Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Για τις εξελίξεις στην Συρία, πάλι...


Η προσπάθεια των Κούρδων (ΡΚΚ) της Συρίας να απεγκλωβιστούν από τις Η.Π.Α και το Ισραήλ, επιβεβαιώνει σε έναν βαθμό την στερεότητα του ρεαλισμού-κυνισμού τους σε σχέση με τις διεθνείς σχέσεις του κινήματός τους.
Διέβλεψαν, αν και κάπως αργά, ότι οι δυτικοί και το Ισραήλ δεν είναι αξιόπιστοι ως σύμμαχοι και ότι η δυνατότητά τους να έρθουν σε ρήξη με την Τουρκία είναι περιορισμένη.
Η πικρή υποχώρηση στο Αφρίν παρά την πρόταση από την Ρωσία και τον Άσαντ (την νόμιμη κυβέρνηση) για παράδοση της εξουσίας, τους έδειξε ότι όσο παραμένουν σε μια "μονόπατη" συμμαχία με τις Η.Π.Α θα κινδυνεύουν από πισώπλατες μαχαιριές και από την πλευρά των Η.Π.Α αλλά και από μια επικίνδυνη απομόνωση από τους μοναδικούς καθεστωτικούς Άραβες που δεν τους μισούν παθολογικά, εννοώ τους εθνικιστές του Άσαντ, αλλά και από τους Ιρανούς καθεστωτικούς που είναι μεν "μερικώς" στρατηγικοί αντίπαλοί τους αλλά και αυτοί δεν διέπονται από ρατσιστικό αντικουρδικό μίσος.
Το ζήτημα δεν είναι τι θα κάνουν οι άλλοι Άραβες καθεστωτικοί, οι θεοκράτες (πλην ίσως των Σαουδαράβων που έχουν αποκτήσει στο "κουρδικό" ζήτημα μιαν ύποπτη ευελιξία), αλλά τι θα κάνει η Ρωσία και η Τουρκία, ή μάλλον η Ρωσία με την Τουρκία σε αυτό το ζήτημα.
Οι άθλιοι Τούρκοι καθεστωτικοί "Αδελφοί Μουσουλμάνοι" αλά Τούρκα, θα θελήσουν βέβαια να "εκβιάσουν" και τους "νομιμόφρονες" Σύρους και τους Ρώσους και τους Ιρανούς, και να προβοκάρουν αυτή την προσέγγιση με κάθε άθλιο ύπουλο και βρωμερό τρόπο.
Αν σκοπός της διοίκησης του Τραμπ είναι να "παραδώσει" τους Κούρδους (ΡΚΚ) της Συρίας στους "νομιμόφρονες" και υπάρξει συνεννόηση στην επικείμενη συνάντηση Βαψομαλιά και Ρασ-Πούτιν για αυτή την "παράδοση", τότε οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες και (σκέτο) φασίστες θα έχουν μεγάλο μα πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα.
Μακάρι και είθε.

Υστερόγραφο.
Από "εδώ" δεν χαριστήκαμε ούτε στους νεοτσαρικούς ιμπεριαλιστές, ούτε στους εθνικιστές "ημι"-φασίστες του Άσαντ (αν και ήταν και είναι προτιμότεροι από τους ισλαμοφασίστες της "αντιπολίτευσης" που λάτρεψαν και λατρεύουν ακόμα πολλοί "σεραγεβινοί" αριστεριστές στη χώρα), αλλά ούτε και στο ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς.
Επίσης κρίναμε την συμμαχία του ΡΚΚ με Η.Π.Α και Ισραήλ ως μερικώς αναγκαία και αναπόφευκτη (ακόμα και σήμερα).
Αλλά:
Έτερον εκάτερον.
Εφόσον οι "σύμμαχοι" αυτοί δεν είναι και οι "αγιότεροι" στον κόσμο, και επειδή δεν έχουν ούτε την πρόθεση ούτε την δύναμη να δομήσουν καμία ισότιμη και έμπρακτη συμμαχία με κανέναν άλλον πλην...του εαυτού τους, επειδή έτσι κι αλλιώς έχουν για το "τώρα" απαράδεκτα σχέδια για το Ιράν (ερήμην της συντριπτικής πλειονότητας των ηρωικών Ιρανών αντικαθεστωτικών αγωνιστών εναντίον του καθεστώτος), καλά θα κάνουν οι Κούρδοι να την...κάνουν σιγά σιγά, αν υπάρχει καιρός.
Φοβάμαι ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά.


Ιωάννης Τζανάκος

2 σχόλια: