για την αντιμουσουλμανική δυσανεξία της πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας).
Το γεγονός πως μια αλήθεια χρησιμοποιείται από ψεύτες είναι κάτι που δεν παύει να την καθιστά αλήθεια.
Στην τουρκία λειτουργούν υπό την προστασία του νόμου (υποκριτική προστασία; ψευδοπροστασία; ε και;) χριστιανικοί λατρευτικοί χώροι, εκκλησίες, προσκυνήματα, ενώ στην ελλάδα ιδιοκτησίας εθνικιστών ηλιθίων δεν λειτουργεί ακόμα (εκτός Θράκης) ούτε ένα τζαμί.
Ποιός δίνει το δικαίωμα στον κάθε Ερντογάν και στους κάθε λογής λυσσασμένους θεοκράτες ισλαμοφασίστες σκύλους να έχουν αυτό το ατράνταχτο επιχείρημα; το δίνουν οι έλληνες υπερεθνικιστές και το μέρος του λαϊκού πληθυσμού που έχει διαπαιδαγωγηθεί από αυτούς με έναν πρωτόγονο και ανιστόρητο αντιμουσουλμανισμό αντι-ισλαμισμό.
Που ακούστηκε δημοκρατική χώρα να μην έχει ακόμα ολοκληρώσει την νόμιμη και πλήρη ίδρυση μουσουλμανικών λατρευτικών χώρων στην πρωτεύουσά της; εδώ ακούστηκε και δεν υπάρχει ούτε τσίπα ούτε ντροπή ούτε επίγνωση.
Πριν λοιπόν διαμαρτυρηθούν αυτοί που δεν "ανέχονται" να τους κάνει μάθημα ο Ερντογάν ας σκεφτούν ότι αυτοί οι ίδιοι το έχουν δώσει το δικαίωμα να τους κάνει μάθημα ακόμα και ο Ερντογάν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει έλεγχος, εγώ θα έλεγα ασφυκτικός δημοκρατικός και λαϊκός έλεγχος σε κάθε θρησκευτική δραστηριότητα, όχι μόνον ισλαμική [ας πούμε ότι λόγω της συγκυρίας πρέπει να δοθεί βάρος στον έλεγχο των ισλαμοφασιστικών κυκλωμάτων].
Αλλά άλλο έλεγχος άλλο υπερεθνικιστική αθλιότητα, άλλο σύγκρουση με την ουσία της θεοκρατίας άλλο δημιουργία συνθηκών για θεοκρατικούς πολέμους και εκτροπές από το ίδιο το κράτος.
Και για να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες.
Μπορεί να μας πει (που δεν θα μας πεί) κάποιος από τους ΗΛΙΘΙΟΥΣ της ΕΥΠ πόσα χρόνια ανοησίας και περίσκεψης τού μαλάκα χρειάστηκαν για να φτιαχτεί το "σχέδιο" για ένα τέτοιο τζαμί όπως αυτό που (υποτίθεται;) ότι θα ανοίξει;
Ποιοί θα είναι οι θρησκευτικοί λειτουργοί του; ποιό μουσουλμανικό δόγμα ή ερμηνεία θα ακολουθούν; μήπως αυτό που θα κατασκευάσει η ΕΥΠ; μα είναι ηλίθιοι οι άνθρωποι των ελληνικών "υπηρεσιών", τα έχουν παίξει, τσάμπα τους πληρώνουν ακόμα και για πράκτορες.
Είχαν μάλλον την μισοευφυϊα να μην θέλουν να δώσουν το τζαμί στην Σαουδική Αραβία ή το Κατάρ, αλλά μέχρις εκεί. Μετά ήρθε το χάος.
Τους φαντάζομαι με τους φακέλους τους και τα σεμινάριά τους στις Η.Π.Α, να ψάχνουν μια "καλή λύση" μεταξύ των αμερικάνικων υποδείξεων και των "εθνικών συμφερόντων" όπως τα φαντάζονται στον συρρικνωμένο εγκέφαλό τους.
Οι άνθρωποι ξέρουν το Ισλάμ από φήμες, από δεύτερο τρίτο χέρι, αλλά νταξ μέχρι εδώ "ανθρώπινο", το τραγικό είναι πως νομίζουν ότι μπορούν να το μάθουν μεταξύ πρακτόρικων σεμιναρίων, αμερικανο-υποδείξεων, μελέτης φακέλων και βέβαια είμαι σίγουρος, σιγουρότατος πως έχουν προστρέξει στον κύριο κάποιον γκαραντί υπερέξυπνο, γνωστό μανικιουρίστα των "διεθνών σχέσεων" διεθνολόγο ορνιθολόγο ποιητή δοκιμιογράφο, για την τελική απόφαση, αν δεν έχει ήδη παρθεί, για το "σχήμα".
Εκεί είναι που έδεσε το γλυκό.
Μετά από τις ενοράσεις του για τις "θαλάσσιες δυνάμεις" ίσως τελικά μας σώσει με τις ενοράσεις του για το νέο Ισλάμ που θα φτιαχτεί στα εργαστήρια της ΕΥΠ.
Ρε, είστε για τα πανηγύρια ρεεεεεε...




Ιωάννης Τζανάκος 

Hakan Vreskala - Omuzdan Tutun Beni, Çûmme Cizirê, Amediye

Hakan Vreskala - Ez Xelefim

Cihan Çelik - Ya Xizir / Keko Bra

METİN ÖZTEM & ANE TU XEZALI

Gülseven Medar - Xerîb Telu

Gülseven medar

Farqin - Şehidên Kurdistan

Norma by Vincenzo Bellini // Franco Corelli - Meco all'altar di Venere

FRANCO CORELLI SINGS AGAIN PUCCINI TOSCA " E LUCEVAN LE STELLE" LIVE 195...

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Υπο-ταξικές σκέψεις μεταξύ ύπνου και ξύπνου.



Να μην το ξεχάσω. 
Το σκεφτόμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνου, και πρόκειται για ένα θεωρητικόν θέμα με ιδιαίτερη "ταξική σημασία".
Μέσα στην μισθωτή εργασία υπάρχει σκληρή ιεραρχία και διαστρωμάτωση με πυραμιδική μορφή.
Στον πάτο τής "ενδολαϊκής" ιεραρχίας είναι βέβαια όπως πάντα οι χειρώνακτες, οι μισοειδικευμένοι, ανιδείκευτοι εργαζόμενοι, και ειδικά οι ξένοι από αυτούς.
Υπάρχει από τους "από πάνω" ένας ανηλεής και ψυχρός ενδοταξικός κοινωνικός πόλεμος εναντίον αυτών των ανθρώπων, μερικές φορές με σιωπηλό και έμμεσο τρόπο, αλλά και από την σκοπιά των "από κάτω", πιό κάτω δεν γίνεται, αναπτύσσεται μια τυφλή μνησικακία η οποία όμως δεν τους κάνει χειρότερους από τους ανταγωνιστές τους.
Αλλά και μέσα σε κάθε υπο-διαστρωμάτωση κάθε επιμέρους διαστρωμάτωσης τής μισθωτής εργασίας υπάρχει ένας συνεχής πόλεμος, ίντριγκα, ανταγωνισμός για την καλύτερη θέση στο σύστημα.
Στο μεταξύ το ίδιο συμβαίνει και στο λούμπεν στοιχείο, το λέω για να πάψουν να "φτιάχνονται" όσοι περιμένουν κάτι εξωτερικό να τους σώσει ιδεολογικά-ψυχικά από αυτή την κόλαση.
Επίσης υπάρχει ένα πολύπλοκο σύστημα εθνικιστικών ιεραρχιών, μέσα και έξω από το κάθε έθνος κράτος ή "εθνική κοινωνία", που παρουσιάζεται τόσο στις γενικές σχέσεις των εθνοτήτων όσο και στις σχέσεις των κρατών (πολυεθνικών ή κυριαρχούμενων από μιά εθνότητα).
Το σύστημα που ενώνει ταξικές ιεραρχίες και υπο-ιεραρχίες και εθνικιστικές ιεραρχίες σχηματίζει μια κόλαση, ένα κολασμένο κομφούζιο, από το οποίο δεν ξεφεύγει επίσης κάποιος αν απλά εναντιωθεί στην οικεία εθνικιστική κόλαση ή στην οικεία ταξική ιεραρχία και υπο-ιεραρχία.
Το ένα αδιέξοδο φέρνει το άλλο και η μία αλλοτρίωση την άλλη, και όλα μαζί φτιάχνουν την κόλαση που σας αρέσει να την φαντάζεστε μερικοί ως "κόσμο" ή κάτι που μπορεί να έχει κάτι "άλλο" μέσα του.
Η αναμονή μιας κοινότητας, μετά από όλα αυτά, δεν ξέρω να πω ποιά κοινότητα από όλες είναι η πιο "πραγματική", είναι μια θεώρηση για γέλια, αν και κατανοητή ως μια ουτοπική πρόθεση.
Ο θώρακας των διαφόρων ιεραρχιών, ταξινομήσεων, ταυτοτήτων, και διαχωρισμών, δεν πρόκειται να σπάσει με κοινοτιστικούς ή κομμουνιστικούς αυνανισμούς, που ναι και "απελευθερωμένοι" να' ούμ, αλλά με κάτι άλλο, το οποίο δεν ξέρω ποιό και τι είναι, τι νομίσατε πως είμαι για να ξέρω, ο Βούδας ή ο Αλλάχ;
Εσείς πάντως ξέρετε, έτσι καταλαβαίνω όσα ακούω να λέτε, οπότε εμπρός λοιπόν, προχωρήστε.

Καληνύχτα...





Ιωάννης Τζανάκος 

Tammurriata Nera - Nuova Compagnia di Canto Popolare

Φαντασμένα χωριατοειδή..


Ας διαβάσουμε με προσοχή τα δεδομένα των συμμαχιών στον συριακό πόλεμο, όπως μάλιστα διαμορφώνονται "τώρα" (στο προηγούμενο άρθρο-αναδημοσίευση) και θα διαπιστώσουμε πως υπάρχει ένα είδος πολυπλοκότητας που είναι ανέγγιχτο από τους έλληνες αναλυτές (εξαιρώ τον Δημήτρη της κοσμοϊδιογλωσσίας, αν και διαφωνούμε σε κρίσιμα σημεία, και στην ανάλυση τής σημερινής κατάστασης).
Είναι σαν να "βλέπουν" στα γρήγορα και σκερτσοπεταχτά μόνον ό,τι ταιριάζει στις προεννοήσεις τους, όπως αυτές μάλιστα έχουν διαμορφωθεί κάτι δεκαετίες (τουλάχιστον) πίσω.
Γι' αυτό και κάποιοι έχουν ήδη "αποφασίσει" αναλυτικά ότι το ρκκ ήδη μοιράζεται το πετρέλαιο της Συρίας, άλλοι ότι οι κούρδοι (και του ρκκ) είναι απλά αντιπρόσωποι των αμερικάνων, ότι τα βρήκαν με τους σαουδάραβες, ότι υπάρχει ήδη ένα δυϊκό σχήμα, και άλλα, και αυτές τις "αποφάσεις" τις έχουν ήδη αντιμετωπίσει "θετικά" (οι φιλοδυτικοί εθνικιστές που φαντασιώνονται μιαν εύκολη αναδιάταξη τής μέσης ανατολής) ή "αρνητικά" (όσοι ακολουθώντας στην σκέψη τους τους προηγούμενους, φαντασιώνονται ότι οι προηγούμενοι παίζουν τάχαμου έναν ενεργητικό "ιμπεριαλιστικό ρόλο", όπως και οι κούρδοι εξάλλου, τόσο απλά).
Οι άνθρωποι αυτοί, όπως το έχουμε ξαναπεί και θα το λέμε συνέχεια, ζούνε με την επιβοήθηση ενός ανοήτου εθνικισμού ή αντιεθνικισμού εις μιαν κατάσταση χωριάτικης (α-)νοητικής απομόνωσης, όπως εξάλλου και όλο το πράμα των Αθηνών που φαντασιώνεται ίσως ότι είναι και "ελίτ" με την έννοια που είναι οι ελίτ των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων.
Ο ένας πείθει τον άλλον ότι ζούνε (και ζούμε) σε κάποια ιμπεριαλιστική ή υπο-ιμπεριαλιστική μητρόπολη ή έστω υπο-μητρόπολη.
Ενώ ζούμε εις κωλοχώριον αγράμματον ακοινώνητον ονειρικόν και αυτοβαυκαλιζόμενον με διοράσεις και ενοράσεις διαφόρων φανταστικών ρόλων.
Είναι κουραστικό να κάνει κάποιος την δουλειά άλλων, ειδικοτέρων, για αυτό και δεν πρέπει να την κάνει, αν ειδικά δεν έχει χρόνο και καμία ηθική ή ακόμα και υλική ανταμοιβή.
Το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να υπενθυμίζει στους ακοινώνητους και εκτός πραγματικής διεθνούς κατάστασης ακροδεξιούς, κεντρώους και αριστεριστές χωριατανθρώπους των Αθηνών ότι είναι μαλάκαι και άχρηστοι.
Μέχρι εκεί αξίζει τον κόπο και μέχρι εκεί δεν φθείρεται κανείς.


Ιωάννης Τζανάκος
από χωριό, παρά τα προηγούμενα..

Kurds reaching critical juncture in US partnership


US President Donald Trump is wavering between members of his team who want to expand the war in Syria by also targeting Iranian-linked elements and those who say such a step would mean endless conflict in the region. 
This internal US disarray further complicates already-complex field developments in the Syrian civil war and the battle against the Islamic State (IS).

Whichever way US policy in Syria moves, it's clear there will be no changes in its position on the Kurds. 
Beyond driving IS out of Raqqa, the United States appears to have long-range plans for the Syrian Democratic Forces (SDF), in which the Kurdish People’s Protection Units (YPG) play a significant role.
Numerous claims are circulating that the United States will deploy forces to Syria's Tabqa base, which has been liberated from IS; that the YPG will be sent to al-Tanf base on the Iraq-Syria border, where Jordanian-based forces opposed to the Syrian regime are operating; and that after Raqqa the next target will be Deir ez-Zor, and Kurds will be tasked with challenging the Iranian elements. Those ideas — combined with the pro-Saudi position the United States has adopted in the crisis with Qatar — inevitably lead to the question of what's next for the US-Kurdish partnership.
A senior YPG commander who spoke to Al-Monitor on condition of anonymity said the YPG is ready to go to anyplace in Syria to fight IS, but they will not agree to any alliance beyond that. 
He said Kurds see Iran as a problem but will not become part of a battle against it. 
They have no plans to move to al-Tanf, he said.
Recent developments have prompted questions as to whether the United States is using the Kurds and how much the Kurds can rely on the United States.
Erbil-based news agency Basnews contradicted the YPG commander, reporting that on US demand the YPG will send forces to al-Tanf military base in the Syria-Jordan-Iraq triangle and that Kurds will have a role in restraining Iran-affiliated groups. 
Basnews reported that American forces concluded a 10-year cooperation agreement with the YPG.
Basnews also reported details of the supposed agreement: 
The United States will treat the YPG as an ally in combating terror; the United States will provide all assistance to the YPG; the United States will help the SDF evolve into an army; the YPG will continue to be part of the SDF; the YPG will guarantee there will be no attacks against neighboring countries from Rojava (Syrian Kurdistan); and the YPG will ensure the security of US soldiers and bases in the region.
In an unusual move, Kurdish officials have made statements supportive of Riyadh regarding its tension with Qatar. 
A Saudi-led coalition of Gulf states and Egypt cut ties with Qatar earlier this month, claiming Qatar supports terrorist groups — a claim Qatar denies.
But a few days later on June 8, Syrian Democratic Assembly co-chair Ilham Ahmed told Saudi newspaper Al Riyadh, “Saudi Arabia is a brotherly country of Syria and is important for the Muslims.” About the Qatari role in Syria, she said, “Qatar, like several other countries, could have played a positive role in resolving the crisis, but its support to [some opposition groups over others] caused splits among [the opposition] and opened the way to extremism and terror in Syria.” As for Iran’s role in Syria, she said, “There is no room for sectarian and nationalist projects in Syria.”
Salih Muslim, co-chair of the Kurdish Democratic Union Party, also spoke to the same newspaper. 
He said that Iran, like Turkey, is hostile toward Kurds and fears they will gain rights in Syria.
Previously, Kurds had blamed the Saudis as much as Qatar and Turkey for emboldening jihadist groups in Syria. Kurds warned that the spread of Wahhabi ideology (strict fundamentalism) would harm the region. 
Kurds have always been suspicious of Iran and said Iran had participated alongside the Syrian regime in clashes against Kurds in Rojava. Nevertheless, Kurds did not openly challenge Iran.
The secular Kurds in Rojava said the partnership they formed with the United States during the October 2014 Kobani siege was imperative in the face of the IS threat. 
The United States, which had equipped and trained scores of groups affiliated with the Free Syrian Army (FSA) but could not get anything done with them, shifted to a partnership with the Kurds, who were able to maintain dialogue both with the United States and Russia while preserving a controlled tension with the Syrian regime.
The Kurds' balance shifted to favor the United States as Americans intervened to end Turkey's increasing attacks against Rojava
When the nature and scope of the partnership with the United States changed, the Kurds — who until then had hesitated to participate in an operation against IS in Raqqa — crossed to the south of the Euphrates River as part of the SDF. 
They took the Tabqa base from IS and made moves to slow the advance of the Syrian regime's army, thus abandoning their cautious handling of Syrian and Russian interests. 
It was then evident that the Kurds definitely opted to ally with the United States.
But the YPG commander who spoke to Al-Monitor was more cautious. 
Referring to operations away from the Euphrates, he said, “Americans had a plan for al-Tanf, but that was foiled when Syrian-Iranian forces reached the Iraqi border first. 
Americans wanted to transfer allied forces in Jordan to Deir ez-Zor. 
If they could have done that they would have become our neighbors. 
But they cannot ask such a move from the Kurds. 
We can’t send out forces elsewhere. 
Of course, we want to expand the battle against terror. 
We are willing to form a joint front, but we can’t transfer our forces.”
Asked about the reports of a 10-year accord with the United States, the YPG officer said, “There is no such agreement. 
Of course, there is a kind of partnership on the ground. The US support has assumed serious dimensions, but it has not become based on any official document. Actually, this is the contradiction in our relationship with the United States. 
We do everything together, but nothing is done officially.”
As to the pro-Saudi declarations of some Kurdish leaders in the crisis with Qatar, he said, “We expressed a political reaction in view of the chaos. I don’t think this was the appropriate attitude. Saudi Arabia is as responsible as Turkey for the chaos in the Middle East. 
They are enemies of the Kurds. I think our people felt like saying something as required at the time. I don’t think ours is a strategic decision.”
Asked about the Kurdish response to the possible US demands to curtail Iranian influence in the region, the senior YPG commander said, “It is strategically and ideologically wrong to set up an alliance against Iran similar to the one set up against [IS]. 
We cannot line up with imperialist forces, neither with bigots. 
We have serious projects for the Kurds and also for the future of Syria, starting with democratization of the country. 
That is our goal. The United States doesn’t care. We are wondering whether the international partnerships we have entered into will help implement this major project.”
The YPG commander, responding to claims that the United States will deploy to Tabqa, also mentioned the Kurds' meeting June 17 with the Russians at Syria’s Khmeimim air base, saying, “The United States above all coordinates with Russia. 
They bargained with Russians, not with the Kurds, about Tabqa. Two forces drive politics in Syria: the United States and Russia. 
We are working for the integrity and democratization of Syria. 
That is why we are ready to fight at any corner of Syria. 
Russians are criticizing Kurds not because of Raqqa, but Tabqa. Two days ago, we sat down with them at Khmeimim to ease their concerns. 
They don’t mind [us coming] down to the Euphrates but reject our crossing to the south of the river. We came down 25 kilometers; they told us the Euphrates is a natural boundary we shouldn't cross. But this is a boundary between the United States and Russia. 
I said to them, ‘Don’t draw a boundary. 
We also want to reach Damascus. 
To draw a boundary is a scenario to divide the land. You are drawing such a boundary.’ 
The Russians were surprised by our reaction. 
They have to understand that our problem is not only autonomy for the Kurds.”
Asked how he would respond to charges that Kurds are the ones who brought the United States into Syria, he said, “Yes, the United States entered the region with Kurdish support. 
They couldn’t have done it otherwise. 
But that partnership with the United States has helped to extricate the Kurds from the vicious circle of oppression that has been over them for a hundred years.”
Kurds are also debating the future of cooperating with the Americans, who don't bestow political recognition and who confine that relationship to a military partnership. 
In other words, Kurds are questioning how far they will be asked to carry the load of US policy as it evolves in the region.
Meanwhile, former US Ambassador to Damascus Robert Ford issued a striking warning in a June 19 interview with Asharq Al-Awsat. 
Ford said the United States is using the Kurds only to fight IS and warned that Kurds will pay a heavy price for depending on the United States. 
Ford said the United States will not ask its army to defend Syrian Kurdistan as an independent region.
The US partnership offers attractive opportunities, but it also brings with it the fear of having to face Turkey and Syria one day. 
Ford's warning becomes more meaningful when one adds to those fears the reactions the Kurds will inevitably face in the Arab world in the post-IS era.

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..