Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Τρόμος και Κράτος..


Αν είναι παράλογο να θεωρεί κανείς πως με τον τρόμο αντιμετωπίζεις τον τρόμο, τότε για αυτόν θα είναι παράλογο να θεωρήσει ότι και το κράτος το αντιμετωπίζεις με κράτος.
Αλλά ενώ μερικοί φτάνουν αυτή την (υποθετική) λογική αλληλουχία αντιμετώπισης του παραλογισμού του τρόμου και του κράτους στην συνέπειά της, υπάρχουν μερικοί που την "σπάνε" λέγοντας με θράσος χιλίων Καρδιναλίων ότι είναι μεν λογικό να αντιμετωπίζεις τον τρόμο με τρόμο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λογικό και το συνεπαγόμενον (του προηγούμενου), ότι δηλαδή θα ήταν λογικό να αντιμετωπίζεις το κράτος με το κράτος [1], ή λένε το "αντίστροφον", ότι δηλαδή είναι μεν λογικό να αντιμετωπίζεις το κράτος με κράτος αλλά τούτο δεν σημαίνει συνεπαγωγικά ότι τον τρόμο θα τον αντιμετωπίσεις με τρόμο [2].
Τα πολιτικά ηθικά ιδεολογικά/αξιακά αλλά ακόμα και παραγωγικά αδιέξοδα που σχηματίζονται στον ενίοτε αρνησιακό διαλεκτικό αντικατοπτρισμό του κράτους και του τρόμου στον "εαυτό" τους, τα οποία είναι δια "θεωρητικού οφθαλμού" ορατά σε όλους μας πλέον, δεν επιλύονται όμως με αυτή την σοφιστική υπεκφυγή που έχει, όπως είδαμε, απολήξεις και στον αστικό εξουσιαστικό [2] και στον νεοαναρχικό ή νεοαριστερό αντεξουσιαστικό χώρο [1].
Οι αστοί και οι νεοαριστεροί/νεοαναρχικοί έχουν μια μανία με την ηθική και ιδεολογική καθαρότητα.
Το ζητούμενο για αυτούς είναι να είναι αγνοί, άρα να ετοιμάσουν τις άμεσες ή έμμεσες τρομοκρατικές/κρατικές επιθέσεις τους (και μεταξύ των και εναντίον άλλων -τρίτων-) αρνούμενοι την ενότητα των νομοτελειακών υποκαθορισμών τους:
Νομοτελειακοί υποκαθορισμοί όπως είναι ενιαίοι (στην πραγματικότητα): Ένα κράτος είναι ένας τρόμος και ένας τρόμος είναι ένα κράτος. 
Αλλά οι αστοί (φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες, εθνοφασίστες κ.λπ) και οι νεοαριστεροί/νεοαναρχικοί δεν πρόκειται ποτέ να δεχτούν ότι όταν επιτίθενται στους αντιπάλους τους με βία ή έστω αμύνονται αλλά βιαίως (δεν κρίνω την αναγκαιότητα τής βίας) είναι ταυτόχρονα και κράτος και τρόμος.
Αδυνατώ να διαλεχθώ σοβαρά με τέτοιους υποκριτές, αλλά πρέπει να τους κατανοήσω διότι εκφράζουν το πνεύμα της σάπιας εποχής που μού λαχε να ζήσω.


Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου