Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Αλλαγή εποχών..




Στην σελίδα 3, διάβασε..


Αν και είχαν απομείνει να σχολιάζουν την βύθιση των ήλιων, κράταγαν ωστόσο έναν ρυθμό στην εξομολόγηση που έρχονταν και δεν θύμιζε ήλιους και τέτοια. 
Καθώς φεύγαν οι χρόνοι και επέστρεφε ο καθένας στον δικό του ήλιο, κάποια στιγμή εμφανίζονταν στον καθρέφτη του ένα πρόσωπο, ένας άλλος με μιαν άγνωστη ερώτηση στο πέτο, γραμμένη πάντα σε άλλη γλώσσα. 
Θα ήταν τότε που όλοι κοίταξαν, άλλη ώρα πάντα, στο παράθυρο και ήρθε ένας λυγμός να χαλάσει τις σκέψεις, όλα να τα χαλάσει σε έναν ακόμα γύρο από μνήμες, σαν αυτές που όλοι κουβαλάνε μαζί τους όταν τελειώνει η ζωή. 
Μα δεν θα τελειώσει, έλεγαν και ξανάλεγαν, άνοιγαν τις καρδιές τους στο τίποτα που τραγούδαγε, όπως πάντα, το πιο γλυκό τραγούδι, άλλα κι άλλα, πέρασαν κι αυτά τα χρόνια, δεν μπορούσαν διάολε να πάρουν τους δρόμους, μόλις γύρισαν για ένα πάντα και πάντα αυτό τους έβγαζε σε ένα δρόμο, κι ο δρόμος είχε την επιστροφή του, οπότε τι νόημα; ας έρθουν κι άλλα χρόνια, χρόνια μικρά, χρόνια ένα πάνω στο άλλο στην άμμο που αστράφτει.
Η θάλασσα είναι μακριά και δεν τους νοιάζει, τα μονοπάτια έχουν κλείσει και δεν τους νοιάζει, άραγε τι έρχεται;
Αν μετρήσεις τους ήλιους που λέγαμε θα χάσεις στο μέτρημα, θα μπερδέψεις τα λόγια σου, θα χαθείς σε μια γραφή μπερδεμένη σε λάμψεις αμετάδοτες, μα δεν έχει νόημα, σταμάτα το μέτρημα, η ταχύτητα μεγαλώνει της βύθισης, και ο ένας μέσα στον άλλο καταλαμβάνουν τις ίδιες τις ακτίνες τους σε όλη την έκταση των πτώσεων στην κενή γη που πάντα θα περιμένει και δεν θα καρπίζει τίποτα στην φωταψία της μνήμης και της λήθης. 
Ποιος νοιάστηκε γι' αυτήν, έχει σκορπίσει από τότε που την πάτησαν εξουσίες και την μόλυναν με τον εαυτό της.
Μερικές φορές σκέφτονται πως είναι ένα απόγευμα θολό και υγρό όπως όλα, σκύβουν πάνω σε ό,τι έχει μείνει και το υψώνουν στού απογεύματος τον χαλασμό, μα τι να είναι άλλο από χαλασμός ένα απόγευμα; θολό και υγρό το τραγούδι του ρέπει σε συναισθήματα ποταπά, ιδρώτας της ύπαρξης που τελειώνει ο χρόνος της και αρχίζει να πετσοκόβει την ιδέα του χρόνου χωρίς τέλος. 
Άλλες φορές σχεδιάζουν μιαν έξοδο, με θόρυβο και κομψότητα κερδισμένη στους διαδρόμους της γνώσης, παλιόπουστες διαβασμένοι, κάτι θα κάνουν να μείνει στα λόγια και τους ψιθύρους, για μια μέρα έστω, για μια ώρα, μέχρι να γίνει το θέλημα τής νύχτας, αυτό που γίνεται πάντα όταν αρχίζει να τελειώνει η ιδέα του χρόνου.
Μα τι κάνουμε τώρα; απολογισμό; έρευνα αστρικών ιστορήσεων, απολογία στο αύριο;
Δεν ξέρουμε καν αν υπάρχουμε, φρόντισαν άλλοι να μάθουμε ότι υπάρχουμε, άρα κάποιο λάκκο έχει η φάβα, κάτι τρέχει στα γύφτικα, έκανε η μύγα κώλο, την ψώνισαν οι τύποι, χάθηκαν, είναι στον κόσμο τους φίλε.
Άστους λοιπόν με τις παραμνήσεις ενός μέλλοντος που ήρθε, τι νόμιζες; δεν θά'ρχονταν;
Ήρθε όπως ήρθε και χειρότερο, έγινε παρόν, άνοιξε φτερά και ονομάζει τα πράγματα, τι κι αν το είδαν,  ε λοιπόν; τι θα γίνει τώρα; αυτή τη δουλειά θα κάνουμε; πως χαλάς έτσι τον εαυτό σου;...και τα σχετικά ζερβά και ορθά πράγματα που βασιλεύουν στο ναρκοπέδιο.
Ναρκοπέδιο είπατε;
Σα να ξυπνάνε, τους βλέπω με τα φθαρμένα ρούχα της μάχης, πουστόγεροι κωλόγεροι παλιόπουστες γλυκές και άτιμες, έχουν ένα δίκιο, έχουν ένα δίκιο που ξυπνάει αν πλησιάσει το κακό, τους βλέπεις; μοιράζουν οδηγίες και τους πιάσαν στο δούλεμα, λένε ορμήνειες και όλοι γελάνε κάτω από ένα συγκαταβατικό πρόσωπο, τους βλέπεις; δεν λένε να σταματήσουν, τα ίδια και τα ίδια, μας έπρηξαν, κούρασαν οι άνθρωποι, πότε θα τελειώνουμε; έτσι θα πάμε μπροστά; επιτέλους, αίσχος κύριοι. 
Αίσχος, ανεπίτρεπτο, πότε θα κλείσει ο κύκλος; πότε θα πάμε σε αυτό το άλλο; πότε πιά;
Έτσι έκλεισε ένα παράθυρο και ήρθε μια μέρα.
Ας είχαν μείνει να σχολιάζουν την βύθιση των ήλιων, ας μίλαγαν επιτέλους στο αστέρι, ας έκαναν μια κάποια δουλειά με νόημα.
Τι θέλουν από τον κόσμο; δεν καταλαβαίνουν;





Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [23] - Η (αυτο-)θυσία είναι ένα αίνιγμα το οποίο δεν θα μπορέσω να λύσω ποτέ. Από τη μιά προκαλούσε ή ίσως προκαλεί ακόμα έναν δεδομένο σεβασμό, ακόμα κι όταν γ...
    Πριν από 16 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 εβδομάδες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..