Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Σοσιαλισμός και "από τα κάτω" και "από τα πάνω"..



Κάποτε ήταν αναγκαίο να κρίνουμε και να αποδομούμε τον σοσιαλισμό (ή κομμουνισμό) "από τα πάνω".
Ήταν η εποχή τού αναγκαίου αλλά και αμέριμνου έως ανόητου και ουτοπικού αντισταλινισμού και αντιλενινισμού.
Αυτή η εποχή έχει παρέλθει αν και σήμερα βλέπουμε στο παγκόσμιο κίνημα την κυριαρχική κορύφωση αυτής της κριτικής πράξης μέσω της επικράτησης, μέσα στην ευρύτερη αριστερά, τα εργατικά και λαϊκά ή ελευθεριακά κινήματα, τού δόγματος της κριτικής στον λενινισμό σταλινισμό (ακόμα και τροτσκισμό) όπως αυτό όμως έχει μετατραπεί και σε δόγμα κριτικής στον ίδιο τον καπιταλισμό.
Γι΄αυτό έχουμε πολλούς νεοσοσιαλδημοκράτες, αριστεριστές, αναρχικούς και νεοαναρχικούς ή αυτόνομους κάθε μορφής, αλλά πραγματικό κομμουνιστή δεν θα βρείτε εύκολα.
Και όταν λέω πραγματικό κομμουνιστή δεν εννοώ το νέο είδος ελευθεριακού ή αριστεριστή κομμουνιστή αλλά κάποιον που να συνεχίζει με κάποιο τρόπο τον "ενστικτώδη" συγκεντρωτισμό και μπλανκισμό των κομμουνιστών όπως τους γνωρίσαμε και όπως θα είναι πάντα αν είναι και όταν είναι ένα διακριτό και μαζικό πράγμα.
Η μερική αλλαγή του καπιταλιστικού συστήματος, και η μετατροπή τού κρατικού του υπο-συστήματος, έχει δημιουργήσει μιαν αντικειμενική ή αντικειμενικίζουσα επίστρωση πάνω από τις απαράλλαχτες βαθύτερες δομές του.
Πάνω σε αυτή την επίστρωση έχουν αναπτυχθεί φενακιστικά τα διάφορα βολικά υπο-δόγματα αυτού του νέου δόγματος που αναφέραμε και το οποίο σχηματίστηκε αρχικά ως ένα ιδεολογικό θεωρητικό υπο-σύστημα του ευρύτερου ιδεολογικού κομμουνιστικού ρεύματος.
Επαναλαμβάνω ότι σε όλα αυτά έπαιξε πάντα ρόλο η αποτυχία και η κρατική αγριότητα των κρατικοσοσιαλιστικών εξουσιών και κυριαρχιών.
Με την πτώση του υπαρκτού το πράγμα ξέσπασε κανονικότατα και η ιδεολογική ηγεμονία μέσα στην ευρύτερη αριστερά των θεωρήσεων για έναν "σοσιαλισμό από τα κάτω" ολοκληρώθηκε.
Μη κοιτάτε που στην Ελλάδα έχουμε την ιδιομορφία του κκε.
Στην πραγματικότητα και το κκε και οι επιρροές του έχουν υποχωρήσει και σε αυτό. 
Θα μιλήσω συνοπτικά παρακάτω.
Τώρα ζούμε την ιδεοληψία τού "από τα κάτω", "χωρίς αρχηγούς", "αντι-ιεραρχία" και απόλυτος αντικαπιταλισμός αντικρατισμός ακόμα και όταν "βρισκόμαστε" σε ιδιόμορφες περιφερειακές χώρες όπως είναι και η δική "μας".
Όπως είπα μόλις πριν ακόμα και το κκε ή κόμματα σαν το κκε εκ των πραγμάτων έχουν υποχωρήσει σε θεμελιοκρατικές αριστεροκομμουνιστικές θέσεις, αριστερίστικες.
Είναι παράξενο αλλά είναι και απόδειξη ότι η γενική τάση όταν αλλάζει παρασύρει τους πάντες, ακόμα και αυτούς που είναι υποτίθεται ταγμένοι στην προηγούμενη τάση.
Γι'αυτό και το κκε έχει αλλάξει και έχει προσχωρήσει στον "αριστερό κομμουνισμό" της εποχής, άσχετα αν αυτό γίνεται αναγκαστικά με τους ειδικούς όρους κοινωνικο-ιδεολογικής αναπαραγωγής αυτού του χώρου που εκφράζει ως έναν ειδικό χώρο.
Αν κάτι έφερε η αρνητική εμπειρία του "υπαρκτού", όσο ήταν αρνητική, αλλά και τα επιτεύγματά του, η θετική πτυχή, ήταν και είναι η επίγνωση της ενότητας και της αλληλεπίδρασης του σύχρονου κόσμου σε βασικούς δομικούς καθορισμούς του, αλλά το συμπέρασμα των ηττημένων είναι ακόμα ότι αυτό ήταν το απόλυτο κακό.
Εξετάζουν δε, όλοι τους πλέον, σε ένα κοινό μυστικιστικό πλαίσιο, την αδυναμία τους να επιβιώσουν πολιτικά εξουσιαστικά και ιδεολογικά μόνον υπό το πλαίσιο αυτής τής ομοιότητας ή ενότητας τού σύγχρονου κόσμου, το εξετάζουν αυτό λοιπόν ως ένα κακό, ως το θεμελιακό αμάρτημα.
Όταν έρχονται λίγο στα συγκαλά τους, αν έρθουν, είναι αναπόφευκτο να προσαρμοστούν σε κάποια μορφή σοσιαλδημοκρατίας.
Η απόλυτη άρνηση οδηγεί συνήθως σε μια απόλυτη προσαρμογή.
Η επιστροφή άρα, σε τυπικές και "ξενερωτικές" ορολογίες και αναλύσεις είναι αναγκαία όσο ποτέ.
Αντί να ακούμε αρλούμπες για "κοινωνική ιδιοκτησία" ή "κοινωνικοποίηση" σε διάκριση προς την κρατική "σοσιαλιστική ιδιοκτησία" οφείλουμε να κάνουμε στάση και να θέσουμε το θέμα ξανά από την αρχή και χωρίς θεμελιοκρατικές ομιχλώσεις.
Το ζήτημα λόγου χάριν είναι, σε ποιόν ανήκει το κράτος αυτό, τι έχει από κάτω του, ποιός το στηρίζει και το δομεί; είναι εργατικο; τι είναι εργατικό κράτος;
Παράδειγμα έφερα.
Πάντως η παραφιλογογία για το απόλυτο "από τα κάτω" πρέπει κάποια στιγμή να τεθεί σε κριτική.
Το πράμα αυτό, η απόκάτω-λογία έχει σαπίσει πιά.





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [23] - Η (αυτο-)θυσία είναι ένα αίνιγμα το οποίο δεν θα μπορέσω να λύσω ποτέ. Από τη μιά προκαλούσε ή ίσως προκαλεί ακόμα έναν δεδομένο σεβασμό, ακόμα κι όταν γ...
    Πριν από 16 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 εβδομάδες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..