Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Ο Λόγος...[47] Έξω από το μαντρί σε τρώει (συνήθως) ο λύκος..



Η ιεράρχηση μεταξύ κεντρικών και περιφερειακών σημαινόντων ενός κοινωνικού σημασιοδοτικού συστήματος δεν βρίσκεται σε μιαν "αρμονική" αναλογική αντιστοιχία προς τις ιεραρχήσεις των υλικών σχέσεων παραγωγής σε κύριες και επαγόμενες σχέσεις παραγωγής ή ακόμα και στην ιεράρχηση (παραγωγικής-)δομής-υπερδομής.
Το ότι οι σημειακές σχέσεις των προκαπιταλιστικών κοινωνιών δεν περιείχαν την παραγωγή και το κράτος ως αφηρημένη έννοια-κατάσταση ή τα περιείχαν (μόνον) εν σπέρματι στην μορφική τελειότητα με την οποία παρουσιάστηκαν στον καπιταλισμό, δεν σημαίνει ότι υπήρχε και η ίδια ιεράρχηση στις ίδιες τις (λεγόμενες ως) παραγωγικές σχέσεις.
Το κράτος και οι παραγωγικές σχέσεις υπήρχαν και πριν την ολοκληρωμένη σημειακή τους εμφάνιση και είχαν έναν θεμελιακό ρόλο στην συγκρότηση του κοινωνικού συστήματος.
Όμως από την άλλη, αυτή η ιστορικο-προβολική (προς το προκαπιταλιστικό παρελθόν) εννοιολόγηση και σημειακή σύλληψη όταν γίνεται με τον γνωστό βαρβαρικό μαρξιστικό ή ακόμα και "αντεξουσιαστικό" τρόπο αποκρύπτει το γεγονός πως η σημειακή ιεραρχία των προκαπιταλιστικών κοινωνιών (που δεν είναι βέβαια μία και μοναδική ούτε έχει απλά "πολλές μορφές") αντιστοιχούσε όντως με μιάν αναλογική αντιστοιχία προς τις δομές τής υλικής παραγωγής.
Οι σχέσεις κυριαρχίας ως μερικά επικαλύπτουσες την άμεση παραγωγή και ως συνκαθορίζουσες (και αυτές) το όλον του κοινωνικού συστήματος στην προκαπιταλιστική "εποχή", παρουσιάζονται με τον τρόπο που "αρμόζει" στην δόμηση της σημειακής ιεραρχίας αυτής τής "εποχής", ήτοι σε μια υψηλότερη θέση από αυτήν που έχουν στην καπιταλιστική "εποχή".
Βέβαια, πάλι, ούτε σε αυτή την "εποχή" (τον καπιταλισμό) δεν υπάρχει κάποια απόλυτη κυριαρχία των οικονομικών δομών και του "αφηρημένου" κράτους, όπως θέλουν τώρα να το παρουσιάζουν άλλοι θεωρητικοί, οι οποίοι πολλές φορές είναι και οι ίδιοι που "υπερβαίνοντας" τον μαρξισμό κάνουν το λάθος που αναφέραμε στην αρχή, υπερτονίζουν δηλαδή την "αρμονική" συστημική αναλογία μεταξύ σημειακού συστήματος και υλικών σχέσεων παραγωγής (στις προκαπιταλιστικές και καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις) και ούτως καταλήγουν σε ένα λάθος που είναι ακόμα μεγαλύτερο των όποιων (σημαντικών) λαθών και μονομερειών (και περιορισμών) του μαρξισμού.
Το να βγείς από το μαντρί του δογματικού μαρξισμού ή του μαρξισμού ακόμα ακόμα δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.
Συνήθως σε τρώει ο λύκος, και καταντάς ας πούμε ένα είδος αναρχικού, ακόμα κι αν θεωρείς τον εαυτό σου "μαρξιστή".
Εμείς που δεν αυτολάβαμε ποτέ τον τίτλο τού μαρξιστή, πραγματικά λυπόμαστε όλα τα αριστερίστικα και αναρχοαυτόνομα προβατάκια. 
Ας πρόσεχαν όμως..





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..