Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Σχόλιο σε Σχόλιο (δημοσίευση) του Δ' [Σχολιασμοί (3 Ιουνίου 2017). ~ Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία]




Ας πούμε καταρχάς το περισσότερο προφανές, άρα και αυτό που είναι αδιαφανές για όσους επιμένουν να ζούνε στον κόσμο τους και να περιμένουν την σωτηρία, όχι πιά από τα ουράνια αλλά από την ενοποίηση του κόσμου.
Είθε και μακάρι, και κανένα πρόβλημα.
Όμως διάφορα "ανυπόληπτα" υποκείμενα όπως ημείς και κάποιοι επεισοδιακοί φίλοι μας, δεν πρόκειται να πειστούν με ψυχολογισμούς και εικασίες προερχόμενες από υποθέσεις και υπερβολικά τανυσμένες αλήθειες, ότι ήρθε η ώρα να μετατραπούμε σε πιστούς τής νέας πίστης που ήδη είναι παλαιά και έχει αρχίσει να βρωμίζει και να μποχιάζει όπως μια παρατημένη ψαροκασέλα στην ιχθυόσκαλα.
Ο κόσμος ήταν πάντα ενιαίος και πάντα χωρισμένος σε εν-τοπισμούς, όχι μόνον "εθνικούς" βέβαια, και έτσι θα παραμείνει κάθε φορά με έναν ειδικό τροπισμό.
Όλα τα άλλα είναι για να οργανώσουμε κάποια συλλογική αυτοκτονία ή για να αφήσουμε σε βρυκόλακες κοινές υποθέσεις τις οποίες θα έπρεπε να αναλάβουμε εμείς, οι όποιοι "εμείς" τέλος πάντων.
Αυτή είναι μια στοιχειώδης βάση και επ' αυτής τής βάσης ή κάποιος την κάνει ή παραμένει.

Εμείς παραμένουμε και δεν περιμένουμε καμία δικαίωση, ειδικά σήμερα που για να είσαι ένας σωστός γλείφτης της εντόπιας (αλλά όχι μόνον) αστικής "ελίτ" πρέπει να γράφεις πρωϊ βράδυ λόγους για το ορθόν τής ενοποίησης ταύτης.

Μη ξεγελιόμαστε. 
Αυτοί οι λόγοι είναι δυνατόν να γράφονται και να εκφωνούνται, υπό συνθήκες "ημιπαρανομίας" ακόμα και σε κάποιο πρώην cine, το Vox, που έχοντας την ατυχία να είναι ιδιοκτησίας, αν δεν κάνω λάθος, του ΤΑΠ-ΟΤΕ, δεν πρόκειται να γίνει (ταχέως) αντικείμενο επαναδιεκδίκησης από το "καταραμένον κράτος", τώρα ειδικά που αυτό το "κράτος μαμούθ" (και-καλά), διοικείται από ατομάρες που συμπαθούνε τα "παιδιά" που στρογγυλοκάθησαν πάνω σε δημόσια περιουσία.
Λόγους θα ακούσετε πολλούς, και μάλιστα εκπορευόμενους από αυτό το ίδιο το κράτος, ως βαθύ κράτος, εναντίον της διάλυσης αυτής, και θα έχουμε και απειλές στο μέλλον, ίσως και καταστολή άγρια.
Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή και να κάνει ο καθείς την δουλίτσα του, μάλλον κάπου εκεί κοντά στο κράτος, χωρίς να χρειάζεται καμία "συνωμοσία".
Πας ανήρ ξυλεύεται και μάλιστα με ιδεολογικές ενδύσεις και μεγαλομανείς αναγωγές σε κάποιο διεθνές τίποτα και σε κάποιο τοπικό υπερ-τίποτα.
Όταν άτομα σαν και του λόγου μου ή τον Δημήτρη, είπαμε να ψάξουμε λίγο τις πιθανότητες ο δημόσιος μηχανισμός να υπόκειται σε δημοκρατικές και εθνικές πολιτικές, ήμασταν ήδη σε ένα ναρκοπέδιο.
Η θέση αυτή είναι δύσκολη γιατί δεν σου ετοιμάζει δάφνες ριζοσπαστικής δόξας, ειδικά σε μια χώρα όπου αποδείχθηκε καλόν ακόμα και ως επαγγελματική προεργασία να φαίνεσαι τουλάχιστον υπερ-ριζοσπάστης.
Είναι όμως δύσκολη, επίσης, διότι κινδυνεύεις από τον ετεροκαθορισμό σου τον ίδιο από όλο αυτό το ψευδές και κουρελοειδές, όσο αυτό αναπτύσσεται και αξιώνει πλέον αξία κρίσης επί των άλλων.


Όταν αναπτύσσεται μια δυναμική διάλυσης και αποσυγκρότησης μιας δεδομένης "κατεστημένης" κατάστασης, δεν συνωθούνται εντός της μόνον δυνάμεις τυφλές, θα έλεγα πως εκεί συνωθούνται σχεδόν όλοι όσοι έχουν κάποια ζωή μέσα τους.
Το σημείο που αποτελεί την κορυφή της ηγεμονίας ακόμα και εντός και μιας πτωτικής διεργασίας, περιέχει πολλές ξεχωριστές πτυχές, για αυτό το λόγο είναι κιόλας ένα σημείο ηγεμονίας.
Το είδος της ηγεμονικής δόμησης τής ελλαδικής κοινωνίας, σημαίνει ένα σύστημα εθνοαποδόμησης που οδηγεί μάλλον μεσοπρόθεσμα στην καταστροφή ή σε κάποια καταστροφή.
Η σύγκρουση όμως με αυτό το σύστημα δεν μπορεί να γίνει με τα ιδεολογικά νεροπίστολα των υπερεθνικιστών ή ακόμα χειρότερα με την παραφροσύνη τους αν αυτή πάρει κεφάλι.
Και δυστυχώς, αυτή η παραφροσύνη έχει επηρεάσει πολλούς κατά τα άλλα έμφρονες ανθρώπους, λόγω ίσως και του πάθους που προκαλεί το θράσος των καταστροφικών εθνοαποδομητών.
Νομίζω πως και εγώ και ο Δημήτρης κρατήσαμε και κρατάμε καλά το οχυρό του ορθού λόγου, μεταξύ όλων αυτών των ηλιθίων και βρυκολάκων, αλλά είμαστε και εμείς, όπως ίσως και άλλοι, πραγματικά περικυκλωμένοι από τα στίφη τους ειδικά στο νετ, αλλά και στην κοινωνία.
Είναι πολλοί πλέον οι απολαμβάνοντες την πτώση της χώρας, γιατί νομίζουν ίσως ότι ζούνε σε κάποια θηριώδη μητροπολιτική καπιταλιστική ιμπεριαλιστική χώρα, ή γιατί νομίζουν πως θα απορροφηθούν από κάποια φανταστική δυτικοπατρίδα τής "δημοκρατίας", και δεν υπάρχει τρόπος να τους αντιμετωπίσει κάποιος χωρίς υπερβολές και ειδικούς "μαγνητισμούς" σε κάποιο αντικειμενικό "σημάδι" έξω από αυτό το χωριουδάκι.
Εγώ έψαξα σε ένα εθνοτικό, γεμάτο αντιφάσεις και λάθη, ελευθεριακό δημοκρατικό κίνημα (ΡΚΚ), ο Δημήτρης στην δυναμική τής νέας αστικής-ηγεμονικής ανατολής, δεν είναι της ώρας να δούμε σε πόσο διαφορετικά σημεία μας εκβάλλει η μία και η άλλη τοπο-θέτηση.
Το ζήτημα είναι τώρα, ψυχρά και χωρίς άλλες πιά αυταπάτες, που ήταν χρήσιμες και δημιουργικές ωστόσο, να "γυρίσουμε" στον εαυτό μας, να δούμε μήπως πρέπει τελικά να θέσουμε υπο κρίση τις αναλυτικές και ομοιωματικές αιχμές μας.
Αυτό θα ήταν ένα δύσκολο πράγμα, αλλά θα άξιζε, πάλι χωρίς ελπίδες για "εφαρμογές" και "δικαιώσεις", εφόσον η πορεία τής χώρας προς τα κάτω έχει πάρει χαρακτηριστικά "μοίρας"  και δεν θα είμαστε ούτε εμείς ούτε άλλοι, ικανοί να την σταματήσουμε, αν δεν κάνει ο λαός ή η κοινωνία ένα βήμα προς την ανεξαρτησία ή αυτονομία της πρώτα πρώτα διαλύοντας τις "χωρικές" αυταπάτες της, κατανοώντας "που" βρίσκεται δηλαδή.


Αυτά ήθελα να πω και στον Δημήτρη και σε άλλους, μιλάω πάντα για "εμάς".
Για όσους έχουν πάρει τον δρόμο χωρίς επιστροφή στον οίκο, δεν έχω πολλά να πω, ή μάλλον τίποτα δεν έχω να πω. 
Λυπάμαι που σπατάλησα τόσο χρόνο να μιλάω σε αυτιά βουλωμένα, μόνον αυτό, και δεν ήταν ανάγκη να χαλάσουμε και τις καρδιές μας, αφού είμαστε και θα είμαστε "από αλλού", εμείς εδώ και σεις στην αναμονή του Τίποτα που δεν είναι καλά καλά ούτε αυτό, ένα Τίποτα που να αξίζει να το βιώσει κανείς. 







Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..