Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Πρόλογος σε μια "ιρανική" πολεμική..

Η πιθανή καταστροφή του Ιράν, είτε δια μέσω ενός τυπικού διαμελισμού είτε δια μέσω ενός δημοκρατικοφανούς ομοσπονδιακού μορφώματος, θα σημάνει μια τεράστια ανθρώπινη καταστροφή και ένα βάθεμα της παγκόσμιας κρίσης της κυριαρχίας που δεν θα αφήνει "περιθώρια" διεξόδου προς εκείνες τις μορφές αυτοοργάνωσης ή δημοκρατικής οργάνωσης της κοινωνίας (υποτίθεται πέραν του καπιταλισμού και του κρατισμού) πάνω στις οποίες μερικοί ανεύθυνα στηρίζουν αυτό το ενδεχόμενο, καταγγέλλοντας "ισαποστάκικα" το θεοκρατικό καθεστώς και την (ιμπεριαλιστική) δύση (ίσως και το Ισραήλ) χωρίς να επιτονίζουν τις ιδιαίτερες ευθύνες τόσο της δύσης όσο και των αντικαθεστωτικών οργανώσεων ή των οργανώσεων των μη περσικών εθνοτικών ομάδων (κυρίως των Κούρδων).
Υπάρχει συνευθύνη των καθεστωτικών και των δυτικών ιμπεριαλιστών (και του Ισραήλ), αλλά στην σημερινή συγκυρία η ευθύνη επιμερίζεται κυρίως στην δύση (και το Ισραήλ).
Το Ιράν δεν είναι Συρία, όχι μόνον με την έννοια ότι είναι (ως καθεστώς) σκληρότερο καρύδι, αλλά κυρίως με την έννοια ότι μια πιθανή αποδόμησή του ως κυριαρχικού κρατικού σχήματος θα σημαίνει μια ακόμα μεγαλύτερη ανθρώπινη και πολιτική καταστροφή από αυτήν που συνέβει στην Συρία.
Τι κάνουν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές και το Ισραήλ που με ωθεί να λάβω μια τέτοια θέση;
Ποια είναι τα λάθη των (περισσότερων) αντικαθεστωτικών και των κουρδικών οργανώσεων που με ωθούν να λάβω μια τέτοια θέση;
Απαντήσεις στην επόμενη δημοσίευση.

Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου