Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

5 σημεία για να ξέρουμε που είμαστε..









1.
Η ελληνική αστική κοινωνία δεν ανήκει στον πυρήνα του δυτικού ιμπεριαλιστικού (ή ηγεμονικού) κόσμου, αλλά επίσης δεν ανήκει στην περιφέρεια στον εξωτερικό χώρο κυριαρχίας αυτού του κόσμου.
Ο ελληνικός εθνικισμός χρησιμοποιεί την δεινή ή αδύναμη θέση του ελληνικού αστικού κοινωνικού σχηματισμού για να δομήσει ένα αφήγημα θυματοποίησης της αστικής κοινωνίας και για να αποκρύψει την ενεργό συμμετοχή της από την θέση του "θύτη" σε ιμπεριαλιστικές εκστρατείες και λείες.
Η χρήση του όρου της αποικίας για αυτόν τον κοινωνικό σχηματισμό είναι αντεπιστημονική, εφόσον συνήθως υπερβαίνει την ρητορική ή μεταφορική χρήση τού όρου αποικία, η οποία θα είχε μια περιορισμένη χρησιμότητα αν λειτουργούσε με προφανή την μεταφορική χρήση.
Η χρήση του όρου της νεο-αποικιοκρατίας είχε την ίδια τύχη, εφόσον "δεν στέκει" σήμερα (αλλά και παλαιότερα) ούτε στην "ζώνη" εκτός τής δυτικής ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας.
Όταν καταργήθηκε η αποικιοκρατία για να σημανθεί και να αναλυθεί η νέα κατάσταση αδυναμίας, κυριάρχησης και υποτέλειας των κρατικά ανεξάρτητων νέων χωρών από τις ηγεμονικές δυνάμεις της δύσης (και όχι μόνον) χρησιμοποιήθηκε αυτός ο νέος όρος, αλλά πάλι ατυχώς ή εθνικιστικά σκόπιμα, ακόμα και όταν μιλούσαμε και μιλάμε (ακόμα) για περιφερειακές εξαρτημένες χώρες και αστικές κοινωνίες εκτός της δυτικής ζώνης μητροπολιτικής κυριαρχίας.
Όταν μιλάμε για περιφερειακά σημεία εντός όμως αυτής τής μητροπολιτικής κυριαρχίας η χρήση αυτού του νέου όρου είναι πάλι ατυχής, περισσότερο μάλιστα από τις περιπτώσεις των "πραγματικών" περιφερειακών χωρών.
Εννοείται πως στην περίπτωση αυτή ο όρος αποικία, ή μισο-αποικία, είναι ακόμα ατυχέστερος και αστοχότερος.

2. 
Τίποτα από όλα αυτά δεν αίρει το γεγονός τής εξάρτησης, της αδυναμίας, του ετεροκαθορισμού των "εσωτερικών περιφερειών" από τα καθαυτό μητροπολιτικά κέντρα. 
Όπως έχουμε αναλύσει αλλού, η θέση αυτών των "χώρων" ή χωρών είναι παράδοξη, αντινομική και ίσως από μια σκοπιά δυσχερέστερη από την θέση των καθαυτό εξαρτημένων εξω-περιφερειακών χωρών, εφόσον συνθέτει (ως θέση) μερικές φορές με έναν εξόχως παθολογικό τρόπο όλα τα επίπεδα και όλες τις δομές κυριαρχίας και αλλοτρίωσης χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα ρηξιακών ενεργειών όπως συμβαίνει (δυνητικά) όταν είσαι "από έξω". 
Η ένωση κυριαρχίας και κυριάρχησης δομεί έναν σχιζότυπο χώρας.

3.
Η ένωση ιμπεριαλιστικής ενέργειας και κυριάρχησης από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διαφαίνεται με λαμπρή αθλιότητα στον "εθνικό" ρόλο του ελληνικού πειρατικού ναυτιλιακού κεφαλαίου, αλλά και στην "περίλαμπρη" θέση της χώρας στον top των top παρασιτικό σιχαμερό άθλιο απαξιωτικό αλλοτριωτικό αναξιοπρεπή κλάδο του "τουρισμού".
Αν προστεθεί και η νέα θέση του παρασιτικού, εξαρτημένου γλείφτικου ενεργειακού κόμβου ή παρακολουθήματος καπιταλιστικών ενεργειακών κολοσσών, τότε η χώρα και η αστική-μικροαστική τάξη της (μαζί και η μισθωτή εργασία ως συρόμενη σε αυτό το πεδίο) θα είναι σε μια ακόμα ελεεινότερη θέση.
Το μόνο που λείπει σε μια χώρα μισοέδρα πειρατών, γκαρσονιών ξενοδόχων διασκεδαστών νταβατζήδων μπράβων τουριστικών σκύλων, είναι να υπάρξει συμπληρωματικά και ένας "αξιολογότερος" πολιτισμικός και εκπαιδευτικός ελληνοορθόδοξος ή αρχαιοελληνοπαθής τουρισμός όπως πρότεινε εξάλλου με την πρέπουσα σοβαρότητα ο "σοβαρός" εθνικιστής της.

4.
Μετά από όλα αυτά, και άλλα, περιμένετε να υπάρξει σοβαρή υπεράσπιση της όποιας εθνικής ή εθνοτικής αυτονομίας ίσως και κυριαρχίας;
Ή μήπως θα έπρεπε η συρόμενη σε αυτά και καταεξευτελισμένη μισθωτή εργασία, ελληνική και ξένη, να δομήσει "εθνικό λαϊκό μέτωπο";
Ή μήπως θα έπρεπε πάλι να ακολουθήσουμε τα όνειρα των δυτικοεθνικιστών για μια νέα πραγματική ή φανταστική εξόρμηση στην "ανατολή";

5.
Παρά όλα αυτά υπάρχει πραγματικός κίνδυνος με το τουρκικό κράτος, υπάρχει θέμα με την υπεράσπιση των ελληνικών λαϊκών πληθυσμών στο Αιγαίο και με την διατήρηση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου, κυρίως για να διασωθεί η αξιοπρέπεια και η ζωή αυτών των ανθρώπων αλλά και γιατί η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητάει εδάφη.
Η ομίχλη που έχουν δημιουργήσει οι καπιταλιστικές δομές και η αλλοτρίωση, ο ελληνικός εθνικισμός και η πολιτισμική οικονομική ταξική καταστροφή των ίδιων των νησιών, δεν δικαιολογεί υποχωρήσεις απέναντι στους Τούρκους στρατοκράτες και υποψήφιους εθνογενοκτόνους.
Το παιχνίδι έχει στηθεί, και όλοι, πρώτοι οι εθνικιστές αλλά μαζί και οι "αντιεθνικιστές", στο βάθος ο δυτικός και ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, έχουν αρχίσει να το παίζουν πάνω στις ζωές άλλων αθώων ανθρώπων.
Αν έχω άδικο τολμήστε να μου το πείτε..
Αλλά δεν θα το τολμήσετε.. 



Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..