Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018

Τα ιδεολογικά θεμέλια των δυτικόδουλων της "Ελληνικής Δημοκρατίας" (2) / ενδιάμεση σημείωση..


Δεν χρειάζεται να απολογηθούμε, προκαταβολικά, για τις όποιες "κακές" κουβέντες μας για τον αριστερισμό και τον σύριζα, μιλώντας σήμερα για γεγονότα στο "ιστορικό βάθος" του χρόνου, και την σχέση τους με το ιστορικό παρόν.
Όντως δεν χρειάζονται ύβρεις και υπερβολές, αν παραμείνουμε στα γεγονότα και αναδείξουμε απλά την σχέση τους, αλλά "εδώ" δεν παίζουμε παιχνίδι προσωπικής ανόδου, ακόμα και σε κάποιον μίζερο "χώρο" κάποιας "αντικαπιταλιστικής" ιεραρχίας, οπότε κατά κάποιο τρόπο λέμε ό,τι θέλουμε να πούμε, και εκφράζουμε την περιφρόνησή μας προς όποιους θέλουμε να εκφράσουμε περιφρόνηση χωρίς να ενδιαφερόμαστε για το "κύρος" εκείνο που προκύπτει από τους "καλούς τρόπους" στις "καλές οικογένειες" ("εθνικές" και "ταξικές").
Η καριέρα είναι χολέρα, γενικά μιλώντας όμως, οπότε και η αριστερή καριέρα είναι χολέρα, σας έχω χεσμένους και με έχετε χεσμένο λοιπόν, και θα τα ακούσετε ακόμα κι αν χρειαστεί να σπάσει το ιδεολογικό τύμπανό σας και πάψετε να ακούτε.
Όλα εδώ πληρώνονται και ήρθε η ώρα να πληρώσετε το τίμημα της μονομέρειάς σας, και σεις ως άσπιλοι φανφάρες της κρίσης επί των πάντων, επειδή έτσι σας είπαν οι ιδεολογικοί σας πατριάρχες.
Ποια είναι σήμερα τα στοιχεία, γοργά γοργά, για να ξεκαθαρίζουμε τις καταστάσεις, πριν ακόμα "εμβαθύνουμε" σε θεωρητικές κουβέντες.
Ταχέως, σε σημεία:

1.
Ο Σύριζα είναι η πιο φιλοαμερικάνικη ελληνική κυβέρνηση τής μεταπολεμικής εποχής.
Πρόκειται για άμεσους εκτελεστές αμερικανονατοϊκών εντολών, προερχομένων από ανώτερα κλιμάκια των Η.Π.Α και διαμεσολαβημένων από διπλωματικούς τους υπαλλήλους.
Δεν πρόκειται για κάποιον "πολιτικό χώρο" που με επιλογή ή με επιλογή-αν-και-αναγκαστικά δομεί μια συμμαχική σχέση, μόνιμη ή προσωρινή, με τον "αμερικανικό" παράγοντα, αλλά για έναν "πολιτικό χώρο" που εκτελεί άμεσα τις εντολές, και μεταβιβάζει άμεσα τις πολιτικές και γεωπολιτικές κατευθύνσεις που δίδονται από την διοίκηση των Η.Π.Α.
Είμαι ακριβής σε αυτά που λέω, και όπως τα λέω, και δεν υπονοώ αλλά λέω ξεκάθαρα και σε αυτά που προείπα αλλά και τώρα, σε αυτά που θα πω, ότι δεν θεωρώ ότι κάθε σχέση ενός αριστερού κόμματος ή κινήματος με τις (ιμπεριαλιστικές) Η.Π.Α αλλά και το (ιμπεριαλιστικό) Ισραήλ, είναι "εκ φύσεως" απαγορευμένη.
Έχω ταχθεί υπέρ μιας αυστηρά διμερούς συνεννόησης και υπέρ μιας (πιθανής) αυστηρά διμερούς τακτικο-στρατηγικής συμμαχίας (υπό όρους) και με το Ισραήλ, και δεν το παίρνω αυτό πίσω στην γενική του μορφή, που δεν έχει σχέση όμως με το ιμπεριαλιστικό "σχήμα": Ελλάδα-Ισραήλ-Αίγυπτος-Κύπρος που επικρατεί σήμερα ως "συμμαχία" (στα χαρτιά κυρίως).
Επίσης έχω μιλήσει και για έναν γεωπολιτικό συμβιβασμό με τις Η.Π.Α ακόμα κι αν χρειαστεί ως χώρα ή ως κίνημα να ζητήσουμε και να πετύχουμε έξοδο από το ΝΑΤΟ και ρήξη με την δύση συνολικά κ.λπ
Αυτό όμως, ως μια ασήμαντη "ρεαλιστική" συνεισφορά ενός "παντελώς αγνώστου" αναλυτή, δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να δικαιολογήσουμε την δουλική σχέση με τις Η.Π.Α (αλλά και το Ισραήλ) που αναπτύσσει και η "κεντρώα" αστική τάξη και οι κυβερνητικοί ποντικοί του Σύριζα ως παροδικοί και ξεφτιλισμένοι αντιπρόσωποί της.
Άρα, μιλάω εκ των πραγμάτων από μια "κεντριστική" και σοσιαλδημοκρατίζουσα θέση στα γεωπολιτικά, ίσως διαποτισμένη από ιδιάζουσες θέσεις σε ευρύτερα ζητήματα κ.λπ.
Αλλά αυτό είναι άλλο από αυτό που πράττει ο Σύριζα και αυτό που ανέχεται έμπρακτα ο αριστερίστικος χώρος ως έμμεσος σύμμαχός του.
Πρόκειται για μιαν άλλη σχέση με τα δεδομένα της γεωπολιτικής και των διεθνών συγκρούσεων και για μιαν άλλη προσέγγιση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που δυστυχώς είναι μάλλον αναπόφευκτο να διαλυθεί μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης, όπου η Σκύλα του έξαλλου φιλοαμερικανισμού και των άμεσων ή έμμεσων δουλικών "συμμαχιών" με ό,τι προέρχεται από τα καταγώγια των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών είναι τόσο "δυναμωμένη" που σίγουρα κάποια στιγμή θα οδηγήσει (στο μέλλον) στο θηριώδες "δυνάμωμα" τής Χάρυβδης τής προσκόλλησης στον νέο "ανατολικό" πόλο της Ρωσίας, του Ιράν και άλλων, όσων προκύψουν μέσα στην καταστροφική φλόγα της επερχόμενης παγκόσμιας ή περιφερειακής-παγκόσμιας σύρραξης. 
Η επίκληση, τώρα, των κινδύνων που φέρνει η "νέα ανατολή" των Ρώσων και των Ιρανών (και άλλων) και οι κραυγούλες "αντιρωσικής" "εθνικής ανεξαρτησίας" ή απλά "αντιρωσικού αντιφασισμού" ή και "αντιρωσικού αντιιμπεριαλισμού", από εκείνους που ακολουθούν την δύση και τις Η.Π.Α σε κάθε τους κίνηση, και έχουν δικαιολογήσει όλα τα πρόσφατα δυτικά/δυτικοϊμπεριαλιστικά εγκλήματα με πρόφαση τον "ανατολικό" κίνδυνο, ένα πράγμα δείχνουν:
Την δική τους προσκόλληση και υποταγή, όχι τακτική ή ακόμα και στρατηγική συμμαχία, προς τις Η.Π.Α, και την επικινδυνότητά τους.
Αυτοί είναι, ή μάλλον και αυτοί είναι, που οδηγούν στην διατράνωση του ενδεχομένου να προστρέξει κάποια στιγμή το έθνος στην "ανατολική" βοήθεια, ακόμα κι αν αυτή η κίνηση, ως άλλη μια κίνηση (νέας) υποτέλειας, λάβει αντιδραστική ή εθνικιστική "μορφή".
Τότε, αν υπάρξει αυτό το "τότε", δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα να αντιδράσουν, όπως δεν είχαν δικαίωμα να αντιδράσουν οι μοναρχικοί στο Ιράν, οι οπαδοί του Φαρούκ στην Αίγυπτο, οι Γελτσινικοί στην Ρωσία, ή κάθε δυτικόδουλο κάθαρμα που έχει βολευτεί σε κάποιον "αντιεθνικιστικό" ή "αντιαυταρχικό" αγώνα για να καλύψει και να δικαιολογήσει την υποταγή του στον δυτικό ιμπεριαλισμό.

2.
Ο αριστερισμός και η αναρχία/αυτονομία στην Ελλάδα παίζουν το ίδιο παιχνίδι, αν και ως μυγιάγγιχτοι ιδεοληπτικοί που δεν θα λερώσουν τα χέρια τους με τις βρωμιές της διεθνούς πολιτικής, όπως κάνουν οι φίλοι τους του Σύριζα και του "κέντρου".
Παίζουν παιχνίδι οπισθοφυλακής, αλλά αυτό το παιχνίδι κάποτε θα τελειώσει.

3.
Είναι προφανές πως η ίδια η τάση τής ελληνόφωνης αστικής τάξης και της "αριστερής" απόφυσής της θα οδηγήσει κάποτε σε μιαν αντίθετη ροπή και τάση, ως προς τα πολιτικά και γεωπολιτικά "πρόσημα", και είναι προφανές επίσης, για μένα τώρα, ότι αυτή η αναστροφή των "προσήμων" και των "πόλων" (μεταφορικά μιλώντας πάντα) θα έχει αντιδραστικό ή συντηρητικό πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο.
Δεν πρόκειται να κλάψουμε, ούτε να συμμετέχουμε σε μιαν επιχείρηση ανάσχεσης αυτής της "αναστροφής", όπως αυτές που έχουν συντελεστεί εδώ και καιρό από τις διάφορες διανοητικές "ελίτ" του "κέντρου" και του "αριστερισμού".
Όπως στρώνουνε έτσι και θα κοιμηθούνε.

Συνεχίζεται..


Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου