Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Πολυμελής ή πολυδιάστατη ερωτικογεωπολιτική πράξη.


Μικρός πρόλογος..
Θα ξεκινήσω την σημερινή διήγησή μου με κάποιες "πολιτικές αναμνήσεις".
Θα καταλάβετε στην πορεία γιατί ξεκινάω με "αναμνήσεις" και όχι με "ανάλυση".
Θυμάμαι μια περίπτωση πολιτικής αναξιοπρέπειας, συνηθισμένη στον χώρο "Σύριζα", με το όνομα Σαραντάκος.
Θυμάμαι ότι όταν αυτός ο κύριος σύχναζε σε ένα γνωστό κομμουνιστικό ("σταλινικό") μπλογκ, παρά το γεγονός ότι "έτρωγε" κράξιμο, ευγενικό κράξιμο από τον διαχειριστή και "λαϊκό" κράξιμο από τους αναγνώστες του, συνέχιζε με τις ροχάλες στο πρόσωπό του να θέλει να παρίσταται. 
Αρχικά νόμισα ότι πρόκειται για κάποιον "ευγενικό μαζοχιστή", αλλά το νόημα ήταν αυτό που ισχύει για όλες τις συριζαϊκές γλίτσες.
Διάβασα κάποια στιγμή ότι ο κύριος αυτός κατέταξε τον διαχειριστή αυτού του μπλογκ στην κατηγορία κάποιου "κομμουνιστικού λαϊκισμού" (δεν το είπε έτσι) αναφερόμενος στο αναλογικό παράδειγμα κάποιου μεσοπολεμικού στελέχους του κΚε που είχε ρίξει το κόμμα και τον ριζοσπάστη σε μια δίνη υβρεολογικής προπαγάνδας, για να τον ταυτίσει με τον διαχειριστή του μπλογκ.
Αυτό είναι οι συριζαίοι παράγοντες, εκφράζοντας (σε μιαν από τις ποταπότερες εκδοχές της) μια μορφή προπαγανδιστικής σπίλωσης που είναι συνηθισμένη στο "κίνημα". 
Μη σε πιάσει στο στόμα του "αριστερός" ή ακόμα και "κομμουνιστής" ή "αναρχικός-αυτόνομος" ρουφιάνος, ξέχασε αυτά που ξέρεις από τον χώρο των αστικών διώξεων και σπιλώσεων.
Δεν είναι χειρότερος από τους ρουφιάνους του αστικού χώρου (δεξιούς, κεντρώους και ακροδεξιούς), ή μάλλον δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος ως ρουφιάνος, αν και υποτίθεται ότι εκφράζει το αίτημα μιας "ανώτερης" ιδεολογικής και θεωρητικής σκοπιάς.
Αυτό που κάνει ειδικότερα ο "αριστερός" (κ.λπ) ρουφιάνος είναι κυρίως να σπιλώνει και να απλώνει μια ιδεολογική γλίτσα πάνω σου που θα σε ακολουθεί σε όλη σου τη ζωή, αν μάλιστα έχεις την ανοησία να θέλεις να συνεχίζεις να είσαι "παρών" στο "κίνημα".
Όταν μάλιστα οι "κινηματικοί" συκοφάντες πολεμούν μεταξύ τους αυτό που εκδηλώνεται στην "ατμόσφαιρα" είναι μια μπόχα που είναι σίγουρο ότι ανταγωνίζεται επάξια όλες τις "αστικές οικογένειες" μπόχας.
Κάνω αυτό τον πρόλογο καταρχάς για να απολογηθώ ξανά για τον τρόπο μου να μιλάω "άσχημα", αναφέροντας ένα παράδειγμα με έναν άνθρωπο που αν και μου είναι σήμερα πολιτικά  (σχετικά) αντιπαθής ήταν το ιδανικό θύμα διαφόρων συκοφαντών, καθαρμάτων και άλλων πιο σκοτεινών "μορφών" από τον ευρύτερο "χώρο" στον οποίο υποτίθεται πως ανήκε.
Θέλω να πω στους διαφόρους συκοφάντες και ρουφιάνους, είτε είναι δεξιοί είτε είναι κεντρώοι είτε είναι "κινηματίες", ότι σε ό,τι με αφορά δεν με δεσμεύουν οι καλοί τρόποι και ο πουριτανισμός τους, οπότε δεν πρόκειται να την "πατήσω" όπως ο προαναφερόμενος "σύντροφος", ο οποίος καλά να πάθει (ας πρόσεχε), και θα τους λούσω με κάθε ύβρη, θα τους μαστιγώσω με κάθε λόγο που θα είναι ικανός να τους αποκαλύψει έστω και κατά ένα ελάχιστο.
Δεν θα περιοριστώ βεβαίως στους "κινηματίες".
Υπάρχουν και οι του αστικού χώρου που αναφέραμε, ειδικά κάποιες "δημοκρατικές" εθνικιστικές πριμαντόνες, οι οποίες αναφερόμενες στο πρόσωπό μου κάποτε χρησιμοποίησαν τον ίδιο "λόγο" περί "βίας" στον λόγο μου για να με σπιλώσουν, τους οποίους δεν ξεχνώ και θα τους περιλάβω την κατάλληλη στιγμή.
Ο λόγος που αναφέρθηκα σε αυτά τα "πολιτικά βιώματα" είναι για να μην ακούσω τίποτα για αυτό που ακολουθεί και είναι αρκετά "ανάρμοστο" για τα τάχαμου κανονιστικά  και "θεωρητικά" κριτήρια των δεξιών αριστερών ή αναρχικών/αυτόνομων πουριτανών και υποκριτών, και το οποίο ίσως θέλουν να "εξουδετερώσουν" με τον τρόπο που σας περιέγραψα. 
Με λίγα λόγια, δεν μασάμε, και θα συνεχίσουμε να μιλάμε με το δηλητήριο στο στόμα, μέχρι να δηλητηριάσουμε το ψεύτικο Είναι σας, αυτό κι αν είναι ουτοπία.
Δεν καταλαβαίνουν τίποτα όλοι αυτοί.
Ας μπούμε τώρα στο "κυρίως θέμα".

Δυτικοδωσίλογοι και Ρωσοδωσίλογοι..
Θόρυβος μεγάλος με την "ρήξη" στην σχέση Ελληνικής Δημοκρατίας και Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Τίποτα το καινούργιο, για εμάς τουλάχιστον και όσους ασχολούνται εδώ και μερικά χρόνια με το "θέμα", όσον αφορά στην πολιτική των Ρώσων να χώσουν μέσω ακροδεξιών την μύτη τους όπου μπορούν να την χώσουν, για να "σαμποτάρουν" την αμερικανική αυτοκρατορία στις περιφέρειές της ή σε σημεία της όπου υπάρχει πρόβλημα για την πραγμάτωση της ηγεμονίας της.
Τίποτα το καινούργιο όσον αφορά στον ασύμμετρο επικοινωνιακό πόλεμο των Ρώσων, για τα ρούβλια που έχουν ρίξει "δεξιά" αλλά και "αριστερά".
Τίποτα καινούργιο δεν υπάρχει με τον νέο αναπαλαιωμένο (αν και πάλι κρυφό) δωσιλογισμό ως ρωσοδωσιλογισμό, ο οποίος έρχεται να συμπληρώσει "διαλεκτικά" τον κυρίαρχο δυτικοδωσιλογισμό ή αμερικανοδωσιλογισμό.
Πάρτε και διαλέχτε.
Θέλετε να είστε ένας τυπικός δυτικοδωσίλογος; θέλετε να κάνετε την καθημερινή προσευχή σας λέγοντας αενάως "η Ελλάς ανήκει στην δύση";
ή θέλετε να περιμένετε το Μόσκοβο; αλλά και τον Άσαντ; τους Χεζμπολάδες, ακόμα και την Χαμάς, για να σώσετε τον τρύπιο κώλο σας;
Ή αλλιώς:
Θέλετε να ανήκετε στο στρατόπεδο των Σαραντάκων, των Κούλογλου, των ευρωαριστερών πολιτικών καθαρμάτων του σύριζα; θέλετε να εξαγιάζετε τα αμερικανογλειψίματα και τις γερμανοεπικύψεις του Τσίπρα και όλων του των ακολούθων; θέλετε να είστε κάπου μεταξύ Εξαρχείων και Κολωνακίου; Θέλετε CIA; θέλετε αριστερά με νατοϊκή βούλα;
Θέλετε να περιμένετε τον Κούλη; 
Ή θέλετε να ακολουθήσετε τον Λαφαζάνη; τον Καραμπελιά; τους Παπάδες και τους Δεσποτάδες; την Χρυσή Αυγή και τους "πατριώτες" εμπόρους όπλων; τους ρωσομαφιόζους;
Διαλέχτε και πάρτε, όσοι θέλετε έναν γεωπολιτικό προστάτη.
Γιατί αυτό θέλετε, όσοι θέλετε να επιλέξετε μεταξύ αυτών των πολιτικών αλητών.
Και όσοι θέλετε να μας το παίξετε λίγο "αυτόνομοι" και "εκτός όλων αυτών", κάντε αυτό που κάνει το κΚε αλλά και άλλοι πιο "αριστεροί".
Κάντε φιλορωσική πολιτική πλαγίως, πείτε ό,τι  ψέμα λέει και το ρωσικό κράτος, αλλά "ξεκαθαρίστε" πως και αυτό είναι καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό, οπότε καθαρίσατε, μας πείσατε τώρα ότι δεν είστε με τους Ρώσους!
Αυτό που έχω καταλάβει εγώ, με τις ασήμαντες δυνάμεις και "πληροφορίες" μου, είναι ότι όταν υπάρχει ένα ξεφτιλισμένο εθνοκράτος, η ξεφτίλα του αφορά και τους "πολίτες" του, ό,τι και να μας το παίζουν, ό,τι και να λένε για το πόσο "ανεξάρτητοι" θέλουν να είναι.
Η "εθνική ανεξαρτησία" είναι τότε ένα κακό ανέκδοτο που λένε μεταξύ τους υποψήφιοι δωσίλογοι και ενεργοί δωσίλογοι.
Θα πούνε μερικοί: μα, εμείς μιλάμε για "πολυδιάστατη" εξωτερική πολιτική, όχι για απόλυτη πρόσδεση στον έναν ή άλλον γεωπολιτικό ηγεμόνα.
Δεν διαφωνώ Κύριοι ότι λέτε αλήθεια για τις προθέσεις σας και ότι τα εννοείτε όλα αυτά που λέτε.
Θέλετε να ικανοποιήσετε τους πάντες.
Ακόμα και σε μια πολυμελή ερωτική πράξη όμως, υπάρχουν στιγμές που αυτό δεν μπορεί να γίνει αν η συμμετοχή του "δρώντα" περιορίζεται σε ένα μοτίβο, και τούτο προκαλεί τα αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα.
Έβαλα πιπέρι στο στόμα μου και δεν θα πω για το μοτίβο και το είδος του.


Ιωάννης Τζανάκος  

13 σχόλια:

  1. Για ποιον Σαραντάκο λες, το Νίκο; Αυτός είναι καλός φιλόλογος και έχει ένα ενδιαφέρον μπλογκ. Κατά τα λοιπά φαντάζομαι καταλαβαίνεις ότι διαφωνώ πλήρως με την εξίσωση "αμερικανογερμανόδουλων" (αν και εκεί τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα) και αριστερών υποτίθεται "ρωσόδουλων". Επί του συγκεκριμένου, η κυβέρνηση δεν παρουσίασε καμία απόδειξη για τους ισχυρισμούς της για τους Ρώσους. Αν δωροδοκήθηκαν αξιωματούχοι κλπ από ξένη δύναμη, που είναι οι ποινικές διώξεις ; Για να μην πούμε πως, όπως σωστά γράφτηκε, ακόμη κι αν η ιστορία αυτή έχει βάση, αν εφαρμόζονταν τα ίδια κριτήρια στην αντιμετώπιση Αμερικανών και Γερμανών διπλωματών, θα είχαν μείνει στην Έλλάδα μόνο τα κτίρια των πρεσβειών τους και οι σεκιουριτάδες. Νομίζω πως η ιστορία αυτή πιθανότατα είναι προσπάθεια "γλυψίματος" της κυβέρνησης στους Αμερικάνους αλλά και ενοχοποίησηης των κινητοποιήσεων για τη συμφωνία με τα Σκόπια - για τις οποίες δεν τρέφω βέβαια κάποια συμπάθεια, καθώς κυριαρχούνται από την ακροδεξιά- ως... υποκινούμενων από τη Μόσχα (κωμική φυσικά η αντιστροφή των ρόλων). Είναι από την άλλη ερωτηματικό σε ποιο βαθμό η Ρωσία έχει σχέσεις γενικότερα με υπερδεξιούς και ακροδεξιούς γενικότερα στην Ευρώπη και με ποια στόχευση και σε ποιο βαθμό οι όποιες τέτοιες σχέσεις διογκώνονται από την αμερικάνικη προπαγάνδα. Ανοιχτά πριμοδότησε βέβαια την ακροδεξιά ο νέος Αμερικανός πρεσβευτής στη Γερμανία και την πριμοδοτεί συνεχώς και ο απερίγραπτος Πρόεδρας με το βαμμένο μαλλί. Πάντως από πλευράς στρατηγικής, αν μιλάμε για την όποια ρήξη με το σημερινό πλαίσιο ΝΑΤ0-ΕΕ (απίθανη βέβαια με τα σημερινά δεδομένα και ακόμη και σε βάθος χρόνου νομίζω από την Ελλάδα μόνη της) η Ρωσία είναι ο μόνος διαθέσιμος δυνάμει σοβαρός σύμμαχος (σύμμαχος, όχι θεόσταλτος σωτήρας).. Ακόμη και στο σημερινό πλαίσιο οι καλές σχέσεις με τη Ρωσία είναι κάτι το θεμελιώδες στην όποια προσπάθεια "πολυδιάστατης" πολιτικής. Μιλάω φυσικά σε κάθε περίπτωση για ισότιμη σχέση με τους Ρώσους, όπως έχουν και άλλες χώρες που σχετίζονται μαζί τους, όχι για αλλαγή αφεντικών και με προαπαιτούμενο τη διακοπή της όποιας ενίσχυσης από μέρους τους -αν υπάρχει και σε όποιο βαθμό υπάρχει- της ακροδεξιάς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ φίλε, πάω για ένα πολύωρο μπάνιο και τα λέμε μετά. Χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μια διόρωση μόνο - όχι "είναι από την άλλη ερωτηματικό σε ποιο βαθμό...", αλλά "είναι από την άλλη υπαρκτό το ερώτημα ως προς το σε ποιο βαθμό...κλπ". Μην ξεχνάμε και τα ελληνικά μας, αν και το όλο πλαίσιο αυτών των ηλεκτρονικών πλατφορμών δεν διευκολύνει εμάς των παλαιότερων γενεών, με αποτέλεσμα μερικές φορές λάθη που αλλιώς δεν θα κάναμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λοιπόν, ας προχωρήσουμε.
    Είναι ορθό να δώσουμε περισσότερη σημασία στην θέση μιας χώρας, άρα και στην θέση της άρχουσας τάξης/ελίτ που την κυριαρχεί, στο συγκεκριμένο ιεραρχικό/ανταγωνιστικό (καπιταλιστικό) διεθνές σύστημα διεθνών σχέσεων, όπως τούτο δομείται σε πόλους-συνασπισμούς.
    Η μάχη από την σκοπιά της λαϊκής ανεξαρτησίας και της ελευθερίας έχει ως άμεσο αντίπαλό της τον άμεσο κυρίαρχο τού πόλου-συνασπισμού.
    Δηλαδή, όταν κυριαρχούμαστε από την δυναστεία ενός πόλου-συνασπισμού ως "μέλη" του, οφείλουμε να προσπαθήσουμε και να αγωνιστούμε εναντίον αυτού του συγκεκριμένου πόλου-συνασπισμού και όχι να "πετάμε την μπάλα" στον εξωτερικό εχθρό του και ανταγωνιστή του.
    Αυτό θυμίζει λίγο το κλασικό μαρξιστικό ότι πρέπει πρώτα να ασκούμε κριτική και πόλεμο στον "δικό μας" καπιταλιστή και να ξεκόβουμε από την θέση εκείνη που σημαίνει θέση ουράς απέναντι στον "δικό μας" καπιταλιστή. Αναλογικά, το ίδιο ισχύει και για την ακούσια συμμετοχή ενός εργαζόμενου λαού σε έναν πόλο-συνασπισμό, από όπου πρέπει να αποσπασθεί, και για να το κάνει αυτό πρέπει να ασκήσει καταρχάς κριτική και ταξικό πόλεμο ή ανταγωνισμό απέναντι σε αυτό τον (οικείο) πόλο-συνασπισμό.
    Από αυτή και μόνο τη σκοπιά η κυβερνητική προσπάθεια να γίνει και κριτική και διπλωματικός πόλεμος μόνον στον "ρωσικό πόλο" και αυτό να παρουσιαστεί σχεδόν ως.."αντιστασιακή πράξη", πέραν του ότι είναι κωμική είναι και ένδειξη ότι έχει δώσει γη και ύδωρ στους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, χωρίς μάλιστα κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα στα κρίσιμα "θέματα" όπως είναι τα "ελληνοτουρκικά" κ.λπ
    Είναι λοιπόν ένδειξη της καθαρής και ξεδιάντροπης υποταγής των "ανανεωτών" στον δυτικό ιμπεριαλισμό, και μάλιστα χωρίς να υπάρχει άμεση και πιεστική "ανάγκη". Ούτε η μεταπολεμική μετεμφυλιακή δεξιά δεν έπεσε τόσο χαμηλά στην δουλοπρέπειά της απέναντι στους Αμερικάνους, ίσως μόνον ο Ιωαννίδης παρουσίασε τόση ευπιστία και υποτέλεια μαζί.
    Επίσης, για να μην ξεχνιόμαστε, ο σύριζα δεν είναι YPG, όπου το τραγικό λάθος; η αμερικανο-υποταγή; η αναγκαία σκατοσυμμαχία; πες το όπως θες, έχει ένα στήριγμα σε μια άμεση και μάλλον φρικτή πολεμική εμπλοκή, και όπου οι αποφάσεις πάρθηκαν με το πιστόλι στον κρόταφο, και εν πάση περιπτώσει έχουμε να κάνουμε με ένα έθνος χωρίς κράτος και νομική υπόσταση και κάπου όλα κατά κάποιο τρόπο επιτρέπονται.
    Μιλάμε, στην περίπτωση του σύριζα, για αστικά και μικροαστικά "επιτελεία" βαθιά χωμένα στην καπιταλιστική και εν γένει "συστημική" σαπίλα, τα οποία δεν είναι σε αντίφαση με το "Είναι" τους αλλά μάλλον σε ιστορική σύμπτωση με αυτό και ολοκλήρωση του ρόλου τους ως εργαλείου του δυτικού ιμπεριαλισμού. Κλείνει η αναλογική ("κουρδική") παρένθεση.
    Πάμε τώρα στον ίδιο "καθαυτό" τον ρωσικό παράγοντα και τους σοβαρούς και τους μη σοβαρούς, τους έντιμους και τους μη έντιμους, υποστηρικτές του εδώ.
    Θεωρώ ότι οι "καταγγελίες" της κυβέρνησης δεν έχουν νόημα ως αληθείς ή μη αληθείς, με την έννοια ότι αυτό που ίσως έκαναν οι Ρώσοι πράκτορες ή διπλωμάτες δεν είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουν όλοι οι αντίστοιχοι δυτικοί ανταγωνιστές τους. Σίγουρα δεν πουλάνε παγωτά. Αυτό που λέει η κυβέρνηση μπορεί να είναι η αλήθεια, αλλά πασάρεται με έναν τρόπο που δικαίως μας ωθεί στην (αντίθετη) "συνωμοσιολογία". Οι Αμερικάνοι ζήτησαν και πήραν, ή οι "δικοί" μας τους έδωσαν ένα δώρο και έτσι έδειξαν πόσο χαφιέδες και σκύλοι των Αμερικάνων είναι (σε κάθε περίπτωση).
    (συνεχίζεται)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θεωρώ τους κρατικούς Ρώσους ή Ρώσους ιμπεριαλιστές καλύτερους, σε καμία περίπτωση. Για μένα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι, ειδικά για τον λαό μας, για συγκεκριμένους λόγους, που έχουν να κάνουν με τα εξής:
      1) Όταν είσαι στα γεωπολιτικά όρια ιμπεριαλιστικών αυτοκρατοριών ως μέλος της μίας εξ΄αυτών, η αντίπαλη αυτοκρατορία από αυτήν στην οποία "ανήκεις" σκοπεύει νομοτελειακά στην "απόσπασή" σου, αλλά τούτο δεν το κάνει με "αγαθό" τρόπο, μάλλον τείνει να επιδιώκει σε μια γενική καταστροφή σου, ανεξαρτήτως κοινωνικού και ανθρώπινου "κόστους". Μπορεί μάλιστα αυτό το "κόστος" να το εμφανίσει μετά την καταστροφή την οποία συνδημιούργησε (μαζί με τα παλαιά αφεντικά) και ως μια μορφή ηθικής τιμωρίας του στυλ: "πάθατε αυτό που σας άξιζε, ελάτε τώρα με σκυμμένο κεφάλι να μην χάσετε και αυτά που σας έμειναν". Μετά από ένα δυτικοαμερικάνικο άδειασμα (λ.χ απώλεια εδαφών από την Τουρκία με αδιάφορη την δύση) και μια πιθανή ρωσική γεωπολιτική και πολιτική/ιδεολογική επέλαση στην χώρα μας δεν θα υπήρχε αποκατάσταση στο προηγούμενο επίπεδο δημοκρατικής κυριαρχίας, αλλά μονιμοποίηση στην πτωτική κατάσταση, μιας και ο "νέος αφέντης" λογικότατα θα αρνούνταν κάθε ευθύνη για τις "προδοσίες" του προηγούμενου. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή: και τους Τούρκους θα "κράταγαν" ικανοποιώντας τους με την μη υπεράσπιση από μέρους τους της αναμενόμενης ελληνικής επαναδιεκδίκησης των χαμένων εδαφών της Ελλάδας, και εμάς θα μας "κράταγαν" σε μιαν ενοχική "ικανοποίηση" σε αυτά που θα μας "μένανε" μετά το δυτικοαμερικανικό πούλημα. Συγνώμη δεν θα πάρω. Αλλά πέραν τούτων υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που δεν μετράμε καλά όταν ελπίζουμε στο Μόσκοβο:
      2) Το κοινωνικό και κρατικό μοντέλο του ρωσικού καπιταλισμού, ο αυταρχικός και υπερσυντηρητικός κρατικός καπιταλισμός, όπως συνδυάζετα με ένα είδος μαφιόζικης γραφειοκρατικο-τιμαριωτικής εξαλλαγής του κρατικοσοσιαλιστικού συστήματος, δεν είναι μια "λεπτομέρεια".
      Νομίζω πως η μισο-θεοκρατική και κρατικοκαπιταλιστική/γραφειοκρατικο-τιμαριωτική μορφή καπιταλιστικής κυριαρχίας στην Ρωσία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εξωτερική πολιτική της, οπότε και "αυτό" που θα ενισχύσει σε περίπτωση που θα βάλει πόδι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα θα είναι ένα πολιτικό και πολιτικο-οικονομικό σύστημα ανάλογης μορφής.
      Δεν νομίζω πως ακόμα και μια αριστερά τύπου Λαε θα άντεχε μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα, άσχετα αν αρχικά λειτουργούσε σαν λαγός.
      Αυτό που θα επιβίωνε μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα ή υποσύστημα του παγκόσμιου καπιταλισμού (ως ακόμα μια ειδική μορφή του) ως "αριστερά" θα ήταν ένα κάποιο λίγο-θεοκρατικό λίγο-κρατικοσοσιαλιστικό λίγο..φασίζον, κίνημα, κάτι σαν (παλαιο)Πασοκο-Μπάαθ ή (παλαιό)Πασοκο-χεζμπολάχ κίνημα, όπου βέβαια στην θέση του Ισλάμ θα ήταν η ορτοντοξία κ.λπ Βάλε ίσως και λίγο από χρυσή αυγή, με κάποια κολυμβηθροσιλωαμική αναβάπτιση.
      Ας επιστρέψουμε όμως στους δυτικιστές και τους "εδώ και τώρα" δυτικολάγνους "ανανεωτές".
      (συνεχίζεται)

      Διαγραφή
    2. Αυτό που μόλις παρουσίασα, είναι ο εφιάλτης όλων των δυτικιστών στην Ελλάδα (και αλλού). Το "λάθος" τους και το πραγματικό αίσχος, αλλά πραγματικά ΑΙΣΧΟΣ, που υπηρετούνε ως πιστά σκυλιά της δύσης είναι ότι "όλα αυτά" δεν δημιουργήθηκαν σε "ιστορικό κενό". Όπως και ο ελληνικός εθνικισμός δεν δημιουργήθηκε σε "ιστορικό κενό, αλλά και ο νέος "λαϊκισμός" κ.λπ
      Προηγήθηκε η "στάση" της ίδιας τής δύσης και προηγείται η "στάση" της ακόμα και σήμερα.
      Αν η δύση (ο δυτικός ιμπεριαλισμός) συνεχίσει να καταστρέφει αυτή την κοινωνία, έμπρακτα, όπως έκανε πάντα και κάνει ακόμα και τώρα, αν συνεχίσει να την κόβει φέτες, αν συνεχίσει να την αντιμετωπίζει ως ένα "λάθος", αυτό που θα είναι πάντα το αποτέλεσμα θα είναι ένας εθνικός λαϊκισμός, μια εθνικολαϊκή απάντηση. Ό,τι λένε οι διανοούμενοι τύπου Συριζα ή ακόμα και άλλοι ακροαριστεροί ή ακροκεντρώοι διανοούμενοι, που συντονίζεται με την "ενοχοποίηση" μιας κοινωνίας που έδωσε εκατομμύρια ζωές στον β παγκόσμιο και μετά, που χάνει συνέχεια κόσμο με την διαρκή μετανάστευση των νέων ανθρώπων, που απειλείται μια ζωή από τους Τούρκους πασάδες, δεν είναι τίποτα άλλο από το διαρκές αίσχος της δυτικόδουλης διανόησης.
      Και σε αυτήν ανήκουν και οι γλωσσογνώστες Σαραντάκοι και οι ακροαριστεροί ρουφιάνοι που κολλάνε αφίσες καλώντας μας...να ψοφήσουμε, και οι ποντικοί του τύπου Νίκος Δήμου και άλλα σκατά.
      Αυτό που φοβούνται ως εφιάλτη, και είναι σε κάποιο βαθμό, δεν έχουν το δικαίωμα να το καταγγέλλουν, απλά διότι και αυτοί και οι αφέντες τους είναι αυτοί που το προκαλούν.

      Διαγραφή
  5. Ενδιαφέρουσα απάντηση. Θα (αντ)απαντήσω αύριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εν συντομία για την επικινδυνότητα της Ρωσίας για την οποία μιλάς : δεν βλέπω τάσεις της Ρωσίας να επεκτείνει διεθνώς το "μοντέλο" της στους συμμάχους της ή στους ανταγωνιστές της. Στη ρωσική πολιτική κυριαρχούν πιο πραγματιστικές και άμεσες ανησυχίες. Όσον αφορά το ρωσικό σημερινό "μοντέλο", δεν το βλέπω σαν ενσάρκωση του "βαρβαρικού" ασιατικού τρόπου παραγωγής- αν υπήρξε ποτέ τέτοιο πράγμα ως γενικότητα- που απειλεί τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Και που είδες θεοκρατική διάσταση ; Ο Πούτιν παίζει βέβαια και με την Ορθοδοξία -ευνόητο και θεμιτό κατ' εμέ- αλλά κράτος και εκκλησία είναι χωρισμένα στη Ρωσία και πολύ μεγάλο ποσοστό Ρώσων δηλώνουν άθεοι. Το σημερινό ρωσικό ΄κρατικοκαπιταλιστικό" "μοντέλο' έχει σίγουρα μεγάλα ελαττώματα, είναι όμως καλύτερο από πλευράς "αστικών" ελευθεριών από το σοβιετικό και πολύ καλύτερο από πλευράς κυριαρχίας, αξιοπρέπειας, καθημερινότητας του κόσμου από την αγαπημένη των δυτικών εποχή Γιέλτσιν. Δεν θεωρώ εξάλλου πως υπάρχει μια γενική συμμαχία Ρωσίας -Τουρκίας, πολύ περισσότερο με ανθελληνική αιχμή, ούτε θεωρώ πιθανό η Ρωσία να στρέψει την Τουρκία κατά της Ελλάδας στα πλαίσια κάποιας συνωμοσίας διάρρηξης του ΝΑΤΟ, καθώς ιστορικά και γεωπολιτικά η Ρωσία δεν θέλει μια φουσκωμένη με θριάμβους νέο-οθωμανική Τουρκία, που θα ήταν μεγάλος ανταγωνιστής στα Βαλκάνια, τη Μ. Ανατολή, τον Καύκασο και την Κ. Ασία, ούτε έχει λόγο να θέλει μια διαλυμένη Ελλάδα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες και παρά την τελευταία διπλωματική κρίση είναι η πιο φιλική προς αυτήν δυτική χώρα, πάλι για λόγους ιστορικούς και γεωπολιτικούς. Ούτε μια ηττημένη και τσακισμένη Ελλάδα θα είχε τη δύναμη να αλλάξει άρδην γεωπολιτικό προσανατολισμό και να προσεγγίσει τη Ρωσία, πολύ περισσότερο όταν οργιάζει πλέον η προπαγάνδα για τη ρωσο-τουρκική "συμμαχία" και ρωσικές συνωμοσίες, στις οποίες θα αποδίδονταν η όποια καταστροφή (την οποία δεν θεωρώ καθόλου βέβαιη σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης, καθώς η Ελλάδα είναι καλά εξοπλισμένη). Μόνο μιαν απελπισμένη, αποδιοργανωμένη και έτοιμη να καταρρεύσει Ρωσία θα μπορούσα να φανταστώ να κάνει τέτοιους τυχοδιωκτισμούς που φοβάσαι, τα πράγματα όμως απέχουν πολύ από αυτό το σημείο. Δες και από την άλλη πχ τα σενάρια που διακινούσαν ορισμένοι για "ανταλλάγματα" στους Τούρκους σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο ως αντιστάθμισμα σε "παραχωρήσεις" της Τουρκίας στο Κουρδικό, το οποίο είναι τα τελευταία χρόνια ψηλά στη μεσανατολική στρατηγική ορισμένων δυνάμεων (όχι για λόγους αρχών και ανθρωπιστικούς, βέβαια), κάτι το οποίο δείχνει πως άλλοι- όχι οι Ρώσοι- μπορεί να παίζουν παιχνίδια με την εδαφική μας ακεραιότητα και κυριαρχία (και πάλι λέω πως τα θεωρώ παιχνίδια- ασκήσεις γεωστρατηγικής επί χάρτου- πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποια πραγματάκια:
      1) Υπάρχει παγκόσμιος "διπολικός" ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός και όλα είναι "πιθανά" και επιτρέπονται από την σκοπιά της κάθε βασικής μητροπολιτικής δύναμης. Η στρατηγική του "ανατολικού" πόλου είναι να διατρήσει την δυτική συμμαχία στα γεωπολιτικά όριά της, και μεις είμαστε μια "καλή" περίπτωση πιθανής αποδομητικής παρέβασης από την σκοπιά του.
      2) Η Ρωσία είναι μια διαχρονικά υπερσυντηρητική δυτική κοινωνία, με κρατικοκαπιταλιστική κρατικο-τιμαριωτική και κρατικογραφειοκρατική παράδοση αντίστοιχη και ανάλογη με την Γερμανία.
      3) Παιχνίδια με την εδαφική ακεραιότητα και της Τουρκίας και της Ελλάδας παίζουν όλοι.
      4) Οι λογικές εικασίες για ανταλλαγή εδαφών του στυλ "δώστε Κουρδιστάν, πάρτε Αιγαίο Θράκη" είναι..εικασίες, και μάλιστα πολύ καλά διαδεδομένες, επαγγελματικά διαδεδομένες (όπως και η ιστορική "γνώση" των "κακών" που μας έκαναν οι Κούρδοι από την παλαιολιθική εποχή μέχρι σήμερα). Ενώ η ασταθής συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας είναι μια πραγματικότητα.
      Οι Ρωσόφιλοι στην Ελλάδα, από τον Γκουριώτη του χρυσαυγίτικου pronews μέχρι τον Λαφαζάνη, λένε χωρίς ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο ότι αν ήμασταν εμείς "καλά παιδιά" οι Ρώσοι θα μας προτιμούσαν, άρα εμείς φταίμε που οι Ρώσοι τα έχουν βρεί με τους Τούρκους. Επιχειρηματολογία επιπέδου Πρεσβείας.

      Διαγραφή
    2. 5) Αρνούμαι να επιλέξω μητροπολιτικό πόλο. Να πάνε στα τσακίδια και οι δύο. Οφείλουμε πρώτα να κρίνουμε αυτόν εις τον οποίον υπαγόμαστε, δηλαδή τον "δυτικο δυτικό", αλλά και να μην ελπίζουμε σε τίποτα από τον "ανατολικό".
      6) Στην Ρωσία υπάρχει αναβίωση της θεοκρατικής ορθοδοξίας, με τα όλα της, δηλαδή με τον καισαροπαπισμό της με τομ αντισημιτισμό της κ.λπ. Υπάρχει ένας "μετριοπαθής" χριστιανοφασισμός, και παράλληλα έχει "ανθίσει" η λεγόμενη "ευρασιατική" σχολή γεωπολιτικής, μια γερμανόφιλη νεοφασιστική σχολή γεωπολιτικής σκέψης.

      Διαγραφή
    3. 7) Αυτό που ενισχύει τον φιλορωσισμό στην Ελλάδα είναι η αποικιοκρατική και χυδαία πολιτική της "δυτικής δύσης" απέναντι στον ελληνικό λαό. Ο Σύριζα είναι στην "πρωτοπορία" της φιλοδυτικής ξεφτίλας, μαζί με όλη σχεδόν την "αντίφα" άκρα αριστερά. Αν τυχόν υπάρξει στο μέλλον "έφοδος" της Ρωσίας μέσα σε μια καθημαγμένη ίσως και διαμελισμένη χώρα, αυτό θα είναι αποκλειστική ευθύνη των "δυτικών δυτικών" (ΗΠΑ, ΕΕ) και των φιλοδυτικών στην χώρα μας. Δεν θα κάνω και "αντίσταση" σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αν συνεχίσει η ξεφτίλα, αλλά νομίζω ξέρω ότι δεν θα είναι και η καλύτερη "αριστερή" κατάσταση.
      Δες στο σήμερα: Δεν ανεβαίνει ο Λαφαζάνης αλλά ο Βελόπουλος και το "μακεδονικόν" ορτοντόξ μέτωπο.

      Διαγραφή
  7. Συναθροίζεις στο ίδιο μπλοκ ανθρώπους με πολύ διαφορετικές λογικές. Δε βλέπω καμία σοβαρή ένδειξη για δράση της Ρωσίας υπέρ της Τουρκίας και κατά της Ελλάδας, πολύ περισσότερο για εξώθηση της δεύτερης να επιτεθεί στην πρώτη- η ρωσοτουρκική συνεννόηση είναι οριοθετημένη σε συγκεκριμένα θέματα και επιπλέον ασταθής. Μύθος εξάλλου πως η Τουρκία άλλαξε στρατόπεδο- δες τι γίνεται με τα F-35. Δε βλέπω δυτικό και ανατολικό ιμπεριαλιστικό πόλο να μάχονται για τη παγκόσμια κυριαρχία, βλέπω τη Δύση υπό αμερικάνικη ηγεμονία να προσπαθεί να περικυκλώσει και να στραγγαλίσει τη Ρωσία καθώς και οποιονδήποτε άλλον βγαίνει από το μαντρί. Να δούμε από την άλλη τι βγαίνει από τη χθεσινή συνάντηση- πολλοί Αμερικάνοι του κατεστημένου κατηγορύν ήδη τον Τραμπ για... μειοδοσία ή και προδοσία! Η Ρωσία είναι γενικότερα χρήσιμη ως αντίβαρο στην αμερικάνικη παντοδυναμία και, όπως έγραψα και πριν, ο μόνος σοβαρός δυνάμει πρώτος σύμμαχος ή, αν όχι σύμμαχος, χώρα με την οποία θα μπορούσε να υπάρξει ισχυρή συνεργασία σε περίπτωση ρήξης της Ελλάδας με το σημερινό πλαίσιο εξάρτησης, ενδεχόμενο σήμερα ομολογουμένως απίθανο. Το σενάριο "αποζημίωσης" των Τούρκων σε βάρος της Ελλάδας για παραχωρήσεις στους Κούρδους δε νομίζω πως θα έπεφτε άσχημα στην ηγεσία του PKK που δε μας λατρεύει κιόλας, σε μεγάλο βαθμό δίκαια. Ήταν λένε μια εποχή που ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών του Ερντογάν ήταν τακτικός επισκέπτης στη φυλακή του Οτσαλάν και ο ηγέτης του YPG μπαινόβγαινε ελεύθερα στην Τουρκία- αργότερα όμως ο Ερντογάν άλλαξε στρατηγική, με βρώμικο αλλά όπως αποδεικνύεται έξυπνο και ωφέλιμο για τον ίδιο τρόπο τρόπο. Άρα να μην εμπιστευόμαστε τυφλά τη Ρωσία, ούτε όμως και τις κουρδικές ηγεσίες με τους τακτικισμούς τους. Και όπως και να το κάνουμε έχουμε ως έθνος βαθύτερους ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με τους Ρώσους παρά με τους Κούρδους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για να δούμε:
    Ποιοι είναι οι ειδικοί ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί μας με τους Ρώσους; ακόμα τους ψάχνω και δεν μπορώ να βρω τίποτα άλλο εκτός της ορτοντοξίας, και μιας γενικής φιλίας, όχι ασήμαντης βέβαια, σε κοινούς πολέμους εναντίον της...ανατολής, αλλά και εναντίον του φασισμού μαζί όμως με τους δυτικούς στον β παγκόσμιο κλπ. Με τους Κούρδους μας "ενώνει" ή ενώνει ένας σαφής διακριτός ανηλεής εχθρός, η Τουρκία.
    Το ιστορικό λάθος των Κούρδων της μικράς Ασίας να στηρίξουν τον πρώτο φασίστα της Ιστορίας, τον Κεμάλ, δεν θα επαναληφθεί από τους ίδιους νομίζω, άλλα λάθη τους "κυνηγάνε" τώρα. Η σχέση των Κούρδων με τον Ερντογάν της πρώτης φάσης είναι γνωστή, αλλά και υπερεκτιμημένη. Πήραν στοιχειωδώς γλώσσα και μισοαναγνώριση εθνοτικής ταυτότητας, η στάση τους ήταν αναμενόμενη, όπως και του Οτσαλάν που θέλει αφοπλισμό στις Κουρδικές περιοχές, και έχει και δίκιο τελικά (παρά το γεγονός ότι είναι χημικά καθοδηγούμενος και σε διανοητική σύγχυση).
    Η Τουρκία δεν έχει αλλάξει στρατόπεδο, και μάλιστα με την ηγεσία Τραμπ έχει την πιθανότητα να παραμείνει σε καλή "θέση" στο πλαίσιο της τραμπο-πουτινικής αγάπης, την οποία σαμποτάρει η "φιλελεύθερη CIA", η νέα ελπίδα της ανανεωτικής αριστεράς, αλλά και των Κούρδων, αλλά και του "νεοελληνικού έθνους"...Φίλε μου, ζούμε σε έναν τρελό κόσμο, ας το παραδεχτούμε.
    Από την σκοπιά μου δεν με ζορίζουν οι "συναθροίσεις". Αν είναι να επιβιώσουμε θα "συναθροιστούμε" με κάθε "φρούτο" πλην φιλοταγματασφαλιτών και νεοναζί όμως. Είναι πολύ σημαντικό οι Ρώσοι να σταματήσουν τις παροχές προς τους χρυσαυγίτες και τον ευρύτερο φιλοναζιστικό χώρο αν είναι να μιλάμε για πιθανές συμμαχίες στο μέλλον.
    Το ξέρω ότι θα γίνει σπέκουλα τώρα από τον "βαθύ ανανεωτικό χώρο", που είναι ο Ιός; οεοο; περιμένω ananeotikes "αποκαλύψεις" με την ευγενική χορηγία της CIA.
    Στο ξαναλέω, ζούμε σε έναν τρελό κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή