Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ο Λόγος...[48] Σημαντικότητα και γελοία σοβαροφάνεια..


Η σημαντικότητα ενός Λόγου δεν προσδιορίζεται βέβαια από την προϋπάρχουσα θέση του σε ένα σύστημα μιας σημαίνουσας δομής, αφού ακόμα και μια ομοίωση ενός Λόγου κατά τα πρότυπα ενός Λόγου που θα περιείχε ως σήματα ή σημαίνοντα κεντρικές εξουσιαστικές πρακτικές δεν δείχνει εκ της ίδιας της σημασιακής υπόστασής του ότι είναι σημαντικός.
Υπάρχει μια απλή λύση που δείχνει έναν δείκτη σημαντικότητας και αυτή είναι η πράξη, όπως διαπιστώνεται από την εμπειρική αντίληψη ή ένα σύστημα έγκυρων πληροφοριών.
Ποιός μιλάει, ποιές είναι οι συνέπειες των λόγων του, και ποιό είναι το πρακτικό σύστημα αναφοράς του ομιλούντος.
Σε ένα πραγματιστικό σύστημα σκέψης αυτό αρκεί.

Όμως ό,τι είναι ομοίωμα ενός σημαντικού λέγειν ή Λόγου έχει υπάρξει αφού πρώτα έχει υπάρξει ο σημαντικός Λόγος ως σημαντικός Λόγος και αφού έχει διαμορφωθεί ένα σύστημα σημαινόντων όπου "εντός" του ή "πάνω"  (αν το εξετάσουμε ως ένα επίπεδο) αυτός ο Λόγος είναι αυτονοήτως εκφράζων ένα σύστημα άρρηκτης σχέσης (μεταξύ) λέγειν και υλικής πράξης.
Η ομοιωματική ή φαντασιακή συσχέτιση με έναν Λόγο που ως κεντρικό σημαίνον καθορίζει και φέρνει ως καθορισμένη μια πράξη κυριαρχίας έχει υπάρξει αφού πρώτα έχει υπάρξει θεμελιωτικώς ο Λόγος αυτός ή το σημαίνον αυτό ως ένα Είναι υποστασιακά διαμορφωμένο σε άρρηκτη σχέση με την πρακτική του.
Όλα αυτά έχουν μια σειρά και ένα νόημα κάπως διαυγές όταν έχουμε (υποθετικά) έναν κόσμο οργανωμένο συμμετρικά και ισοδύναμα σε κέντρα ισχύος-και-σημαίνοντος τα οποία περικλείουν τις μη ισχυρές περιφέρειές τους, αλλά με έναν τρόπο όπου αυτά τα κέντρα είναι διεσπαρμένα ομοιόμορφα και ομοιότροπα σε όλη την επιφάνεια τού κόσμου.
Όταν ο κόσμος υπάρχει οργανωμένος σε μιαν ιεραρχική παγκόσμια δομή, η οποία έχει ως δομική εγγραφή της την συνεχή διάσπαση και κερματισμό της σε κέντρα και περιφέρειες που ευρίσκονται σε άλλα χωρικά σημεία, τότε η ιεράρχηση μεταξύ σημαντικότητας και μη σημαντικότητας των Λόγων, σε αναφορά πάντα προς την πράξη, χάνει την συστημική της (σίγουρη) "διαύγεια" και "καθαρότητα".
Αυτά που ακούς στις "απομακρυσμένες" περιφέρειες τής κεντρικής-ισχύος-και-κεντρικών-σημαινόντων που περιέχουν ένα "βάρος" πραγμάτωσης, δεν διακρίνονται (στις περιφέρειες) εύκολα σε σημαντικά και λόγια τού αέρος τού κοπανιστού.
Ως εδώ έχουμε έναν σχετικά ισχύοντα κανόνα κατά τον οποίον υπάρχει η μεγαλύτερη πιθανότητα να ακούσεις σημαίνοντες Λόγους ακριβώς εκεί όπου εντοπίζεται η κυριαρχία, ήγουν στο κέντρο, ενώ (αντιστοίχως) η μεγαλύτερη πιθανότητα να ακούσεις πολλές μπαρούφες είναι εκεί όπου η κυριαρχία ασκείται, ήγουν στη περιφέρεια (τού κέντρου τής κυριαρχίας).
Ωστόσο  υπάρχει "εκεί", σε ένα τέτοιο ιεραρχικό σύστημα, όπου διακρίνονται οι "ζώνες κυριαρχίας", και μια ισχυρή πιθανότητα οι μη ισχυρές δυνάμεις (χώρες ή κοινωνικές τάξεις) να μάθουν να ασκούνε την σοβαρότητα/αυστηρότητα στον Λόγο δια τής επιγνώσεως της δυσχερούς θέσεώς τους. 
Το γεγονός πως αυτός ο παγκόσμιος κανόνας τού ιμπεριαλισμού/αυτοκρατορισμού (κυρίως), ο οποίος δεν είναι ένα καινούργιο (καπιταλιστικό) πράγμα, έχει λόγω της νέας ενοποίησης γίνει πιο πολύπλοκος, εφόσον υπάρχει ένα υπερπερίπλοκο σύστημα "μεσαίων" δυνάμεων που δεν είναι μόνον κυριαρχούμενες αλλά (ταυτόχρονα) και κυρίαρχες, το γεγονός αυτό λοιπόν, φαίνεται να αίρει τον (προαναφερόμενο) κανόνα, και παρουσιάζει στους αισιοδοξότερους μιαν εικόνα ενός κόσμου-Λόγου που είναι ήδη συμμετρικός και ενιαίος, ακόμα κι αν είναι ακόμα οργανωμένος σε συστήματα κεντρικότητων κυριαρχίας και περιφερειών μη κυριαρχίας. 
Δεν μιλάνε βέβαια όσοι βαυκαλίζονται με όλα αυτά με όρους "περιφερειακότητας".

Εγώ αυτό που βλέπω είναι πως όσοι ζούνε με τα ομοιώματα ισχύος και τα αντίτυπα σημαντικότητας στον Λόγο και στην πράξη κυριαρχίας (ακόμα και ως ετεροκαθοριζόμενοι "εναντιωνόμενοι") δεν υπάρχουν πλέον μόνον στις κυριαρχούμενες και ανίσχυρες περιφέρειες, αλλά και σε όλον αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο ημικυριαρχίας, αλλά και σε κάποιες, ιδεολογικές κυρίως, ζώνες των ίδιων των κέντρων.

Η πραγματική όμως σύγχυση και το πραγματικό κωμικοτραγικόν τραγικοκωμικόν συμβάν, συντελείται στις "ενδιάμεσες ζώνες".

Τούτο συμβαίνει διότι οι ενδιάμεσες ζώνες είναι ένα ρευστόν μεταξύ κυριαρχίας και μη κυριαρχίας και οι Λόγοι εκεί δεν διαχωρίζονται εύκολα σε σημαντικούς και ασήμαντους, εφόσον θα μπορούσε να κριθεί η σημαντικότητά τους μόνον αν μπορούσε κάποιος να κάνει πάντα μιαν αντιστοίχιση κάθε Λόγου με την πάντα μοναδική φάση ενός διαρκώς μετατρεπόμενου διπόλου.
Να το κάνω πιο απλό:
Ας φανταστούμε μια τραμπάλα που αλλάζει συνέχεια σε κάτω και πάνω (αυτό είναι η τραμπάλα).
Στην "ενδιάμεση ζώνη" η τραμπάλα παίζει συνέχεια μεταξύ πάνω και κάτω, όπου βέβαια οι φάσεις πάνω-ή-κάτω μπορεί να κρατάνε μεγάλα ή μικρά χρονικά διαστήματα.
Κάποιος "πρέπει" να έχει έναν Λόγο κυριαρχίας ή ηγεμονίας όταν είναι πάνω και έναν Λόγο ανασύνταξης όταν είναι κάτω.
Ποιός ξέρει πότε θα πρέπει να εναλλάξει τον Λόγο του;
Οι φάσεις δεν έχουν στάνταρ χρονική διαδοχή, η τραμπάλα μπορεί να είναι ολίγον τρελή.
Οπότε, το συνηθέστερο είναι αντί να ψάχνει, αυτός ο πολιτικός οικονομικός κινηματικός ιδεολογικός, ή ό,τι άλλο, παίχτης την μία και την άλλη φάση, να προτιμάει να παίζει συνέχεια στη μια φάση.
Πράγμα που κάνει το σύστημα φαινομενικά σταθερότερο, αλλά ουσιαστικά ακόμα πιο χαοτικό, και βέβαια πράγμα που κάνει κάθε Λόγο εντός αυτού του συστήματος ένα στοιχείο δύσκολο να αναγνωρισθεί ως σημαντικό ασήμαντο, γελοίο σοβαρό ή σοβαροφανές.
Ας αφήσουμε για λίγο περιπτώσεις χωρών ή περιοχών όπως η Ελλάδα, και ας κοιτάξουμε την Γιουερόπα.
Σε ποιά ζώνη ανήκει;
Και οι εκεί εκπεμπόμενοι Λόγοι μπορούν να διακριθούν σε σημαντικούς και γελοίους;
Απλά ρωτάω...



Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [10] - Αν η μεταβατικότητα έχει μιαν υπόσταση αυτή είναι η μουσική. Το τέλος δεν υπάρχει, όμως τίποτα δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε με την ιδέα πως δεν υπάρχει...
    Πριν από 11 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 3 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..