Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Ιστορία και νόημα. Η ελλαδική περίπτωση..



Θεωρώ πως στην ιστορία δεν υπάρχει ολική επανάληψη ακόμα κι όταν υπάρχει σε κάθε ιστορικό σημείο ένα σύστημα επαναλήψεων.
Η σειρά των επαναλήψεων δεν συγκροτεί μιαν επαναληπτική ολότητα.
Ωστόσο είναι ίδιον της ιδεολογίας να συγκροτείται ως επιθυμία επανάληψης.
Ό,τι έχει μείνει στο υποτιθέμενο περιθώριο της μη πραγματοποίησης θεωρείται λοιπόν, σε μιαν ιδεολογική προοπτική, ως κάτι που δια της επανάληψης θα πραγματοποιηθεί.
Υπάρχει ένα είδος "εκδικησιολογίας", όπως και ένα είδος μεταφυσικής της ιστορίας, η οποία κακώς προσδιορίζεται ως "εγελιανή".
Η μεταφυσική τής ιστορικότητας δεν είναι ούτε εγελιανή ούτε όπως λένε τώρα τελευταία κάτι ανόητοι υπερεθνικιστές μηδενιστική.
Χωρίς να ταυτίζεται η εγελιανή ιστορική γνωσιο-οντολογία με τον μηδενισμό (αν και ένα μέρος του νεώτερου επαναστατικού μηδενισμού προέρχεται τεθλασμένως από τον Έγελο), έχουν μια κοινή ρίζα που συνυφαίνεται με την ριζική θεμελίωση της υποκειμενικότητας σε μιαν υπερβατολογική εκκίνηση πέραν του Είναι-ως-Είναι.
Αν υπάρχει εγελιανή μεταφυσική αυτή δεν είναι η μεταφυσική της επανάληψης ούτε μια παραλλαγή του ιστορικισμού ως έκφρασης ενός αφηρημένου θεμελίου της νεωτερικότητας.
Αυτά που λέει ο Παπαϊωάννου είναι στενόμυαλα και ξεπερασμένα πράγματα, τα οποία πλέον συσκοτίζουν και την έρευνα και το νόημα της εγελιανής σκέψης.
Εντάσσονται βέβαια σε μιαν ευρύτερη νεοσυντηρητική εννόηση και παρανάγνωση του εγελιανισμού και της ιστορίας, άρα συνεπαγωγικά και του (προ-εγελιανού και μετα-εγελιανού) μηδενισμού.
Δεν προτίθεμαι βέβαια να σας κομίσω από εδώ κάποια εγελιανή θεωρία ή κάποια θεωρία περί του ιδίου του εγελιανού έργου.
Ό,τι θα κάνω σε αυτό το επίπεδο πλέον δεν θα κοινοποιείται από εδώ, ό,τι έχω γράψει δημοσίως υπάρχει αλλά δεν θα υπάρξει άλλη δημοσίευση, μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα επί των "εγελιανών" που θα πάρει χρόνο πολύ.
Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι την στρέβλωση και την υπερερμηνεία των εγελιανολόγων, όπως και τον συντηρητισμό όλων των "αντιμηδενιστών" της ελλαδικής επικράτειας, οι οποίοι δεν περιορίζονται μόνον στους υπερεθνικιστές καλικάντζαρους που λένε διάφορα σιχάματα περί "εθνομηδενισμού" αλλά επεκτείνεται και στους τάχαμου αριστερούς ή (αναρχο-)αυτόνομους.
Δεν πρόκειται περί λεπτομέρειας, είναι αυτό το "φιλοσοφικό" σημείο ένα σημάδι της ευρύτερης σχέσης που έχει η ντόπια τάχαμου επαναστατική τάχαμου ελίτ με την ιστορική μνήμη, την ιστορία, άρα και με την θεμελίωση των (δυνητικών) επαναστατικών προταγμάτων τού παρόντος και του μέλλοντος.
Έχει κολλήσει η βελόνα και έχει συγκροτηθεί ένα σύστημα από μνησίκακα μπλόκ, τα οποία δεν εξετάζουν με νηφαλιότητα και εκ του μηδενός το στρατηγικό πρόβλημα της περιοχής, άρα και της "χώρας".
Η ειδική μορφή που λαμβάνει δε η ευρύτερη νέα θεωρία τόσο στους κόλπους της δεξιάς όσο και της αριστεράς πρέπει μάλλον να επισημανθεί ως δεξιά συντηρητική, ακόμα κι αν ενδύεται τα κουρέλια της υπερεπανάστασης.
Ίσως ήταν λάθος που στο (άμεσο) παρελθόν ταυτίσαμε αυτή την ειδική μορφή με την ίδια την νέα θεωρία όπως έχει σχηματισθεί στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, με την έννοια πως η "μητροπολιτική" κατάσταση (άρα και θεωρία) έχει άλλα υπεροχικά χαρακτηριστικά που δεν αναπαράγονται στην περιφέρεια αυτή με ορθό τρόπο, αδικώντας την μητροπολιτική κατάσταση όπως τούτη είναι στην πραγματικότητα και όχι όπως αναπαράγεται στην ημι-αποικία από τους δουλοπρεπείς διανοούμενους, ιδεολόγους και ακαδημαϊκούς της.
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..